Fire Emblem: Fortune’s Weave | Review

 Επτά χρόνια νωρίτερα και δύο χρόνια μετά το λανσάρισμα του Nintendo Switch, η Intelligent Systems έδωσε στο κοινό το Fire Emblem: Three Houses. Έχοντας κάνει ήδη τον πειραματισμό της με το Fire Emblem: Fates και το πώς τρεις ιστορίες μπορούν να ειπωθούν μέσα από τρεις τίτλους που εκτυλίσσονται στον ίδιο κόσμο, το Three Houses κατάφερε να φέρει αυτές τις ιστορίες μέσα σε έναν τίτλο.

Ένα νέο παιχνίδι σε έναν διαφορετικό οίκο μπορούσε να εκμεταλλευτεί την πρόοδο που είχε ήδη συντελεστεί σε ένα διαφορετικό save file, επιτρέποντας στον παίκτη να συνεχίσει σχεδόν από εκεί που σταμάτησε, έχοντας τα bonus του χαρακτήρα και όλους τους recruitable χαρακτήρες διαθέσιμους σχεδόν από την αρχή. Και αν τo setting της Ακαδημίας ξένισε ορισμένους παίκτες, το Three Houses ήταν μακράν η πλουσιότερη εμπειρία παιχνιδιού, που μετέφερε παίκτες και χαρακτήρες από το παρελθόν στο μέλλον, μέχρι να δουν την ολοκλήρωση της ιστορίας του επιλεγμένου Οίκου.

Πιστέψαμε απόλυτα στο εγχείρημα αυτό της Intelligent Systems, κάτι που, όπως φαίνεται, ισχύει και για την ίδια την εταιρεία ανάπτυξης. Μετά το διάλειμμα του Engage, το οποίο έκανε μια στροφή στο πιο παραδοσιακό format παιχνιδιού, η σειρά επιστρέφει για να αποδείξει ότι μπορεί να προχωρήσει ακόμα πιο μακριά και να αγγίξει νέα όρια. Και αυτήν ακριβώς την αίσθηση αναμένεται να αποκομίσουν οι παίκτες που θα ασχοληθούν με το πιο μεγάλο, το πιο χορταστικό κεφάλαιο της σειράς – το Fire Emblem: Fortune’s Weave.

Πρόκειται για τον τίτλο με τα περισσότερα κεφάλαια ιστορίας, το πλουσιότερο lore και έναν τίτλο που κάνει μια όμορφη σύνδεση με το Three Houses, ακόμα και αν δεν πρόκειται να επιστρέψουμε στον κόσμο του Fodlan παρά μόνο μέσα από in-game αναφορές. Ως το πλέον χορταστικό παιχνίδι της σειράς, το Fire Emblem: Fortune’s Weave φέρνει στο προσκήνιο τις περισσότερες από τις καινοτομίες και τις στρατιωτικές μονάδες που έχουμε δει στην ιστορία της σειράς από τις απαρχές της μέχρι και σήμερα.

Την ίδια στιγμή, ωστόσο, τολμάει να φτάσει τον πυρήνα της σειράς σε σημεία που ο παίκτης δεν είχε ποτέ φανταστεί ότι μπορεί να φτάσει ένα καθαρόαιμο fantasy tactic παιχνίδι, κάτι για το οποίο δεν είμαστε σίγουροι ότι είναι ιδανικό, ή ότι του ταιριάζει. Για την ακρίβεια, πιστεύουμε ότι κάποιες από τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί δεν ταιριάζουν με την ουσία και τον πυρήνα της σειράς Fire Emblem και ελπίζουμε πως η Intelligent Systems θα το εξετάσει σε μελλοντικές της κυκλοφορίες.

Ας ξεκινήσουμε, ωστόσο, από την αρχή και με τη σύνθετη ιστορία του τίτλου. Το Fire Emblem: Fortune’s Weave ξεκινάει να αφηγείται τα γεγονότα που εκτυλίσσονται σε έναν μετα-αποκαλυπτικό, κατεστραμμένο κόσμο, όπου οι νεκροί λυμαίνονται τους ζωντανούς και η ελπίδα είναι ένα συναίσθημα ξεχασμένο από καιρό. Σε αυτόν τον κόσμο, μια ομάδα πειραματίζεται με τη δημιουργία ενός avatar, του Eshmel, ο οποίος και αποτελεί τον αληθινό πρωταγωνιστή του τίτλου.

