Gears of War: E-Day | Review

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να βλέπουμε την εξέλιξη των Gears of War σε αντιπαραβολή με αυτήν των Halo, δύο από τα πλέον περίοπτα IPs των Xbox Game Studios (σύντομα θα δούμε αν και το Fable επανέλθει δυναμικά). Από τη μία πλευρά είχαμε το Halo, που πάσχισε να βρει γερά πατήματα μετά τη Bungie, και από την άλλη την Coalition, που φάνηκε πολύ πιο ικανή για να αναλάβει τα ηνία του Gears of War από την Epic Games.

Μπορεί να ξεκίνησε με το στραβοπάτημα του Gears of War 4 (παρότι σίγουρα όχι ένα κακό παιχνίδι), κάνοντας έπειτα την ανατροπή, επανερχόμενη δυναμικά με το απολαυστικό Gears 5, πιστό πλέον στο DNA της σειράς. Και κάπου εδώ ερχόμαστε στο Gears of War: E-Day (επιτέλους, έπειτα από 7 χρόνια…), παγιώνοντας την Coalition ως την πλέον ιδανική επιλογή για την ανάπτυξη της εμβληματικής σειράς.

Σε μία μάλλον απρόσμενη επιλογή, ιδίως έπειτα από το cliffhanger του Gears 5, το E-Day πήρε τον δρόμο του prequel, τοποθετώντας μας αρκετά χρόνια πριν από τα γεγονότα του πρώτου Gears of War. Βρισκόμαστε στην απαρχή της εισβολής των Locusts, το λεγόμενο “Emergence Day”, όπως έγινε γνωστό στο lore των Gears.

Μάλιστα, αυτή η εισβολή πραγματοποιήθηκε λίγες εβδομάδες μετά το τέλος των Pendulum Wars, μία πολυετή πολεμική σύρραξη μεταξύ των δύο κυρίαρχων δυνάμεων στον πλανήτη του Sera. Ως εκ τούτου, η εισαγωγή μάς βρίσκει σε μία κοινωνία που μόλις έχει καταφέρει να απαγκιστρωθεί από το ταραχώδες παρελθόν της, μόνο για να βρεθεί εκ νέου σε έναν ακόμα αδυσώπητο πόλεμο.

Το E-Day συνεχίζει την παράδοση των προηγούμενων Gears of War, που πάντα επιδίωκαν μία σοβαρή σεναριακή αποτύπωση, άνευ χιουμοριστικής νότας. Και αν στο πρώτο Gears of War αυτή η βαριά μιλιταριστική προσέγγιση δεν ήταν κάτι περισσότερο από μία πρόφαση για το gameplay, με διάφορες αφελείς τροπές, η συνέχεια του IP δέχθηκε περισσότερη φροντίδα στα της ιστορίας.

Σίγουρα δεν επιδίωξε ποτέ βραβεία σε αυτόν τον τομέα, αλλά ανάμεσα στο χαμό των αλλεπάλληλων πεδίων μάχης, απέδιδε διάφορες συναισθηματικά φορτισμένες στιγμές, ικανές να χτίσουν προσωπικότητες με ένα σχετικό ενδιαφέρον και δέσιμο προς τον παίκτη – πρωτίστως όσον αφορά στον Marcus Fenix και στην αναπάντεχα τραγική φιγούρα του Dom Santiago.

Για άλλη μία φορά οι συγκεκριμένοι δύο χαρακτήρες επανέρχονται στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Ο νεότερος Marcus παραμένει λακωνικός και σκυθρωπός, ενώ ο μεν Dom έρχεται ως μία πιο αισιόδοξη φυσιογνωμία, σε σημείο που μπορεί να είναι και λίγο εκνευριστικός, μέχρι που γίνεται σαφής ο λόγος για το πώς άλλαξε αργότερα ως χαρακτήρας. Τους δύο βασικούς πρωταγωνιστές πλαισιώνουν και δύο νέοι, ο νεοσύλλεκτος Lucas Reyes και η Mags Carter, μία πρώην στρατιώτης και αργότερα εργάτρια στα ορυχεία του λεγόμενου “imulsion”.

