Hitman Absolution

Ο δολοφόνος χτυπάει και πέμπτη φορά.

Η πρόσφατη περίοδος δεν έχει υπάρξει και η καλύτερη στην ιστορία της IO Interactive. Μετά τις δύο απανωτές απογοητεύσεις των Kane & Lynch 1 και 2, σχεδόν ξεχάσαμε ότι κάποτε μάς ανέθεσε το ρόλο ενός από τους πιο εμβληματικούς πρωταγωνιστές των videogames: του περίφημου Agent 47, του φαλακρού αγγελιοφόρου του θανάτου που έχει κοσμήσει τα παιχνίδια της σειράς Hitman. Τα παιχνίδια αυτά μας έβαζαν στον ρόλο ενός εκτελεστή δολοφόνου στη σύγχρονη εποχή, αναθέτοντάς μας στόχους και επιτρέποντάς μας να τους στείλουμε στον άλλο κόσμο με όποιο τρόπο κρίναμε καλύτερο. Φυσικά, όσο πιο ύπουλο τρόπο μπορούσαμε να βρούμε και όσο λιγότερη φασαρία (ζημιές, περιττοί φόνοι κλπ.) κάναμε, τόσο μεγαλύτερη ήταν η αμοιβή μας.

Τα παιχνίδια Hitman ήταν μια πνοή φρέσκου αέρα σε μια βιομηχανία που δεν θεωρεί κερδοφόρο παιχνίδι που δεν το βλέπεις από πρώτη προοπτική με ένα όπλο μπροστά σου. Δυστυχώς, η τάση για first και third-person shooters, που κατέκλυσε το χώρο, άφησε πίσω του τον Agent 47 και τη σιωπηλή του δράση. Παρόλα αυτά, η επιτυχία κάποιου συγκεκριμένου Σκοτεινού Ιππότη έδειξε ότι υπάρχει ακόμη χώρος για ήρωες που προτιμούν τα σκούρα από τα χακί και έτσι, έξι χρόνια μετά την τελευταία φορά που τον είδαμε, ο δολοφόνος με το μαύρο κοστούμι κυκλοφορεί ξανά ελεύθερος.

Μετά τα γεγονότα του τελευταίου παιχνιδιού, ο Agent 47 βρίσκεται φυγάς στο Σικάγο. Αποκομμένος από τους εργοδότες του, δεν έχει πρόσβαση στον ακριβό εξοπλισμό που έχουμε συνηθίσει κι έτσι, είναι αναγκασμένος να βασιστεί στο μυαλό του και στα ένστικτά του. Στο demo που ξεκινά μπροστά μας, ο εκτελεστής βρίσκεται σε μια βιβλιοθήκη, καταδιωκόμενος από μεγάλη αστυνομική δύναμη. Ο περιβάλλων χώρος είναι πολύ όμορφα σχεδιασμένος, καθώς η βιβλιοθήκη είναι βυθισμένη στο σκοτάδι, ενώ έξω μαίνεται η καταιγίδα, φωτίζοντας ενίοτε το μέρος με λάμψεις αστραπής. Η έκδοση που παρακολουθούμε είναι σε pre-alpha στάδιο σε PS3, αλλά όλα δείχνουν φανταστικά και δημιουργούν μια άκρως απειλητική ατμόσφαιρα.

Ο Agent 47 κινείται αθόρυβα πίσω από ράφια και γραφεία, δείχνοντάς μας τη νέα λειτουργία κάλυψης που διαθέτει το Absolution. Πρόκειται για λειτουργίες της τρέχουσας γενιάς που περιλαμβάνουν εύκολη μετακίνηση από cover σε cover με το πάτημα ενός κουμπιού, οι οποίες μπορεί να ξενίσουν τους πιο παραδοσιακούς fans της σειράς, αλλά, για να είμαστε ειλικρινείς, δείχνουν να ταιριάζουν γάντι στο modus operandi του σιωπηλού εκτελεστή.

Φτάνοντας κοντά στους αστυνομικούς που περιπολούν, βλέπουμε ότι ο hitman έχει επηρεαστεί από έναν άλλο μαυροφορεμένο εκδικητή: το ένστικτο του δολοφόνου τού επιτρέπει να μπαίνει στο instinct mode, ένα εναλλακτικό τρόπο όρασης που θυμίζει το detective mode του Arkham Asylum και απεικονίζει όχι μόνο τις θέσεις των εχθρών, αλλά και, με μια γραμμή, το σημείο προς το οποίο υπολογίζει ο 47 ότι θα κινηθούν. Πρόκειται για μια επιλογή που ομολογουμένως μάς φαίνεται παράξενη και επιταγμένη από τη μόδα, καθώς δεν είναι σαφές αυτή τη στιγμή (και χωρίς να μπορούμε να πιάσουμε το παιχνίδι στα χέρια μας) αν το σύστημα αυτό ενισχύει την τακτική σκέψη του παίκτη ή αν γίνεται πατερίτσα του και την αποθαρρύνει εντελώς.

