Order of the Sinking Star | Review

“Πόσους δεκάδες γρίφους θέλετε να βάλουμε στο παιχνίδι;” “Ναι”.

Μπορεί να λέμε ότι ορισμένες ΑΑΑ(Α) ομάδες ανάπτυξης το παρακάνουν με τους χρονοβόρους κύκλους ανάπτυξης, αλλά αυτό δεν είναι μόνο δικό τους γνώρισμα. Εδώ έρχεται ο Jonathan Blow, ο ιδρυτής της ομάδας ανάπτυξης Thekla, για να πει το γνωστό “hold my beer…” στις πολυετείς παραγωγές μεγαλεπήβολων τίτλων. Περίπου μία δεκαετία χωρίζουν τις παραγωγές του συγκεκριμένου δημιουργού, μετρώντας μόλις τρεις από το μακρινό Braid του 2008, έναν εξαιρετικό τίτλο, που αποτέλεσε έναν από τους βασικούς πυλώνες για την αναγνώριση της indie σκηνής ως κάτι περισσότερο από ερασιτεχνική.

Μένοντας πιστός στα παιχνίδια γρίφων, χρειάστηκε 8 χρόνια για την εξίσου ωραία περίπτωση του Witness και άλλα 10 έπειτα για να φτάσουμε στο Order of the Sinking Star. Η τελευταία του δημιουργία είναι μάλιστα και η πιο μεγαλεπήβολη, εκτοξεύοντας τον αριθμό των puzzles από τα περίπου 600 του Witness στα περισσότερα από 1400 για τη νέα του πρόταση, ένας αριθμός που σίγουρα ζαλίζει…

Μάλιστα, σε σχέση με το Witness υπάρχει αρκετά μεγαλύτερη ποικιλία στο ύφος των γρίφων και στους βασικούς μηχανισμούς πίσω από αυτούς, κάτι που σημαίνει ότι το πλήθος τους υποστηρίζεται σε αρκετά μεγάλο βαθμό. Σημειωτέον, ότι για να δει κανείς τα άπαντα υπολογίζεται ότι μπορεί να χρειαστούν από 250 έως 500 ώρες, σύμφωνα με εκτιμήσεις της ίδιας της ομάδας ανάπτυξης.  

Το παιχνίδι μάς τοποθετεί σε ένα τεράστιο νησί, όπου χειριζόμενοι τη βασική χαρακτήρα μπορούμε να περιφερθούμε σε διάφορες γωνιές του χάρτη. Αυτό το σκέλος του παιχνιδιού έχει ορισμένους απλούς γρίφους, αλλά κυρίως αποτελεί ένα περίτεχνο μενού επιλογής των πολυάριθμων επιπέδων. Σε κάθε γωνιά του χάρτη, μπορούμε να εντοπίσουμε νέα επίπεδα, κατά την επιλογή των οποίων μεταφερόμαστε σε ένα αρκετά κλειστό περιβάλλον, όπου καλούμαστε να λύσουμε έναν γρίφο.

Κάθε ένα από αυτά τα δωμάτια / επίπεδα αποτελείται από ένα πλέγμα τετραγώνων στο έδαφος, που οριοθετούν τις κινήσεις του χαρακτήρα μας και των αντικειμένων. Ο χειρισμός γίνεται μεν σε πραγματικό χρόνο, αλλά το κάθε βήμα ή η μετακίνηση αντικειμένων γίνεται ένα κουτάκι τη φορά, κάτι που επιτρέπει στην απαραίτητη “αυστηρότητα” και σαφήνεια στους κανόνες πίσω από την εκτέλεση των διαφόρων κινήσεων.  

Επιστρέφοντας στη δομή του χάρτη, αυτό το σκέλος του παιχνιδιού χωρίζεται σε τέσσερις κύριες θεματικές, ανάλογα με τα σημεία του ορίζοντα που θα περπατήσουμε, κάθε μία εκ των οποίων περιέχει σημαντικά διαφορετικούς μηχανισμούς. Εάν πάμε προς τον βορρά, κάθε δωμάτιο με γρίφους θα μας δίνει τον έλεγχο ενός ή και τεσσάρων διακριτών ηρώων με ξεχωριστές ικανότητες. Η thief της υπόθεσης, μπορεί να τραβάει από πίσω της αντικείμενα, ένας σωματώδης πολεμιστής μπορεί να τα σπρώχνει, ενώ ο μάγος της παρέας, με το που κοιτάξει ένα αντικείμενο ή έναν άλλο χαρακτήρα, τότε αλλάζει αυτοστιγμεί θέση μαζί του.

