Loco Roco

Όταν οι δημιουργοί παιχνιδιών έχουν κέφια, τότε προκύπτουν μικρά αριστουργήματα όπως το Loco Roco!

Ευφυής…απλότητα

Κάντε μια μικρή αναδρομή στο παρελθόν και προσπαθήστε να φέρετε στο μυαλό σας τα παιχνίδια που τα τελευταία 20 χρόνια κατάφεραν να σας κάνουν να μείνετε καθηλωμένοι μπροστά στις οθόνες, στις τηλεοράσεις ή στα arcades. Τι έρχεται -μεταξύ άλλων- στο μυαλό; Η απάντηση είναι μάλλον εύκολη και συνοψίζεται στα Pac-Man, Tetris, Space Invaders, Arkanoid, Donkey Kong και Pong. Ποιο είναι το κυριότερο κομβικό σημείο που συνδέει τα παραπάνω παιχνίδια μεταξύ τους; Η άποψή μας είναι ότι τα πλέον καταξιωμένα και αναγνωρισμένα από το κοινό παιχνίδια βασίστηκαν σε ένα κυρίως χαρακτηριστικό τους για να διαπρέψουν και αυτό δεν είναι άλλο από την απλότητά τους. Αυτή η απλότητα δεν έχει να κάνει με τη γενικότερη σύλληψή τους (άλλωστε πόσο εύκολο να είναι σχεδιάσει κανείς ένα Tetris;), αλλά με αυτά που απαιτούν από την πλευρά του παίκτη, προκειμένου εκείνος να τα απολαύσει.

Σε τέτοιους τίτλους, τα combos των 6 κουμπιών, τα mapping 15 πλήκτρων και η χρήση δύο αναλογικών μοχλών δεν έχει θέση. Συνήθως, ένα κουμπί ή το πολύ δύο, είναι αρκετά για να παίξει κανείς ένα από τα προαναφερθέντα παιχνίδια, γεγονός που τα καθιστά αυτομάτως ως ιδιαιτέρως προσιτά προς μια τεράστια μερίδα παικτών. Σε αυτήν ακριβώς τη φιλοσοφία βασίζεται και το νέο, αριστουργηματικό κατά τη δική μας άποψη, παιχνίδι της Sony Computer Entertainment Japan, το πρωτότυπο και πανέμορφο Loco Roco. Τι είναι όμως το Loco Roco; Η αλήθεια είναι ότι το παιχνίδι της Sony είναι μια από εκείνες τις περιπτώσεις που δύσκολα μπορεί κανείς να περιγράψει με λόγια.

Η λιτή φράση «έχουμε τον έλεγχο μικρών στρογγυλών πλασμάτων που, με τη βοήθειά μας, κυλούν σε μια πίστα» περιγράφει μεν τη βασική ιδέα που κρύβεται πίσω από αυτό το παιχνίδι, όμως σίγουρα δεν είναι ικανή να περικλείσει την ιδιοφυΐα του design, τον εθισμό που προκαλεί, την απόλαυση που προσφέρει και την πραγματική ουσία του. Το Loco Roco είναι ό,τι καλύτερο μας έχει συμβεί, τον τελευταίο καιρό και ευθύς αμέσως θα αναφέρουμε το γιατί. Όπως συμβαίνει σε κάθε καλό παραμύθι, έτσι και στην περίπτωση του Loco Roco, η ιστορία μας ξεκινά με το κλασικό «Μια φορά και έναν καιρό». Έτσι λοιπόν, μια φορά και έναν καιρό, σε έναν μακρινό πλανήτη, όπου εδώ και αιώνες ζούσε μια ειρηνική μορφή ζωής με το όνομα Loco, την εμφάνισή τους έκαναν κάποια μοχθηρά μαύρα πλάσματα.

Αυτά τα σατανικά πλάσματα που είναι γνωστά ως Mojos, δεν είχαν παρά ένα και μόνο σκοπό, την ολοκληρωτική εξολόθρευση των φιλήσυχων και ευγενικών Locos, αλλά και των φίλων τους, μια φυλή πλασμάτων γνωστή ως Mui Mui. Βλέποντας να συντελείται μια τέτοια αδικία δεν μπορούμε να μείνουμε με σταυρωμένα χέρια. Έτσι, αναλαμβάνουμε τον έλεγχο των Locos και ξεκινούμε την ολοκλήρωση δεκάδων διαφορετικών επιπέδων, με απώτερο σκοπό την αύξηση του αριθμού των παράξενων αυτών πλασμάτων και την επαναφορά της ειρήνης στον πλανήτη τους. Πως επιτυγχάνονται όλα τα παραπάνω; Με τον πλέον απλούστατο τρόπο είναι η απάντηση.

