Paper Mario: Color Splash
Το κύκνειο άσμα του Wii U.
Το κεντρικό σενάριο, πέρα από το να αιτιολογεί επαρκώς τις πράξεις του ηρώα, δεν καταφέρνει να σαγηνέψει και δεν βρίθει πρωτοτυπίας. Τις περισσότερες φορές, μάλιστα, υπενθυμίζεται στον παίκτη μέσω κομπάρσων NPCs ή μέσω των διηγήσεων του Huey. Τα φαινόμενα αυτά συναντώνται συχνά στο δεύτερο μισό του παιχνιδιού, όπου παράλληλα η θεματολογία των περιοχών βρίσκεται στο ζενίθ της τόσο σχεδιαστικά όσο και αφηγηματικά. Πέρα από το σενάριο και τους χαρακτήρες, ευεργετικά προς τέρψη του παίκτη λειτουργεί και η οπτικοακουστική επένδυση του τίτλου. Το Paper Mario: Color Splash επιτυγχάνει μια άκρως καλλιτεχνική, μινιμαλιστική και πανέμορφη απεικόνιση, η οποία μάλιστα αναδεικνύεται από το ραφινάρισμα που κάνει η Nintendo στα παιχνίδια της. Η εικόνα είναι κρυστάλλινη και λεπτομερέστατη, ενώ η χαρτονένια επένδυση δίνει στον κόσμο του μια ιδιαίτερη αίσθηση σουρεαλισμού.
Αυτό, σε συνδυασμό με την αψεγάδιαστη ορχηστρική μουσική, συνθέτουν μια μοναδική εμπειρία που θα ικανοποιήσει και τους πιο απαιτητικούς. Κάθε περιοχή διαθέτει το δικό της μουσικό και εικαστικό θέμα, τα οποία περιπλέκονται μαζί για να παραδώσουν το τελικό αποτέλεσμα. Αυτή, ωστόσο η τέλεια εικόνα έρχεται μαζί με περιστασιακά Frame Drops σε ορισμένα cutscenes, τα οποία όμως δεν είναι ικανά να χαλάσουν τη ροή του gameplay και να προκαλέσουν εκνευρισμό. Όσον αφορά το gameplay, το παιχνίδι διαθέτει δυο μορφές, oι οποίες συμβάλουν στο τελικό αποτέλεσμα ισομερώς. Μια εξ αυτών είναι η προσέγγιση εκτός μάχης, που θυμίζει έντονα adventure παιχνίδι. Όταν ο Mario εξερευνά το νησί Prisma, τότε είναι που το παιχνίδι βρίσκεται στο απόγειό του. Η δυσκολία των puzzles και το καλοσχεδιασμένο backtracking έρχεται σε συνδυασμό με τον τεχνικό τομέα και την αφήγηση, για να δημιουργήσουν ιδιαίτερες gameplay στιγμές.
Μερικές φορές, μάλιστα, σε αυτές τις στιγμές εμπλέκεται και λίγο platforming για να δημιουργείται ποικιλία. Επιπροσθέτως, η εξερεύνηση του κόσμου θα δώσει στον παίκτη τα κατάλληλα εργαλεία που θα τον βοηθήσουν στη δεύτερη μορφή του gameplay, που είναι αυτή της turn-based μάχης. Πιο συγκεκριμένα, παρά την κριτική που ασκήθηκε στην Intelligent Systems για το σύστημα μάχης του προηγούμενου παιχνιδιού στο franchise, η εταιρία αποφάσισε να το επαναφέρει. Αναλυτικότερα, ο Mario διαθέτει κάρτες, οι οποίες αντικατοπτρίζουν τις ενέργειές του. Για να ενεργοποιηθούν αυτές οι κάρτες, πρέπει να επιλεχθούν και να χρωματισθούν από τον παίκτη.
