Red Dead Redemption: Game of the Year

“Sometimes the dead can be more useful than the living”

Ας ξεκινήσουμε με μία προφανή και εύλογη διαπίστωση. Το Red Dead Redemption Game of the Year Edition, είναι μαζί με το The Orange Box, το αντίστοιχο πακέτο του Dragon Age (Ultimate Edition) και δύο-τρεις ακόμα περιπτώσεις, ένα από τα πληρέστερα προσφερόμενα σύνολα στην πρόσφατη gaming ιστορία. Η αξία του αδιαμφισβήτητη, το περιεχόμενο πάμπλουτο και ανταποδοτικό, και η καλλιτεχνική και αισθητική αξία τέτοια που θα προκαλούσε δάκρυα χαράς και δικαίωσης στον τιτάνιο Sergio Leone.

Η ιστορία του Red Dead Redemption τοποθετείται στα 1911 στον Αμερικανικό Νότο στα σύνορα με το Μεξικό και είναι η ιστορία του John Marston, ενός πρώην μέλους μιας διαβόητης συμμορίας, που αφού εγκαταλείφθηκε τραυματισμένος από τους συντρόφους του, αποφασίζει να αποτραβηχτεί από την παράνομη ζωή και να ζήσει σαν κτηνοτρόφος και αγρότης με τη γυναίκα του Abigail και το γιο του Jack. Το παρελθόν του όμως τον καταδιώκει και δυο ομοσπονδιακοί αστυνομικοί τον χρησιμοποιούν προκείμενου να εντοπίσει και να εξολοθρεύσει τους πρώην συντρόφους του, με αντάλλαγμα την παραγραφή του αμαρτωλού του παρελθόντος και την εξασφάλιση της μη περαιτέρω εμπλοκής του με το νομό.

Η ιστορία από εκεί και πέρα ακολουθεί μια ομαλότατη και κινηματογραφική ροή, ως τα τελικά στάδια της σύγκρουσης του Marston με τους πρώην συντρόφους του και, εν τέλει, με το ίδιο του το παρελθόν. Μια ιστορία λοιπόν βασικής και στοιχειώδους σύλληψης, που όμως εξυπηρετεί απόλυτα το Δυτικό Μύθο και τηρεί όλες τις προϋποθέσεις ώστε να αναδεχθεί σε ένα μικρό έπος της Άγριας Δύσης. Κατά την εξέλιξή της, μέσα από υπέροχα δοσμένα cutscenes, στην ιστορία παρελαύνουν όλοι οι ευφάνταστοι και ξεχωριστοί χαρακτήρες που θα μπορούσαν να υπάρχουν σε ένα αριστούργημα της Rockstar, υποδυόμενοι από ηθοποιούς που δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό στα voice overs, σε βαθμό τόσο πειστικό που συχνά υπάρχει η αίσθηση ότι παρακολουθούμε κινηματογραφική ταινία.

Το Undead Nightmare, συνεχίζει την ιστορία σε ένα εναλλακτικό Romero-ικό σκηνικό, όπου εν ολίγοις έρχεται η Κόλαση επί Γης, οι νεκροί σηκώνονται από τους τάφους τους και ο παίκτης βρίσκει τον ήρωα να κυνηγάει στα μεγάλα βοσκοτόπια του χάρτη τα τέσσερα Άλογα της Αποκάλυψης. Εδώ η γραφή είναι εξόχως σατιρική και καυστική, και οι δημιουργοί, έχοντας εξασφαλίσει το ειδικό βάρος του παιχνιδιού με το βασικό σενάριο του Red Dead Redemption, εξαπολύουν μία άκρως διασκεδαστική και καυστική επίθεση απέναντι σε ένα σαθρό και παρωχημένο σύστημα «ηθικών» αξιών που, εν τέλει, δεν έχουν προσφέρει και τίποτα της προκοπής στην ανθρωπότητα. Εάν ακόμα αναρωτιέστε κατά πόσο τα παιχνίδια μπορούν να έχουν άποψη, να εκφέρουν πολιτικό και σκεπτόμενο λόγο και να παρεμβαίνουν δημιουργικά, σχολιάζοντας την πραγματικότητα, ρίξτε μια ματιά στο Undead Nightmare και οι αμφιβολίες σας θα διασκορπιστούν πάραυτα.

