Call of Duty: Black Ops

“Λατρεύω τη μυρωδιά της ναπάλμ το πρωί!”

“Θέλουμε να τονίσουμε σε όλους ότι στην Treyarch είμαστε αφοσιωμένοι στο να φτιάξουμε το καλύτερο παιχνίδι που μπορούμε,” λέει με μια μίξη αυτοπεποίθησης και –ίσως– απολογίας ο Mark Lamia, επικεφαλής του studio από τη Santa Monica, που ετοιμάζει πυρετωδώς τη νέα συνέχεια στη σειρά Call of Duty. Το όνομα της Infinity Ward δεν αναφέρεται ποτέ, αλλά πλανάται στον αέρα, καθώς η πλήρης αποδιοργάνωση της ομάδας που δημιούργησε το πιο επιτυχημένο εμπορικά μέρος της σειράς είναι ακόμα πρόσφατη. Είναι φανερό ότι ο επικεφαλής της Treyarch δεν θέλει να αφήσει την κακή ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε γύρω από το Modern Warfare 2 να επηρεάσει την εντύπωση των fans για το νέο τους παιχνίδι. Είναι επίσης φανερό, ότι, με την Infinity Ward σε μεταβατικό στάδιο, η Treyarch έχει τώρα την ευκαιρία να βγει στο προσκήνιο της σειράς Call of Duty.

Στην παρουσίαση που έχει προηγηθεί, βλέπουμε ότι όντως, μπορεί και να το κάνει. Το νέο Call of Duty, με υπότιτλο Black Ops, αφήνει πίσω του τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και ρίχνει φως σε πιο σκοτεινές πτυχές της πολεμικής ιστορίας των ΗΠΑ. “Το σενάριο καλύπτει μια περίοδο που ξεπερνά και τα τέλη των 60’s, αλλά όχι κατά πολύ,” μάς λέει ο Lamia αργότερα, μέσα σε ένα ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο επιχειρήσεων, πλήρως εξοπλισμένο, ακόμα και με το μαύρο και το κόκκινο τηλέφωνο πάνω στο τραπέζι.

“Δεν μπορούμε να αποκαλύψουμε περισσότερα, γιατί η διάρκεια έχει σχέση με την εξέλιξη του σεναρίου. Πάντως, οι χαρακτήρες σας θα διαμορφωθούν μέσα από αυτά τα γεγονότα, που θα τους επηρεάζουν με το πέρασμα του χρόνου.” Ως “Black Ops” είναι γνωστές οι απόρρητες αποστολές που αναλαμβάνουν ειδικές δυνάμεις του στρατού για λογαριασμό των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών. “Θέλαμε να κάνουμε κάτι που δεν έχει ξανακάνει κανείς σε παιχνίδι Call of Duty, κάτι νέο και φρέσκο, με το οποίο θα μπορούσαμε να εμπνευστούμε και να σκεφτούμε δημιουργικά,” λέει ο Lamia. “Η συγκεκριμένη χρονική περίοδος προσφέρει πολύ ενδιαφέρον υλικό πάνω σ’αυτά τα γεγονότα που συνέβαιναν σε παγκόσμιο επίπεδο – υπήρχαν όλοι αυτοί οι ‘θερμοί πόλεμοι’ που διεξάγονταν κάτω από τον Ψυχρό Πόλεμο που βρισκόταν σε εξέλιξη.”

Το demo που παρακολουθούμε ξεκινά με κάτι εμβληματικό για την εποχή εκείνη: βρισκόμαστε πάνω σε ένα αεροπλανοφόρο και βλέπουμε μέσα από τα μάτια ενός πιλότου που φορά στολή πίεσης, καθώς πλησιάζουμε το SR-71 Blackbird, ένα από τα πιο φημισμένα αναγνωριστικά αεροπλάνα των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων.

Καθώς το αεροπλάνο πετάει σχεδόν στη στρατόσφαιρα, η οθόνη μπροστά μας δείχνει μια ομάδα στρατιωτών στο έδαφος, που προσπαθεί να αποφύγει εχθρικές περιπόλους. Δική μας δουλειά είναι να τους δώσουμε οδηγίες ώστε να μπορέσουν να αποφύγουν τον εντοπισμό από τους εχθρούς και να πλησιάσουν το σκοπό τους – πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα αντιστροφή των αντίστοιχων αποστολών από τα Modern Warfare 1 και 2, όπου οι πρασινωπές μορφές ήταν απλά στόχοι για να θερίσουμε με τα πολυβόλα μας.

