
True Crime: New York City
Από ένα sequel, το λιγότερο που περιμένουμε είναι βελτιώσεις. Η Luxoflux μάλλον έχει διαφορετική άποψη...
Από ένα sequel, το λιγότερο που περιμένουμε είναι βελτιώσεις. Η Luxoflux μάλλον έχει διαφορετική άποψη…
Είναι τα μεγάλα ονόματα αρκετά;
Το πρώτο παιχνίδι της, σειράς πλέον, True Crime ήταν ένας πολλά υποσχόμενος τίτλος, για τον οποίο η Activision είχε δημιουργήσει τεράστιο hype στην κοινότητα των gamers (οι δηλώσεις περί αντικαταστάτη του Grand Theft Auto ακόμα ηχούν στα αυτιά μας) και είχε επενδύσει τεράστια χρηματικά ποσά στην ανάπτυξή του. Μόνο τα ονόματα των ηθοποιών που είχαν δανείσει τις φωνές τους στους κεντρικούς χαρακτήρες (Christopher Walken, Gary Oldman, Michael Madsen, Ron Perlman και Michelle Rodriguez) να αναλογιστεί κανείς, μπορεί να φανταστεί το κόστος αυτού του τίτλου. Παρόλα λοιπόν τα μυθικά production values και τις έξυπνες και φιλόδοξες ιδέες της Luxoflux, το Streets of L.A. δεν κατάφερε να κερδίσει την επιτυχία που η Activision ευελπιστούσε πως του άξιζε, μιας και υπέφερε από σημαντικά προβλήματα στο χειρισμό, μέτριο gameplay και μια εξίσου μέτρια 3D μηχανή.
Δύο χρόνια μετά, η Activision συνεχίζει την προσπάθεια και προσφέρει στο κοινό το δεύτερο παιχνίδι της σειράς. Και αυτή τη φορά, αυτό που ξεχωρίζει είναι η χρήση μεγάλων ονομάτων της 7ης τέχνης (Christopher Walken, Laurence Fishburn, Mickey Rourke), καθώς επίσης και ένα καλογραμμένο σχεδόν κινηματογραφικό σενάριο γεμάτο ίντριγκες και ιστορίες εγκλήματος και διαφθοράς.
Το δυσάρεστο για τη Luxoflux είναι πως, όλα τα παραπάνω δεν αρκούν για τη δημιουργία ενός αξιόλογου videogame, που θα καταφέρει να σπάσει τα στενά όρια μιας «interactive movie» και θα καταφέρει να προσφέρει ικανοποιητικό gameplay. Συνήθως από τις συνέχειες και τα διάφορα «2», περιμένουμε, τουλάχιστον, βελτιώσεις στα προβλήματα που υπήρχαν στον πρωτότυπο τίτλο. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως διορθώνοντας ένα πρόβλημα, πρέπει απαραίτητα να δημιουργήσεις ένα νέο. Η Luxoflux δεν δείχνει να το γνωρίζει αυτό και αντί να κρατήσει τα θετικά στοιχεία του Streets of L.A. και να προσπαθήσει να δουλέψει επάνω σε αυτά, σχεδίασε το New York City από την αρχή και υπέπεσε έτσι σε νέα -και πολύ χειρότερα- ατοπήματα.
Οι δρόμοι της Νέας Υόρκης
Πρωταγωνιστής αυτής της ιστορίας είναι ο Marcus, ο νεαρός γιος ενός άρχοντα του εγκλήματος που, μετά από μια απόπειρα δολοφονίας κατά του ίδιου και του πατέρα του, γυρίζει την πλάτη στην εγκληματικότητα και γίνεται αστυνομικός. Μην ρωτάτε υπό ποίες συνθήκες ένας πρώην γκάνγκστερ καταφέρνει να κερδίσει μια θέση στο αστυνομικό σώμα, άλλωστε στον κινηματογράφο έχουμε δει και πιο απίθανες καταστάσεις.