Το ποια είναι η ομάδα των ανθρώπων που εργάζονται πάνω στον Eshmel, αλλά και το ποιος είναι πραγματικά ο Eshmel, αυτό είναι κάτι που οι παίκτες θα ανακαλύψουν καθώς προχωρούν στην ιστορία και θα φτάνουν στο φινάλε. Ωστόσο, είναι απαραίτητο να παρακολουθήσουν την ιστορία, την πλοκή και τις λεπτομέρειες που δίδονται σταδιακά μέσα στο παιχνίδι για να μπορούν να κατανοήσουν πλήρως τον κόσμο, τις δυνάμεις που δρουν κρυφά και φανερά, αλλά και τα κίνητρά τους.

 Σε αυτόν τον κατεστραμμένο κόσμο, ο Eshmel, με τη βοήθεια της θεάς της Μοίρας, της Fortuna, θα επιλέξει τέσσερις γενναίους χαρακτήρες και θα τους στρατολογήσει για να αντιμετωπίσει το μεγάλο κακό που έφερε την Αποκάλυψη στον κόσμο. Ο νεαρός Cai, η βασίλισσα Theodora, η χορεύτρια Leda και ο αιμοδιψής Dietrich συναντιούνται τυχαία και αλλάζουν τα δεδομένα της Μοίρας χωρίς να το καταλάβουν στην αρχή. Και οι τέσσερις έχουν στην κατοχή τους ένα μαγικό αντικείμενο, το οποίο θα τους δώσει υπερφυσικές δυνάμεις και θα κάνει τη διαφορά στη μάχη.

Ο κάθε χαρακτήρας ξεκινάει το ταξίδι του ξεχωριστά από τους άλλους, σε διαφορετικά σημεία μέσα στην ήπειρο Dagda, με κοινό σημείο τη συμμετοχή τους στα Ηρωικά Παιχνίδια (Heroic Games). Πρόκειται για ένα τουρνουά αναμετρήσεων, ο νικητής των οποίων έχει το δικαίωμα να ζητήσει μια ευχή από τον Sollel, τον κυβερνήτη της πρωτεύουσας της Dagda, την πόλη Dagsion.

 Η Dagsion αποτελεί και το κεντρικό hub του παιχνιδιού, όπου εκτυλίσσονται τα Παιχνίδια, οι συνομιλίες με άλλους χαρακτήρες, οι αγοραπωλησίες εξοπλισμού και αντικειμένων, αλλά και η ανάληψη δευτερευουσών αποστολών. Η Dagsion αποτελεί και το σημείο όπου οι δρόμοι των ηρώων θα διασταυρωθούν, με τον Eshmel να παρακολουθεί στενά τα βήματά τους και να επεμβαίνει στη ζωή τους, όταν οι συνθήκες το απαιτήσουν. Με μια αρχαία συνωμοσία να λαμβάνει σάρκα και οστά και ένα αρχαίο κακό να επιστρέφει ξανά στον κόσμο, ο Eshmel και η Fortuna θα καλέσουν τους ήρωες και θα πολεμήσουν στο πλευρό τους για να σώσουν τον κόσμο από τον όλεθρο.

Σε πρώτη ανάγνωση αυτό μπορεί να ακουστεί ως μια τυπική ιστορία σε παιχνίδι της σειράς Fire Emblem. Δεν είναι, όμως, έτσι. Σε αντίθεση με το Three Houses, όπου οι πορείες και οι ιστορίες των πρωταγωνιστών παρέκκλιναν σημαντικά, η ιστορία του Fire Emblem: Fortune’s Weave είναι από τις πιο δεμένες και καλογραμμένες σε παιχνίδι της σειράς. Τα γεγονότα της ζωής του κάθε πρωταγωνιστή μπορούν να διαφοροποιούνται ελαφρώς μέχρι το κομμάτι της ολοκλήρωσης των Ηρωικών Παιχνιδιών, έπειτα από το οποίο η πορεία είναι κοινή για τον κάθε ένα από αυτούς.

Την ίδια στιγμή, έχουμε να κάνουμε με ωραίες ιστορίες που φωτίζουν το παρελθόν και τον χαρακτήρα των κάθε ηρώων ξεχωριστά, με το μωσαϊκό της ιστορίας τους να συμπληρώνεται βήμα-βήμα, ακόμα και αν ο παίκτης έχει καταπιαστεί με το μονοπάτι κάποιου άλλου. Ακόμα και αν κάποια γεγονότα φαίνονται παράταιρα ή παράδοξα, όλα όσα θα αντικρύσουν οι παίκτες επί της οθόνης θα βγάζει νόημα στο τέλος, θα εξηγεί, θα συμπληρώνει και θα δικαιολογεί.