Οι δύο νέοι χαρακτήρες πλαισιώνουν αρκετά καλά τους δύο βετεράνους, κερδίζοντας ορισμένες στιγμές μπροστά από το φακό της κάμερας, ικανές να προσδώσουν ένα σχετικό υπόβαθρο στις προσωπικότητές τους μέσα από το, όχι και τόσο ρόδινο, παρελθόν τους. Κάτι απαραίτητο, ώστε να δικαιολογηθεί η προσθήκη τους – πέραν από την αναγκαιότητα να βρίσκονται εκεί ελέω του τετραπλού co-op. Βέβαια, όπως είναι φυσικό, αναμφισβήτητοι πρωταγωνιστές παραμένουν οι Marcus (κυρίως) και Dom.

Η ιστορία ξεκινάει πρακτικά ακριβώς τη στιγμή που ανεβαίνουν για πρώτη φορά στην επιφάνεια οι Locusts, μέσα από ένα υποδειγματικό εισαγωγικό κεφάλαιο, με έντονες horror πινελιές και γρήγορο ρυθμό ώστε να μας φέρει, χωρίς περιστροφές, στο προκείμενο. Αυτό που θα ακολουθήσει είναι το εφάμιλλο της ιστορίας της εκκένωσης του Dunkirk ή του Halo: Reach, γνωρίζοντας ήδη από τα υπόλοιπα παιχνίδια ότι οι Locusts εμφανίστηκαν ως επιδημία, καταστρέφοντας τα πάντα στο πέρασμά τους.

Στο πέρασμα μερικών ημερών και στο βασικό περιβάλλον που αφορά στην πόλη Kalona, θα δούμε κάθε προσπάθεια των δυνάμεων των Gears να επιβιώσουν και να διασώσουν το μεγαλύτερο δυνατό μέρος του πληθυσμού της πόλης. Σε αυτά τα σχέδια δεν θα μπορούσαν παρά να είναι νευραλγικές οι ενέργειες της ομάδας του Marcus.

Το σενάριο δεν κρύβει ανατροπές και αποκαλύψεις, κάτι που φυσικά δεν χρειαζόταν, αφού γνωρίζουμε ήδη την εξέλιξη των καταστάσεων. Το παραπάνω δεν αναιρεί το γεγονός ότι διαχειρίζεται ικανοποιητικά τις εξελίξεις, δικαιολογώντας επαρκώς τους λόγους που πηγαίνουμε από αποστολή σε αποστολή.

Μεταφέρεται επίσης ωραία το χάος που επικρατεί και η καλοστημένη ταλάντωση μεταξύ ενθαρρυντικών εξελίξεων αλλά και σχεδίων που καταρρέουν, σε μία σύρραξη όπου η πλάστιγγα γενικά γέρνει προς την πλευρά της ισχυρής δύναμης των Locusts. Οι cutscenes φαίνεται πως γνωρίζουν πολύ καλά ότι το κυρίως κομμάτι του παιχνιδιού είναι η δράση, έχοντας συγκρατημένη διάρκεια, αφηγούμενες περιεκτικά και κατανοητά τις εκάστοτε πληροφορίες.

Άλλωστε, η δράση είναι ο πυρήνας των Gears και σε αυτό το κομμάτι είναι που η Coalition τα πάει πραγματικά περίφημα. Το E-Day επιμένει στη βαριά κίνηση των χαρακτήρων και στο στιβαρό σύστημα κάλυψης, όπου ο χαρακτήρας δίνει την εντύπωση ότι σχεδόν κολλάει πάνω στην εκάστοτε επιφάνεια. Αυτή η αίσθηση του βάρους αποδίδεται, για άλλη μία φορά, απολαυστικά, μεταφέροντας με τη σειρά της ιδανικά την αίσθηση πως χειριζόμαστε έναν ισχυρό πεζοναύτη.

