Dead Space 2

Οι εντυπώσεις μας από τη multiplayer beta

Με μία κίνηση που έπιασε πολλούς στον ύπνο, την αποκάλυψη του Dead Space 2 Multiplayer trailer, που έκανε πρεμιέρα προ ημερών στο Gametrailers, ακολούθησε η ανακοίνωση μιας Closed Beta, προσβάσιμη σε λίγους. Πολύ λίγους. Λίγες ημέρες πέρασαν από την έναρξη αποστολής κωδικών σε επιλεγμένους κατοίκους της Βόρειας Αμερικής, με την Electronic Arts να επιλέγει μονάχα τους θερμότερους των θερμότερων φίλους της σειράς, αφού ο αριθμός των προσκλήσεων ήταν ιδιαίτερα περιορισμένος. Το γεγονός ότι, όπως πολλοί άλλωστε, είμαστε κάτοχοι κι ενός αμερικανικού PlayStation Network λογαριασμού, μας έδωσε τη δυνατότητα να “ξεγελάσουμε το σύστημα”, και μετά από αρκετό networking την προηγούμενη εβδομάδα, καταφέραμε να εξασφαλίσουμε μία θέση, και μάλιστα από νωρίς.

Μονάχα 3000 και κάτι παίκτες μέτραγε το leaderboard όταν συνδεθήκαμε για πρώτη φορά στους servers, ένας αριθμός που αυξανόταν συνεχώς όσο οι ώρες περνούσαν. Τι αποκομίσαμε λοιπόν από την ενασχόληση μας με το δείγμα αυτό του multiplayer τομέα του Dead Space 2, πέρα από τόνους διαμελισμών με το όνομα μας πάνω τους;

Σε αυτήν την πρώιμη εκδοχή του multiplayer κώδικα, διαθέσιμη είναι μία περιοχή, αυτή που προβλήθηκε και στο trailer. Κάπου βαθιά στις εγκαταστάσεις του Sprawl, μία ομάδα ασφαλείας θα πρέπει να αντιμετωπίσει την εισβολή των Necromorphs, ολοκληρώνοντας μία σειρά objectives, ενώ ταυτόχρονα παλεύει για τη ζωή της απωθώντας τον εχθρό. Αντί το παιχνίδι να τοποθετεί ένα σύνολο παικτών ενάντια σε ελεγχόμενους από την A.I. Necromorphs, χωρίζει το σύνολο αυτών σε δύο ομάδες, δίνοντάς μας έτσι για πρώτη φορά την ευκαιρία να γευτούμε το πώς είναι να βρίσκεσαι στη… σκοτεινή πλευρά των πραγμάτων.

Ας ξεμπερδέψουμε όμως με τα της Sprawl Security Team, πριν περάσουμε στους Necromorphs. Κάθε νέος recruit έχει στην κατοχή του το παραδοσιακό Plasma Cutter, το οποίο επιστρέφει τρομερά ενισχυμένο, μιας και αυτή τη φορά χειριζόμαστε τη στρατιωτική έκδοση, και όχι το εργαλείο εξόρυξης.

Παρέα του κάνει το επίσης βελτιωμένο Pulse Rifle, που πλέον αντί για μία ομπρέλα πυρών ως δευτερεύον είδος βολής, εκτοξεύει μία καταστροφική οβίδα, ικανή να διαμελίσει ο,τιδήποτε με το οποίο έρχεται σε επαφή. Στην προσπάθειά της να μας δείξει πώς θα λειτουργεί το σύστημα αξιοποίησης των πόντων εμπειρίας, η Visceral Games έχει συμπεριλάβει ένα επιπλέον όπλο, το Javelin Gun, στο οποίο αποκτάμε πρόσβαση καθώς ανεβαίνουμε Rank. Οι επιλογές στο τελικό προϊόν εξυπακούεται πως θα είναι πολύ περισσότερες, συνοδευόμενες από αναβαθμίσεις για το Rig μας, διαφορετικές στολές -η καθεμία με διαφορετικές ιδιότητες- ώστε ο καθένας μας να καταλήξει σε αυτό που του ταιριάζει.