Σε κάθε περίπτωση, έχοντας βρει ένα κομμάτι καλώδιο (θα μπορούμε να χρησιμοποιούμε ποικιλία αντικειμένων από το περιβάλλον ως όπλα), ο 47 είναι έτοιμος να πιάσει έναν φρουρό και να τον πνίξει με αυτό, θυμίζοντας τους παλιούς, καλούς καιρούς. Ένας άλλος αστυνομικός βγαίνει από τη μέση έχοντας δεχτεί στο κεφάλι ένα γύψινο άγαλμα. Δυστυχώς, δεν μπορούμε να κρίνουμε με ασφάλεια αυτή τη στιγμή το πώς συμπεριφέρεται η AI, αλλά ο διάλογος μεταξύ των αστυνομικών (αν και όχι τόσο ικανοποιητικός) δείχνει ότι όσο περνά η ώρα και ο στόχος τους δεν εντοπίζεται, ενώ αντίθετα χάνουν σιγά σιγά άνδρες, αγχώνονται όλο και περισσότερο.

Γι’αυτό και ο 47 φροντίζει να τους απαλλάξει από το άγχος, αρπάζοντας ένα πιστόλι και έναν αστυνομικό σαν ανθρώπινη ασπίδα, ώστε να μπορέσει να διαφύγει. Καθώς ξεσπά μάχη, ο 47 βρίσκει την ευκαιρία να πυροβολήσει την αλυσίδα ενός πολυελαίου, ρίχνοντας έτσι το βαρύ αντικείμενο πάνω στους αστυνομικούς και δραπετεύοντας προς τις ταράτσες. Έξω, καταδιώκεται από ένα ελικόπτερο καθώς πηδά από κτίριο σε κτίριο, μέσα σε πανέμορφα εφέ φωτός και νερού, ενώ η καταιγίδα εξακολουθεί να δέρνει την πόλη. Ο hitman δεν αργεί να φτάσει σε μια κοντινή ταράτσα και να κρυφτεί μέσα σε ένα υπόστεγο, με το ελικόπτερο να περιμένει την επανεμφάνισή του.

{PAGE_BREAK}

Ευτυχώς για τον 47, ένας αστυνομικός βρίσκεται στην ταράτσα και μπαίνει στο υπόστεγο για να ερευνήσει. Η εξουδετέρωσή του είναι σχετικά εύκολη υπόθεση και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, ο 47 ξεπροβάλλει από το υπόστεγο ντυμένος με την στολή του. Το ελικόπτερο τον αφήνει να περάσει, καθώς συνεχίζει την έρευνα, ενώ ο μεταμφιεσμένος hitman μπαίνει στο κτίριο, όπου, σε ένα διαμέρισμα, μια παρέα χίπηδων πανικοβάλλεται από την αστυνομική παρουσία και προσπαθεί να αδειάσει τα ναρκωτικά στην τουαλέτα.

Στο ισόγειο του κτιρίου, οι συγκεντρωμένοι αστυνομικοί εξακολουθούν να ψάχνουν για τον 47, αλλά κανείς δεν υποπτεύεται τον σιωπηλό αστυνομικό – μέχρι που κάποιος από αυτούς τον φωνάζει, έχοντας την λανθασμένη εντύπωση ότι πρόκειται για έναν συνάδελφό του που έχει πάρει μετάθεση. “Πού ήσουν τόσο καιρό;” ρωτάει, για να πάρει την απάντηση από τον 47: “Δεν έφυγα ποτέ.”

O σιωπηλός εκτελεστής βγαίνει, έτσι, ανενόχλητος στο δρόμο, όπου, κάτω από το κρεσέντο των χάλκινων οργάνων που θυμίζει τη δουλειά του Hans Zimmer στο Inception, χάνεται σε ένα πλήθος κόσμου που μας προκαλεί εντύπωση, καθώς ο αριθμός των ανθρώπων που βρίσκονται ταυτόχρονα στην οθόνη περνάει στην εντέλεια την αίσθηση ενός ασφυκτικού όχλου, επιδεικνύοντας ταυτόχρονα την ισχύ της μηχανής Glacier 2, που ανέπτυξε η IO για το παιχνίδι της.

Η επιστροφή του Agent 47 είναι ένα γεγονός που θέλαμε καιρό να δούμε στα videogames και η IO μοιάζει να υπόσχεται ένα παιχνίδι αντάξιο της κληρονομιάς του δημοφιλέστερου δολοφόνου. Απλώς θα πρέπει να αποδείξει ότι οι νέες ιδέες που εφαρμόζει θα είναι ταιριαστές στο ύφος της σειράς και όχι απλώς σημεία στον πίνακα που επιβάλλει το σύγχρονο marketing.