The Wizards: Enhanced Edition

You shall not pass!

Δυναμικά συνεχίζει την πορεία του στην αγορά το PSVR (και η τεχνολογία VR γενικώς, βέβαια), με πολλά και αξιόλογα παιχνίδια να γεμίζουν τις προθήκες των καταστημάτων σχεδόν σε εβδομαδιαία βάση, γεγονός που, πραγματικά, ικανοποιεί τον υπογράφοντα, ο οποίος πολλάκις έχει εκφράσει την αγάπη που έχει στην εν λόγω τεχνολογία. Έτσι, μετά την απογοήτευση του Eden Tomorrow επιστρέφουμε σε ευχάριστα πράγματα με την κυκλοφορία του The Wizards: Enhanced Edition, ενός παιχνιδιού που είχε κυκλοφορήσει παλαιότερα σε PC, αλλά που τώρα ήρθε στο PSVR με πολλές και ουσιαστικές βελτιώσεις και προσθήκες, που το αναδεικνύουν σε μια από τις καλύτερες προτάσεις που έχουμε δοκιμάσει στην κατηγορία.

Το The Wizards είναι ένα παιχνίδι που θυμίζει εκείνα τα “αρχαία” dungeon crawlers από τη δεκαετία του 1980 και του 1990, τύπου Bard’s Tale (κρατήστε έναν αστερίσκο εδώ), που έβαζαν τους παίκτες να ταξιδεύουν σε φαντασιακούς κόσμους, γεμάτους παράξενα πλάσματα, πολεμιστές, μάγους, κάστρα και σκοτεινά μπουντρούμια. Είναι ένα παιχνίδι που μας δίνει το ρόλο ενός μαθητευόμενου μάγου, που έχει πάντα για παρέα του, σε αιθέρια μορφή, έναν μέντορα. Το ζευγάρι ταξιδεύει στον κόσμο του Meliora, με στόχο να βρει και να εξοντώσει έναν σατανικό μάγο, ο οποίος έχει ανακαλύψει έναν τρόπο να ανοίγει πύλες σε άλλες διαστάσεις, πράγμα που απειλεί την ίδια την ύπαρξη του κόσμου.

Όμως, όσο και αν το θέλαμε, το The Wizards δεν είναι τελικά ένα παιχνίδι ρόλων όπως το Bard’s Tale (και επιστρέφουμε στον αστερίσκο). Δεν είναι ένα παραδοσιακό dungeon crawler, γεμάτο στατιστικά, σενάριο και εξέλιξη χαρακτήρων σύμφωνα με τις επιλογές μας, με skill trees και διάρκεια δεκάδων ωρών όπως εκείνα τα παιχνίδια του παρελθόντος. Εδώ το Carbon Studio σχεδίασε ένα παιχνίδι δράσης, ένα γραμμικό παιχνίδι περίπου πέντε ή έξι ωρών, το οποίο χρησιμοποιεί μεν το “κέλυφος” αυτών των προαναφερθέντων dungeon crawlers, αλλά που αφήνει στην άκρη την πολυπλοκότητα και το βάθος τους, για να προσφέρει μια πιο “streamlined” και εύπεπτη εμπειρία.

Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, αφού το παιχνίδι των Πολωνών είναι μια πραγματικά ευχάριστη έκπληξη, με εξαιρετικό σύστημα χειρισμού, συναρπαστικές μάχες και κορυφαίο επίπεδο immersion, που θα εξηγήσουμε ευθύς αμέσως πώς προκύπτει. Απλά, είδαμε μέσα σε αυτό το παιχνίδι τις προοπτικές για κάτι πιο μεγάλο, που πιστεύουμε ότι θα ήταν υλοποίηση των “υγρών ονείρων” όσων μεγάλωσαν παίζοντας Bard’s Tale, Lands of Lore και Wizardry (λίγη υπομονή ακόμα παιδιά, θα έρθει αυτή η στιγμή…).

