God of War Sons of Sparta | Review

This is not the Kratos you are looking for…

Όπως όλα δείχνουν, θα κάνουμε πολύ καιρό μέχρι να ξαναδούμε τον Kratos σε κάποια ΑΑΑ περιπέτεια. Έπειτα από το ταξίδι του στη Σκανδιναβία, τα χνάρια του αγνοούνται και στο μεταξύ, η επιστροφή στην αρχική τριλογία, μέσω του remake που μας υποσχέθηκε η Santa Monica Studio, έχει μέλλον. Εάν περιμένει κάποιος να καλυφθεί αυτό το “κενό” από το God of War Sons of Sparta τότε μάλλον θα πρέπει να ρίξει λίγο τις προσδοκίες του.

Το συγκεκριμένο spin-off τις ολιγομελούς και indie Mega Cat Studios επιχειρεί να μεταφέρει την πρώτη δισδιάστατη περιπέτεια του Kratos (προφανώς αγνοούμε το God of War: Betrayal που είχε εμφανιστεί στα κινητά). Μάλιστα, το Sons of Sparta έρχεται στο είδος των metroidvania, ταιριαστή επιλογή από τη μία πλευρά, αν αναλογιστούμε την ιδιοσυγκρασία των πρόσφατων God of War, αλλά παράλληλα και δύσκολη επιλογή δεδομένου κορεσμού στο είδος.

Εδώ εντοπίζεται και η αχίλλειος πτέρνα του Sons of Sparta, καθώς ναι μεν αποτελεί ένα συμπαθές metroidvania, αλλά αυτό από μόνο του δεν μπορεί να το κάνει να ξεχωρίσει σε ένα τόσο ανταγωνιστικό τοπίο. Επιπλέον, δεν καταφέρνει να εκμεταλλευτεί ιδιαίτερα το όνομα του God of War και να δημιουργήσει, κατ’ επέκταση, την εντύπωση της πιστής εναλλαγής στις δύο διαστάσεις. Με λίγα λόγια, το σύστημα μάχης δεν προσεγγίζει το βάρος των χτυπημάτων και τη μεθοδικότητα των τελευταίων δύο God of War ή τον φρενήρη ρυθμό της αρχικής τριλογίας, αλλά ούτε και επιχειρεί να αποδώσει τη βίαιη και καταστρεπτική ισχύ του Kratos.

Θα μπορούσε ωστόσο να προσφέρει ένα ενδιαφέρον background για τον Kratos, δεδομένου ότι το Sons of Sparta λειτουργεί ως prequel. Ο αφηγηματικός μηχανισμός του παρουσιάζει ενδιαφέρον, δείχνοντας μας τον ενήλικο Kratos, λίγο πριν τα γεγονότα της “ελληνικής τριλογίας”, να αφηγείται στην κόρη του μία συγκεκριμένη περιπέτεια που είχε όταν ήταν νεαρός στρατιώτης, κατά την σπαρτιατική του αγωγή.

Σε αυτήν την ιστορία, ο Kratos θα είναι μαζί με τον νεότερο αδερφό του, τον Deimos, οι οποίοι θα προσπαθήσουν να εντοπίσουν τον φίλο τους, Vasileio. Η πολύωρη περιπέτεια θα τους φέρει μπροστά από πολλούς κινδύνους, με το παιχνίδι να προσπαθεί να μεταφέρει μέσα από πολυάριθμους διαλόγους το δέσιμο μεταξύ των δύο αδελφών (σημειωτέον ότι στα κομμάτια του gameplay ο Deimos απουσιάζει στο 99% των περιπτώσεων).

Μάλλον σε μία υπερπροσπάθεια να επενδυθεί η ενασχόλησή μας με ανάπτυξη χαρακτήρων, το Sons of Sparta καταλήγει φλύαρο σε αρκετές περιπτώσεις. Οι διάλογοι εμφανίζονται αρκετά συχνά, δίχως ωστόσο να προσφέρουν κάτι το ιδιαίτερο καθώς διαρκώς προσπαθούν να τονίσουν τη σοβαρότητα του Kratos και την προσκόλλησή του στα ιδανικά της Σπάρτης – σε αντίθεση με τον Deimos, που δείχνει ότι ακόμα είναι κάπως ανώριμος, λόγω και του νεαρότερου της ηλικίας του.

Ο μονοδιάστατος στόχος της εύρεσης του φίλου τους, καταλήγει αδιάφορος, ιδίως αφού το Sons of Sparta δεν προσπαθεί σε κανένα σημείο να μας δημιουργήσει το παραμικρό δέσιμο με αυτόν τον χαμένο Σπαρτιάτη. Τα πιο ενδιαφέροντα σημεία έρχονται όταν, κατά τη διάρκεια της περιήγησης, ακούμε τον ενήλικο Kratos να αφηγείται στην κόρη του τα τεκταινόμενα, αλλά αυτά τα σημεία είναι σποραδικά.