Εάν ταξιδέψουμε ανατολικά, θα βρεθούμε σε γρίφους που έχουν ως βασικό μηχανισμό την παρουσία κατόπτρων που μπορούν να τηλεμεταφέρουν τον χαρακτήρα μας, ανάλογα με την πλευρά που κοιτάει ο καθρέφτης και ανάλογα με το πόσο μακριά ή κοντά είμαστε από αυτόν. Δυτικά, η κατάσταση αλλάζει άρδην, καθώς στα επίπεδα βρίσκουμε διαφόρων ειδών πετράδια που μας δίνουν ειδικές ικανότητες, όπως το πέρασμα μέσα από επιφάνειες, η συντριβή βράχων κ.α.

Αυτές οι φαινομενικά απλές ικανότητες συνδυάζονται με ιδιαίτερα έξυπνο τρόπο, οδηγώντας σε ολοένα και πιο απαιτητικούς γρίφους που απαιτούν κοφτερή σκέψη. Παράλληλα, διάφορων ειδών αντικείμενα αλλά και ορισμένες εχθρικές παρουσίες, με πολύ συγκεκριμένες ρουτίνες, έρχονται να προσθέσουν βάθος στην ποικιλία των γρίφων.

Συνήθως, οι πρώτοι γρίφοι από κάθε θεματική και κάθε υποπεριοχή, λειτουργούν ως ένα μικρό tutorial για να μας “ανοίξουν” τα μάτια ως προς τους ιδιαίτερους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τις ποικίλες ικανότητες. Όσο εξελίσσεται το παιχνίδι, οι γρίφοι αποκτάνε όλο και μεγαλύτερη πρόκληση, απαιτώντας συνδυαστική σκέψη και πλήρη κατανόηση των διαφόρων μηχανισμών.

Σημαντικό επίτευγμα σε αυτό το σημείο είναι πως δεν αποτελεί αυτοσκοπό της ομάδας ανάπτυξης να συνθέσει όσο πιο περίπλοκα puzzles γίνεται. Αντιθέτως, η πλειοψηφία τους δεν χρειάζεται παρά μετρημένες κινήσεις για να λυθούν, αρκεί κάποιος να αντιληφθεί ακριβώς τι είναι αυτό που του ζητάει ο εκάστοτε γρίφος. Στο 99% των περιπτώσεων όπου κολλούσαμε για παραπάνω από μία ώρα σε κάποιον γρίφο (κάτι που συνέβαινε αρκετά συχνά) η λύση ερχόταν πάντα με μία μορφή έκλαμψης, όταν γινόταν ξαφνικά σαφές ποιες ακριβώς κινήσεις έπρεπε να γίνουν.

Είναι αξιοσημείωτο ότι, ακόμα και μετά από πολύ ώρα, η εύρεση της λύσης ερχόταν πάντα με μία αίσθηση ικανοποίησης, καθώς αποτελούσε προϊόν σκέψης και ευρηματικών βημάτων που δεν ξέφευγαν ποτέ στο κομμάτι της πολυπλοκότητας. Απλά απαιτούσαν να αντιληφθούμε πλήρως τη λογική του γρίφου, αλλά και μία-δύο κινήσεις “κλειδί” που θα μας οδηγούσαν εν τέλει στη λύση. Στην όλη διαδικασία της επίλυσης των γρίφων βοηθάει τα μέγιστα η δυνατότητα να γυρνάμε τον χρόνο πίσω, για όσες κινήσεις θέλουμε, επιτρέποντάς μας να διορθώνουμε τυχόν λάθη και να πειραματιζόμαστε με χαρακτηριστική ευκολία.

Βέβαια, ο τεράστιος όγκος από γρίφους και η απλότητα στην παρουσίασή τους σημαίνει ότι είναι μάλλον δύσκολο να ασχοληθεί κάποιος από την αρχή έως το τέλος αποκλειστικά με αυτό το παιχνίδι. Ίσως είναι κάτι ανάλογο με το να έλεγε κανείς ότι πλέον το μόνο που θα κάνει όταν ανοίγει μία εφημερίδα ή ένα περιοδικό είναι να βρίσκει αποκλειστικά και μόνο τη σελίδα με το sudoku ή το σταυρόλεξο και τίποτα περισσότερο. Σίγουρα μία ασχολία που διασκεδάζει, αλλά και που προτρέπει στην περιστασιακή ενασχόληση.

