Final Fantasy XV
It's a road trip.
It’s a road trip.
Μια περίεργη και συνάμα ιδιαίτερη στιγμή αποτελεί για τον γράφοντα η έλευση του Final Fantasy XV. Και αυτό διότι μιλάμε για μια σειρά που ξεκίνησε την αγάπη και την προσήλωσή του προς τα Jrpg παιχνίδια γενικότερα. Και πιστεύουμε ότι το ίδιο μπορεί να νιώθουν πολλοί φίλοι της σειράς και να ταυτιστούν με αυτή την άποψη, δεδομένου ότι αγαπούν τη σειρά και αρκετοί από αυτούς αγόρασαν μια “παιχνιδομηχανή” ώστε να παίξουν το επόμενο κεφάλαιό της. Ως πρώτη σκέψη στη ροή του κειμένου θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για το lore της σειράς, τους χαρακτήρες και την πορεία της ως το δέκατο πέμπτο κεφάλαιο ή να το μετατρέψουμε σε ένα κείμενο τύπου Wikipedia και να αναφερθούμε στο ποτέ ανακοινώθηκε το Versus XIII, πόσα χρόνια ανάπτυξης είχε, τι είδους τρικυμιά πέρασε και τελικά έφτασε στα χέρια του κόσμου.
Ωστόσο, όσοι παρακολουθούν τη σειρά μπορεί να κουραστούν με όλα αυτά. Οπότε, αφού ολοκληρώσαμε την περιπέτεια και τοποθετήσαμε το παιχνίδι στο ράφι μας, και εφόσον αφήσαμε να καταλαγιάσουν τα οποιαδήποτε συναισθήματα είχαμε, ας ξεκινήσουμε κατευθείαν από τις εντυπώσεις που αποκομίσαμε από το νέο, μεγάλο Final Fantasy. Και ξεκινάμε με κάτι βασικό: Καλό θα ήταν πριν αρχίσετε το ταξίδι σας στο Final Fantasy XV, να παρακολουθήσετε τουλάχιστον την ταινία Kingslaive: Final Fantasy XV, αφού τα γεγονότα του τίτλου αρχίζουν αμέσως μετά από αυτά της ταινίας. Όσο για τα anime επεισόδια του Brotherhood FFXV, είναι βέβαιο ότι θα σας βοηθήσουν να κατανοήσετε καλύτερα τους χαρακτήρες.
Επειδή πολλοί φίλοι της σειράς περιμέναν εναγωνίως το νέο κεφάλαιο, όποια αναφορά γίνει για την ιστορία αφόρα στα πρώτα της λεπτά ώστε να μην υπάρξει θέμα κάποιου spoiler. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως δεν θα αναφερθούμε στα όποια λάθη κάνει το παιχνίδι σεναριακά και σε θέματα χαρακτήρων. Περιληπτικά, έχετε τον έλεγχο του Noctis, το διάδοχο του θρόνου του βασιλείου Lucis, ο οποίος μαζί με τρεις κοντινούς του φίλους ξεκινά ένα οδικό ταξίδι ώστε να συναντήσει τη μνηστή του, Lunafreya. Στην έναρξη του παιχνιδιού το αυτοκίνητό τους χαλάει στη μέση του πουθενά, ενώ ταυτόχρονα εξελίσσονται τα γεγονότα της ταινίας Kingslaive. Αυτό προδίδει ότι υπάρχει ξεκάθαρος σχεδιασμός που δηλώνει πως κάποιος που δεν έχει παρακολουθήσει την ταινία, δεν πρόκειται να καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει στην έναρξη του παιχνιδιού.
Το πρόβλημα του FFXV στο σενάριο δεν είναι μονό η έναρξη, δηλαδή ότι θεωρείται αυτονόητο πως έχετε παρακολουθήσει την ταινία, αλλά το πώς διαχειρίζεται τη ροή της αφήγησης των γεγονότων και τους χαρακτήρες του μέσα στο ίδιο το παιχνίδι. Οι χαρακτήρες του τίτλου είναι κλισέ πρόσωπα, που έχουμε ξαναδεί ως προσωπικότητες σε πάμπολα παιχνίδια. Ο Ignis είναι ο σοβαρός και σκεπτόμενος χαρακτήρας, με τα γνωστά γυαλιά, που θα δώσει τη λύση. Μετά έχουμε τον Prompto, ο “ξανθός χαρακτήρας” που θα χρησιμοποιηθεί ως comic relief, ο οποίος κρύβει και κάποιο μυστικό. Ο Gladiolus είναι ο δυνατός και σκληρός χαρακτήρας, στον οποίο θα βασιστείτε στη μάχη και έχει χρυσή καρδιά. Τέλος, ο ίδιος ο Noctis είναι ο γνωστός, συνηθισμένος πρωταγωνιστής που μπορείς να ταυτιστείς μαζί του. Και όπως οι δημιουργοί θεώρησαν αυτονόητο πως θα γνωρίζει ο παίκτης τι συμβαίνει στην έναρξη του τίτλου, με αυτό το σκεπτικό θεώρησαν πως τα επεισόδια του Brotherhood αρκούν για το κοινό ώστε να δεθεί με τους πρωταγωνιστές.