Το gameplay του Loco Roco είναι απλό, βατό και ξεκάθαρο από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα της περιπέτειας. Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με ένα παραδοσιακό δισδιάστατο side scrolling παιχνίδι πλατφόρμας, στο οποίο αποκτούμε τον έλεγχο ενός Loco και ελέγχοντάς το, πρέπει πρώτα να αυξήσουμε τον όγκο του και στη συνέχεια να το βοηθήσουμε να φτάσει στο τέλος του κάθε επιπέδου. Βέβαια, η φράση «ελέγχοντας το Loco» είναι περισσότερο σχήμα λόγου παρά μια πραγματικότητα, καθώς ουσιαστικό έλεγχο επάνω σε αυτό το στρογγυλό πλάσμα, πέρα από την εφαρμογή ενός άλματος, δεν έχουμε. Στο παιχνίδι τη Sony αυτό που ο παίκτης ελέγχει είναι ο ίδιος ο κόσμος όπου τα Locos ζουν. Αυτό επιτυγχάνεται δίνοντας μια κλίση της τάξεως των 30 μοιρών στον οριζόντιο άξονα και χρησιμοποιώντας τα κουμπιά L και R του PSP.

Τα Locos, όντας εύπλαστα, σχεδόν υγρά και στρογγυλά, υπακούοντας στο νόμο της βαρύτητας έχουν την τάση να κυλούν προς οποιαδήποτε κατηφόρα δημιουργούμε προβαίνοντας στις προαναφερθείσες παρεμβάσεις του οριζόντιου άξονα. Εν ολίγοις, η θεμελιώδης αρχή επάνω στην οποία βασίζεται το Loco Roco είναι η χρήση της κλίσης του επιπέδου, μέσα από την οποία επέρχεται και η κίνηση των συμπαθητικών αυτών πλασμάτων. Ωστόσο, το σύνολο του παιχνιδιού δεν περιορίζεται μόνο σε αυτό. Πέρα από αυτόν τον τόσο ιδιόμορφο τρόπο χειρισμού, έχουμε τη δυνατότητα να εξαπολύσουμε τα Locos μας λίγα μέτρα ψηλά στον αέρα, πατώντας ταυτόχρονα τα κουμπιά L και R, αλλά και -σε κάποιες περιπτώσεις- να τα φέρουμε κοντά σε ορισμένα πλάσματα που θυμίζουν κουκουβάγιες, οι οποίες αρχικά τα τρώνε και στη συνέχεια τα φτύνουν, έχοντας όμως πρώτα δώσει στα Locos ένα νέο γεωμετρικό σχήμα.

Και κάπου εδώ φτάνουμε στην ποικιλία που υπάρχει στο παιχνίδι της Sony, αλλά και στον τρόπο που έχουν σχεδιαστεί οι βασικές μηχανικές του. Όπως αναφέρθηκε πιο πριν, τα Locos είναι μικρά στρογγυλά πλάσματα, τα οποία, οπτικά και σε ό,τι έχει να κάνει με τις αντιδράσεις της φυσικής τους, θυμίζουν μπαλόνια γεμάτα με νερό. Κινούμενο στο χώρο, το αρχικό Loco που έχουμε υπό τον έλεγχό μας θα βρει στο δρόμο του ορισμένα φρούτα. Τρώγοντας αυτά τα φρούτα, όχι μόνο αυξάνει τον όγκο του, αλλά και τον αριθμό του. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Κάθε φορά που το Loco τρώει ένα φρούτο, μοιάζει μεν απλά να μεγαλώνει, όμως -και όπως φαίνεται και από μια ένδειξη στο επάνω αριστερό μέρος της οθόνης- ουσιαστικά κλωνοποιείται. Αφού αρχίσει αυτή η κλωνοποίηση, θα έχουμε πλέον τη δυνατότητα να συνεχίσουμε το επίπεδο ελέγχοντας ένα μεγάλο Loco ή -και πατώντας το κουμπί Κύκλος- να το διασπάσουμε σε πολλά μικρότερα.

Το σε ποια σημεία θα χρειαστεί να γίνει αυτή η διάσπαση, εξαρτάται από τη σχεδίαση του εκάστοτε επιπέδου, καθώς υπάρχουν πάμπολλα σημεία από όπου ένα μεγάλο Loco δεν χωρά να περάσει. Συνεπώς, η διάσπαση καθώς φτάνουμε σε αυτά τα σημεία είναι αναπόφευκτη προϋπόθεση, ενώ στη συνέχεια, πατώντας το ίδιο κουμπί, μπορούμε να καλέσουμε τα Locos να ενωθούν ξανά και να δημιουργήσουν ένα τεράστιο πλάσμα. Επίσης, οι αλλαγές στο γεωμετρικό σχήμα (μπορούν να μετατραπούν σε ορθογώνια παραλληλόγραμμα, τρίγωνα ή τετράγωνα) των Locos που αναφέραμε πιο πριν και αφού τα πλάσματα έχουν πρώτα έρθει σε επαφή με τις κουκουβάγιες, είναι σημαντική για την πορεία τους σε ορισμένα άλλα σημεία των επιπέδων, αλλά και σε πολλά κρυφά σημεία αυτών.

