Marathon | Review

Πριν από το Halo και το Destiny, το Marathon του 1994 άνοιξε τον δρόμο για το environmental storytelling στα FPS, δείχνοντας ότι ένας κόσμος μπορεί να αφηγείται ιστορίες μέσα από την ίδια του τη δομή. Η επιστροφή του το 2026 δεν είναι απλώς μια αναβίωση, είναι η επιστροφή σε ένα κλασικό σύμπαν, όπου κάθε διάδρομος, κάθε εγκατάσταση και κάθε σιωπηλό δωμάτιο κρύβει ιστορίες που περιμένουν να τις ανακαλύψετε.

Βρισκόμαστε στο έτος 2893, στον πλανήτη Tau Ceti IV. Μια κάποτε ακμάζουσα αποικία έχει καταρρεύσει, αφήνοντας πίσω της ερείπια και μια τρομακτική σιωπή. Το Marathon του 2026 είναι πλέον ένα PvPvE extraction shooter με lite στοιχεία RPG και looter mechanics, όπου κάθε run συνδυάζει στρατηγική, επιλογές Shell, διαχείριση εξοπλισμού και προσεκτική εξερεύνηση.

Με διάρκεια περίπου 25 λεπτών, κάθε run είναι ένας αγώνας δρόμου ενάντια στον χρόνο και τους αντιπάλους: αφού επιλέξετε το shell που θέλετε και τον εξοπλισμό σας, εισέρχεστε σε ομάδες των τριών (εκτός αν επιλέξετε το Rook shell όπου η εμπειρία γίνεται μοναχική), ολοκληρώνετε τα ενεργά contracts, σαρώνετε σημεία ενδιαφέροντος για loot και αναζητάτε τα τερματικά εξόδου (exfil) πριν λήξει ο χρόνος. Η επιτυχία σημαίνει διατήρηση των αντικειμένων που βρήκατε, ενώ η αποτυχία την οριστική απώλεια κάθε προόδου του συγκεκριμένου run.

Οι τοποθεσίες που εξερευνάτε αποπνέουν μια αίσθηση εγκατάλειψης, με βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ερειπωμένα συγκροτήματα και ξεχασμένες υποδομές να αφηγούνται σιωπηλά την ιστορία της αποικίας. Παρότι ορισμένες περιοχές μπορεί να μοιάζουν επαναλαμβανόμενες αισθητικά, η ατμόσφαιρα του κόσμου διατηρεί μια σταθερή αίσθηση μυστηρίου που ενισχύει την περιέργεια για το τί πραγματικά συνέβη στον πλανήτη.

Η εξερεύνηση του Tau Ceti IV χωρίζεται σε διακριτές ζώνες -τις οποίες επιλέγετε πριν από κάθε run-, η κάθε μία με τη δική της ταυτότητα και προκλήσεις. Ξεκινώντας από το Perimeter, οι παίκτες έρχονται αντιμέτωποι με τις πρώτες περιπολίες των UESC security forces σε ένα περιβάλλον που συνδυάζει βιομηχανικά ερείπια και φύση. Για τους πιο τολμηρούς, το Dire Marsh προσφέρει μια πιο απόκοσμη εμπειρία, που μεταμορφώνει το τοπίο, ενώ το Outpost αποτελεί το σημείο όπου οι συγκρούσεις για σπάνιο loot γίνονται πιο έντονες.

Η κορύφωση σύμφωνα με τη Bungie όμως βρίσκεται εκτός πλανήτη και έρχεται σύντομα : το UESC Marathon σε τροχιά φιλοξενεί το Cryo Archive, την απόλυτη endgame πρόκληση, όπου οι Runners θα καλούνται να επιβιώσουν στις πιο αντίξοες συνθήκες για τις μεγαλύτερες ανταμοιβές, σε συνδυασμό με την έλευση του ranked mode, για πιο ανταγωνιστικές αναμετρήσεις.

Εσείς είστε ένας Runner – ένας μισθοφόρος που έχει «ανεβάσει» τη συνείδησή του σε κυβερνητικά Shells (κελύφη). Η αποστολή σας δεν είναι μόνο το loot, αλλά και η αποκωδικοποίηση ενός lore που υπονοεί την επιστροφή των AI οντοτήτων (όπως ο Durandal) από το πρωτότυπο παιχνίδι, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα κοσμικού τρόμου κάτω από τα έντονα neon χρώματα.