Μολονότι υπάρχουν side quests σχετικά με τους χαρακτήρες, τα οποία θα ανακαλύψετε με την εξερεύνηση του χάρτη, αυτά προσπαθούν απλώς να προβάλλουν την προσωπικότητα των χαρακτήρων, όπως το να βγάλεις φωτογραφία με τον Prompto, να μαγειρέψεις με τον Ignis, ή να ανακαλύψεις κάποιο cut scene σε συγκεκριμένο σημείο, που θα προσπαθήσει να δημιουργήσει συναισθηματικό δέσιμο. Όμως αυτά δεν είναι αρκετά, αφού στις κύριες αποστολές είναι εμφανές ότι όπου συμβαίνουν σοβαρά και σημαντικά γεγονότα στους χαρακτήρες, το κεντρικό σενάριο δεν ασχολείται με αυτούς αλλά εστιάζει στην αφήγηση της κύριας ιστορίας. Εξίσου δυσνόητη είναι και η έλλειψη αλληλεπίδρασης μεταξύ των χαρακτήρων στο σύστημα κατασκήνωσης, αφού τις περισσότερες φόρες θα δείτε τους συντρόφους σας να παίζουν χαρτιά μπροστά στη φωτιά, σε αντίθεση με παλαιότερους τίτλους όπου επιτρεπόταν ο διάλογος μεταξύ των χαρακτήρων (όπως στα Breath of Fire 3, Legaia 2, Dragon Age και αλλά).
Ενδιαφέροντες διάλογοι γίνονται κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, που όμως μπορεί να χαθούν, επειδή αν ξεκινήσει μια μάχη καθώς εξελίσσονται οι διάλογοι, θα είναι δύσκολο να παρακολουθήσετε την οποιαδήποτε συζήτηση, διότι αν προχωρήσετε λίγο γρηγορότερα από τους συνοδοιπόρους σας, αυτή μπορεί να διακοπεί απότομα. Το ίδιο ακριβώς πρόβλημα αντιμετωπίζουν και οι villains του παιχνιδιού, διότι ο τίτλος δεν δίνει την απαραίτητη σημασία στους χαρακτήρες και απλά είναι σαν να παρελαύνουν μπροστά από τα cutscenes, χωρίς να παρέχεται ίχνος back-story. Παρομοίως συμπεριφέρονται οι δημιουργοί και στους χαρακτήρες της ταινίας, με ελάχιστη αναφορά. Αν και προστεθήκαν σκηνές από το Kingslaive, δυστυχώς αυτά τα “μπαλώματα” δεν σώζουν τον προσανατολισμό του τίτλου. Κάπως έτσι αποτυπώνεται το πρόβλημα του FFXV: οι δημιουργοί θεώρησαν αρκετά πράγματα αυτονόητα και εστίασαν αρκετά στη ροή της κεντρικής ιστορίας, πράγμα που σημαίνει πως δεν εστιάζουν στους χαρακτήρες και αυτά που τους συμβαίνουν. Οπότε, καλό θα είναι να γνωρίζετε πως αν δεν συνδεθείτε συναισθηματικά με τους χαρακτήρες μέσω των ταινιών και του anime, δύσκολα θα συνδεθείτε με την ομάδα του Noctis και -κατά συνέπεια- με τη ροή της ιστορίας.