Θα πρέπει να σημειώσουμε εδώ την πάντα ευπρόσδεκτη προσθήκη ελληνικών κειμένων και διαλόγων. Εντούτοις, η δουλειά που έχει γίνει θα μπορούσε να είναι καλύτερη. Τα κείμενα δείχνουν σαν να αποτελούν απευθείας μετάφραση από τα αγγλικά, χωρίς να φαίνεται προσπάθεια να γίνει μία πιο ελεύθερη απόδοση (επίσης… γιατί όλες οι λέξεις με κεφαλαία έχουν τόνους;). Επιπροσθέτως, οι ομιλίες από τους ηθοποιούς ακούγονται αρκετά μηχανικές και ερασιτεχνικές, ένα θέμα που παρατηρείται είτε επιλέξετε αγγλικά είτε ελληνικά.

Προχωρώντας στο κομμάτι της μάχης, το Sons of Sparta μεταφέρει ένα εκτενές bestiary, με την πλειοψηφία των εχθρών να έρχεται ως δισδιάστατα μοντέλα εχθρών που είχαμε δει στην αρχική τριλογία. Η ποικιλία αυτών των εχθρών είναι σίγουρα καλή, προσφέροντας πλειάδα διαφορετικών επιθετικών συμπεριφορών.

Για να ανταπεξέλθει σε αυτούς τους κινδύνους ο Kratos είναι οπλισμένος με ένα δόρυ και μία ασπίδα, έχοντας τις συνήθεις ικανότητες για dodge, block και parry, αμυντικές κινήσεις που λειτουργούν αρκετά καλά, αν και θα μπορούσαν να έχουν γρηγορότερη απόκριση όταν τις ενεργοποιούμε εν μέσω μίας επίθεσής μας. Το επιθετικό ρεπερτόριο του Kratos εμπλουτίζεται με ορισμένες ranged επιθέσεις (σφεντόνα, ένα είδος βόμβας και μία μορφή μπούμερανγκ). Όπως θα μπορούσε να χαρακτηριστεί κάθε σκέλος του gameplay, έτσι και το σύστημα μάχης είναι τυπικό και άνευ οποιουδήποτε στοιχείου που θα μπορούσε να το κάνει να διαφοροποιηθεί από άλλα παιχνίδια του είδους με αντίστοιχο σύστημα μάχης.

Στο hard επίπεδο δυσκολίας, όπου ασχοληθήκαμε, ο βαθμός πρόκλησης κυμαίνεται σε διαχειρίσιμα επίπεδα και μπορεί να οδηγήσει σε ευχάριστες συγκρούσεις, αν και σίγουρα όχι με την έντονη κινητικότητα που χαρακτηρίζει τις τρισδιάστατες περιπέτειες του Kratos. Τουλάχιστον η ποικιλία των εχθρών σημαίνει ότι σπανίως δημιουργεί την εντύπωση της επανάληψης. Εκεί που θα μπορούσε να τα πάει καλύτερα είναι σίγουρα στα boss fights, τα οποία είναι λίγα για το μέγεθος του παιχνιδιού (20 ώρες περίπου με αρκετή εξερεύνηση) αλλά και κουραστικά. Η μπάρα ενέργειας των bosses είναι υπέρ του δέοντος μεγάλη (και όχι, το ότι παίξαμε σε “hard” δεν αποτελεί δικαιολογία) ενώ και η κινησιολογία τους είναι τετριμμένη και με ελλιπή ποικιλία.

Το σκέλος που σίγουρα θα διατηρήσει περισσότερο το ενδιαφέρον σας είναι αυτό της εξερεύνησης. Αν και θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και αυτό ως τυπικό, η αλήθεια είναι ότι ένας λάτρης του είδους σίγουρα θα ευχαριστηθεί το ψάξιμο κάθε γωνιάς του χάρτη. Η δομή των επιμέρους περιοχών είναι δουλεμένη, οδηγώντας στην ευχάριστη περιήγηση από την αρχή έως το τέλος.

Ο χάρτης είναι γεμάτος από μυστικά και διαφόρων ειδών απροσπέλαστες περιοχές που περιμένουν να εντοπίσουμε τις κατάλληλες δυνάμεις ώστε να τις ξεκλειδώσουμε. Το πολυπόθητο 100% εξερεύνησης κάθε υποπεριοχής είναι αναμφίβολα εθιστικό, παρόλο που το Sons of Sparta δεν φέρνει το κάτι πραγματικά καινούριο και σε αυτόν τον τομέα.

Αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της ευχάριστης αίσθησης αποτελεί ο καλοσχεδιασμένος χάρτης, κλασικής metroidvania λογικής, που μας επιτρέπει να τοποθετήσουμε διαφόρων ειδών σημάδια. Μάλιστα, κατά τα μέσα της περιπέτειας προσθέτει και τον μηχανισμό των screenshots, αυτής της τόσο ευφάνταστης ιδέας που εισήγαγε το Prince of Persia: The Lost Crown και θα πρέπει, κατά την άποψή μας, να αποτελεί πλέον έναν στάνταρτ μηχανισμό των metroidvania.

To fast travel βοηθάει σημαντικά προς την αποφυγή κουραστικού backtracking, επιτρέποντάς μας, δίχως δεύτερη σκέψη, να επανέρθουμε σε προηγούμενες περιοχές όταν αποκτήσουμε κάποια νέα δύναμη. Μιλώντας για αυτές τις δυνάμεις, το Sons of Sparta αποφεύγει, για άλλη μία φορά, οποιαδήποτε καινοτομία. Διπλό άλμα, βόμβες, ειδικές ακτίνες που ενεργοποιούν μηχανισμούς και ορισμένα ακόμα “gadgets” έρχονται να εμπλουτίσουν την εργαλειοθήκη του Kratos αλλά δίχως να κρύβουν οποιαδήποτε έκπληξη.

Σε αυτά τα… τυπικά μονοπάτια κυμαίνεται και το οπτικό κομμάτι του τίτλου. Η pixel art έρχεται ως πιο κοινότυπη από ποτέ, με το Sons of Sparta να αδυνατεί να δώσει κάτι περισσότερο από μία αδιάφορη εικόνα σε εικαστικό επίπεδο, που υστερεί πολύ απέναντι στις δεκάδες άλλες περιπτώσεις του είδους. Μουντή παλέτα χρωμάτων, απλοϊκά σχέδια χαρακτήρων – φίλιων και εχθρικών – και backgrounds που “χάνονται” μέσα από τον αδιάφορο σχεδιασμό τους συνθέτουν ένα σύνολο που απλά αδυνατεί να κεντρίσει το βλέμμα.

Το Sons of Sparta τελικά μπορεί να χαρακτηριστεί στο σύνολό του ως ένα τυπικό metroidvania. Σίγουρα ικανό να “εθίσει” τους σκληροπυρηνικούς fans του είδους στην εξερεύνηση, αλλά που δύσκολα θα αφήσει οποιοδήποτε αποτύπωμα. Η ύπαρξη του God of War στον τίτλο λειτουργεί σαφέστατα σαν ισχυρός “κράχτης” αλλά δεν είναι σε θέση να πείσει πως μεταφέρει στις δύο διαστάσεις μία εμπειρία εφάμιλλη των εξαιρετικών πονημάτων του Santa Monica Studio.

Όσοι δεν βλέπετε την ώρα να πιάσετε στα χέρια σας έναν ακόμα metroidvania τίτλο, το Sons of Sparta πιστεύουμε ότι θα καταφέρει να κορέσει τη δίψα σας. Όσοι όμως ήθελαν να πιάσουν μία νέα περιπέτεια του Kratos, ίσως θα πρέπει να περιμένουν μέχρι την αναβίωση της τριλογίας.

Το God of War Sons of Sparta κυκλοφορεί από τις 12/2/26 για PS5. To review μας βασίστηκε σε review code που λάβαμε από το PlayStation Greece.

Νικόλας Μαρκόγλου
Νικόλας Μαρκόγλου

Η αγάπη του Νικόλα για το gaming ξεκίνησε από το Atari 2600 που εμφανίστηκε ένα ωραίο πρωινό στο σαλόνι. Έκτοτε, το πάθος για τα βιντεοπαιχνίδια εκτοξεύθηκε με γεωμετρικούς ρυθμούς. Ο κινηματογράφος είναι η δεύτερη αγάπη του και παρακολουθεί συχνά ταινίες από την εποχή του ασπρόμαυρου σινεμά μέχρι τα σύγχρονα blockbusters του Hollywood.

Άρθρα: 1442

Ένα σχόλιο

Υποβολή απάντησης

  1. Το παιχνίδι απευθύνεται σε φιλους του GoW ή φικους των metroidvania?
    Προσπαθώ να καταλαβω αν το παιχνιδι ειναι για εμενα ή οχι, καθως δεν εχω την εμπειρία του Νικολα στα metroidvania, οποτε πολλα απο τα “αρνητικα” μπορει να μην με αφορουν (ή παικτες μακρυα απο το ειδος σαν εμενα).
    Ευχαστουμε για το review!