Η Bungie μεταφέρει τη δοκιμασμένη συνταγή του Destiny σε ένα πιο κυνικό περιβάλλον, με το γνωστό υψηλού επιπέδου gunplay που έχει συνηθίσει το κοινό της, όλα αυτά τα χρόνια. Το Shell που επιλέγετε δεν είναι ένα κενό κέλυφος, αλλά ένας χαρακτήρας με prime, tactical abilities και traits. Η ροή της μάχης θυμίζει έντονα τους Guardians, καθώς το timing των δυνάμεων είναι η καρδιά της εμπειρίας. Κάθε επιλογή shell (με επτά διαφορετικά να είναι ήδη διαθέσιμα) έρχεται με αρκετές διαφοροποιήσεις. Είτε επιλέξετε το Recon για να έχετε τον απόλυτο έλεγχο της πληροφορίας και της θέσης των αντιπάλων, είτε το Triage για να εγγυηθείτε την επιβίωση της ομάδας σας, η αίσθηση της ισχύος είναι παρούσα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το Rook Shell. Με το ability του να παραμένει αόρατο για ένα διάστημα απέναντι στα AI ρομπότ της UESC, μετατρέπει το Marathon σε μια μοναχική stealth εμπειρία. Στις solo διαδρομές, η απόκοσμη ησυχία του πλανήτη αναδεικνύεται μέσα από αυτό το προσωρινό «κρυφτό», δημιουργώντας μια σχεδόν horror-like ατμόσφαιρα. Ο ήχος στο Marathon ενισχύει την ατμόσφαιρα και το gameplay, από τα βήματα και τους πυροβολισμούς μέχρι την ambient μουσική, καθιστώντας κάθε run πιο καθηλωτικό – αν και η κατεύθυνση ορισμένων ήχων μπορεί να μπερδέψει. Ενώ υπάρχει και proximity chat, το οποίο διευκολύνει την άμεση επικοινωνία των παικτών εντός του παιχνιδιού.

Ταυτόχρονα, το Marathon υιοθετεί έναν αρκετά γρήγορο ρυθμό σε όλα του τα επίπεδα. Το time-to-kill είναι χαμηλό, κάτι που διατηρεί την ένταση των συγκρούσεων σε υψηλά επίπεδα, μετατρέποντας κάθε αναμέτρηση σε ένα πραγματικό ρίσκο. Ένα λάθος positioning ή μια απροσεξία μπορεί να κοστίσει όχι μόνο το run σας, αλλά και τον εξοπλισμό που έχετε συγκεντρώσει.

Το βάθος αυξάνεται με τη σωστή χρήση των Cores και Implants, τα οποία σε συνδυασμό με τις επιλογές του skill tree, φέρνουν τις δυνάμεις του Runner σας ακριβώς στα μέτρα σας. Ενώ, μέσω των Weapon Modifications, μπορείτε να μετατρέψετε ένα ταπεινό όπλο σε ένα φονικό εργαλείο, δημιουργώντας ένα σχεδόν συναισθηματικό δέσιμο με τον εξοπλισμό όπου μια πιθανή απώλειά του θα στοιχήσει ώρες προόδου.

Σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια του είδους, όπως το Arc Raiders, όπου οι παίκτες αποτελούν την τελευταία ελπίδα της ανθρωπότητας – γεγονός που δημιουργεί μια συνεργατική διάθεση που αποτυπώνεται στο σύνθημα «don’t shoot» – στο Marathon η ανθρωπιά έχει δώσει τη θέση της στον κυνισμό των εταιρειών. Εδώ είστε Freelancers και Bounty Hunters, αναλώσιμοι μισθοφόροι. Η ίδια η φύση των Shells απογυμνώνει τον θάνατο από το βάρος του: κάθε φορά που χάνετε, η συνείδησή σας απλώς μεταπηδά σε ένα νέο κέλυφος. Αυτή η αποστασιοποίηση οδηγεί σε μια ακραία επιθετική κουλτούρα του τύπου «shoot first, ask questions never».

