Donkey Kong Bananza: DK Island & Emerald Rush | Review

Μία από τις εκπλήξεις του πρόσφατου Nintendo Direct ήταν και η ανακοίνωση ενός DLC για το Donkey Kong Bananza. Έχοντας προσπεράσει το όποιο περιεχόμενο θα μπορούσε να έρθει στο Mario Kart World, το παιχνίδι που αποτέλεσε και launch τίτλο της κονσόλας και που προηγείται χρονολογικά από την περιπέτεια του Kong της καρδιάς μας, η Nintendo αποφάσισε να κάνει την έκπληξη και να προσφέρει μια επέκταση της αρχικής περιπέτειας του Kong και της Pauline. Μια περιπέτεια που ξεκινάει αμέσως μετά τον τερματισμό της κεντρικής ιστορίας και έρχεται κάπως…φιλόδοξα να πετύχει δύο πράγματα: να φρεσκάρει ελαφρώς τις αναμνήσεις των παλιών παικτών και να εισάγει ένα νέο είδος gameplay.

Αυτό είναι το Donkey Kong Bananza: DK Island & Emerald Rush. Ένα πακέτο περιεχομένου που η Nintendo προσφέρει στην τιμή των 20 ευρώ και έρχεται να δώσει ακόμα μια αφορμή στους παίκτες να επιστρέψουν στον κόσμο του DK Bananza.

Και όλα ξεκινάνε εκεί που ξεκινάει το ταξίδι, τόσο στο Donkey Kong Bananza, όσο και όλα τα προηγούμενα ταξίδια της σειράς – στο θρυλικό DK Island. Το νησί των Kong, το οποίο είχαμε να δούμε σε τρισδιάστατη απεικόνιση από την εποχή του Donkey Kong 64, και αποτελεί ένα εικαστικό κειμήλιο από το παρελθόν. Δεν θα πούμε ψέματα πως η επίσκεψή μας δεν ανέσυρε μνήμες από το παρελθόν. Η ζούγκλα, η γαλέρα του King Rool και άλλα γνώριμα περιβάλλοντα από το πιο εμβληματικό σημείο της σειράς μάς ταξίδεψε νοερά στα παλιά καλά χρόνια του franchise.

Ο Diddy Kong, η Dixxie Kong, ο Cranky Kong και άλλοι γνώριμοι χαρακτήρες θα βρεθούν ξανά δίπλα μας, για να δημιουργήσουμε νέες, φωτογραφικές αναμνήσεις. Στο αρχικό μας κείμενο για το Donkey Kong Bananza είχαμε αναφέρει πως το ίδιο το παιχνίδι αποτελεί στοιχείο έμπνευσης από την εποχή της Rare. Ε, αυτή η επίσκεψη στο νησί έρχεται να κάνει ακριβώς αυτό το πράγμα: να μας θυμίσει το ένδοξο παρελθόν της ομάδας της Rare, αλλά και να μας βεβαιώσει πως η σειρά βρίσκεται σε καλά χέρια.

Αυτό, τουλάχιστον, ισχύει στο κομμάτι της απεικόνισης. Το νησί είναι όμορφο, ξυπνά αναμνήσεις, αλλά δεν έχει να προσφέρει τίποτα από πλευράς gameplay. Με μέγεθος ελάχιστο σε σχέση με ένα από τα υπόγεια διαζώματα του βασικού παιχνιδιού, και με μπόλικες ευκαιρίες για σκάψιμο και καταστροφή, χωρίς ωστόσο να υφίσταται ανακάλυψη απολιθωμάτων, θησαυρών και άλλων χαρτών. Το DK Island δεν είναι τίποτα λιγότερο από ένα νοσταλγικό hub. Ένα κεντρικό σημείο, δηλαδή, το οποίο σιγά-σιγά θα μετατραπεί σε ένα μουσείο ιστορίας της σειράς και του τίτλου, υπερτονίζοντας τη νοσταλγία μας – αλλά ως εκεί.

Στο νησί αυτό ο παίκτης θα μπορεί να επιστρέφει κάθε λίγο και λιγάκι, διακοσμώντας το με αγάλματα εμπνευσμένα από χαρακτήρες από την τρέχουσα αλλά και παλαιότερες περιπέτειες του Donkey Kong, και αναλαμβάνοντας μια νέα αποστολή από τον Void Kong.

Ναι, ο Void Kong έρχεται για να αναλάβει έναν νέο ρόλο εδώ. Αφού η αποστολή του να συλλέξει όσο το δυνατόν περισσότερο Banandium γινόταν, και αφού τα σχέδιά του ανατράπηκαν από την εμφάνιση του…πραγματικού villain του παιχνιδιού, ο Void Kong στρέφεται σε μια νέα μορφή ενέργειας – το Emeraldium. Μια μορφή ενέργειας που αποκτάται μετά από τη συλλογή σμαραγδιών και η οποία βρίσκεται παντού…τουλάχιστον όπου μέχρι πρότινος ο παίκτης μπορούσε να συλλέξει πετράδια Banadium.