Το gameplay του παιχνιδιού, ως γνωστόν πλέον, δεν απέχει από τα οικεία πρότυπα της Rockstar. Όσοι έχουν «γαλουχηθεί» με τη σειρά GTA, δε θα πρέπει να έχουν καμία αμφιβολία. Μια σειρά αποστολών αρχίζει να ξετυλίγεται κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, σημειωμένες στο χάρτη με τα αντίστοιχα γράμματα των χαρακτήρων που τις δίνουν. Παράλληλα με τις κύριες αποστολές του παιχνιδιού, υπάρχουν διάσπαρτες στο χάρτη άσχετες με το σενάριο αποστολές, που αποφέρουν χρήματα, φήμη και ένα αντίστοιχο αντίτιμο σε Honour ή Dishonor ανάλογα με την τροπή που θα θελήσουμε να δώσουμε εμείς στην έκβασή τους.

Επιπλέον, κατά τις περιπλανήσεις μας στον κόσμο του παιχνιδιού, και με τυχαίο τρόπο, προκύπτουν καταστάσεις που απαιτούν την άμεση επέμβαση μας, και πάλι, με ποικίλα αποτελέσματα. Κακοποιοί ληστεύουν έναν πεζοπόρο, μια συμμορία απαγάγει μια γυναίκα και πρέπει να τη σώσουμε, ένας πολίτης μας ζήτα να πιάσουμε το ληστή που του έκλεψε την άμαξα, και ένα σωρό τέτοια περιστατικά, που όχι μόνο εμπλουτίζουν το gameplay και μας αποδίδουν κέρδη σε λεφτά και φήμη, αλλά προσδίδουν ακόμα περισσότερη ζωντάνια στον ήδη υπέροχο και πειστικό κόσμο του παιχνιδιού.

Επιπροσθέτως, υπάρχουν και πολλαπλές Bounty Hunter Missions (Κυνήγι Επικηρυγμένων), μαζικές εκκαθαρίσεις κρησφύγετων κακοποιών (Hideout Missions) καθώς και η δυνατότητα να γίνουμε εμείς οι κακοί της υπόθεσης, ληστεύοντας τράπεζες, καταστήματα, διερχόμενες άμαξες, ακόμα και τρένα! Στο Undead Nightmare, η κατάσταση δεν αλλάζει σχεδόν καθόλου, πέρα από το γεγονός ότι έχουμε να αντιμετωπίσουμε στρατιές νεκρών. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι αποστολές αυτές απαιτούν τα εξής απλά συστατικά στοιχεία: Ίππευση αλόγου, μετακίνηση σε στόχο και ακατάπαυστο πιστολίδι. Η μετακίνηση με το άλογο μέσα στον κόσμο του παιχνιδιού είναι απολαυστική. Ποτέ ένας virtual καλπασμός δεν ήταν διασκεδαστικότερος .

Είτε πάνω από το άλογο είτε πεζός, το shooting είναι τρίτου πρόσωπου με κάμερα υπό γωνία όπως διδαχτήκαμε στο GTA IV, στο Gears of War κτλ. H στόχευση κατά την επιλογή μας μπορεί να είναι και υποβοηθούμενη, με ένα ελαφρύ auto aim, και τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο απλά για μας, με τη χρήση του Dead Eye, που επιβραδύνει σημαντικά τη ροή του χρόνου και μας βοηθά να στοχεύσουμε ευκολότερα και αποτελεσματικότερα.

