Dollmare | Review

Όπως ίσως φανερώνει το όνομά της, η Feardemic έχει μακρά παράδοση στο publishing παιχνιδιών horror κάθε είδους. Το Dollmare, που θα παρουσιάσουμε στο παρόν κείμενο, είναι ένα ακόμα δείγμα του είδους και δημιουργήθηκε από την Almost Done Games. Μάλιστα, πρόκειται για το πρώτο παιχνίδι της εταιρίας.

Ο παίκτης θα αναλάβει τον ρόλο ενός άγνωστου άνδρα με οικονομικά προβλήματα, ο οποίος βρίσκει επιτέλους δουλειά σε ένα εργοστάσιο που φτιάχνει κούκλες. Αναλαμβάνει το πόστο του Quality Check (σαν άλλος Creed Bratton ίσως; ). Από την πρώτη στιγμή όμως γίνεται αντιληπτό ότι κάτι δεν πάει καλά στο εργοστάσιο. Απ’ ό,τι φαίνεται, είναι άδειο από κόσμο και δεν υπάρχουν άλλοι εργαζόμενοι. Ο μόνος άλλος άνθρωπος στο εργοστάσιο είναι ο διευθυντής, ο οποίος μας μαθαίνει τη δουλειά και ταυτόχρονα μας δίνει μυστήριες εντολές όπως να κλείνουμε πάντα τις πόρτες και να μην αφήνουμε για κανένα λόγο το πόστο μας.

Το Dollmare είναι ένα παιχνίδι πρώτου προσώπου και ο χειρισμός είναι πολύ απλός, καθώς απλά κινούμαστε στον χώρο και αλληλοεπιδρούμε με κουμπιά και τα συναφή με τη χρήση ενός πλήκτρου. Το μεγαλύτερο κομμάτι της περίπου δίωρης διάρκειας του παιχνιδιού θα αναλωθεί όπως είπαμε στο quality check των παιχνιδιών που παράγονται. Στην αρχή θα πρέπει να ελέγχουμε τις κούκλες για φυσικά ελαττώματα, όπως μάτια που λείπουν ή έξτρα δάχτυλα. Στη συνέχεια όμως προστίθενται κι άλλα στοιχεία, όπως ο έλεγχος των φράσεων που λένε οι κούκλες ή ξένα αντικείμενα που βρίσκονται μέσα τους.

Αν οι κούκλες είναι εντάξει, τις τοποθετούμε στον ανάλογο ιμάντα, ενώ αν βρούμε κάποιο ελάττωμα τις πετάμε. Στο τέλος κάθε μέρας θα πληρωθούμε ανάλογα με την απόδοσή μας και μπορούμε να αγοράσουμε κάποια διακοσμητικά αντικείμενα. Τέλος, μπορεί να λάβουμε ειδικές παραγγελίες οπότε πρέπει να επιλέξουμε την κατάλληλη κούκλα και να τη στείλουμε.

Πρόκειται εν πολλοίς για μια αφηγηματική εμπειρία με arcade στοιχεία που περιγράψαμε παραπάνω. Δεν περιλαμβάνονται γρίφοι με την κλασική έννοια του όρου, οπότε το παιχνίδι δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως adventure. Πρέπει όμως ο παίκτης να κάνει σε κάποιο σημείο “κάτι”, κάπως δύσκολο να το σκεφτεί κανείς ειδικά στο πρώτο playthrough, ώστε να πετύχει το καλό ending.

Η άλλη συνιστώσα του τίτλου είναι φυσικά η horror ατμόσφαιρα. Όπως όμως μας ενημερώνουν οι δημιουργοί από την αρχή, δεν θα συναντήσουμε τέρατα, κυνηγητά ή jump scares. Η ατμόσφαιρα καλλιεργείται κυρίως από το μοναχικό setting και στοιχεία όπως ήχους που ακούει ο παίκτης – για παράδειγμα βήματα πίσω του ενώ υποτίθεται ότι είναι μόνος και πράγματα που εμφανίζονται στην άκρη του οπτικού του πεδίου που κάνουν τον χαρακτήρα να απορεί αν όντως είδε κάτι ή ήταν η φαντασία του.

Ο παίκτης δεν αργεί να βιώσει τα ίδια συναισθήματα φόβου και ανασφάλειας, καθώς για παράδειγμα φώτα κλείνουν, πόρτες που κλείνουμε ανοίγουν μυστηριωδώς και οι κούκλες, παρόλο που είναι παιδικές, αρχίζουν σιγά σιγά να φαντάζουν όλο και πιο αλλόκοτες και ανατριχιαστικές.

Συστήνεται σίγουρα το παιχνίδι να παιχτεί με ακουστικά, ώστε ο παίκτης να βιώσει όλες αυτές τις μικρές λεπτομέρειες και να μπει στο κλίμα. Το εργοστάσιο είναι φυσικά πολύ σκοτεινό, γεμάτο σκιώδεις γωνίες στις οποίες δεν ξέρουμε τι κρύβεται. Γενικότερα η ατμόσφαιρα του παιχνιδιού μας ικανοποίησε πάρα πολύ, και σε συνδυασμό με τη μυστηριώδη ιστορία που κρατά το ενδιαφέρον του παίκτη για την κατάληξή της, είναι τα στοιχεία που κερδίζουν τις εντυπώσεις, ακόμα και από το ίδιο το gameplay που τείνει να γίνει σε κάποιο σημείο επαναλαμβανόμενο.

Τα γραφικά είναι μεν κοινότυπα, αλλά καλοσχεδιασμένα για indie παραγωγή. Ξεχωρίζουν φυσικά οι φωτισμοί, ενώ τα textures έχουν καλή λεπτομέρεια και στοχεύουν σαφώς σε ένα ρεαλιστικό αποτέλεσμα. Όσο για τον ήχο, ξεχωρίζει όπως είπαμε το πολύ καλό design που συνεισφέρει πάρα πολύ στη δημιουργία της ξεχωριστής ατμόσφαιρας, ενώ η μουσική είναι εν πολλοίς απούσα.

Δεν έχουμε να πούμε πολλά περισσότερα για τον τίτλο, καθώς οι δημιουργοί ξεκάθαρα στοχεύουν να δώσουν στον παίκτη πρωτίστως μια σύντομη αλλά ατμοσφαιρική εμπειρία και αυτό το καταφέρνουν πολύ καλά. Το arcade τμήμα του gameplay κάνει τη δουλειά του, και αν και επαναλαμβανόμενο δεν γίνεται κουραστικό, κυρίως επειδή δεν διαρκεί πολύ μεν και η μηχανική, εργοστασιακή επανάληψη συνεισφέρει κι αυτή στην ατμόσφαιρα.

Από κει και πέρα, η πρόκληση του τίτλου είναι όπως είπαμε η ανακάλυψη του καλού τερματισμού. Γενικά, το παιχνίδι αν και δεν διεκδικεί GOTY βραβεία, έχει κάτι το πρωτότυπο και το ξεχωριστό. Οι φίλοι των horror games μπορούν να το δοκιμάσουν και οι πιθανότητες να βρουν κάτι που τους αρέσει είναι αυξημένες. Άλλωστε, πολλές φορές το πιο τρομακτικό πράγμα δεν είναι ό,τι βλέπουμε, αλλά ό,τι φανταζόμαστε…

Το Dollmare κυκλοφορεί από τις 6/11/25 για PS5, PS4, PC, Switch, Xbox Series και Xbox One. To review μας βασίστηκε στην έκδοσή του για το Switch με review code που λάβαμε από τη Feardemic.