Με τον Void Kong να εξηγεί (για ακόμα μια φορά…) τα μεγαλεπήβολα σχέδιά του για το πώς θα γίνει πλούσιος, και με το δίδυμο Kong-Pauline να αποφασίζουν να τον βοηθήσουν για να τον ξεφορτωθούν μια ώρα νωρίτερα, ο παίκτης θα εμπλακεί σε ένα…παράξενο ταξίδι, επιστρέφοντας ξανά στα επίπεδα που επισκέφθηκε κατά τη διάρκεια της αρχικής του περιπέτειας.

Αυτό το παράξενο ταξίδι είναι το Emerald Rush. Οι δημιουργοί του τίτλου αποφάσισαν να πειραματιστούν με roguelite μηχανισμούς, έτσι ώστε να προσφέρουν το απαραίτητο κίνητρο στους παίκτες να αρχίσουν το ταξίδι, το σκάψιμο…την καταστροφή γενικότερα. Στόχος κάθε Rush είναι η συλλογή ενός ικανοποιητικού αριθμού από σμαράγδια, την ενέργεια των οποίων ο Void Kong θα εκμεταλλευτεί για τους δικούς του φιλάργυρους στόχους. Η δυσκολία κάθε rush είναι κλιμακούμενοι, με κάθε κυνήγι να διαρκεί από έξι έως και δέκα γύρους.

Σε κάθε γύρο, ο παίκτης καλείται να έχει συλλέξει έναν συγκεκριμένο αριθμό σμαραγδιών, ο οποίος αυξάνεται κλιμακωτά και απαιτεί από τον παίκτη να κάνει αρκετά πράγματα κατά τη διάρκεια του εκάστοτε Rush. Ο στόχος είναι η γνώριμη καταστροφή του περιβάλλοντα χώρου, όπως μόνο ο Kong μπορεί να κάνει και η συλλογή των πετραδιών που θα βρει μπροστά του.

Η συλλογή απολιθωμάτων και η καταστροφή μπανανών θα επιτρέψει στον Kong να αποκτήσει νέες δεξιότητες (μιας και όλες οι ικανότητες που είχε συλλέξει κατά τη διάρκεια της κεντρικής του περιπέτειας πάνε περίπατό), αλλά και να αποκτήσει νέες roguelite ικανότητες που θα κάνουν το κυνήγι του λίγο πιο εύκολο. Και μέσα σε όλα αυτά έχουμε και τα Void Challenges, μια σειρά προκλήσεων, δηλαδή, από τον ίδιο τον Void Kong, η ολοκλήρωση των οποίων θα ανταμείψει τον παίκτη με πρόσθετα σμαράγδια, αλλά και θα του δώσει την ευκαιρία να επενδύσει σε νέες roguelite ικανότητες, που θα βελτιώσουν τον κάθε γύρο.

Ας είμαστε, όμως, ειλικρινείς. Το roguelite σύστημα που ακολουθεί το Donkey Kong Bananza: DK Island & Emerald Rush δεν έχει καμία σχέση με το Hades. Δεν έχει καμία σχέση ούτε με το σωστά σχεδιασμένο DLC που είδαμε στο Splatoon 3.

Καθώς ο στόχος μας είναι η συλλογή όλο και περισσότερων σμαραγδιών, τα roguelite power-ups που ανακαλύπτουμε το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να αυξάνουν τον πιθανό αριθμό σμαραγδιών που ο παίκτης μπορεί να κερδίσει είτε καταστρέφοντας το περιβάλλον, είτε καταστρέφοντας συγκεκριμένους εχθρούς, είτε ανακαλύπτοντας κρυμμένα σεντούκια και απολιθώματα. Κοινώς, δεν αποκτάμε κάποια ιδιαίτερη ικανότητα, ή κάποιον ιδιαίτερο εξοπλισμό που μπορεί να δώσει μια άλλη νότα στο ταξίδι επιστροφής στα έγκατα της γης.

Αντί αυτού, καλούμαστε να εκμεταλλευτούμε τα collectibles που αποκτάμε κατά τη διάρκεια του εκάστοτε Rush για να ενισχύσουμε τις βασικές ικανότητες του DK – αυτές που αποκτήσαμε κατά τη διάρκεια της κεντρικής περιπέτειας. Και, όπως μπορεί να αναρωτηθεί κανείς, είναι εφικτό να ενισχυθούν όλες οι ικανότητές μας σε ένα Rush;

Η απάντηση, φυσικά, είναι όχι. Αυτός ο μηχανισμός εξυπηρετεί μόνο την ενίσχυση συγκεκριμένων ικανοτήτων, όπως εκείνες που αφορούν στις γροθιές και την καταστροφή, ή στις πρόσθετες δυνατότητες του Kong Bananza. Οι υπόλοιπες ικανότητες παραγκωνίζονται χάριν των πιο πρακτικών για το κυνήγι σμαραγδιών – όχι ότι αυτό είναι απαραίτητα κακό, αλλά δείχνει μια τάση…μάλλον τεμπελιάς από τους δημιουργούς του συγκεκριμένου mode.