Βέβαια, το περιθώριο που έχουμε δεν είναι ανεξάντλητο καθώς η μπάρα του Dead Eye αδειάζει και εμείς πρέπει να την ξαναγεμίσουμε με ορισμένα επιτυχή headshots. Η αλήθεια είναι ότι γενικώς η δυσκολία είναι μικρή, καθώς υπάρχει και ένα πολύ καλά ενσωματωμένο cover system, σημαντικά βελτιωμένο σε σχέση με το δύστροπο σύστημα του GTA IV, οπότε και πάλι βρισκόμαστε σε θέση υπεροχής απέναντι στους αντιπάλους μας.  Το shooting τμήμα του τίτλου είναι μια χορταστική και πλήρης εμπειρία, που εμπλουτίζεται από την ικανοποιητική ποικιλία οπλών (από Revolver και Shotguns μέχρι Sniper Rifles, Buffalo Rifles και Repeaters) και την εξαιρετική αίσθησή τους κατά τη δράση.

Και αν κουράσουν οι ατέλειωτοι σκοτωμοί (που η αλήθεια είναι ότι κατακλύζουν τη βασική ιστορία του παιχνιδιού), το κυνήγι (υπάρχει άφθονη πανίδα, συνολικά 36 είδη ζώων), η σκοποβολή, η εξάσκηση των ικανοτήτων επιβίωσης καθώς και το κυνήγι θησαυρού αποτελούν ικανοποιητικές εναλλακτικές λύσεις και αλλαγής του στυλ. Για όσους ήδη έχουν απολαύσει το παιχνίδι, είναι πλέον γνωστό ότι το Red Dead Redemption είναι από τα πιο όμορφα και πλούσια οπτικά παιχνίδια που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ, αναλογιζόμενοι την ίδια ώρα πως πρόκειται για ένα παιχνίδι ανοικτού κόσμου. Η Άγρια Δύση αυτοπροσώπως. Πεδιάδες χαμηλής βλάστησης, φαράγγια, τοπία με βράχια (σαν την Κοιλάδα του Θανάτου στη Αριζόνα) ποτάμια και λίμνες, μεξικάνικη έρημος με κάκτους και ποώδη βλάστηση, πλούσια λιβάδια με βίσωνες να βόσκουν, δάση με κωνοφόρα γεμάτα ελάφια, κάπρους και αρκούδες, παραποτάμιες περιοχές όλο υγρασία και γεμάτες υδρόφιλη βλάστηση, χωριά και πόλεις που ξεπήδησαν μέσα από τα στούντιο της Cineccita, αναδεικνύοντας την τοπική αρχιτεκτονική, Καθολικά μοναστήρια στη μέση του πουθενά, εγκαταλειμμένες πόλεις φαντάσματα, καταφύγια ξυλοκόπων και κυνηγών.

Δεν υπάρχει κάτι που να μη χώρεσε μέσα σε αυτό το χάρτη. Και η εντύπωση ολοκληρώνεται με την ατμόσφαιρα που προσδίδει το Undead Nightmare στην ίδια οικεία περιοχή, μετατρέποντάς την σε ένα μυστηριακό και Αποκαλυψιακό τοπίο θανάτου και καταστροφής. Οι άνθρωποι της Rockstar είναι τεράστια ταλέντα και μεγάλοι δημιουργοί και το αποδεικνύουν αγόγγυστα και εύκολα. Οι λεπτομέρειες και οι επιμέρους πινελιές τονίζουν ακόμα περισσότερο το τελικό αποτέλεσμα.

Πανέμορφες υφές, μοντέλα χαρακτήρων-σωστοί ηθοποιοί, πειστικό και ομαλό animation, 24ωρος κύκλος ημέρας/ νύχτας με το τοπίο να αλλάζει ανάλογα με την ώρα και τις καιρικές συνθήκες, μετάβαση από ένα επιβλητικό ηλιοβασίλεμα στην μεξικάνικη έρημο σε υποβλητικό χάραμα σε βουνοκορφές στο βορρά, ένα απέραντο πραγματικά draw distance που καλύπτει τις όποιες ατέλειές του είτε με την ανάθλαση από τη ζέστη της ερήμου, είτε με την υγρασία των παραλίμνιων περιοχών, είτε με την καταχνιά των ορεινότερων, και ένας ολοζώντανος κόσμος, με τα τραίνα να περνούν, τα άλογα να καλπάζουν κατά κοπάδια, την τοπική πανίδα να κόβει βόλτες στα πόδια του αλόγου μας, και τα πουλιά να σκίζουν τον αέρα.