Αυτή η μισθοφορική φύση συγκεκριμενοποιείται μέσα από το σύστημα των Contracts. Οι εταιρείες δεν προσφέρουν απλώς αμοιβές, αλλά εξειδίκευση. Αν για παράδειγμα θέλετε να βελτιώσετε τον Runner στο κομμάτι της αντοχής, θα συνεργαστείτε με την NuCaloric για healing supplies και shields, ενώ για κίνηση στις σκιές, η Mida είναι μονόδρομος. Εδώ το παιχνίδι δείχνει δύο πρόσωπα: ενώ υπάρχουν τα «hardcore» συμβόλαια που πρέπει να ολοκληρωθούν σε ένα run, υπάρχουν και τα persistent contracts. Αυτά επιτρέπουν τη σταδιακή συσσώρευση προόδου σε πολλαπλά runs, είναι λιγότερο τιμωρητικά, δίνοντας έναν λόγο να επιστρέψετε ακόμα και μετά από μια ήττα.

Το μεγαλύτερο εμπόδιο, όμως, βρίσκεται στο UI. Η Bungie φαίνεται να έδωσε υπερβολική βάση στο design, παραμελώντας τη λειτουργικότητα. Τα μενού είναι χαώδη, γεμάτα sub-menus που απαιτούν αλλεπάλληλα κλικ ενώ η ανάγκη για συνεχή επιβεβαίωση σε κάθε επιλογή κάνει τη διαδικασία εξαντλητική. Η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη στις κονσόλες, καθώς η χρήση του pointer με τον μοχλό κάνει την πλοήγηση αργή και εκνευριστική.

Αυτή η έλλειψη σαφήνειας μεταφέρεται και εντός του παιχνιδιού. Τα objective markers συχνά μπερδεύονται οπτικά με τις ενδείξεις των άλλων παικτών. Το ίδιο συμβαίνει και με το σύστημα του loot, όπου τα εικονίδια των αντικειμένων ακολουθούν μια τόσο ομοιόμορφη αισθητική, που μοιάζουν όλα μεταξύ τους, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που λόγω του mapping των controls, το loot κατέληξε στο έδαφος και όχι στο inventory μας.

Το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στην πλοήγηση των μενού. Το παιχνίδι συχνά αποτυγχάνει να εξηγήσει ξεκάθαρα τα ίδια του τα συστήματα. Για έναν νέο παίκτη, έννοιες όπως τα implants, τα cores ή η διαχείριση του stash μπορεί να μοιάζουν αρχικά δυσνόητες, δημιουργώντας την αίσθηση ότι το Marathon περιμένει από εσάς να μάθετε τους κανόνες του περισσότερο μέσω δοκιμής και λάθους παρά μέσα από μια ομαλή διαδικασία εισαγωγής.

Την ίδια στιγμή, η επιλογή τα εικονίδια των αντικειμένων (resources, implants, cores) να ακολουθούν μια αυστηρά μινιμαλιστική αισθητική, δημιουργεί ένα επιπλέον πρόβλημα: πολλά από αυτά μοιάζουν μεταξύ τους. Πολλές φορές μέσα στην ένταση της μάχης, είναι εξαιρετικά δύσκολο να ξεχωρίσετε ένα πιο σπάνιο ή απαραίτητο αντικείμενο από ένα κοινό, με μια γρήγορη ματιά.

Στην παρούσα φάση, το Marathon πατάει σε πολύ γερές βάσεις, διαθέτοντας ένα από τα πιο άρτια και στιβαρά συστήματα gunplay της αγοράς. Η αίσθηση των όπλων είναι προσεγμένη στη λεπτομέρεια, σε συνδυασμό με τη χρήση του DualSense και των haptics στο PS5 να ενισχύει την ανάδραση της μάχης με ακρίβεια.

Ωστόσο, αυτή η ποιότητα μοιάζει να περιορίζεται από ένα «λάθος κέλυφος» – μια εντυπωσιακή αλλά συχνά δυσλειτουργική δομή, που τείνει να κουράζει τον παίκτη μέσα από το UI και την πλοήγηση των συστημάτων του. Αν η Bungie καταφέρει να βελτιστοποιήσει αυτή τη δομή και να υποστηρίξει τον τίτλο με ουσιαστικό νέο περιεχόμενο, τότε το Marathon θα έχει όλα τα στοιχεία για να βρει τον ρυθμό του. Προς το παρόν, είναι ένας Runner παγιδευμένος σε ένα Shell που δεν τον αφήνει ακόμη να φτάσει μέχρι τον τερματισμό.

To Marathon κυκλοφορεί από τις 5/3/26 για PS5, PC και Xbox Series. Το review μας βασίστηκε στην έκδοσή του για το PS5 με review codes που λάβαμε από το PlayStation Greece.