Ποικιλίας συνέχεια με τα είδη των Locos. Στον σουρεαλιστικό αυτό κόσμο που θα κληθούμε να παίξουμε, κυριαρχούν τα κίτρινα Locos, όμως στην πορεία και αφού ολοκληρώνουμε έναν συγκεκριμένο αριθμό από επίπεδα, την εμφάνισή τους κάνουν πέντε ακόμη φυλές (πράσινα, κόκκινα, μπλε, μοβ, ροζ και μαύρα). Οι διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των 6 φυλών δεν περιορίζονται στο χρώμα και στην εμφάνιση, αλλά –σε ένα μικρό βαθμό- στον τρόπο που κινούνται στο χώρο και στο τραγούδι που τραγουδούν καθώς περιφέρονται στο εκάστοτε επίπεδο. Τα τραγούδια των Locos παίζουν σημαντικό ρόλο στο gameplay, καθώς ανάλογα με τη φυλή -και κατά συνέπεια με το τραγούδι- είναι δυνατή η αφύπνιση ορισμένων πλασμάτων που βρίσκονται διάσπαρτα στα επίπεδα. Έχοντας στην κατοχή μας ένα συγκεκριμένο αριθμό από Locos και σε συνδυασμό με το τραγούδι τους, τα πλάσματα αυτά ξυπνούν και είτε μας αποκαλύπτουν κρυφά σημεία του επιπέδου, είτε μας προσφέρουν τμήματα του Loco House. Το Loco House με τη σειρά του, αποτελεί τμήμα ενός μίνι παιχνιδιού, στο οποίο έχουμε πρόσβαση από το κεντρικό μενού. Συλλέγοντας λοιπόν τμήματα αυτού του σπιτιού μέσα από τα επίπεδα, μπορούμε να δημιουργήσουμε το δικό μας, εντελώς προσωπικό σπίτι για τα χαρούμενα Locos μας.

Η τεχνική που χρησιμοποιήθηκε στα γραφικά του Loco Roco είναι κορυφαίας αισθητικής και, σίγουρα, καθόλου συνηθισμένης. Αν και θα μπορούσαμε να τα χαρακτηρίσουμε ως «anime», ο χαρακτηρισμός αυτός δεν είναι και τόσο εύστοχος, καθώς ούτε Pokemon, αλλά ούτε και κάτι αντίστοιχο που μας έχει έρθει τα τελευταία χρόνια από την Άπω Ανατολή θυμίζουν. Για την ακρίβεια, ο κόσμος του Loco Roco είναι τόσο ιδιόμορφος, που θα μπορούσε να συγκριθεί είτε με πολλούς σουρεαλιστικούς πίνακες ζωγραφικής είτε με σκίτσα των απλούστερων παιδικών κινουμένων σχεδίων. Το σίγουρο είναι ότι γραφικά σαν του Loco Roco ελάχιστες φορές έχουμε δει τα τελευταία χρόνια.

Ωστόσο, αυτό που κάνει ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση από τα γραφικά, είναι το σύστημα φυσικής που έχει χρησιμοποιηθεί για την κίνηση των Locos στο χώρο. Θυμίζοντας μπαλόνια με νερό, τα Locos κινούνται με ένα απίστευτο ρεαλισμό στο χώρο, κυλούν, συμπιέζονται, αναπηδούν και γενικότερα αντιδρούν όπως ακριβώς θα περίμενε κανείς από μια σφαίρα που κυλά στο έδαφος. Αυτή η φυσική γίνεται ακόμη πιο εμφανής σε διάφορα σημεία των κόσμων με πολλαπλά επίπεδα, όπου τα Locos πέφτουν από πλατφόρμα σε πλατφόρμα, γλιστρούν, κολλούν, κυλούν, αναπηδούν και παρασύρονται από δίνες αέρα. Αλλά και ο ήχος αυτού του «φορητού» αριστουργήματος δεν υπολείπεται των υπολοίπων τομέων. Σε γενικές γραμμές, τα θέματα του Loco χαρακτηρίζονται ως «παιδικά», με τραγούδια που θυμίζουν τις πλέον παιδικές σειρές της πρωινής τηλεοπτικής ζώνης, ενώ στο ίδιο μήκος κύματος κυμαίνονται τα ηχητικά εφέ και τα τραγούδια που ακούγονται από τα Locos.

Loco Roco λοιπόν, ένα παιχνίδι-αριστούργημα, το οποίο εκτιμούμε ότι κάθε κάτοχος PSP οφείλει να προσθέσει στη συλλογή του. Παιχνίδια σαν και αυτό δεν κυκλοφορούν συχνά, για αυτό αν αρχικά -και βλέποντας τις παράξενες εικόνες- νιώσετε να σας κυριεύουν αναστολές, σας προτείνουμε να τις αποβάλλετε. Το Loco Roco είναι μια μαγευτική δημιουργία, ο ορισμός του gameplay και ένα από τα καλύτερα παιχνίδια που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ για φορητό σύστημα. Μην το χάσετε!

Κατεβάστε το demo του Loco Roco πατώντας εδώ

Δείτε ένα video του Loco Roco πατώντας εδώ

PEGI 3+