
WRC 6
Κάθε χρόνο τα ίδια και χειρότερα.
Πηγαίνοντας στην άλλη πλευρά και κοιτάζοντας την arcade φύση του WRC 6 –κάτι που πρακτικά προκύπτει από τις διαθέσιμες βοήθειες στο μοντέλο οδήγησης- η εικόνα είναι μάλλον χειρότερη. Εμπόδιο θα σταθεί και πάλι ο περίεργος έλεγχος των οχημάτων, μιας και κρίνεται σαν υπερβολικά απότομος και ανακριβής, ενώ σε αντίθεση με ό,τι θα ανάμενε ο παίκτης, μία απλή πλαγιολίσθηση είναι τελικά μία αρκετά δύσκολη διαδικασία, που όταν τελικά επιτευχθεί, θα οδηγήσει το όχημα εκτός πίστας.
Το περίεργο της υπόθεσης είναι πως παρά τα προαναφερθέντα στραβοπατήματα και τις στραβοτιμονιές, το WRC 6 έχει και τις καλές στιγμές του. Η ενασχόληση είτε με το career είτε με το αντίστοιχο Championship mode, καταφέρνει και δημιουργεί την αίσθηση πως ο παίκτης συμμετέχει σε έναν επίσημο θεσμό, πως όντως βρίσκεται στο bucket ενός αγωνιστικού οχήματος και προσπαθεί να ανέβει στην παγκόσμια κατάταξη. Οι αγώνες δείχνουν να έχουν μία συνοχή και μία σειρά, και παρόλο που μεταξύ τους ο παίκτης πρακτικά δεν έχει να κάνει και πολλά πράγματα, ο τίτλος καταφέρνει να έχει μία σωστή ροή. Πραγματικά είναι αξιοθαύμαστο το γεγονός πως ο παίκτης θα απορροφηθεί από τη συγκεκριμένη ενότητα, κάτι που δεν συνέβαινε στην προηγούμενη πρόταση της εταιρίας και όλα δείχνουν πως μάλλον ο developer βρίσκεται σε σωστό δρόμο. Βέβαια, από τη θεωρία (τη χρήση επίσημων δικαιωμάτων) μέχρι την πράξη (το αποτέλεσμα του παιχνιδιού), η απόσταση είναι αρκετά μεγάλη και δυστυχώς για ακόμα μία φορά, είναι απορίας άξιο πως μία επίσημη κυκλοφορία που φέρει στον τίτλο της ένα τόσο δυνατό όνομα, δείχνει να στερείται οικονομικών πόρων.

Δεν γνωρίζουμε αν η συμφωνία με την FIA άδειασε το πορτοφόλι της Bigben, αλλά για μια ακόμα χρονιά και σε πάρα πολλούς τομείς η εικόνα σε ένα παιχνίδι WRC είναι σπαρτιατική. Η μηχανή γραφικών που χρησιμοποιείται στο WRC 6 δεν ικανοποιεί, καθώς η τεχνολογία της είναι παρωχημένη -και δείχνει ακόμα περισσότερο εκτός εποχής αναλογιζόμενοι πάντα το τι κάνει ο ανταγωνισμός. Τα οχήματα έχουν μία συμπαθητική εικόνα, το ίδιο και το οδόστρωμα, αλλά από εκεί και έπειτα τα πάντα δείχνουν να χαλάνε. Οι υψηλές ταχύτητες είναι παρούσες αλλά με σημαντικές θυσίες σε επίπεδο λεπτομέρειας, ενώ παρά το γεγονός πως πάντοτε θα υπάρχει μόνο ένα όχημα επί της οθόνης- αυτή εξάλλου είναι και η λογική του WRC- είναι απορίας άξιο πως παρά το φτωχό σχεδιασμό τους περιβάλλοντος και τα αδιάφορα εφέ, το frame rate έχει οριοθετηθεί στα 30 frames, με σημαντικές, μάλιστα, βουτιές σε χαμηλότερα νούμερα.
Η εξέλιξη στον τεχνικό τομέα του WRC 6 είναι απούσα, οπότε, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, τα πάντα παραπέμπουν στην περυσινή πρόταση της εταιρίας. Καλύτερης αντιμετώπισης έχει τύχει ο ήχος, ο οποίος είναι πάντοτε εντός κλίματος, ίσως και λίγο παραπάνω από το “ρεαλιστικό”, για προφανείς λόγους εντυπωσιασμού. Ο συνοδηγός συνεχίζει να χαρακτηρίζεται ως άνευρος και κουραστικός, μιας και ποτέ η ένταση της φωνής του δεν δημιουργεί την εντύπωση πως βρίσκεται μέσα σε ένα αγωνιστικό όχημα που κινείται στο όριο.

Εν κατακλείδι, σε ό,τι αφορά το φετινό επίσημο παιχνίδι του WRC, το συμπέρασμα που προκύπτει είναι πως τα πάντα έχουν τα όριά τους. Η Bigben έχει τραβήξει το σχοινί τόσο πολύ, που ανά πάσα στιγμή μπορεί να κοπεί. Ο τίτλος διαφέρει ελάχιστα από τον προκάτοχό του και τα ελάχιστα βήματα προς τα εμπρός -εφόσον έχετε στην κατοχή σας το WRC5- δεν δικαιολογούν την αγορά του. Το DiRT Rally έχει δείξει το δρόμο και όποιος ακολουθήσει, μόνο κερδισμένος μπορεί να βγει. Οι υπόλοιποι, ας μείνουν με τις λάσπες και τις κατεστραμμένες λαμαρίνες.
To review βασίστηκε στην PS4 έκδοση του παιχνιδιού.