Αν και το gameplay είναι άμεσα αναγνωρίσιμο, παραμένοντας 100% πιστό στο ύφος της σειράς, η Coalition αποφάσισε να φέρει τη σημαντική προσθήκη του άλματος. Εν έτει 2026 είναι εύλογο να κοιτάξει κανείς με καχυποψία την προσθήκη του άλματος σαν κάτι το σημαντικό, όμως, στα πλαίσια ενός franchise, ο σχεδιασμός του οποίου πάντα λάμβανε υπόψη την πλήρη έλλειψη του άλματος, παραμένει μία σημαντική προσθήκη.

Στον χειρισμό ενσωματώθηκε μία σημαντική διαφοροποίηση, όπου το A (στο gamepad του Xbox) παραμένει το κουμπί με το οποίο μπαίνουμε σε κάλυψη, ενώ το Y μάς επιτρέπει πλέον να πραγματοποιούμε άλματα. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι έχουμε πολύ καλύτερο έλεγχο της κινητικότητας, επιτρέποντας πλέον τη διακριτή εκτέλεση του άλματος πάνω από μία επιφάνεια και της κάλυψης πίσω από αυτήν. Επίσης, η χρήση του άλματος σημαίνει ότι μπορούμε να πηδήξουμε πάνω από επιφάνειες που είναι στο ύψος του χαρακτήρα μας, αλλά και πάνω από κενά.

Ξανατονίζουμε, ότι αυτή η λειτουργία προφανώς δεν φέρνει την επανάσταση στο gaming, αλλά στην περίπτωση ενός Gears of War εμπλουτίζει σημαντικά τη δράση και -το κυριότερο- χωρίς να αλλοιώνει τη φύση του gameplay. Αντιθέτως, η χρήση του άλματος προσθέτει μεγαλύτερο βάθος στις τακτικές μας, ενώ στους δημιουργούς δίνει το ελεύθερο να “χτίσουν” πιο περίτεχνα και οργανικά πεδία μάχης. Εδώ να αναφέρουμε ότι το άλμα δεν μετατρέπει το E-Day σε platforming παιχνίδι, ούτε θα σας τοποθετήσει σε καταστάσεις που να απαιτούν αλλεπάλληλα άλματα.

Παράλληλα, έχει προστεθεί άλλο ένα επίπεδο κάλυψης, όπου πλέον οι χαρακτήρες μπορούν να πέφτουν πρηνηδόν για να καλύπτονται πίσω από επιφάνειες κάτω του μισού μέτρου, κάτι που με τη σειρά του επιτρέπει στη μεγαλύτερη ποικιλομορφία σημείων κάλυψης στο περιβάλλον. Τα παραπάνω στοιχεία πλαισιώνουν αρμονικά την τακτική και βίαιη αίσθηση της μάχης, όπου η σωστή κίνηση στον χώρο είναι ιδιάζουσας σημασίας. Εμείς ασχοληθήκαμε στο επίπεδο δυσκολίας hard, όπου βρήκαμε πως η ισορροπία της πρόκλησης ήταν ιδανική, ωθώντας μας συνεχώς στη σωστή εύρεση της κάλυψης, οδηγώντας στον εντοπισμό ευκαιριών για πλαγιοκόπηση και στο κράτημα αποστάσεων όπου αυτό χρειαζόταν.

Το σημαντικότερο επίτευγμα του παιχνιδιού θα λέγαμε ότι εντοπίζεται στο level design. Το μεγαλύτερο σκέλος της διάρκειας λαμβάνει χώρα στον αστικό ιστό της Kalona, μεταφέροντας άψογα το χάος που επικρατεί εκεί. Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιοχών όπου εξελίσσονται εκτενείς μάχες, ο σχεδιασμός ήταν υποδειγματικός.