Αν και τα Fire Emblem είναι παιχνίδια τακτικής, το κομμάτι της πλοκής και της ανάπτυξης χαρακτήρων είναι από εκείνα τα τμήματα που μπορούν να ικανοποιήσουν τον παίκτη όταν υλοποιούνται σωστά, με το Fire Emblem: Fortune’s Weave να καταφέρνει να το κάνει πράξη πολύ σωστά, χωρίς περιττές φανφάρες και εντυπωσιασμούς.

 Την ίδια στιγμή, το παιχνίδι συνεχίζει με επιτυχία το στήσιμο ενός κόσμου στα πρότυπα που το πέτυχε το Three Houses, ένα παιχνίδι που άφησε εποχή σε ό,τι έχει να κάνει με το στήσιμο του κοινωνικοπολιτικού υπόβαθρου και την αφήγηση μοναδικών ιστοριών για τον κάθε χαρακτήρα που μπήκε στο δρόμο του Byleth. Μπορεί, βέβαια, να βρισκόμαστε πολλές λεύγες μακριά από το Fodlan και τη Μονή Gareg Mach, αλλά το Fire Emblem: Fortune’s Weave δεν έχει τίποτα να ζηλέψει στο κομμάτι του χτισίματος του κόσμου. Θα μάθουμε πολύ νωρίς για τις σχέσεις της Αυτοκρατορίας Dagda με τα όμορα βασίλεια, το Fodlan και με τις διάφορες μορφές ζωής που πορεύονται πάνω σε αυτόν τον κόσμο.

Θα μάθουμε πολλές πληροφορίες για ένα παρελθόν άγνωστο και αρκετά σκοτεινό και θα μπορέσουμε πολύ πιο εύκολα να κάνουμε τις συνδέσεις με τα γεγονότα του μέλλοντος. Θα έρθουμε επίσης σε επαφή με κάποιους γνωστούς…Nabateans από το Three Houses, οι οποίοι θα κάνουν την απαραίτητη σύνδεση με το Fortune’s Weave και τη μυθολογία που χτίστηκε σε εκείνο το παιχνίδι, βοηθώντας μας να κάνουμε ένα όμορφο, νοσταλγικό ταξίδι στον κόσμο που χτίστηκε από το Three Houses, χωρίς να λείψουμε ούτε στιγμή από τα χώματα της αυτοκρατορίας.

 Όπως αναφέραμε, ωστόσο, το Fire Emblem: Fortune’s Weave είναι ένα παιχνίδι που τολμάει να τραβήξει μπροστά, αλλάζοντας δραματικά τον τρόπο με τον οποίο αφουγκραζόμασταν τη σειρά μέχρι και τώρα. Τόσο η πλοκή όσο και το gameplay θα μας εισάγουν σε στοιχεία στα οποία δεν είμαστε συνηθισμένοι. Αναφερόμαστε σε ανεπτυγμένη τεχνολογία και πανίσχυρα, εναέρια όπλα που μόνο σε παιχνίδι με medieval fantasy στοιχεία δεν περιμένει κανείς ότι θα συναντήσει.

Σε έναν κόσμο με μαγεία και παραδοσιακά όπλα, σε έναν κόσμο όπου οι θεοί πολεμούν ο ένας τον άλλον και οι δράκοι πετούν στους ουρανούς, το να εισάγονται στοιχεία ισχυρής τεχνολογίας μας αφήνει κάπως σκεπτικούς. Φυσικά και είναι κάτι που έχουμε δει σε άλλα παιχνίδια, όπως εκείνα της σειράς Xenoblade Chronicles. Ωστόσο, όσο ικανοποιητικά εξηγείται εκεί η ύπαρξή τους μέσω της πλοκής, άλλο τόσο αδύναμα παρουσιάζεται αυτό το κομμάτι στο γενικότερο αφηγηματικό πλαίσιο του Fire Emblem: Fortune’s Weave, χωρίς να μας ικανοποιήσει και χωρίς να μπορούμε να αιτιολογήσουμε το λόγο για τον οποίο οι δημιουργοί πήραν αυτές τις αποφάσεις. Αποφάσεις γενναίες μεν, χωρίς ουσία δε, ενώ αυτές οι προσθήκες είναι σίγουρο πως θα απασχολήσουν τους παίκτες, για τον σωστό ή για τον λάθος λόγο. 