To άλλο μας πρόβλημα με την επιλογή του roguelite συστήματος είναι η ίδια η εξέλιξη του μηχανισμού. Η επιτυχής ολοκλήρωση κάθε γύρου, δηλαδή η συλλογή τουλάχιστον 3300 σμαραγδιών ανάλογα με το βαθμό δυσκολίας, ανταμείβει τους παίκτες με έναν αριθμό πόντων, ο οποίος χρησιμοποιείται είτε για να ξεκλειδώσει νέα roguelite power-ups που θα χρησιμοποιηθούν σε επόμενους γύρους είτε ενδυματολογικές επιλογές για το πρωταγωνιστικό δίδυμο.

Ωστόσο, λόγω της ίδιας της φύσης του κεντρικού παιχνιδιού, που περιορίζει δραστικά τον τρόπο με τον οποίο ένας roguelite μηχανισμός θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ικανοποιητικά, οι ανταμοιβές που ξεκλειδώνονται στερούνται τουλάχιστον φαντασίας, ευρηματικότητας αλλά και πρακτικότητας. Πολύ σύντομα, τα ταξίδια στα υπόγεια και τα πολλαπλά Rushes θα γίνουν κουραστικά και βαρετά. Και όταν επιτέλους ολοκληρωθεί αυτό το κεφάλαιο της ιστορίας και δούμε τους τίτλους τέλους, τα επόμενα Rushes που θα λάβουν χώρα θα είναι απλά μια εναλλακτική σε ένα δεύτερο playthrough.

Για να είμαστε  δίκαιοι, σαν σκέψη δεν είναι απόλυτα κακή η επιλογή ενός τέτοιου μηχανισμού σε ένα παιχνίδι σαν το Donkey Kong Bananza. Μπορεί να κρατήσει απασχολημένους τους παίκτες για ένα πρόσθετο πεντάωρο, αν εκείνοι είναι πρόθυμοι να αγνοήσουν τις σκόπιμες και τις άστοχες παραλήψεις του. Ωστόσο, στην τιμή προσφοράς του συγκεκριμένου πακέτου, ένα άδειο, «μουσειακό» νησί και ένα roguelite σύστημα ενίσχυσης του κυρίως παιχνιδιού δεν είναι αρκετό και δεν μπορούμε με τίποτα να το δικαιολογήσουμε.

Θα ήμασταν ικανοποιημένοι με την προσθήκη ενός τουλάχιστον mini campaign στο νησί των Kong, ίσως και με πρόσθετες Bananza Challenges, πέραν του Emerald Rush. Αυτό, φυσικά, δεν ισχύει εδώ. Το γεγονός, μάλιστα, ότι το Donkey Kong Bananza: DK Island & Emerald Rush προσφέρεται τόσο σύντομα μετά την κυκλοφορία του αρχικού τίτλου, χωρίς προηγούμενη ανακοίνωση, εγείρει σκέψεις για το κατά πόσο αυτό το mode (ή το DK Island) ήταν τμήμα του αρχικού παιχνιδιού και «κόπηκε» για να γίνει διαθέσιμο αυτό το πακέτο περιεχομένου.

Αν θυμηθούμε, μάλιστα, ένα mode που προσφέρθηκε στο Super Mario Odyssey εντελώς δωρεάν μετά την κυκλοφορία του τίτλου, μας βάζει σε ακόμα περισσότερες σκέψεις για το που είναι διατεθειμένη η Nintendo να φτάσει για να πείσει τους παίκτες να επενδύσουν σε “πρόσθετο” περιεχόμενο, στην προσπάθειά της πάντα να μεγιστοποιήσει το κέρδος της.

Από τη στιγμή, ωστόσο, που το Donkey Kong Bananza: DK Island & Emerald Rush δεν μπορεί να μας ικανοποιήσει, εμείς δεν μπορούμε να το προτείνουμε. Άλλωστε, το βασικό παιχνίδι είναι μια πλήρης και χορταστική εμπειρία από μόνη της, με ένα εξίσου ικανοποιητικό postgame και δεν έχει ανάγκη τη συγκεκριμένη προσθήκη. Προτείνεται μόνο σε παίκτες που αναζητούν roguelite modes τόσο κολασμένα όσο αναζητά ο Kong τις μπανάνες του και που στοχεύουν στο να κάνουν καλύτερα high scores, χωρίς να νοιάζονται για τίποτα άλλο. Οι υπόλοιποι, έχετε επιλογές – και μπόλικες μπανάνες να ανακαλύψετε.

To DLC Donkey Kong Bananza: DK Island & Emerald Rush είναι διαθέσιμο από τις 12/9/25 για το Nintendo Switch 2. Το review μας βασίστηκε σε review code που λάβαμε από τη CD Media.