Thirty Flights of Loving

Less is more

Η τελευταία σας πρόταση μόλις ολοκληρώσετε το Thirty Flights of Loving θα είναι: «Δυο λεπτά, τι είδα μόλις τώρα, τι ήθελε να μου πει το παιχνίδι, τι συνέβη στην οθόνη μου;». Οπότε, όπως καταλαβαίνετε, η παρουσίαση ενός τέτοιου τίτλου μόνο εύκολη υπόθεση δεν είναι. Ο τίτλος διαρκεί όλα κι όλα 10 με 15 λεπτά. Μη μας ρωτήσετε αν είναι παιχνίδι, αν είναι διαδραστική ιστορία ή κάτι άλλο. Δεν ξέρουμε να σας απαντήσουμε. Αλλά θα προσπαθήσουμε να σας το περιγράψουμε. Όσο μπορούμε τουλάχιστον.

Για την αγάπη έχουν μιλήσει πάρα πολλοί, ο καθένας με τον τρόπο του και σύμφωνα πάντα με τα βιώματά του. Όμως, εδώ δε μας παρουσιάζεται μια ιστορία αγάπης όπως έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε σε ταινίες ή τηλεοπτικές σειρές. Στην ουσία, ο τίτλος της Blendo Games βασίζεται σε μια ληστεία. Την οποία ποτέ δε θα δείτε, αλλά θα γίνετε μάρτυρες του ό,τι ακολούθησε πριν και μετά από αυτή.

Ο τρόπος που εξελίσσεται η ιστορία είναι μοναδικός, χωρίς να ειπωθεί ούτε μία λέξη κατά τη διάρκεια του τίτλου, μέσα από σκηνές που εναλλάσσονται με εκπληκτική ταχύτητα και μια ακολουθία γεγονότων όπου η έννοια του χρόνου μοιάζει να έχει χαθεί, κάνοντας τις ώρες, τα λεπτά και τα δευτερόλεπτα να μην έχουν διαφορά μεταξύ τους,  θα βρεθείτε στο τέλος να μαζεύετε τα κομμάτια του πάζλ.

Ένα πάζλ που στη βάση του είναι αρκετά απλό, αλλά μπορεί να σας οδηγήσει σε διαφορετικά συμπεράσματα κάθε φορά. Για να γίνουμε πιο κατανοητοί, όταν τελειώσετε το παιχνίδι, θα έχετε καταλάβει ως ένα βαθμό τι συνέβη, αλλά θα σας λείπουν κάποιες λεπτομέρειες. Και ως γνωστόν, οι λεπτομέρειες είναι που κάνουν τη διαφορά. Το παιχνίδι είναι υπερβολικά πλούσιο σε αυτές τις λεπτομέρειες, οι οποίες έχουν λόγο ύπαρξης και θα τις παρατηρείτε ευκολότερα αν ξαναπαίξετε το Thirty Flights με την επιλογή του developer commentary.

Το παιχνίδι προσπαθεί να δείξει στον παίκτη μόνο τα σημαντικά κομμάτια, γι’ αυτό άλλωστε διαρκεί μόνο 15 λεπτά. Με αυτό τον τρόπο καταφέρνει να αφήσει αφηγηματικά κενά, που το μυαλό μας προσπαθεί με εντατικούς ρυθμούς κατά τη διάρκεια -αλλά και μετά το τέλος της ιστορίας- να καλύψει. Πιστεύουμε ότι, έστω και λίγο, όλοι οι σύγχρονοι τίτλοι πρέπει να ζηλέψουν και να αντιγράψουν –μέχρι ενός σημείου- αυτό που κατάφερε το Thirty Flights of Loving. Κάνοντας την ιστορία περισσότερο ουσιαστική, χωρίς να δίνονται στο πιάτο έτοιμα όλα όσα χρειάζεται να ξέρει ο παίκτης. Στον κινηματογράφο αυτή η τεχνική είναι πιο έντονη.

Μιας και δεν υπάρχει το στοιχείο της αλληλεπίδρασης, η ταινία προσπαθεί να αξιοποιήσει το μυαλό του θεατή, κάνοντάς τον μέρος της ιστορίας. Ένα εξαιρετικό τέτοιο παράδειγμα είναι η ταινία Inception. Σκεφτείτε, λοιπόν, αν τα παιχνίδια μπορούσαν να αξιοποιήσουν -πέρα από το στοιχείο του gameplay, που εξ ορισμού υπάρχει- και το μυαλό μας, αναγκάζοντάς μας να σκεφτούμε περισσότερο για να ψάξουμε όλες τις σημαντικές λεπτομέρειες.

Ας επιστρέψουμε ωστόσο στον τίτλο. Αυτό που μπορεί να ξενίσει κάποιους είναι η έλλειψη gameplay. Στο Thirty Flights το μόνο που μπορούμε να κάνουμε, είναι να κινούμαστε ελεύθερα στο χώρο και να αλληλεπιδρούμε με αντικείμενα και ανθρώπους, χωρίς όμως αυτό να είναι καθοριστικό για την εξέλιξη της ιστορίας. Δεν υπάρχουν ούτε tutorials, ούτε πυροβολισμοί, ούτε βαθμολογία. Όμως, είμαστε σίγουροι ότι αν αφήσετε στην άκρη τις προκαταλήψεις σας και αφεθείτε στη μαγεία του, η καταιγιστική διαδοχή των γεγονότων μπροστά από την οθόνη δε θα σας αφήσει περιθώρια για να ασχοληθείτε με το gameplay.

Πέρα από την άψογη αφηγηματική τεχνική, το Thirty Flights of Loving ξεχωρίζει και στον τεχνικό τομέα. Μέσα από μια μοναδική ατμόσφαιρα, ενός εναλλακτικού κόσμου της δεκαετίας του ’30, ο δημιουργός, Brendon Chung, καταφέρνει να μας τραβήξει στον κυβιστικό κόσμο του τίτλου. Εξαιρετικά είναι επίσης τα μουσικά θέματα που αγκαλιάζουν την περιπέτειά μας. Σε γενικές γραμμές, θα λέγαμε ότι ο τίτλος διακατέχεται από μια σουρεαλιστική και μινιμαλιστική αισθητική, αφού προσπαθεί να δείξει λίγα, αλλά να πει πολλά. 

Το Thirty Flights of Loving είναι sequel του παιχνιδιού Gravity Bone, το οποίο συμπεριλαμβάνεται στον τίτλο, αλλά που δεν κρίνεται αναγκαίο για να καταλάβετε την ιστορία του πρώτου. Είναι ένας ιδιαίτερος τίτλος και αυτό δεν παραλείπει να το δείξει σε κάθε πτυχή του, ακόμα και στο interface. Γι’ αυτό κι εμείς κλείνουμε αυτό το review, όπως η εντολή που εμφανίζεται όταν πατάμε το quit του παιχνιδιού. "Press Y for work and worry, or press N for guns and glory".

Μαρία Γούναρη