Ακόμα και έτσι, όμως, όλο αυτό δεν είναι παρά μια παρένθεση σε κάτι πολύ μεγαλύτερο. Τόσο στις αρχικές παραγράφους του παρόντος κειμένου, όσο και στο αρχικό μας preview, αναφερθήκαμε στο μέγεθος του τίτλου. Μεγάλα κεφάλαια ιστορίας, ο μεγαλύτερος χάρτης σε παιχνίδι της σειράς μέχρι και αυτή τη στιγμή, μια ολόκληρη πόλη που λειτουργεί ως το κεντρικό hub, ενώ ακόμα και οι μάχες στα τελικά στάδια κάθε κεφαλαίου είναι πολύ μεγαλύτερα, πολύ πιο απαιτητικά και θα χρειαστούν την αμέριστη συμμετοχή του παίκτη.

Τα περισσότερα από 72 κεφάλαια που απαρτίζουν τον πρόλογο και τις ιστορίες των τεσσάρων πρωταγωνιστών ωχριούν μπροστά στο τελευταίο μέρος του παιχνιδιού, το οποίο λειτουργεί ως καταλύτης όλων όσων έχουν εκτυλιχθεί επί της οθόνης μέχρι τη στιγμή που ξεκινάει και να φαντάζει, στο σύνολό του, ως ένα επιπρόσθετο παιχνίδι. Η διάρκεια του Fire Emblem: Fortune’s Weave ξεπερνάει με ευκολία τις 120 ώρες παιχνιδιού, αριθμός που μπορεί να είναι ικανοποιητικός, ή και αποτρεπτικός για κάποιους.

Να σημειώσουμε, ωστόσο, πως η Intelligent Systems έχει προνοήσει για αυτό, προσφέροντας δυνατότητα skip του δεύτερου μέρους, αν το έχουμε ολοκληρώσει τουλάχιστον μια φορά με έναν ήρωα, υπολογίζοντας την εξέλιξη των μονάδων που θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί αν είχαμε παίξει κανονικά το παιχνίδι, ενώ στο τρίτο μέρος, ακόμα και οι αδρανείς χαρακτήρες κερδίζουν εμπειρία και ανεβαίνουν και αυτοί επίπεδα. Κάπως έτσι, δίνεται η δυνατότητα σε κάποιους παίκτες να γλιτώσουν χρόνο, επιτρέποντας στους υπόλοιπους να ασχοληθούν με κάθε πτυχή του τίτλου, ακριβώς όπως προβλέπεται και όπως και εμείς προτείνουμε.

 Η τρίτη και τελευταία πράξη του τίτλου είναι από τα πιο απαιτητικά σημεία του τίτλου. Άλλωστε, η μάχη με το απόλυτο κακό δεν είναι κάτι που ακόμα και οι έμπειροι παίκτες της σειράς μπορούν να προσεγγίσουν ελαφρά τη καρδία. Ακόμα και έτσι, όμως, είναι το σημείο όπου οι καλύτερες κλάσεις μονάδων αλλά και ο καλύτερος εξοπλισμός θα γίνουν διαθέσιμοι για να προετοιμάσουμε τις μονάδες μας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Ωστόσο, το τελευταίο αυτό κομμάτι του τίτλου θα φέρει τον παίκτη αντιμέτωπο με ένα πρόβλημα που δεν είναι εμφανές στην αρχή, αλλά ξαφνικά μπορεί να γιγαντωθεί και να αναγκάσει τον παίκτη να ξεκινήσει ένα ενοχλητικό ταξίδι που αγγίζει τα όρια του grinding. Αναφερόμαστε στον πολύ μεγάλο χάρτη του παιχνιδιού και στις δευτερεύουσες αποστολές που ξεκλειδώνουν κλάσεις και απαιτούν τη συλλογή αντικειμένων που θα κουράσουν τον παίκτη.

Το ποσοστό ξεκλειδώματος νέων περιοχών μεταφέρεται από Ήρωα σε Ήρωα, γεγονός που μας απαλλάσσει από την ανάγκη να ξεκινήσουμε την εξερεύνηση του κόσμου από την αρχή. Ωστόσο, είναι αναγκαίο να αφιερωθεί αρκετός χρόνος στη συλλογή πρώτων υλών από πολύ νωρίς για τις ανάγκες της αναβάθμισης/ενίσχυσης όπλων και της ολοκλήρωσης αποστολών, κάτι που το παιχνίδι δεν ενημερώνει τον παίκτη από την αρχή και τον φέρνει ενώπιον μιας δυσάρεστης έκπληξης αργότερα.