Άλλοτε αυτά τα σημεία ήταν ανοικτής φιλοσοφίας, επιτρέποντάς μας να βρούμε πολλές διαφορετικές πλευρές για να κινηθούμε και άλλοτε αυτές οι μάχες γινόντουσαν σε πιο κλειστοφοβικά περιβάλλοντα. Πάντα, οι δημιουργοί ήξεραν ακριβώς πώς να συνθέσουν έντονες συγκρούσεις που να ανεβάζουν την αδρεναλίνη στο κόκκινο.

Στο θέμα της δράσης και των εχθρικών δυνάμεων, η Coalition προσθέτει και ορισμένους νέους τύπους εχθρών, μεγαλύτερου μεγέθους, που δένουν αρμονικά με τις υπόλοιπες συνήθεις μονάδες. Ιδίως, ο “σαυροειδής” νέος εχθρός που πετάει παντού οξύ, μας εξαναγκάζει να αφήνουμε πιο συχνά από ό,τι θα θέλαμε τα σημεία κάλυψής μας, επαναπροσδιορίζοντας έτσι την κίνησή μας στον χώρο. Να σημειώσουμε εδώ, ότι το ικανοποιητικό εύρος των εχθρικών μονάδων εμφανίζεται πάντα με πολύ προσεγμένους συνδυασμούς, ανάλογους με τις απαιτήσεις του εκάστοτε πεδίου μάχης.

Σε όλη αυτήν την ένταση της μάχης δεν θα μπορούσε να μην είναι ιδιάζουσας σημασίας η AI, η οποία βρίσκεται στα επίπεδα που αρμόζει σε ένα φρενήρες tactical cover-based shooter. Οι εχθροί διακρίνονται από κινητικότητα και σωστή εύρεση κάλυψης. Παράλληλα, δεν έχουν εμμονή μόνο με τον χαρακτήρα μας, αλλά μπαίνουν σε ανταλλαγή πυρών και με τους συμμάχους, δίνοντας μία φυσικότητα στο κομμάτι της δράσης. Επιπλέον, συχνά αντιλαμβανόμασταν ότι μπορεί να μας έχαναν από το πεδίο της όρασής τους, χωρίς να γνωρίζουν πάντα, ως διά μαγείας, πού βρισκόμαστε.

Το σύνολο της καταιγιστικής και απολαυστικής δράσης συμπληρώνει η δουλεμένη αίσθηση των όπλων, χάρη στα έντονα ηχητικά εφέ (ιδίως όταν πετυχαίνουμε τα headshot ή όταν διαμελίζαμε έναν Locust) και την ανάκρουση των όπλων, που αποδίδει ιδανικά την ισχύ τους.

Ο εξοπλισμός εμπλουτίζεται από το Ripper, ένα ισχυρό πολυβόλο με δύο κάνες, και το Breechshot, ένα τουφέκι που φέρει ένα τσεκούρι από κάτω του, σε μία αναβαθμισμένη εκδοχή του αντίστοιχου όπλου που είδαμε (αποκλειστικά και μόνο) στο Gears of War: Judgement. Αυτά τα δύο όπλα αποδείχθηκαν τόσο αποτελεσματικά, που κοσμούσαν τα δύο εκ των τεσσάρων slots του οπλισμού μας στο μεγαλύτερο τμήμα της ενασχόλησής μας.

Όσον αφορά στον ευρύτερο σχεδιασμό του κόσμου, το E-Day επαναφέρει τις open-world πινελιές του Gears 5, αυτήν τη φορά με περισσότερη συνοχή. Ορισμένα από τα κεφάλαια του παιχνιδιού μάς τοποθετούν σε περιοχές ανοιχτής φιλοσοφίας, επιτρέποντας μερικώς την εξερεύνηση. Το μέγεθος αυτών των περιοχών είναι πάντα συγκρατημένο, δίνοντας παράλληλα τις ευκαιρίες να παρεκκλίνουμε από την προκαθορισμένη πορεία για να εντοπίσουμε collectibles και ορισμένα side quests.