Ας περάσουμε στα δυνατά σημεία του τίτλου. Το σύστημα μάχης του FFXV ακολουθεί το action ύφος που έχουν υιοθετήσει πλέον οι περισσότεροι τίτλοι, το οποίο όμως είναι αρκετά καλοδουλεμένο και μακριά από τον προβληματισμό που είχε εκφράσει ο περισσότερος κόσμος πως “με ένα κουμπί πατημένο, θα πηγαίνει στον αυτόματο”. Ο ρυθμός της μάχης και οι προκλήσεις που θα αντιμετωπίσετε απαιτούν την πλήρη συγκέντρωσή σας, αλλά και τη χρήση όλων όσων μάθατε από το πρώτο tutorial. Λόγω του ύφους του τίτλου, που είναι open world, μπορεί εκεί που έχετε ξεκινήσει να αντιμετωπίζετε ένα μικρό αριθμό έχθρων, στη συνέχεια της μάχης το πιθανότερο είναι πως θα καταλήξετε να πολεμάτε πολύ περισσότερες εχθρικές μονάδες. Οπότε, η αποφυγή χτυπημάτων, οι στιγμιαίες τηλεμεταφορές (warps) και η χρήση του σωστού block ώστε να κάνετε αντεπίθεση (Parry), είναι ο απαραίτητος σύμμαχός σας στην επιβίωση. Επιπροσθέτως, η φιλική A.I. είναι αξιοπρεπής, δεν δημιουργεί συχνά προβλήματα και παράλληλα μπορείτε να δώσετε εντολή ώστε να επιτεθεί με κάποια ικανότητα. Ωστόσο, εύλογη απορία προκαλεί η απουσία ενός συστήματος επιπρόσθετων εντολών που έχουν οι περισσότεροι τίτλοι τους είδους, ώστε να τους απομακρύνετε από κάποιον κίνδυνο ή να εστιάσουν σε έναν εχθρό.
Επιπλέον, αν και το ύφος της μάχης είναι action, υπάρχει στρατηγική, αφού εμπνέεται από τα περισσότερα παιχνίδια του είδους και χρησιμοποιεί το χαρακτηριστικό της επιλογής διαφόρων όπλων (ξίφος, δόρυ, περίστροφο κ.α.). Ο Noctis μπορεί να εξοπλιστεί με τέσσερα διαφορετικά όπλα, τα οποία μπορούμε να εναλλάσσουμε όποια στιγμή επιθυμούμε. Ο συνδυασμός τους μπορεί να προκαλέσει διαφορετικού είδους ζημιά και να δημιουργήσει ένα μεγάλο πλεονέκτημα στη μάχη. Ακόμη, όσοι επιθυμούν μια διαφορετική οπτική γωνία, υπάρχει η επιλογή του wait mode, μέσω του οποίου ο χρόνος μπορεί να παγώσει για λίγο ώστε να παίξετε με το δικό σας ρυθμό και να αντιμετωπίσετε την κάθε απειλή με τον τρόπο που επιθυμείτε. Και σε ό,τι αφορά το θέμα της δυσκολίας, το παιχνίδι είναι αρκετά ευέλικτο, μιας και επιτρέπει να μειώσετε ή να αυξήσετε την πρόκληση ανά πάσα στιγμή. Όμως, στην κανονική (Normal) δυσκολία θα αξιοποιήσετε πλήρως τις τακτικές που παρέχει ο τίτλος.
Κάποια από τα όπλα που θα εξοπλίζετε τον Noctis έχουν διαφορετικές ικανότητες, όπως την απορρόφηση ενέργειας του αντίπαλου και τη μεταφορά της στον ήρωά μας, ενώ υπάρχουν και τα ειδικά όπλα (royal arms), τα οποία είναι αρκετά δυνατά, όμως η χρήση τους κοστίζει πόντους υγείας. Επιπροσθέτως υπάρχει και ένα είδους limit break, ονόματι “Armiger”, το οποίο απεικονίζεται ως ένας γαλάζιος κύκλος, ο οποίος μόλις γεμίσει και ενεργοποιηθεί, ο Noctis έχει τη δυνατότητα να εξαπολύσει διαδοχικές δυνατές επιθέσεις. Οι λανθασμένες επιλογές που φέρνει το σύστημα μάχης είναι οι εξής: τα ξόρκια πλέον χρειάζονται crafting, αν και είναι εύκολο να βρείτε τα υλικά τους ώστε να τα φτιάξετε. Ωστόσο, η ζημιά που προκαλούν δεν εστιάζει σε ένα άτομο αλλά σε μια περιοχή (area of effect) ώστε να κάψετε, παγώσετε, χτυπήσετε με ηλεκτρισμό πολλούς εχθρούς μαζί. Το πρόβλημα που εμφανίζεται εδώ δεν είναι στη λειτουργία του ξορκιού, αλλά στη χρήση του στις μικρές περιοχές και στα dungeons, διότι η φιλική A.I. έχει την τάση να κινείται όπου επιθυμεί και δυστυχώς δεν υπάρχει επιλογή να δώσουμε κάποιου είδους εντολή απομάκρυνσης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να βαδίζει προς το ξόρκι και να παθαίνει “φιλική ζημιά”. Έτσι, εκ των πραγμάτων, θα δυσκολευτείτει πολύ να αξιοποιήσετε τα ξόρκια σε κλειστούς χώρους.