 Να σημειώσουμε, ωστόσο, πως αν γίνει σωστή και οργανική χρήση της ικανότητας κάθε Ήρωα, τότε η εξερεύνηση του χάρτη και η απόκτηση πρώτων υλών μπορεί να γίνει κάπως πιο εύκολη. Για παράδειγμα, η Theodora μπορεί να βάζει στρατιωτικές μονάδες (τα αντίστοιχα battalions του Three Houses) να κάνουν εξόρυξη πρώτων υλών από περιοχές όπου εκείνες είναι διαθέσιμες, με την ίδια να επικεντρώνεται σε άλλα σημεία ενδιαφέροντος του χάρτη. Η Lyda μπορεί να δίνει μουσικοχορευτικές παραστάσεις και να αποκτά σπάνιες πρώτες ύλες ως ανταμοιβή, ενώ ο Cai μπορεί να το πετύχει ολοκληρώνοντας αποστολές που αναρτώνται στους περιφερειακούς πίνακες ανακοινώσεων.

Σε γενικές γραμμές απαιτείται προσεκτική διαχείριση από μεριάς παικτών, καθώς εκείνοι προετοιμάζονται για το τέλος, αλλά και σχεδιασμός προόδου. Ένα αντίστοιχο με το Three Houses σύστημα επανέρχεται, το οποίο περιορίζει την ελεύθερη μετακίνηση στο χάρτη, με τις μονάδες να κινούνται για όσο τους επιτρέπει να κινηθούν ένας ολόκληρος γύρος. Αν και δεν μας απογοήτευσε στον προκάτοχό του, δεν θα πούμε ψέματα πως δεν μας κούρασε στο Fire Emblem: Fortune’s Weave, μαζί με όλη τη λογική του πως λειτουργεί ο χάρτης κόσμου.

 Ναι, είναι γεγονός πως ο χάρτης είναι απαραίτητος. Είναι, επίσης, γεγονός πως η απόκτηση πρώτων υλών δεν μπορεί να γίνει στα καταστήματα. Ωστόσο, το Fire Emblem: Fortune’s Weave έρχεται να διορθώσει τον τρόπο με τον οποίο αυτό επηρεάζει τον τρόπο παιχνιδιού. Για παράδειγμα, η φθορά των όπλων παραμένει, αλλά δεν επηρεάζεται από τη χρήση τους στη μάχη. Αυτή τη φορά, η φθορά λειτουργεί αναφορικά με τη χρήση των Combat Arts, τεχνικών μάχης με συγκεκριμένες ειδικές ικανότητες. Πλέον, είναι πολύ πιο εύκολο για τον παίκτη να ελέγξει το πόσο συχνά μπορεί να χρησιμοποιήσει τις Combat Arts των μονάδων, μετριάζοντας την ανάγκη για συνεχή επιδιόρθωση.

Οι Combat Arts είναι δουλεμένες από την αρχή, για να ανταποκριθούν πλήρως στις ανάγκες αναμέτρησης του παιχνιδιού, χωρίς να μιλάμε για ανακύκλωση από προηγούμενους τίτλους της σειράς. Επίσης, οι Ήρωες έχουν μια επιπλέον σειρά ικανοτήτων, γνωστές ως Blaze Arts, οι οποίες επιτρέπουν τη χρήση ειδικών ικανοτήτων σε αντάλλαγμα μερικών πόντων υγείας. Ξεχωρίσαμε τις Blaze Arts του Dietrich, ο οποίος μπορεί να μετακινηθεί περισσότερο στο χάρτη, αλλά και του Eshmel, οι ικανότητες του οποίου θα φανούν ιδιαίτερα χρήσιμες στο τρίτο και τελευταίο μέρος του παιχνιδιού, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι και οι ικανότητες των άλλων Ηρώων δεν είναι εξίσου χρήσιμες.

Η χρήση, μάλιστα, των Blaze Arts μπορεί να φέρει τους Ήρωες σε μια κατάσταση όπου η δύναμή τους αυξάνεται στο σύνολο, τη φάση Overblaze. Αν και αυτή η κατάσταση είναι παροδική, μπορούν πολύ εύκολα να κάνουν τη διαφορά στη μάχη, αρκεί να υπάρχει η κατάλληλη υποστήριξή τους από θεραπευτικά αντικείμενα και μονάδες θεραπείας.