Αφήνοντας το ευχολόγιο στην άκρη, βλέπουμε ότι το The Wizards κάνει εξαιρετικά αυτά που είχαν στο μυαλό τους οι δημιουργοί του. Αυτή η επιτυχία έρχεται μέσα από δύο παραμέτρους, που λειτουργούν σχεδόν άριστα. Η πρώτη εξ αυτών εντοπίζεται στο σύστημα κίνησης στο χώρο. Βλέπετε, το παιχνίδι εφαρμόζει με αριστοτεχνικό τρόπο ένα υβρίδιο βαδίσματος σε πραγματικό χρόνο, με την τηλεμεταφορά -που συνήθως δίνονται ως ξεχωριστές επιλογές στα VR παιχνίδια- προσφέροντας έτσι έναν υπέροχο τρόπο περιήγησης εντός των επιπέδων. Ο παίκτης μπορεί να βαδίζει αργά μέσα στα μπουντρούμια και να εξερευνά με χαλαρό ρυθμό κάθε γωνιά ή, αν το θέλει, να τηλεμεταφέρεται ταχύτατα από το ένα σημείο στο άλλο όταν τον κατακλύζει μεγάλος αριθμός εχθρών ή όταν θελήσει να μεταβεί σε ένα σημείο που είναι αποκομμένο από τον υπόλοιπο χάρτη και δεν υπάρχει πρόσβαση με τα πόδια. Και όλα αυτά με μηδενικό ή ελάχιστο αίσθημα ιλίγγου. Χωρίς υπερβολές, εκτιμούμε ότι εδώ οι Πολωνοί βρήκαν τη χρυσή τομή.

Αυτό το σύστημα κίνησης στο χώρο υποστηρίζεται από τη δεύτερη σημαντική παράμετρο του The Wizards: το σύστημα μάχης. Οι παλιότεροι ίσως θυμούνται ένα πολύ καλό dungeon crawler από τη δεκαετία του 2000, το Arx Fatalis της Arkane Studios (δημιουργό των Dishonored και του πιο πρόσφατου Prey), όπου για την εκτέλεση των ξορκιών ο παίκτης έπρεπε, πρακτικά, να σχεδιάζει στην οθόνη -κινώντας το ποντίκι ή το χειριστήριο- ένα ιδεόγραμμα. Βάσει αυτής της λογικής, σε συνδυασμό με τη χρήση των Move Controllers (προσοχή, να τονίσουμε εδώ ότι το παιχνίδι της Carbon Studio παίζεται μόνο με αυτά), το The Wizards δίνει στον παίκτη τη δυνατότητα να ενεργοποιεί τα επτά διαθέσιμα ξόρκια του εκτελώντας συγκεκριμένες χειρονομίες.

Για παράδειγμα, για ενεργοποίηση της Arcane Shield πρέπει να κρατήσουμε πατημένη τη σκανδάλη του αριστερού Move Controller και να τινάξουμε το χέρι προς τα επάνω. Για να δημιουργήσουμε μια Fireball πρέπει να κρατήσουμε τη σκανδάλη στο δεξί Move Controller και να το περιστρέψουμε δεξιόστροφα. Για να ενεργοποιήσουμε τις Arcane Bullets, ένα πανίσχυρο ξόρκι που εξαπολύει “homing missiles”, πρέπει να κρατήσουμε τις σκανδάλες και στα δύο Move Controllers και να ολοκληρώσουμε μια σαφώς πιο πολύπλοκη κίνηση των χεριών μας στον αέρα.

Και όλα αυτά μόνο για να ενεργοποιήσουμε τα ξόρκια, γιατί στη συνέχεια τα κρατάμε στα εικονικά μας χέρια και, ως πανίσχυροι μάγοι, περπατάμε στο χώρο, με μια ενεργειακή ασπίδα στο χέρι και μια πύρινη σφαίρα στο άλλο και αντιμετωπίζουμε goblins, orcs, trolls και διάφορα άλλα πλάσματα που εμφανίζονται στο δρόμο μας. Το σύστημα μάχης και κίνησης στο χώρο του The Wizards είναι για σεμινάριο, αφού είναι όσο πολύπλοκο χρειάζεται, χωρίς υπερβολές και με ένα απαράμιλλο immersion, αφού λίγα μόλις λεπτά μέσα στην περιπέτεια αρκούν για να πιστέψεις ότι είσαι ένας μάγος που περιφέρεται σε έναν μυθικό κόσμο.

