BlazBlue: Calamity Trigger

H Arc System Works παραδίδει το καλύτερο fighter της τελευταίας περιόδου.

---

Το BlazBlue: Calamity Trigger ξεκινάει το επόμενο franchise της Arc System Works, γνωστή από τη σειρά Guilty Gear, και είναι πραγματικά ξεχωριστό. Η έκδοση για τα Xbox 360 και PS3 κυκλοφόρησε το περασμένο καλοκαίρι στις Η.Π.Α. και στην Ιαπωνία, κερδίζοντας κοινό και κριτικούς. Το BlazBlue εξελίσσει και σχεδόν τελειοποιεί τους μηχανισμούς του Guilty Gear, ενώ δε διστάζει να πάρει ρίσκα και να καινοτομήσει. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ένα από τα πολλά πράγματα για τα οποία μπορεί το BlazBlue να υπερηφανευτεί είναι η ομάδα μαχητών που διαθέτει, τους οποίους θα δούμε ευθύς αμέσως. Σε μία εποχή που ο αριθμός των μαχητών αυξάνεται συνεχώς, η πρωτοτυπία συνεχώς μειώνεται. Όλα τα fighting έχουν τον…Ryu τους και φτάσαμε στο Street Fighter IV να υπάρχουν επτά χαρακτήρες που χρησιμοποιούν Hadouken και Shoryuken (ή όπως αλλιώς ονομάζονται). Η Capcom μπορεί να έκανε καλή δουλεία στη διαφοροποίηση αυτών των χαρακτήρων, αλλά γενικότερα παρατηρούμε μία γενική στασιμότητα στις νέες ιδέες και έμφαση στη βελτιστοποίηση των ιδεών που ήδη υπάρχουν.

Προσθήκες νέων χαρακτήρων γίνονται, αλλά όταν ο κόσμος συνεχίζει να επιλέγει αυτούς που ξέρει και όταν οι εταιρείες προσπαθούν να χωρέσουν όσο το δυνατόν περισσότερους δημοφιλείς χαρακτήρες με γνώμονα την ικανοποίηση του κοινού και όχι τις πραγματικές ανάγκες του gameplay, φυσικό είναι η δημιουργία πραγματικά ξεχωριστών και αξιομνημόνευτων χαρακτήρων να φθίνει. Η Arc System Works δεν αφιέρωσε χρόνο στη δημιουργία μαχητών-κλώνων, αλλά επικεντρώθηκε στη δημιουργία πραγματικά ξεχωριστών χαρακτήρων με σημαντικές ιδιαιτερότητες, οι οποίες ενσωματώνονται άριστα στο gameplay του παιχνιδιού.

Το Calamity Trigger διαθέτει “μόνο” δώδεκα χαρακτήρες, ο καθένας από τους οποίους μάχεται με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Πριν παραπονεθεί κάποιος για το σχετικά μικρό αριθμό μαχητών, ας σκεφτεί πόσους μαχητές χρησιμοποιεί συνήθως σε άλλα παιχνίδια, πόσο διαφορετικοί είναι αυτοί μεταξύ τους και το αν τους επιλέγει επειδή βρίσκει διασκεδαστικό τον τρόπο που μάχονται ή απλά επειδή νικά με αυτούς πιο εύκολα. Οι χαρακτήρες στο BlazBlue ξεχειλίζουν από προσωπικότητα. Ανάμεσα τους βρίσκονται η Rachel, που γεμίζει την πίστα με σιδερένιους δαυλούς στήνοντας παγίδες, ο Carl χρησιμοποιεί μία μαριονέτα την οποία ελέγχουμε ταυτόχρονα με τον κεντρικό χαρακτήρα, ο Tagger είναι ένας grappler μας φέρνει στην…αγκαλιά του με τους μαγνήτες του και η Lichi έχει δύο σετ κινήσεων, με κοντάρι ή χωρίς, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να το τοποθετήσει οπουδήποτε στην πίστα και να πηδήξει πάνω του για να αποφύγει τις επιθέσεις μας ή απλά για να επιτεθεί από ψηλά. Ο κάθε μαχητής έχει τους δικούς του μηχανισμούς και μάχεται με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Έτσι, ο τίτλος προσφέρει εύκολα πολύ μεγαλύτερη ποικιλία από ό,τι παιχνίδια με 3-4 φορές περισσότερους επιλέξιμους χαρακτήρες. 

Το BlazBlue χρησιμοποιεί τέσσερα πλήκτρα για τις βασικές επιθέσεις, τα τρία από τα οποία αφιερώνονται στα αδύναμα, μεσαία και δυνατά χτυπήματα, ενώ το τέταρτο χρησιμοποιείται για τα drive του παιχνιδιού. Τα drive είναι ξεχωριστές κινήσεις για κάθε χαρακτήρα, που έχουν άμεση σχέση με τις ιδιαιτερότητές του. Οι ειδικές κινήσεις γίνονται με ημικυκλικές κινήσεις του χειριστηρίου. Δεν υπάρχουν “charge” χαρακτήρες, μόνο κάποιες μεμονωμένες charge supermoves.