Το παραπάνω δεν το αναφέρουμε κατ’ ανάγκη ως κάτι αρνητικό, απλά ως μία διαπίστωση για το ύφος της εμπειρίας που προσφέρει το Order of the Sinking Star. Τουτέστιν, ένα παιχνίδι γρίφων όπου πιθανότατα θα επιστρέφουμε ανά διαστήματα, όταν θα μας ξαναπιάνει η όρεξη να επιδοθούμε σε αλλεπάλληλους γρίφους, ακονίζοντας το μυαλό μας. Και αν μη τι άλλο, το συγκεκριμένο παιχνίδι προσφέρει έναν -φαινομενικά- ατελείωτο αριθμό εναλλακτικών γρίφων που εμπλουτίζονται ολοένα και περισσότερο.

Αν και υπάρχει ένα υποτυπώδες σενάριο, αυτό έρχεται ως συνοδευτικό. Συχνά θα ακούτε τους χαρακτήρες να αφηγούνται καταστάσεις ή να μιλάνε μεταξύ τους για κάποια ευρύτερη πλοκή, ανάλογα και με την περιοχή όπου βρίσκεστε, όμως δεν είναι τελικά κάτι περισσότερο από ένα σεναριακό ντύσιμο για την όλη περιπέτεια και τίποτε παραπάνω.

Άλλωστε, είναι δύσκολο να παρακολουθήσει κανείς κάποια πλοκή όταν βρίσκεται μπροστά από αλλεπάλληλους γρίφους που είναι αρκετά ασύνδετοι νοηματικά και με μηχανισμούς που δεν θα μπορούσαν να υποστηρίξουν έτσι κι αλλιώς ένα σενάριο με πραγματική συνοχή. Κάτι ανάλογο θα λέγαμε με το να προσπαθούσε ένας δημιουργός να ενσωματώσει πλοκή στο Tetris.

Και αυτό το στοιχείο δεν το αναφέρουμε ως κάτι το αρνητικό, καθώς, έτσι κι αλλιώς οι διάλογοι έρχονται ως εξτρά για να δώσουν μία σχετική προσωπικότητα στο όλο οικοδόμημα, αποτελώντας μία ευπρόσδεκτη προσθήκη και σαφώς προτιμότερη από το να προχωράμε “βουβά” από γρίφο σε γρίφο. Οπτικά, το Order of the Sinking Star επιχειρεί να μεταφέρει μία παραμυθένια υφή, με ζωηρά χρώματα αλλά και απλοϊκό εικαστικό ντύσιμο, ώστε να είναι άμεσα κατανοητές οι κινήσεις που μπορούν να γίνουν σε κάθε επίπεδο.

Η αλήθεια είναι ότι θα θέλαμε μεγαλύτερη φαντασία στον οπτικό τομέα καθώς δεν υπάρχει κάτι αξιοσημείωτο ή οποιαδήποτε εικόνα που θα μπορούσε να μείνει σε κάποιον. Ως εκ τούτου, το Order of the Sinking Star καταλήγει εντελώς επικεντρωμένο στο μηχανικό κομμάτι του.

Σίγουρα δεν έρχεται για να θέσει νέα δεδομένα ή να ασκήσει έντονη επιρροή στη indie σκηνή, όπως είχε καταφέρει κάποτε με το Braid, αλλά αυτό δεν αναιρεί καθόλου τον πλούτο του υλικού που προσφέρει. Εάν θέλετε να χαθείτε σε έναν κόσμο γεμάτο από εκατοντάδες γρίφους, με σαφείς κανόνες, πανέξυπνες λύσεις και την ανάγκη να “στύψετε” το μυαλό σας τότε το Order of the Sinking Star είναι μία σίγουρη επιλογή. Ένα ταξίδι γρίφων πολλών δεκάδων ωρών που θα σας καλεί ξανά και ξανά να επιστρέφετε, ως ένα άλλο Sudoku του κόσμου των βιντεοπαιχνιδιών.

Το Order of the Sinking Star κυκλοφορεί από τις 8/10/26 για PS5, PC και Switch 2. Το review μας βασίστηκε στην έκδοσή του για το PS5 με review code που λάβαμε από την Arc Games.

Νικόλας Μαρκόγλου
Νικόλας Μαρκόγλου

Η αγάπη του Νικόλα για το gaming ξεκίνησε από το Atari 2600 που εμφανίστηκε ένα ωραίο πρωινό στο σαλόνι. Έκτοτε, το πάθος για τα βιντεοπαιχνίδια εκτοξεύθηκε με γεωμετρικούς ρυθμούς. Ο κινηματογράφος είναι η δεύτερη αγάπη του και παρακολουθεί συχνά ταινίες από την εποχή του ασπρόμαυρου σινεμά μέχρι τα σύγχρονα blockbusters του Hollywood.

Άρθρα: 1477

Υποβολή απάντησης