Εδώ, βέβαια, υπάρχουν δύο προβλήματα. Το πρώτο είναι τεχνικής και το δεύτερο σχεδιαστικής φύσης. Για το πρώτο δεν έχουμε να πούμε πολλά, αφού πολλές φορές όλη αυτή η υπέροχη ψευδαίσθηση θρυμματίζεται από την αδυναμία του παιχνιδιού να διαβάσει σωστά το ένα εκ των δύο controllers. To ψάξαμε, αλλάξαμε τη θέση τους, τα φορτίσαμε, τα καλιμπράραμε ξανά και ξανά, αλλά αποτέλεσμα δεν είδαμε. Το The Wizards επιμένει πεισματικά να χάνει συχνά (όχι πάντα, αλλά συχνά) το αριστερό controller, ειδικά όταν προσπαθούμε να κάνουμε πολύ γρήγορα κάποιες κινήσεις ή όταν κάνουμε χρήση του ξορκιού με το τόξο του πάγου. Το δεύτερο πρόβλημα έχει να κάνει με το ότι οι μάχες του παιχνιδιού διεξάγονται αποκλειστικά και μόνο σε κλειστές αρένες και σε συγκεκριμένα σημεία. Θα θέλαμε περισσότερη ελευθερία εδώ, ένα παιχνίδι πιο ανοιχτό σε κλίμακα και πιο “action-adventure” από αυτό το arena brawler που τελικά πήραμε.

Και αυτά είναι τα δύο μελανά σημεία του The Wizards. Γιατί από εκεί και έπειτα έχουμε ένα παιχνίδι με πανέμορφα γραφικά, πολλά επίπεδα μοιρασμένα σε τρία διαφορετικά κεφάλαια, ποικιλία στο περιβάλλον που θα ταξιδέψουμε (από κλασικά “μεσαιωνικά” κάστρα και σκοτεινά μπουντρούμια, μέχρι ερήμους), καλοσχεδιασμένους εχθρούς, που αλλάζουν skins ανάλογα με την περιοχή, ορισμένα απλοϊκά puzzles, έτσι, για να αλλάζει ο ρυθμός και να μην υπάρχει μονοτονία, αλλά και μια “έδρα” του μάγου, ένα hub, όπου διαλέγουμε ποια αποστολή θα παίξουμε, αναβαθμίζουμε τα ξόρκια μας, κάνουμε χρήση ειδικών “ταρώ” που προσδίδουν θετικά ή αρνητικά attributes στους εχθρούς ή απλώς… χαλαρώνουμε, κοιτάζοντας τη θέα από το μπαλκόνι μας, ακούγοντας όμορφη -και πιστή στο ύφος του παιχνιδιού- μουσική.

Θα το επαναλάβουμε, λοιπόν. Το The Wizards: Enhanced Edition είναι μια ευχάριστη έκπληξη. Ένα γοητευτικό παιχνίδι που σου δίνει επιτυχώς την ψευδαίσθηση ότι είσαι ένας μάγος που ταξιδεύεις σε έναν φαντασιακό κόσμο, εξαπολύοντας ξόρκια κατά μυθικών πλασμάτων. Θα θέλαμε κάτι περισσότερο σε ό,τι αφορά το σχεδιασμό του, και τα τεχνικά προβλήματα είναι βραχνάς, αλλά πρόκειται για μια τίμια πρόταση, με αρχή, μέση και τέλος, ειρμό, καλή διάρκεια και προσοχή στη λεπτομέρεια. Προτείνεται ανεπιφύλακτα στους λάτρεις των VR περιπετειών.

---