Το παιχνίδι ξεκινά αρκετά καλά, η λέξη «εντυπωσιακά» ίσως να είναι ακόμη πιο κατάλληλη, μιας και παρακολουθούμε μια υπέροχη κινηματογραφική σκηνή της εκδίκησης του Marcus κατά των επίδοξων δολοφόνων του και συνεχίζουμε με τον χαρακτήρα μας να ξεκινά τις αστυνομικές του έρευνες μέσα σε μια αχανή, καλοσχεδιασμένη και γεμάτη ζωή ψηφιακή Νέα Υόρκη (μετά φυσικά το απαραίτητο αρχικό επίπεδο εκπαίδευσης). Αυτό όμως που ακολουθεί σβήνει κάθε θετική εντύπωση που αρχικά δημιουργείται. Το παιχνίδι της Luxoflux έχει, με λίγα λόγια, ένα από τα χειρότερα συστήματα σκόπευσης των τελευταίων χρόνων. Αυτό οφείλεται στη θέση που έχει η κάμερα καθ’ όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού, η οποία βρίσκεται αρκετά μακριά από τον χαρακτήρα και την πολύ κακή ρύθμιση της ευαισθησίας του αναλογικού μοχλού.
Εξίσου δύστροπες είναι και οι melee κινήσεις (o Marcus μπορεί να κλωτσά, να πνίγει και να γρονθοκοπεί τους αντιπάλους του), κάτι που επίσης οφείλεται στο κακό σύστημα σκόπευσης. Είναι χαρακτηριστικό πως δεν θα είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου θα βρίσκεστε δίπλα σε έναν κακοποιό, διαπιστώνοντας πως δύσκολα θα μπορείτε να στρέψετε τον Marcus προς το μέρος του προκειμένου να τον θέσετε εκτός μάχης. Η κατάσταση βελτιώνεται – όμως ελάχιστα- με τη χρήση του συστήματος κλειδώματος στο στόχο, κάτι το ποίο βοηθά μόνο όταν είμαστε σταθεροί και προσπαθούμε να βάλουμε κατά αντιπάλων που βρίσκονται στην ίδια ακριβώς ευθεία με τη δική μας.
Οι αποστολές που μας δίνονται απαιτούν την υπεράσπιση των πολιτών και, όπως είναι αυτονόητο, την εξιχνίαση εγκλημάτων, που τελικά θα μας οδηγήσουν στην πηγή του κακού. Όμως όσο και αν προσπαθείς, είναι τρομερά δύσκολο να φέρεις εις πέρας αυτές τις αποστολές. Τα όμορφα γραφικά και το ενδιαφέρον σενάριο σε παρακινούν να προσπαθήσεις ξανά και ξανά, ενώ η σκέψη «δεν μπορεί παρακάτω η κατάσταση θα βελτιωθεί» δεν παύει να έρχεται στο μυαλό. Ακόμη και ο τρόπος που οι διάφορες παράπλευρες αποστολές συνδέονται με τις έρευνες για την εξιχνίαση του μυστηρίου που κρύβεται πίσω από το κεντρικό σενάριο, είναι στοιχεία θετικά, τα οποία σε κάνουν να θέλεις να παραβλέψεις τα όποια ελαττώματα και να συνεχίσεις να παίζεις αυτό το παιχνίδι. Όμως κάθε προσπάθεια αποβαίνει μάταιη.
Το πώς κατάφερε η Luxoflux να αφήσει μια τέτοια ευκαιρία να χαθεί μέσα από τα χέρια της είναι απορίας άξιο. Έχουμε μια τεράστια πόλη, που μας περιμένει να την εξερευνήσουμε και ένα ικανοποιητικό free roaming gameplay που μας επιτρέπει να μεταβούμε σχεδόν οπουδήποτε στον χάρτη, όμως όταν έρχεται η ώρα να κάνουμε κάτι ουσιαστικό, εμφανίζονται μπροστά μας τοίχοι που μας αποτρέπουν από το να απολαύσουμε αυτό που το παιχνίδι έχει να μας προσφέρει. Ένα από αυτά τα εμπόδια είναι και η τεχνητή νοημοσύνη των αντιπάλων. Ενώ λοιπόν ο Marcus είναι ένας αρκετά ικανός χαρακτήρας και διαθέτει ικανοποιητικό αριθμό κινήσεων, οι αντίπαλοι δεν δείχνουν να έχουν καμία απολύτως συναίσθηση της καταστάσεως που επικρατεί και απλά περιμένουν υπομονετικά για να θανατωθούν από τις σφαίρες μας. Αυτό βέβαια λειτουργεί και θετικά, καθώς αν είχαμε να κάνουμε με ικανούς κακοποιούς, με ένα τόσο κακό σύστημα σκόπευσης θα ήταν αδύνατο να ολοκληρώσουμε τις αποστολές.