Ένα ακόμη μεγάλο πρόβλημα είναι η κάμερα. Σε περιπτώσεις που οι εχθροί βρίσκονται στον αέρα, η κάμερα κάνει το σφάλμα και εστιάζει στην κίνηση που πραγματοποιείτε στον αέρα, αντί να παραμένει στο χαρακτήρα μας ώστε να αποφύγουμε τις ερχόμενες επιθέσεις. Παρομοίως, στους κλειστούς χώρους, όπου υπάρχει πλήθος έχθρων, ανά στιγμές προβάλει τους τοίχους και απαιτείται η άμεση μετακίνησή μας. Ακόμη μια εσφαλμένη λογική είναι η χρήση των Astrals (Summons), η οποία λογική θα θυμίσει στους παλαιότερους τον Odin, που ερχόταν ανά τυχαίες στιγμές. Κάπως έτσι λειτουργούν και στο Final Fantasy XV, δηλαδή όταν κάποιος από τους συντρόφους σας έχει πέσει και παράλληλα είστε σε κρίσιμη κατάσταση, τότε υπάρχει μια πιθανότητα εμφάνισής τους. Σίγουρα είναι κατανοητό πως θα έπρεπε να υπάρχει ένα είδους Cooldown ώστε να μην περνάμε την κάθε μάχη με ευκολία, όμως η τυχαία εμφάνιση των Astrals και η σταδιακή αύξηση των επίπεδων στους χαρακτήρες σας (που σημαίνει λιγότερους θανάτους), θα οδηγήσει στην αναπόφευκτη απουσία τους.
Τα επίπεδα των χαρακτήρων αποκτούνται με την ξεκούρασή σας σε κάποιο rest point, όπου αποκτάτε τα λεγόμενα ability points (AP). Αυτά μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε στο, οικείο πια, Sphere Grid, το οποίο χωρίζεται σε διαφορετικές κατηγορίες στατιστικών μάχης και μαγείας, και καλείστε να ξοδέψετε τους πόντους σας για την απόκτηση αντίστοιχων ικανοτήτων. Παραμένοντας στα δυνατά σημεία του παιχνιδιού, δεν γίνεται να μην αναφέρουμε την τεχνολογική δύναμη της μηχανής Luminous Studio, η οποία αποδίδει εξαιρετικά τον κόσμο του παιχνιδιού και κάνει το Final Fantasy XV (μαζί με το πρόσφατο Xenoblade Chronicles X) ένα από τα πιο όμορφα -τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το εικαστικό τμήμα του- Jrpg παιχνίδια. Ο κόσμος του Eos, όπου λαμβάνουν χωρά τα γεγονότα του παιχνιδιού, είναι πανέμορφος και σε πείθει να τον εξερευνήσεις, επειδή σχεδόν πάντα κάτι θα αντιληφθείς στο βάθος της οθόνης, είτε είναι θησαυρός είτε μια μικρή νέα περιοχή είτε κάποιος εχθρός. Αυτό έχεις ως αποτέλεσμα να “χάνεσαι” στον κόσμο, με ανταμοιβή τις πανέμορφες εμπειρίες των τοποθεσιών.
Εξάλλου δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός πως θα περάσετε αρκετές ώρες ως οδηγός ή συνοδηγός στο Regalia -το αυτοκίνητο των χαρακτήρων- αφενός για να μετακινηθείτε από την μια περιοχή στην άλλη και αφετέρου για να απολαύσετε τα μαγευτικά τόπια με αγαπημένες Final Fantasy μελωδίες. Με αυτό τον τρόπο αξιοποιείται και η δεξιοτεχνία του Prompto στη φωτογράφιση, που επιτρέπει την προβολή διαφόρων τοποθεσιών, χαρακτήρων και άλλων στιγμών που θα βιώσετε στο παιχνίδι. Με παρόμοια όμορφο και καλοσχεδιασμένο τρόπο είναι δομημένα τα dungeons του παιχνιδιού και το γραμμικό κομμάτι που έχει η ιστορία του τίτλου. Επίσης, υπάρχει το γνωστό Day cycle και εναλλαγή καιρικών συνθηκών, αλλά παράξενη επιλογή, που προκαλεί εντύπωση, είναι πως αν και μπορούμε να ξεκουραστούμε σε διάφορα σημεία του χάρτη δεν υπάρχει η επιλογή μετάβασης της εξερεύνησης σε νυχτερινή ώρα.