Όταν έχουμε καταφέρει να οδηγήσουμε την ομάδα στο σημείο που μπορεί να δράσει ανενόχλητη, η προοπτική βουτά στο έδαφος, και, όπως περιμένουμε από ένα παιχνίδι Call of Duty, μας βάζει στη θέση ενός από τους στρατιώτες της ομάδας. Μέσα στο χιονισμένο, ορεινό τοπίο, κάπου στα βάθη της Σοβιετικής Ένωσης, αποστολή μας είναι να εξουδετερώσουμε έναν σταθμό επικοινωνιών – όσο πιο ήσυχα γίνεται.

Από την προσεκτική κίνηση από σημείο σε σημείο, με παύσεις για να περάσουν οι εχθρικές περίπολοι, στα συντονισμένα χτυπήματα για να εξουδετερώσουμε σκοπούς, βρισκόμαστε σε πολύ γνώριμο έδαφος – η επιρροή του Modern Warfare είναι παντού έκδηλη. Πλησιάζοντας μια τεράστια κεραία που βρίσκεται στην άκρη του γκρεμού, πιάνουμε τα σχοινιά μας στο κάγκελο και βουτάμε στο κενό. Η εναλλαγή της δεξιάς και της αριστερής σκανδάλης μάς επιτρέπει να κατέβουμε την πλαγιά με ευκολία, ενώ μια δεύτερη κατάβαση έχει πολύ πιο εντυπωσιακή κατάληξη: βουτώντας δεμένοι με το σχοινί μας, χρησιμοποιούμε την ορμή μας για να περάσουμε μέσα από το γυάλινο παράθυρο, πυροβολώντας όποιον βλέπουμε μπροστά μας. Η μάχη που ακολουθεί μέσα στο σταθμό είναι σύντομη και αιματηρή.

Όλες οι συμβάσεις του Call of Duty είναι εδώ – οι ενδείξεις της χειροβομβίδας κοντά μας, η οθόνη που κοκκινίζει όταν έχουμε δεχθεί πολλή ζημιά, κ.ο.κ. Το ίδιο και οι γρήγοροι ρυθμοί και η έντονη δράση – το τμήμα της αποστολής που βλέπουμε καταλήγει σε έναν αγώνα δρόμου πάνω σε ένα απότομο μονοπάτι για να αποφύγουμε μια χιονοστοιβάδα που σαρώνει τα πάντα πίσω μας. Ο μόνος τρόπος να ξεφύγουμε τελικά είναι να δώσουμε ένα γερό σάλτο από την πλαγιά και να ελπίζουμε για το καλύτερο – π.χ. ότι ο χαρακτήρας μας έχει αλεξίπτωτο μαζί του!

{PAGE_BREAK}

Εδώ το σκηνικό αλλάζει, και μεταφερόμαστε στο Βιετνάμ, στη μέση της μάχης του Χούε. Εδώ, μετά από μια θεαματική και κινηματογραφική πτώση με ελικόπτερο, οι marines μας έχουν σκοπό να φτάσουν σε έναν σταθμό της CIA που βρίσκεται στην πόλη, καθώς η μάχη μαίνεται γύρω τους. “Δεν πολεμάτε στον πόλεμο του Βιετνάμ,” λέει ο Lamia, “ο δικός σας ρόλος εδώ είναι διαφορετικός, η αποστολή σας ξεπερνά αυτά που γίνονται τριγύρω σας.”