Πίσω από το τιμόνι
True Crime χωρίς χρήση αυτοκινήτων δε νοείται και αυτά τα αυτοκίνητα, σε συνδυασμό με την μεγάλη έκταση της πόλης που πρέπει να «εργαστούμε», χαρίζει σωτήριους βαθμούς στο παιχνίδι. Αν και το μοντέλο καταστροφών είναι σχεδόν ανύπαρκτο, ο χειρισμός των οχημάτων είναι αρκετά καλός, ενώ είναι αυτονόητο πως μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε οποιοδήποτε από αυτά βρούμε στο δρόμο μας. Πολλές από τις αποστολές περιστρέφονται αποκλειστικά και μόνο γύρω από τη χρήση οχημάτων, συνεπώς θα βρίσκετε τον εαυτό σας αρκετά συχνά πίσω από το τιμόνι. Ένας ακόμη λόγος που πρέπει να χρησιμοποιηθούν τα οχήματα είναι το μέγεθος της πόλης.
Η Luxoflux -όπως είχε πράξει και στο πρώτο παιχνίδι με το Λος Άντζελες- μετέφερε αυτούσιο ολόκληρο το νησί του Μανχάταν μέσα στο παιχνίδι. Αυτό σημαίνει πως θα διαβαίνετε όλους τους γνωστούς δρόμους της πόλης, τα σημεία αναφοράς, τις πλατείες και τα πάρκα, ενώ είναι χαρακτηριστικό πως για να φτάσετε από το ένα όριο του χάρτη στο άλλο χρειάζονται αρκετά λεπτά με χρήση αυτοκινήτου, χωρίς φυσικά να απαιτούνται χρόνοι φόρτωσης.
Ολόκληρο το μεγαλείο και η ομορφιά της αμερικανικής μεγαλούπολης απεικονίζεται με πολύ καλό βαθμό λεπτομέρειας μέσα στο παιχνίδι της Activision. Φωτεινές διαφημιστικές επιγραφές, πολίτες που κυκλοφορούν στους δρόμους, αυτοκίνητα που διασχίζουν τις μεγάλες λεωφόρους, χαρτιά που παρασύρονται από τον αέρα και ατμοί που αναδύονται από τους υπονόμους, δεν είναι παρά λίγα από τα στοιχεία που προσδίδουν γερές δόσεις ρεαλισμού στο True Crime. Ακόμη καλύτερη είναι η απεικόνιση μετά τη χρήση ενός HDTV δέκτη, καθώς το True Crime: New York City είναι ένα από τα ελάχιστα παιχνίδια του PlayStation 2 που υποστηρίζει ανάλυση 480p.
Όσον αφορά στην τεχνολογία και στα υψηλά production values, κανείς δεν μπορεί να έχει παράπονο από τη δημιουργία της Luxoflux. H χρήση προοδευτικής σάρωσης, ο πολυκάναλος ήχος, τα όμορφα γραφικά και η χρήση μεγάλων ονομάτων του κινηματογράφου, είναι στοιχεία που αυξάνουν την ποιότητά του στα μάτια των απανταχού gamers. Όμως, όταν έρχεται η ώρα για να βαθμολογηθεί ο παράγων «διασκέδαση», το True Crime: New York City χάνει το παιχνίδι. Ο κακός χειρισμός λειτουργεί ανασταλτικά και δεν επιτρέπει -ακόμη και στον πλέον υπομονετικό παίκτη- να απολαύσει την περιπέτεια, ενώ η ανύπαρκτη τεχνητή νοημοσύνη εξαφανίζει κάθε ίχνος πρόκλησης Αν καταφέρετε να ξεπεράσετε αυτά τα εμπόδια, που εμάς προσωπικά μας ενόχλησαν, σίγουρα αξίζει να το δοκιμάσετε. Σε κάθε άλλη περίπτωση συστήνουμε ιδιαίτερη προσοχή.
Widescreen Ναι
Progressive Scan 480p
PAL 60 Hz Όχι
Ήχος Stereo/ Dolby Surround Pro Logic II