 Η μάχη υπήρξε ανέκαθεν ένα από τα απολαυστικότερα στοιχεία της σειράς Fire Emblem και το Fire Emblem: Fortune’s Weave δεν μας απογοήτευσε. Καλοσχεδιασμένοι χάρτες μάχης, με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αλλά και παγίδες συνθέτουν το πλαίσιο όπου οι ικανότητες τακτικής προσέγγισης του παίκτη δοκιμάζονται σημαντικά. Το Fire Emblem: Fortune’s Weave κάνει, επίσης, μια φιλότιμη προσπάθεια να αλλάξει το σύστημα μάχης σε σχέση με το Three Houses. Μπορεί να μην επαναφέρει το παραδοσιακό σύστημα «πέτρα-ψαλίδι-χαρτί» που χαρακτήριζε τα όπλα, αλλά κάνει κάποιες αλλαγές που θυμίζουν αρκετά αυτή την τακτική και που μάλλον θα ευχαριστήσουν τους θιασώτες της σειράς.

Για παράδειγμα, τα τόξα κάνουν πρόσθετη ζημιά στις ιπτάμενες μονάδες, όπως και τα ακόντια κάνουν πρόσθετη ζημιά στις έφιππες μονάδες. Τα ξίφη, πάλι, δεν αποκτούν κάποια ισχύ, αλλά μπορούν να συνδυαστούν με Combat Arts και να προκαλέσουν επιπλέον ζημιά σε κάθε δεύτερο χτύπημα. Είναι αναγκαίο για τον παίκτη να πειραματιστεί με τους μηχανισμούς μάχης του παιχνιδιού, ειδικά αν λάβει υπόψη ότι οι μονάδες, με την εξέλιξή τους, μπορεί να σταματούν να χρησιμοποιούν μια συγκεκριμένη κατηγορία όπλων, κάτι που σημαίνει ότι πρέπει να χρησιμοποιηθούν νέα όπλα και νέες ικανότητες για να μεγιστοποιηθεί η αποτελεσματικότητά τους στη μάχη.

Μέχρι εδώ, όλα καλά. Η παραδοσιακή μάχη λειτουργεί εξαιρετικά και προσφέρει μια εξίσου ικανοποιητική εμπειρία παιχνιδιού, αντάξια του ονόματος και της ιστορίας της σειράς. Οφείλουμε να σταθούμε, όμως, σε μια νέα προσθήκη μάχης, η οποία, ακόμα και τώρα, μας κάνει να αναρωτιόμαστε γιατί έπρεπε να σχεδιαστεί και να υλοποιηθεί. Υπάρχουν σημεία του κόσμου που η εκάστοτε στρατιωτική μονάδα πρέπει να εξερευνήσει, μεταφέροντας έτσι τον παίκτη σε ένα πλήρως τρισδιάστατο περιβάλλον το οποίο μπορεί να εξερευνήσει και να ανακαλύψει πρώτες ύλες, πολύτιμους λίθους, αλλά και θησαυρούς.

Το έχουμε ξαναδεί αυτό στο Shadows of Valentia, επομένως δεν μας προξένησε ιδιαίτερη έκπληξη. Το μεγάλο μας παράπονο έχει να κάνει, όμως, με τη μάχη. Αντί να επιστρέφουμε στη γνώριμη top down προοπτική, ξεκινάει μια σεκάνς αναμέτρησης όπου η μονάδα μπορεί να αποτελείται μόνο από πέντε χαρακτήρες, χωρίς να γνωρίζουμε τη σύνθεση των αντιπάλων και μη θυμίζοντας κάτι από τις κλασσικές εντολές μάχης.

Αυτή τη φορά αρκούμαστε στο να επιλέξουμε τη μονάδα και το όπλο που θα χρησιμοποιήσουμε, ή ακόμα και έναν σύντροφο που είτε θα μας ενισχύσει, είτε θα μας θεραπεύσει, καταλήγοντας στο πλέον αδιάφορο και βαρετό σύστημα μάχης που θα μπορούσε να μας προσφέρει η Intelligent Systems. Ευτυχώς, δίνεται η δυνατότητα της αυτόματης έκβασης της μάχης, κάνοντάς μας να μιλάμε για κάτι που λειτουργεί εντελώς ως χάσιμο χρόνου και ως απώλειας των γύρων που απομένουν μέχρι το επόμενο κομμάτι της κεντρικής ιστορίας.

 Ο ελέφαντας στο δωμάτιο, ωστόσο, βρίσκεται κάπου αλλού  – και εκεί πρέπει να σταθούμε πιο προσεκτικά. Τα παιχνίδια της σειράς Fire Emblem ήταν ανέκαθεν παιχνίδια όπου οι μονάδες μπορούσαν να δημιουργήσουν πιο προσωπικές σχέσεις μεταξύ τους, με αποτέλεσμα τη δημιουργία νέων μονάδων, ή, σε άλλες περιπτώσεις, το παιχνίδι φρόντιζε να εισάγει νέες μονάδες σε τακτά χρονικά διαστήματα, έτσι ώστε να αναπληρώσει τις μονάδες που έπεφταν οριστικά στη μάχη.