O αριθμός των καρτών που μπορεί να κρατάει ή να παίζει ανά γύρο ο παίκτης, αλλά και η ποσότητα χρώματος, είναι περιορισμένες. Όσο το παιχνίδι προχωρά, ξεκλειδώνονται δυνατότερες κάρτες, ενώ όσο περισσότερο μάχεται ο Mario, μεγαλώνει ο κουβάς με τη μπογιά. Οι κάρτες αυτές έχουν αρκετή ποικιλία, ενώ μέσω αυτού του μηχανισμού ο Mario μπορεί να καλεί και companions για περιορισμένο χρόνο. Απαιτείται σωστή διαχείριση και των δύο πόρων, διότι το συγκεκριμένο σύστημα δουλεύει εξαιρετικά τις περισσότερες φορές και προσφέρει ικανοποιητικό βαθμό πρόκλησης και δυσκολίας, με τις μάχες να μετατρέπονται πλέον και αυτές σε puzzles. Ένα, όμως, από τα αρνητικά του σημεία, είναι ότι ο παίκτης δεν έχει τη δυνατότητα να επιλέξει ποια κάρτα θα χρησιμοποιήσει σε κάθε αντίπαλο. Οι ενέργειες των καρτών εφαρμόζονται με τη σειρά που εμφανίζονται οι εχθροί στο αντίπαλο party.
Όπως φαίνεται από τα παραπάνω, τα περισσότερα χαρακτηριστικά της σειράς είναι παρόντα στο Paper Mario: Color Splash, ωστόσο, ο τίτλος καταφέρνει και απογοητεύει του παλιούς υποστηρικτές του franchise. Η Intelligent Systems έχει πέσει στα ίδια ατοπήματα με αυτά που είδαμε στο Sticker Star. Πιο συγκεκριμένα, μια από τις μεγαλύτερες αλλαγές που έχει το παιχνίδι είναι η παντελής έλλειψη συμβατικών Jrpg μηχανισμών και η δυνατότητα παραμετροποίησης των χαρακτηριστικών του Mario. Τα μοναδικά χαρακτηριστικά που μπορεί ο παίκτης να εξελίξει είναι η ποσότητα χρώματος που μπορεί να κουβαλήσει και ο αριθμός των καρτών, ενώ η ζωή (Health Bar) και η δύναμη του Mario αυξάνονται με βάση το τελευταίο κεφάλαιο που έχει παιχτεί. Ταυτόχρονα, για μια ακόμα φορά, δεν υπάρχουν ξεχωριστά Companions να συντροφεύουν τον Mario πέρα από τον Huey.
Από ό,τι φαίνεται, η σειρά Paper Mario έχει αλλάξει δραστικά και δεν υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να επιστρέψει στις παλιές της δόξες. Από Jrpg τo Paper Mario Color Splash απέχει παρασάγγας. Ωστόσο, πρόκειται για ένα καλοφτιαγμένο puzzle-based adventure παιχνίδι, το οποίο προσφέρει αρκετές ώρες ξεγνοιασιάς και διασκέδασης, χωρίς όμως να αποτελεί και κάτι εξαιρετικά πρωτοπόρο. Ο κυκεώνας αλλαγών που υπάρχει στο παρασκήνιο για τη Nintendo είναι ολοφάνερο ότι επηρεάζει και την δημιουργία των τελευταίων παιχνιδιών του Wii U. Η κονσόλα αρχίζει και πνέει τα λοίσθια, καθώς τα στελέχη και η αγορά αυτή τη στιγμή κοιτούν προς το μέλλον και την κυκλοφορία του ΝX. Έτσι, λοιπόν, έρχεται σιγά-σιγά η σειρά να ακουστούν και οι πρώτες “συγχορδίες” του κύκνειου άσματος της 8ης οικιακής κονσόλας της ιαπωνικής εταιρίας. Ένα κύκνειο άσμα που ξεκινά με το Paper Mario: Color Splash.