Καλό είναι να ειπωθεί πως υπάρχει διαθέσιμο σύστημα fast travel για τις περιοχές που έχετε ήδη ανακαλύψει, ενώ η μετάβαση συνοδεύεται από σύντομα loading times. Επίσης σημαντικό είναι να ειπωθεί προς τους φίλους των Jrpg γενικότερα, πως επειδή το FFXV χρησιμοποιεί ύφος μοντέρνου κόσμου, μην περιμένετε πολύ μεγάλη βιοποικιλία -όπως γινόταν για παράδειγμα στην περίπτωση των Xenoblade. Δύσκολα θα συναντήσετε τέρατα όσο οδηγείτε στο δρόμο, άρα καλό είναι να έχετε στο νου σας πως θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσετε τα γνωστά Chocobos ώστε να εξερευνήσετε με ταχύτερο ρυθμό, αλλά και να διαλέγετε προσεκτικά τι θα αντιμετωπίζετε στο ταξίδι σας.
Και όπως προστάζουν οι εποχές μας, που θέλουν σχεδόν όλα τα παιχνίδια να πάσχουν τεχνικά προβλήματα, το Final Fantasy XV -καλώς ή κακώς- δεν αποτελεί εξαίρεση. Κατά τη διάρκεια της προόδου μας, συνέβησαν δυο crashes, που μας οδήγησαν στην κεντρική οθόνη του PS4, υπήρξε στιγμή που δεν μπορούσαμε να μπούμε στο αυτοκίνητο, ενώ έτυχε να κολλήσει κάποιους από τους συντρόφους μας επάνω σε έναν τοίχο. Τα προβλήματα αυτά επιλύθηκαν με τη διαδικασία φόρτωσης προηγούμενου αρχείου αποθήκευσης. Κλείνοντας με τα τεχνικά θέματα, θετικό γεγονός ήταν πως δεν υπήρξαν πολλές περιπτώσεις πτώσεις των fps.
Ο κόσμος του Eos έρχεται με τεράστιο περιεχόμενο και επιλογές που θα κάνουν τη διαμονή και το ταξίδι σας πιο ευχάριστα, όπως το να ασχοληθείτε με ψάρεμα, να οδηγήσετε σε άγνωστες περιοχές, να ανακαλύψετε συνταγές μαγειρικής -οι οποίες θα σας δώσουν ενισχυμένα στατιστικά- και να μιλήσετε στους ιδιοκτήτες καταστημάτων ώστε να παρέχουν νέα στοιχεία στο χάρτη σας. Μετά το τέλος του παιχνιδιού, γίνεται διαθέσιμο το endgame περιεχόμενο, το οποίο έρχεται να προσθέσει νέα dungeons, καινούργιες προκλήσεις και εξοπλισμό που έχει μοναδικά στατιστικά στοιχεία ως επιβράβευση. Ωστόσο, όταν το κεντρικό σενάριο έχει πρόβλημα, είναι σαφές πως και τα side quests δεν θα μπορέσουν να αλλάξουν την κατάσταση. Άρα, όπως αποδεικνύεται και εκεί, πάλι θα δούμε τα πανομοιότυπα quests, όπως να βρούμε κάποιο αντικείμενο, καθώς και hunting quests, που αν και μας φέρνουν αντιμέτωπους με κάποιο ενδιαφέρον τέρας και χρησιμοποιούμε stealth μηχανισμούς ώστε να φτάσουμε στη φωλιά του, ο σκοπός τους παραμένει ο ίδιος.
Ολοκληρώνοντας, το Final Fantasy XV είναι ένα καλοσχεδιασμένο παιχνίδι, ικανό να προσφέρει ένα μεγάλο ταξίδι στο οποίο θα αντιμετωπίσετε ενδιαφέρουσες προκλήσεις και θα εξερευνήσετε όμορφες τοποθεσίες. Όμως, ενώ η δουλειά που έχει γίνει σε πολλούς τομείς είναι αξιέπαινη, σε σημεία-κλειδιά για ένα RPG, όπως οι χαρακτήρες και οι δεσμοί μεταξύ τους, και το σενάριο, το παιχνίδι αποτυγχάνει να σηκώσει το βάρος του ονόματός του. Καλό θα είναι να κρατήσετε σε μια γωνιά το φωτογραφικό λεύκωμα του Prompto, διότι μετά το τέλος του ταξιδιού είναι πολύ πιθανό να έχετε ξεχάσει τους χαρακτήρες που γνωρίσατε και συναντήσατε.
Tο review βασίστηκε στην PS4 έκδοση του παιχνιδιού.