Αυτή ήταν, άλλωστε, και η μαγεία της σειράς και εξακολουθεί να παραμένει ως επιλογή στο Fire Emblem: Fortune’s Weave – το να αντιμετωπίζουμε κάθε μονάδα ως μια μονάδα που μπορεί ανά πάσα στιγμή να αφήσει την τελευταία της πνοή στο πεδίο της μάχης και να χαθεί οριστικά. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, η σειρά έχει αρχίσει να εισάγει μηχανισμούς που επιτρέπουν την επανάληψη των προηγούμενων γύρων, έτσι ώστε ο παίκτης να αντιστρέψει τις όποιες λάθος κινήσεις ή αστοχίες μπορεί να έπραξε. Αυτοί οι μηχανισμοί, όσο αντίθετοι και αν ήταν στη λογική της σειράς, εξακολουθούσαν να αποτελούν μια προαιρετική λύση, ούτως ώστε οι παίκτες να μπορούν να επενδύσουν περισσότερο στη στρατολόγηση νέων μονάδων.

 Τώρα, όμως, τα πράγματα αλλάζουν ριζικά και μας βρίσκουν εντελώς αντίθετους. Αφ’ ενός, το παιχνίδι εισάγει τον μηχανισμό της Ευλογίας (Blessings), όπου οι θεοί, ανάλογα με την υπηρεσία που προσφέρουμε στο ναό τους, προσφέρουν ορισμένα μπόνους στη μάχη. Για παράδειγμα, ο παίκτης μπορεί να αυξήσει το βαθμό αποφυγής επιθέσεων, ή να μειώσει στο μισό τη ζημιά από μαγικές επιθέσεις και επιθέσεις όπλων.

Οι Ευλογίες, όμως, μπορούν να χρησιμοποιηθούν έναν συγκεκριμένο αριθμό φορών, κάτι που ελαφρώς μπορεί να περιορίσει την έντονη και απεριόριστη χρήση τους. Η Ευλογία της θεάς Fortuna, όμως, είναι μια δύναμη που δεν έχει περιορισμό στη χρήση της. Οι παίκτες μπορούν να γυρίσουν το χρόνο πίσω, μέχρι την αρχή της μάχης, αλλάζοντας το ρου της ιστορίας και καθορίζοντας τη μοίρα κάθε μονάδας από την αρχή, όσες φορές το επιθυμούν.

 Θα μπορούσε να είναι μια προαιρετική λειτουργία; Φυσικά και ναι. Όμως το Fire Emblem: Fortune’s Weave το κάνει κάτι περισσότερο από απαραίτητο. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς, η στρατολόγηση νέων μονάδων είναι πιο δύσκολη και απαιτητική από ποτέ. Ο παίκτης θα πρέπει να επενδύσει πολύ στην αγορά δώρων (gifts), να επιστρέφει ξανά και ξανά στην πόλη Dagsion και να επενδύει στην ανάπτυξη των σχέσεων με άλλες μονάδες, μέσω μηχανισμών που καθορίζονται από την φήμη του εκάστοτε Ήρωα.

Κάποιες μονάδες μπορούν να στρατολογηθούν ευκολότερα από ένα σημείο και μετά, ενώ κάποιοι μπορούν να αναγκάσουν τον Ήρωα να ολοκληρώσουν μια σειρά από δευτερεύουσες αποστολές για να πολεμήσουν στο πλευρό του. Το γεγονός ότι η στρατολόγηση μπορεί να αποδειχθεί μια εξαιρετικά επίπονη διαδικασία για τις μονάδες που πραγματικά αξίζουν, θα αναγκάσει τους παίκτες να πορευθούν πολύ προσεκτικά με τις μονάδες που είναι ήδη διαθέσιμες, κάτι που θα ξενίσει τους θιασώτες της σειράς και που μόνο οι casual παίκτες θα αποδεχθούν με τον τρόπο που προσφέρεται.

 Έχουμε, λοιπόν, εντοπίσει σημεία όπου θα θέλαμε τα πράγματα να ήταν κάπως διαφορετικά, περισσότερο κοντά στη φιλοσοφία και τον πυρήνα της σειράς Fire Emblem. Ωστόσο, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι στο μεγαλύτερο μέρος της, η μάχη λειτουργεί άψογα, απολαυστικά και χορταστικά. Οι κατηγορίες των ασημένιων όπλων και των ανώτατων κλάσεων λειτουργούν και ως μια ανταμοιβή για τις ώρες που έχει αφιερώσει ο παίκτης για να φτάσει μέχρι το τρίτο και τελευταίο μέρος, ενώ μια ευχάριστη προσθήκη είναι εκείνη των τροχήλατων αρμάτων (Chariots) και των Οδηγών Ελεφάντων (Elephant Riders), οι ικανότητες και η αποτελεσματικότητα των οποίων μπορούν να βγάλουν τον παίκτη ασπροπρόσωπο στις μάχες με ισχυρότερες μονάδες ή στους χάρτες με μίασμα.