Παίζοντας ως Security Force, θα πρέπει να εντοπίσουμε δύο γεννήτριες, και να τις μεταφέρουμε σε ένα κεντρικό hub που εντοπίζεται -που αλλού;- στο πιο εκτεθειμένο σημείο του χάρτη. Όπως κανείς θα περίμενε, τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο όταν ανακαλύπτουμε πως, εκτός του ότι πρέπει να επιβιώσουμε, καθώς εναγωνίως περιμένουμε να ολοκληρωθεί η διαδικασία του Processing και το σύστημα να απελευθερώσει τη φορητή γεννήτρια, αυτός που θα αναλάβει το ρόλο του… κουβαλητή, υποκύπτει στο βάρος του φορτίου, αφού η ευκινησία μάς αποχαιρετά.

Περπατώντας, θα πρέπει να βρούμε το δρόμο μας προς το target objective, όπου θα τοποθετήσουμε το αντικείμενο. Μιας και οι Necromorphs θα κάνουν ό,τι περνά από το -παραμορφωμένο- χέρι τους για να βάλουν ένα τέλος στη ζωή μας, τα μέλη της Security Team θα πρέπει να οργανωθούν, βάζοντας ως πρώτο στόχο τη προστασία αυτού που κουβαλά το αντικείμενο, αντισταθμίζοντας έτσι την έλλειψη ταχύτητας με ωμό καταιγισμό πυρών. Η συνεργασία ανταμείβει σε τέτοιες περιπτώσεις, με μία “ξύπνια” ομάδα να μπορεί να ολοκληρώσει το objective της σε λεπτά, αν χειριστεί την κατάσταση σωστά. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για τους απέθαντους…

{PAGE_BREAK}

Ως Necromorph, πλέον, έχουμε την ευκαιρία να επιλέξουμε ανάμεσα σε διαφορετικά classes, τρία στη Beta αυτή. Δύο πρωτοεμφανιζόμενα, αυτά του The Pack και Spitter, καθώς κι ενός γνώριμου από τα παλιά, του Lurker, ο οποίος ξεκλειδώνεται στην πορεία. Ως μέλος του Pack, των νηπίων που μοιάζουν να ξεπήδησαν από τα καζάνια της Κολάσεως του Δάντη, θα διαπιστώσουμε πως αν επιθυμούμε να επιφέρουμε πλήγμα στους ανθρώπους, θα πρέπει να τιμήσουμε το όνομά μας. Σε μία μοναχική επίθεση, μία καλά τοποθετημένη βολή μας χωρίζει από τον διαμελισμό, μιας και οι άμυνες μας είναι ανύπαρκτες. Τρία ή τέσσερα μέλη ενός Pack μαζί όμως, μπορούν κυριολεκτικά να κατασφαγιάσουν τους πάντες στο πέρασμά τους, αν ξέρουν τι κάνουν.

Καλή προετοιμασία λοιπόν, και εκμετάλλευση του στοιχείου του αιφνιδιασμού, είναι παράγοντες απαραίτητοι για την επιτυχία. Κι αυτό γιατί αν κάποιος πιαστεί απροετοίμαστος ενάντια σε ένα μέλος του The Pack, ένα άλμα τον χωρίζει από το να γραπωθεί ο εχθρός πάνω του, κι ενώ έχει βάλει το Χ κάτω και του δίνει να καταλάβει στην προσπάθειά του να απελευθερωθεί από τα μυτερά δεσμά, τα υπόλοιπα μέλη της θανατηφόρας ομάδας να κάνουν εξερευνητικό ταξίδι στα βάθη των εντοσθίων του.

Ένας εναντίον ενός όμως, ελάχιστη είναι η ζημιά που μπορεί να κάνει ο μικρός μας φίλος. Με αυτή τη σκέψη στο μυαλό, όσοι προτιμούν πιο μοναχικά μονοπάτια, ίσως θα έπρεπε να προτιμήσουν κάποιο από τα άλλα δύο classes. Ως Spitter, έχουμε περισσότερες επιλογές στη διάθεσή μας. Λιγότερο ευκίνητος αλλά περισσότερο θανατηφόρος, μπορούμε να αποδυναμώσουμε τον εχθρό φτύνοντας οξύ πάνω του από απόσταση, και αν καταφέρουμε να αποκρύψουμε την ακριβή θέση μας, να αξιοποιήσουμε τη sprinting ικανότητά μας, για ένα όμορφο charge με τα επιπλέον άνω μέλη μας, που λειτουργούν ως… σφυροδρέπανα, καρφώνοντας τον εχθρό ξανά και ξανά μέχρι να εγκαταλείψει τα εγκόσμια.

