Έγκλημα η πώληση βίαιων games σε ανηλίκους

To πόρισμα της Πολιτείας της Καλιφόρνιας για τα βίαια video games

To πόρισμα της Πολιτείας της Καλιφόρνιας για τα βίαια video games

Σε ένα κείμενο 59 σελίδων, προς το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, η Πολιτεία της California, καταλήγει στο γιατί η πώληση βίαιων videogames σε ανηλίκους ισοδυναμεί με έγκλημα. Το πόρισμα, είναι αποτέλεσμα πενταετούς δικαστικής διαμάχης μεταξύ μελών οργανώσεων για τα δικαιώματα των ανήλικων και την προστασία τους, και εκπροσώπων της gaming βιομηχανίας, που πολλαπλά είχαν ζητήσει διευκρίνηση του νόμου, διότι όπως ισχυρίζονταν, οι πολλοί νομικοί σκόπελοι που υπήρχαν και οι συνεχείς μηνύσεις που κατέθεταν διάφοροι φορείς και μεμονωμένα πρόσωπα, τον καθιστούσαν εργαλείο παραβίασης της Πρώτης Τροπολογίας του Συντάγματος των ΗΠΑ περί Ελευθερίας του Λόγου.

Ουσιαστικά πλέον, μπλοκάρεται η υφιστάμενη νομοθεσία την οποία τα μικρότερα δικαστήρια υπερσκέλιζαν, διότι θεωρούσαν ότι η απαγόρευση πώλησης βίαιων βιντεοπαιχνιδιών σε ανηλίκους, στις περισσότερες περιπτώσεις αποτελούσε καταστρατήγηση της ελευθερίας του λογού. Η Πολιτεία της California, θεωρεί λοιπόν ότι τα βίαια videogames θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ένα είδος έκφρασης τέτοιο που θα ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ να απαγορεύεται η πρόσβαση ανήλικων σε αυτό, όπως ακριβώς συμβαίνει και με την περίπτωση της πορνογραφίας.

Το σκεπτικό είναι ότι δεν μπορεί το κοινωνικό σύνολο να δικαιολογεί μια πράξη, η οποία είναι ξεκάθαρα εναντίον της ομαλής ανάπτυξης του χαρακτήρα και του ψυχισμού των ανήλικων βασιζόμενο σε θεωρητική καταστρατήγηση της Πρώτης Τροπολογίας. Στηρίζει δε τους ισχυρισμούς αυτούς, με βάση έρευνες που θεωρεί ότι δείχνουν ξεκάθαρα πως τα βίαια παιχνίδια επηρεάζουν πολλαπλά και σε διαφορετικά επίπεδα τον ψυχισμό και την ομαλή ανάπτυξη και ένταξη των ανήλικων. Ο δε διαχωρισμός με την έκθεση σε βίαιο οπτικό υλικό μέσω της τηλεόρασης, είναι ξεκάθαρος, αφού «στην περίπτωση των videogames, ο παίκτης ωθείται και συχνά ανταμείβεται στο να πραγματοποιεί τις βίαιες αυτές πράξεις».

Η ταύτιση με το νόμο περί πορνογραφίας βάση της Υπόθεσης Ginsberg του 1968, που είναι αυτός που διέπει την νομοθεσία των ΗΠΑ, είναι προφανής με βάση το σκεπτικό τους. «Είναι ειρωνικό να προτρέπουμε τους γονείς να μην εκθέτουν τους ανηλίκους σε σεξουαλικό υλικό, κάτι όμως που θα κάνουν μοιραία όταν γίνουν ενήλικες, ενώ από την άλλη να τους αποτρέπουμε να μπλοκάρουν το βίαιο υλικό από τα παιδιά τους, κάτι που υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν πρόκειται και δε θα πρέπει να κάνουν όταν ενηλικιωθούν».

Το σίγουρο είναι, ότι μετά από αυτήν την εξέλιξη, η Gaming βιομηχανία, θα πρέπει να πάψει να στηρίζεται αποκλειστικά σε αποφάσεις κατατόπους δικαστηρίων επικαλούμενη την Ελευθερία της Έκφρασης που μόνο βραχυπρόθεσμα λύνουν προβλήματα, και να επιδιώξει να ξεκαθαριστεί ο νόμος στη μεγαλύτερη αγορά του κόσμου, θωρακίζοντας και τη δική της υπόσταση. Η προστασία των ανηλίκων πολύ εύκολα μετατρέπεται σε λογοκρισία, και προκειμένου να αποφευχθούν μελλοντικές φαιδρότητες τύπου “Hot Coffee” και “Postal”, είναι αναγκαίο οι εταιρείες να προστατέψουν ΚΑΙ το καταναλωτικό κοινό, ΚΑΙ τα προϊόντα τους, παρακάμπτοντας το εύκολο και προφανές κέρδος από πώληση ακατάλληλων προϊόντων σε ανηλίκους.

Βέβαια, δε μπορούμε να μη αναφέρουμε ότι εντύπωση μας κάνει το γεγονός ότι σε ένα 60σελιδο κείμενο, ελάχιστες είναι οι αναφορές στην ευθύνη της οικογένειας και των γονέων σχετικά με το τι προϊόν θα βρεθεί στα χέρια του ανήλικου μέλους της.

{nomultithumb}

Σάββας Καζαντζίδης
Σάββας Καζαντζίδης

O Σάββας δεν παίζει videogames από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Δεν ξέρει πως είναι από κοντά ένα NES πόσο μάλλον ένα SNES. Παρόλα αυτά καταφέρνει και ανέχεται τον εαυτό του ως gamer και που και που, μεταξύ Heavy Metal και Χέβι Μέταλ, παίζει και κανένα παιχνίδι.

Άρθρα: 761

Υποβολή απάντησης