Τα προαναφερθέντα, ντύνουν και στολίζουν επιτυχώς μία καταπληκτική ιστορία, γραμμένη και αποδιδόμενη στα πρότυπα των μεγάλων ταινιών (κυρίως ιταλικών) με θέμα το Μύθο της Άγριας Δύσης. Το καστ της Rockstar και πάλι φέρνει ρίγη συγκίνησης και ευχαρίστησης στους προνομιούχους gamers που αγαπούν τα παιχνίδια της, και πονοκεφάλους σε άλλα studios που προσπαθούν είς μάτην να αγγίξουν αυτό το μεγαλείο.

Η ιστορία κλιμακώνεται ιδανικά, και ολοκληρώνεται σχεδόν συγκλονιστικά (μετά από μία ύπουλη και παραπλανητική βουτιά) δίνοντας ένα από τα καλύτερα δείγματα γραφής στο σύγχρονο gaming και παραδίδοντας μαθήματα σε αυτούς που πιστεύουν ότι καλή ιστορία σημαίνει φθηνή συγκίνηση, αμετροέπεια και πλαστικοί χαρακτήρες (a.k.a. “Φώσκολος|). Σε αυτό το παιχνίδι ακόμα και το multiplayer είναι υπερπλήρες και άκρως γοητευτικό. Ξεκινώντας από τα βασικά (τα οποία δεν υπήρχαν εξ αρχής στο παιχνίδι) αναφερόμαστε στις συνεργατικές αποστολές, όπου έως και τέσσερις φίλοι μπορούν να φέρουν εις πέρας μία σειρά αποστολών, ανεβαίνοντας επίπεδα και ξεκλειδώνοντας μεγαλύτερα επίπεδα δυσκολίας.

Το Free Roam μοντέλο που υιοθετεί το Red Dead Redemption, τοποθετεί τον παίκτη (μόνο του ή με παρέα) στο χάρτη του παιχνιδιού που περιέχει τα γνωστά κρησφύγετα, έναν τόνο επιμέρους αποστολών και τη δυνατότητα να συνεργαστεί με τους άλλους παίκτες του χάρτη, σχηματίζοντας ομάδες και λαμβάνοντας μέρος σε μία μεγάλη ποικιλία από modes. Ο σχεδιασμός είναι πολύ βαθύς, έχει εμπλουτιστεί επανηλειμμένα από τη Rockstar με χαρακτήρες, όπλα, modes, unlockables κτλ, και δεν προκαλεί καμία έκπληξη το γεγονός ότι ενάμιση χρόνο μετά πολύς κόσμος συνεχίζει να ασχολείται με το συγκεκριμένο κομμάτι του παιχνιδιού.

Στα της σύνοψης. Όσοι το έχετε το παιχνίδι τα ξέρατε, κακώς τα ξαναδιαβάσατε. Όσοι δεν έχετε το Undead Nightmare, αποκτήστε το με όποιον τρόπο επιθυμείτε, και όσοι δεν έχετε καθόλου το Red Dead Redemption, πηγαίνετε να εξομολογηθείτε και κάντε καλού κακού και ένα ευχέλαιο. Αν και μετά από το θείο μυστήριο δεν υποκύψετε στο μεγαλείο του, πουλήστε την κονσόλα σας και αγοράστε ένα καλάμι ψαρέματος και δολώματα(ή ένα ενυδρείο με τροπικό θέμα). Θα σας χρειαστεί.

---