Κάπου εδώ να αναφέρουμε πως οι Necromorphs έχουν κι ένα σημαντικό στρατηγικό πλεονέκτημα, αφού εκμεταλλευόμενοι τους χτύπους της καρδιάς της ανθρώπινης δύναμης, μπορούν ουσιαστικά να δουν μέσα από τοίχους, γνωρίζοντας ανά πάσα στιγμή που βρίσκεται ο ανταγωνισμός. Με τον ίδιο τρόπο είναι σε θέση να γνωρίζουν την κατάσταση υγείας του κάθε στρατιώτη, αφού όσο πιο τραυματισμένος είναι κάποιος, τόσο πιο κόκκινο εμφανίζεται το αρτηριακό του σύστημα στην οθόνη. Είναι ένα σύστημα που δουλεύει άψογα, και όλως περιέργως, δεν χαλάει την ισορροπία του παιχνιδιού. Ίσα ίσα, θα λέγαμε πως ισοφαρίζει το σκορ, ισοσταθμίζοντας την καταστροφική ισχύ των όπλων της αντίπαλης πλευράς.

Τέλος, ως Lurker, μπορούμε να τη δούμε “Alien”, πηγαίνοντας εκεί που άλλοι δεν μπορούν, όπως τοίχους, οροφές, σωληνώσεις και γενικά κάθε σκοτεινή γωνία, κατάλληλη για ενέδρα ή βολές από μακριά. Για όσους δεν έχουν έρθει αντιμέτωποι με αυτά τα νεογνά στο πρώτο παιχνίδι, να ενημερώσουμε πως έχουν μία ενοχλητική συνήθεια να κινούνται ιδιαίτερα γρήγορα και να εκτοξεύουν τριπλέτες εκρηκτικών κεντριών. Τώρα, όσον αφορά στα objectives, στο συγκεκριμένο χάρτη κύριος στόχος είναι να εμποδίσουμε τη τοποθέτηση των δύο γεννητριών στο κεντρικό hub, ενώ αν δεν βρεθούμε σε θέση να το εμποδίσουμε, έχουμε περίπου 30 δευτερόλεπτα να το καταστρέψουμε, κάτι που συνήθως αγγίζει τα όρια του αδύνατου, δεδομένου ότι στο διάβα μας θα βρούμε όλα τα μέλη της αντίπαλης ομάδας, έτοιμα να μας διαμελίσουν.

Πριν κλείσουμε αυτό το…123ο κείμενο του GameOver για το Dead Space 2 (αναρωτιόμαστε κάποιες φορές τί θα μας μείνει για το review, αλλά είμαστε σίγουροι ότι όλο και κάτι θα βρούμε), αναφέρουμε πως η Α.Ι. καλύπτει τα κενά στο στρατόπεδο των Necromorphs, προσθέτοντας ελεγχόμενους από το παιχνίδι αντιπάλους, ώστε να εξισορροπήσει όσο πρέπει τις καταστάσεις. Ενώ, δηλαδή, τυπικά στο παιχνίδι συμμετέχουν 8 παίκτες, τέσσερις ως Security Force και άλλοι τόσοι ως Necromorphs, μόνο τέσσερις δεν θα είναι οι παρευρισκόμενοι απέθαντοι. Εξουδετερώνοντας A.I. εχθρούς πόντους δεν παίρνουμε, δεν θα ήταν δίκαιο άλλωστε. Αυτό που παίρνουμε, είναι τα απαραίτητα για την επιβίωσή μας πυρομαχικά και Health Modules, δίνοντάς μας έτσι κίνητρο να μην αγνοούμε όσους εχθρούς δεν έχουν όνομα επάνω από το μεταλλαγμένο κεφάλι τους.

Περισσότερα για το Dead Space 2 θα έχουμε μέσα στους επόμενους μήνες, με την ελπίδα ότι τις πρώτες ημέρες του νέου έτους θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε όλα όσα έχει να προσφέρει το δημιούργημα της Visceral Games, αυτή τη φορά στο σύνολό του, και φυσικά να το μοιραστούμε μαζί σας. 118 και σήμερα.

Δημήτρης Μπάνος

{nomultithumb}