Όσοι δεν έχουν ιδιαίτερη εμπειρία στο είδος θα εκτιμήσουν ότι στο δεξί μοχλό του χειριστηρίου υπάρχουν συντομεύσεις για ειδικές κινήσεις, που γίνονται απλά με το πάτημα της ανάλογης κατεύθυνσης. Φυσικά, δε λείπουν και οι super moves που γίνονται με τη κατανάλωση Heat από την ανάλογη μπάρα. Ο ρυθμός του παιχνιδιού είναι ταχύτατος και οι μάχες εκτυλίσσονται τόσο στο έδαφος, όσο και στον αέρα, ενώ είναι προφανές ότι το BlazBlue προωθεί ξεκάθαρα τον επιθετικό τρόπο παιξίματος. Όταν αμυνόμαστε συνεχώς κάτω από την πίεση του αντιπάλου, αδειάζει η ανάλογη μπάρα, η όποια όταν τελειώσει μένουμε εντελώς ευάλωτοι, μία λειτουργία που θυμίζει το Guard Break του SFA 3. Επίσης, έχουμε στη διάθεσή μας τη Barrier, η οποία είναι η εξέλιξη της Faultless Defense του Guilty Gear.

Με τη βοήθεια της Barrier μπορούμε να αμυνθούμε σε οποιαδήποτε επίθεση χωρίς να έχουμε block damage ή να κινδυνεύουμε από Guard Crush. Η τεχνική αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο μέχρι να αδειάσει η αντίστοιχη μπάρα, κάτι που αν συμβεί έχουμε ποινή 50% επιπλέον damage από όλες τις επιθέσεις μέχρι το τέλος του γύρου. Η επιθετική φύση του παιχνιδιού, σε συνδυασμό με το γρήγορο ρυθμό, μπορούν να δημιουργήσουν έντονες και διασκεδαστικές μάχες, οι οποίες δεν λήγουν μέχρι να τελειώσει όλη η μπάρα ενέργειας κάποιου χαρακτήρα. Οι επιθέσεις είναι η καλύτερη άμυνα, αλλά πρέπει να γίνονται και προσεκτικά χωρίς να αφήνουν “ανοίγματα”. Υπάρχουν και άλλες εξελιγμένες τεχνικές, όπως η Rapid Cancel (Roman Cancel στα GG), που μας επιτρέπει να “ακυρώσουμε” το animation του χαρακτήρα μας και να το επαναφέρουμε σε ουδέτερη στάση, με σκοπό να συνεχίσουμε ένα combo που τελείωνε ή να καταφέρουμε να αμυνθούμε πιο γρήγορα και να ξεφύγουμε από τις επιθέσεις του αντιπάλου. Αυτή η ενέργεια χρησιμοποιεί τη μισή μπάρα ενέργειας μας, όπως και η Counter.

Η χρήση της ίδιας μπάρας ενέργειας τόσο για τις Super moves (Distortion drives στο BlazBlue), τόσο και για διαφορετικές αμυντικές ή επιθετικές τακτικές, προσθέτει επιπλέον βάθος στο παιχνίδι. Ο τρόπος εκτέλεσης αυτών των τεχνικών είναι εύκολος, αλλά η σωστή χρήση τους είναι δύσκολη υπόθεση. Δε χρειάζεται να μάθει κάποιος όλες αυτές τις τεχνικές –καθώς και αρκετές ακόμα που υπάρχουν- για να παίξει BlazBlue, αλλά σίγουρα όλα βοηθούν.

Υπάρχουν έξι επίπεδα δυσκολίας για όσους θέλουν να παίξουν με τη CPU, τα οποία θα ικανοποιήσουν τους περισσότερους παίκτες. Στα αρχικά επίπεδα δυσκολίας το button mashing, από τη στιγμή που μείνουμε στους πιο απλούς στη χρήση χαρακτήρες, έχει πολλές φορές καλά αποτελέσματα. Όμως, στα μεγαλύτερα επίπεδα δυσκολίας και ακόμα περισσότερο απέναντι σε παίκτες που έχουν συνηθίσει τους μηχανισμούς του παιχνιδιού, οι “άτσαλες” και τυχαίες επιθέσεις ισοδυναμούν με επιθέσεις αυτοκτονίας.  Το BlazBlue είναι ένα απαιτητικό παιχνίδι. Όπως σε όλα τα fighting, για να φτάσει κάποιος σε ένα σχετικά υψηλό επίπεδο δεν αρκεί να γνωρίζει το δικό του χαρακτήρα, αλλά πρέπει να ξέρει και τις κινήσεις των αντιπάλων για να μπορεί να τις προβλέψει και να αμυνθεί εναντίον τους.