Αυτές οι υποαποστολές έρχονται ως ένα απλό συνοδευτικό, που μέσα από την απλότητα και τη μικρή διάρκειά τους, έρχονται για να δείξουν τις παράπλευρες καταστάσεις και ιστορίες επιβίωσης που συμβαίνουν σε αυτήν την ευρεία σύρραξη. Η λιτή φύση των αποστολών είναι κάτι παραπάνω από καλοδεχούμενη, σε ένα παιχνίδι που θέλει -και πρέπει- να επικεντρώνεται σε μία ασταμάτητη ροή από σημείο δράσης σε σημείο δράσης.

Σε όλο το πανδαιμόνιο που επικρατεί βοηθάει τα μέγιστα η Unreal Engine 5. Τα οπτικά εφέ είναι εξαιρετικά, με το κάθε πεδίο μάχης να γεμίζει από τα ίχνη των σφαιρών μας, προσφέροντας επίσης αρκετή αλληλεπίδραση με το περιβάλλον (σπασίματα τοίχων, εκρήξεις και διάφορα άλλα εφέ), απεικονίζοντας απτά την ασταμάτητη ανταλλαγή πυρών.

Το αστικό περιβάλλον διατηρεί την neo-gothic (αν μας επιτρέπετε) αισθητική των Gears, αναδεικνύοντας επιβλητικά μνημεία και κτίσματα, μέσα σε ένα αστικό περιβάλλον που δεν είχαμε ξαναδεί σε αυτήν την κλίμακα σε παιχνίδι της σειράς. Το πανέμορφο σύνολο εμπλουτίζεται από εξαιρετικούς φωτισμούς και κάθε λογής ποιοτικά οπτικά εφέ, ενώ κάθε γωνιά του κόσμου βρίθει από λεπτομέρειες, θυμίζοντας μας τον μοναδικό πυκνό σχεδιασμό των παιχνιδιών της σειράς Metro.

Παράλληλα, υπάρχει ένας σεβαστός αριθμός από set-pieces, όπως κτήρια που καταρρέουν ή η εμφάνιση υπέρογκων τεράτων, σκηνές που μεταφέρονται οργανικά μέσα στην εξέλιξη της δράσης, επιτρέποντάς τους να είναι πραγματικά εντυπωσιακές.

Εν κατακλείδι, στις περίπου 15-16 ώρες διάρκειάς του, το E-Day φέρνει μία γεμάτη εμπειρία ασταμάτητης δράσης.  Όποτε αφήναμε το χειριστήριο, απλά δεν μπορούσαμε να περιμένουμε τη στιγμή για να επανέλθουμε και να δούμε τι άλλο μας επιφυλάσσει το πεδίο μάχης, δεδομένου μάλιστα ότι η σταθερή κλιμάκωση υποσχόταν ολοένα και πιο απαιτητικές και απολαυστικές συγκρούσεις. Το Gears of War επανέρχεται δυναμικά, από μία εταιρία που φαίνεται εμπράκτως ότι κατέχει τα δυνατά σημεία του, έχοντας επίσης την ικανότητα να πραγματοποιεί ουσιαστικές προσθήκες.

Με τα σημεία των καιρών που διανύουμε αυτήν την περίοδο στη βιομηχανία, απλά ελπίζουμε ότι η Coalition θα είναι ένα από αυτά τα στούντιο που θα μείνουν αλώβητα και πως θα του επιτρέψουν να συνεχίσει να εξελίσσει τη συγκεκριμένη σειρά. Και αυτό, γιατί το πλήθος των cover-based shooters μπορεί πλέον να είναι τεράστιο, αλλά τα Gears of War παραμένουν μοναδικά, διατηρώντας μία περίοπτη θέση στο είδος ακόμα και μετά το πέρασμα δυο δεκαετιών.

Σημείωση: Τa horde και PVP modes δεν ήταν διαθέσιμα κατά την περίοδο του review. To Gears of War: E-Day κυκλοφορεί από τις 6/10/26 για Xbox Series και PC. To review μας βασίστηκε στην έκδοσή του για το Xbox Series με review code που λάβαμε από τη Microsoft.