Όπως αναφέραμε ήδη, οι παίκτες οφείλουν να πειραματιστούν με τις διαθέσιμες κλάσεις, έτσι ώστε να μπορούν να δοκιμάσουν και να εντοπίσουν τις μονάδες που λειτουργούν καλύτερα για τη στρατηγική τους. Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, θα απολαύσουν εντυπωσιακές και δύσκολες μάχες, θα κληθούν να λάβουν τις σωστές αποφάσεις για τις μονάδες τους και θα σκιαγραφήσουν το σωστό δρόμο που θα οδηγήσει στη σωτηρία του κόσμου.

 Για το τέλος, θα αφήσουμε τα τεχνικά χαρακτηριστικά του τίτλου. Θα θέλαμε να έχουμε έναν τίτλο με καλύτερη απόδοση σε ορισμένα σημεία, δεδομένου του νέου hardware και της εμπειρίας της Intelligent Systems με τις πλατφόρμες της Nintendo. Αν και οι μάχες στους χάρτες δεν απαιτούν αυξημένη απόδοση, θα θέλαμε το κομμάτι της εξερεύνησης των dungeons να αποδίδεται με έναν μεγαλύτερο βαθμό ανανέωσης των καρέ, αντί για το σταθερό 30άρι που επέλεξε η Intelligent Systems. Ωστόσο, το κλειδωμένο framerate σε αυτές τις σεκάνς θεωρούμε πως δεν αποτελεί ιδιαίτερο λόγο…γκρίνιας και πως τεχνικά το παιχνίδι δεν υστερεί πουθενά.

Επιπλεόν, το Fire Emblem: Fortune’s Weave προσφέρει καθαρά γραφικά και περιβάλλοντα, χωρίς το alising που μάστιζε το Three Houses, ενώ τα μοντέλα των χαρακτήρων και του περιβάλλοντος ξεφεύγουν από το art design του Engage, θυμίζοντας μια καλύτερη εκδοχή του τεχνικού τομέα του Three Houses, με μπόνους τα animated sprites των προσώπων των χαρακτήρων σε ορισμένες στιγμές των διαλόγων. Η μουσική του παιχνιδιού κυμαίνεται από συμπαθητικά σε εξαιρετικά μουσικά κομμάτια και το voice acting κρίνεται ικανοποιητικό και σε πληρότητα, με το Fire Emblem: Fortune’s Weave να ακολουθεί την τάση που ξεκίνησε από το Shadows of Valentia, προσφέρονται fully voiced διαλόγους.

 Καταληκτικά, θα πρέπει να παραδεχτούμε πως το Fire Emblem: Fortune’s Weave είναι όχι μόνο το μεγαλύτερο παιχνίδι της σειράς, αλλά και το πιο φιλόδοξό της. Η Intelligent Systems προσπαθεί να ξεφύγει από τα στεγανά της, μεγεθύνοντας την εμπειρία που μπορεί να αποκομίσει ο παίκτης και εξερευνώντας νέα μονοπάτια και νέα δεδομένα για τη σειρά. Δεν συμφωνούμε απόλυτα με όλες τις επιλογές που έκανε για την ανάπτυξη του Fire Emblem: Fortune’s Weave.

Συμφωνούμε, όμως, πως, ανάμεσα στους επιθυμητούς ή μη νεωτερισμούς, η τακτική και η στρατηγική διατηρούν περίοπτη θέση στον τίτλο. Στο τέλος της ημέρας, το Fire Emblem: Fortune’s Weave είναι απολαυστικό και δεν κουράζει, παρά το μέγεθός του – ακόμα και αν είναι εμφανής η απομάκρυνσή του από τα στοιχεία που έκαναν τη σειρά μοναδική, κάνοντάς το ακόμα πιο προσβάσιμο σε μια γενιά παικτών που αρέσκονται μόνο σε μια πιο εύπεπτη πρόκληση.

Το Fire Emblem: Fortune’s Weave κυκλοφορεί στις 17/9/26 για το Nintendo Switch 2. Tο review μας βασίστηκε σε review code που λάβαμε από τη CD Media.