Παρ΄όλα αυτά, καθώς ελισσόμαστε μέσα σε ένα ιδιαίτερα πλούσιο αστικό περιβάλλον, που θυμίζει αρκετά τις βραζιλιάνικες φαβέλες, και περνάμε μέσα από φλόγες και καπνούς, δεν μπορούμε παρά να βοηθήσουμε κάποιους από τους στρατιώτες που σφυροκοπούνται: ένας μπαρουτοκαπνισμένος ασυρματιστής καλεί σε υποστήριξη ένα ελικόπτερο που όμως είναι απασχολημένο αλλού – μέχρι να του πάρουμε τον ασύρματο και να δώσουμε τον ιδιαίτερο κωδικό μας, που αναγκάζει τον πιλότο να αγνοήσει όλες τις άλλες διαταγές που έχει και να έρθει σε βοήθεια. Το κτίριο με τις εχθρικές δυνάμεις μπροστά μας σύντομα γίνεται κόσκινο από τα πολυβόλα του ελικοπτέρου.

“Έχουμε καταφέρει να δώσουμε αρκετή ποικιλία στο gameplay, γιατί οι μυστικές αυτές δυνάμεις είχαν μεγάλα περιθώρια ευελιξίας στον τρόπο που λειτουργούσαν, τόσο στον οπλισμό τους, που τον διαμόρφωναν όπως ήθελαν αυτοί, όσο και στις μεθόδους τους,” λέει ο Lamia. Τα όπλα που βλέπουμε τον επιβεβαιώνουν, περιλαμβάνοντας από μια βαλίστρα που εξουδετερώνει σιωπηλά τους εχθρούς στα χιόνια της Σοβιετικής Ένωσης, μέχρι ένα shotgun με εμπρηστικά πυρά μέσα στα φλεγόμενα κτίρια του Χούε. “Έχουμε κάνει εκτενή έρευνα σ’αυτά, αν και σε κάποια πράγματα παίρνουμε ποιητική άδεια για χάρη του gameplay και της διασκέδασης,” συνεχίζει ο επικεφαλής της Treyarch.

“Πάντως, από την εμφάνιση και την κίνηση των όπλων, στις στολές και στον εξοπλισμό, είναι όλα αυθεντικά και συνεισφέρουν στο να σας βάλουν στην πραγματικότητα αυτή, ώστε να χαθείτε μέσα της.” Σ’αυτό συνεισφέρει και μια καινοτομία για τη σειρά – για πρώτη φορά, ο χαρακτήρας μας έχει τη δική του φωνή και τη χρησιμοποιεί πολύ. Ο διάλογος ανάμεσα στα μέλη της ομάδας είναι αρκετός και θα εξυπηρετεί και στην αφήγηση της ιστορίας και στην πρόοδο που θα κάνουν οι πρωταγωνιστές του παιχνιδιού.

{VIDEO_1}

Φυσικά, ένα παιχνίδι Call of Duty που σέβεται τον εαυτό του, δεν μπορεί να σταματήσει εκεί. Ο Josh Olin, community manager για την Treyarch, δεν μας δίνει λεπτομέρειες για το multiplayer τμήμα του παιχνιδιού, ισχυρίζεται όμως ότι η Treyarch έχει εργαστεί εκτενώς σ’αυτό με μια ομάδα αφιερωμένη σ’αυτόν ακριβώς τον τομέα. Αυτό που επιβεβαιώνει, πάντως, είναι ότι το Black Ops θα διαθέτει άκρως ενδιαφέροντα co-op modes, τόσο με έως και τέσσερις παίκτες on-line όσο και με δύο παίκτες σε split-screen. Ο Lamia, επίσης, έχει ευχάριστα νέα για όσους θα παίξουν το παιχνίδι σε PC, καθώς το Black Ops θα υποστηρίζει dedicated servers.

Όλα φαίνεται να δείχνουν προς έναν δυνατό τίτλο, ο οποίος δεν προορίζεται να επανεφεύρει τη σειρά Call of Duty, αλλά να προσφέρει μια εμπειρία εφάμιλλη των όσων έχουν προηγηθεί. Από τα όσα μπορούμε να δούμε, η σειρά βρίσκεται προς το παρόν σε καλά χέρια, παρά τις τρικυμιώδεις εξελίξεις των πρόσφατων μηνών. Ο Mark Lamia έχει τον τελικό λόγο: “Θέλουμε να κρατήσουμε την ουσία του Call of Duty, αλλά ταυτόχρονα να φέρουμε και νέες εμπειρίες, να δώσουμε ποικιλία στους παίκτες. Ελπίζουμε ότι θα το δείτε κι εσείς αυτό.”