MotoGP 13

Η Milestone τραβάει τέρμα το γκάζι

Όταν πριν μερικούς μήνες η Milestone ανακοίνωσε πως κατάφερε να επανακτήσει τα επίσημα δικαιώματα του Moto GP, οι φίλοι των δύο τροχών αναμφίβολα είχαν ξεκινήσει να πλέουν σε πελάγη ευτυχίας. Το παρελθόν του ιταλικού studio στη σειρά Superbikes δημιούργησε υψηλές προσδοκίες και ευτυχώς το τελικό αποτέλεσμα ικανοποιεί και με το παραπάνω. Το MotoGP13 είναι η πλέον ολοκληρωμένη αλλά και απαιτητική πρόταση που έχει κυκλοφορήσει ποτέ σε οποιαδήποτε πλατφόρμα, η οποία στοχεύει απευθείας για την κορυφή. Όμως, με μια ιδιαιτερότητα. Ενώ ανάλογες προτάσεις τους παρελθόντος επέλεξαν να κινηθούν εκ του ασφαλούς, η Milestone επιλέγει να πετάξει τους παίκτες στα βαθιά, μια κίνηση που σαφέστατα θα ικανοποιήσει τους hardcore οπαδούς των μοτοσυκλετών αλλά θα αποθαρρύνει όλους τους υπόλοιπους.

Έτσι, ενώ το MotoGP10-11 της Capcom είχε επιλέξει να αφήσει στο περιθώριο τoν όρο simulation, το MotoGP13 κινείται στην ακριβώς αντίπερα όχθη, προσφέροντας ένα μοντέλο φυσικής που εντυπωσιάζει, αλλά και ένα μοντέλο χειρισμού που θα ανταμείψει όλους αυτούς που είναι διατεθειμένοι να διανύσουν πολλά χιλιόμετρα.

Μια βόλτα στα paddock

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η πρώτη ευχάριστη εντύπωση δημιουργείται από τον τρόπο που είναι σχεδιασμένα τα διάφορα menu, όπου στο φόντο ορισμένα κοντινά και super slow πλάνα των πραγματικών μηχανών βάζουν τους χρήστες στο κλίμα των αγώνων. Πρώτη κίνηση είναι η δημιουργία αναβάτη για το career mode, με τους παίκτες να είναι σε θέση να επέμβουν σε αρκετά σημεία της ψηφιακής εκδοχής τους.

Το nickname του καθενός θα αναγράφεται επάνω στη δερμάτινη φόρμα του, ενώ η συνεργασία της Milestone με γνωστές εταιρίες εξοπλισμού του χώρου συνεπάγεται πως τα κράνη, τα γάντια και οι μπότες, θα ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και μάλιστα θα βασίζονται σε σχέδια παρμένα από τους επίσημους καταλόγους του εκάστοτε προμηθευτή.

Από εκεί και έπειτα -και όπως συνέβαινε και στη σειρά SBK- ο παίκτης καλείται να επιλέξει το στυλ οδήγησης που θέλει να έχει ο αναβάτης και εδώ, για ακόμα μια φορά, οι μικρές λεπτομέρειες είναι που κάνουν τη διαφορά. Το στυλ οδήγησης θα έχει άμεση επίπτωση στον τρόπο που ο χρήστης θα κινείται μέσα στην πίστα και αν κάποιος έχει θέσει σαν στόχο την κορυφή, η επιλογή θα πρέπει να γίνει πολύ προσεκτικά.

Από την ουδέτερη στάση που έχει το κορμί του Rossi ή του Lorenzo, μέχρι την επιθετική προσέγγιση του νεοφερμένου Marquez, όπου οι αγκώνες ξύνουν την άσφαλτο, η θέση οδήγησης απαιτεί από τον καθένα να προσαρμόσει το στυλ οδήγησής του, ώστε να "ξεζουμίσει" τόσο την μηχανή όσο και τον ίδιο τον αναβάτη. Τέτοια επίπεδα λεπτομέρειας έχει καταφέρει να επιτύχει η Milestone

Επιλογές αγώνα και παραλείψεις

Σε επίπεδο επιλογών ξεχωρίζει η ενότητα career αλλά και η grand prix, η αντίστοιχη quick race μάλλον περνάει απαρατήρητη, οι δικτυακές αναμετρήσεις θα μας απασχολήσουν στη συνέχεια, ενώ έκπληξη προκαλεί η απουσία ενός practice mode. Αναμφίβολα η εικόνα δείχνει κάπως φτωχή, ειδικά αν τη συγκρίνει κάποιος με παλιότερες προτάσεις της Milestone, όμως η ομάδα ανάπτυξης έχει την απάντηση έτοιμη. Επειδή τα περιθώρια παράδοσης του τελικού κώδικα ήταν οριακά, αναγκαστικά ορισμένα modes αφέθησαν στην άκρη, με την ομάδα ανάπτυξης να δεσμεύεται πως σύντομα θα διατεθούν και αυτά, και μάλιστα δωρεάν.

Πιο συγκεκριμένα, το πρώτο μεγάλο update του τίτλου θα γίνει στις 3 Ιουλίου, όπου σε επίπεδο επιλογών αγώνα θα προστεθούν τα Time Attack και Sprint Season mode, ενώ και ορισμένες ελλείψεις στο roster του 2013 επίσης θα συμπληρωθούν. Εισερχόμενος στο career mode ο χρήστης, όπως συνηθίζεται, θα πρέπει να ξεκινήσει την αγωνιστική του σταδιοδρομία στην κατηγορία Moto 3, όπου οι μικρές μοτοσυκλέτες των 250cc αλλά και ο εντονότατος ανταγωνισμός, θα εκτοξεύσουν την αδρεναλίνη στα ύψη.

Η έλλειψη υψηλών ταχυτήτων θα διορθωθεί -και με το παραπάνω- στην αμέσως επόμενη κατηγορία, στην γνωστή Moto 2. Εδώ stock μηχανές των 600cc κατασκευασμένες από την Honda θα δοκιμάσουν τις ικανότητες του καθενός, με τους πιο ικανούς να τραβούν τα βλέμματα της μεγάλης κατηγορίας, της MotoGP. Ο αναβάτης θα κερδίζει συνεχώς πόντους εμπειρίας, οπότε σταδιακά θα αποκτάει πρόσβαση σε περισσότερους τομείς βελτιώσεων αλλά και αναβαθμίσεων της μηχανής του.

Δυστυχώς, όμως, η επιλογή καριέρας αφήνει στην άκρη το κυνήγι χορηγιών, το management, τις συνεντεύξεις και γενικότερα όλες εκείνες τις ενέργειες που θα έδιναν έναν πιο προσωπικό αλλά και ενδιαφέροντα τόνο στον συγκεκριμένο τομέα.

{PAGE_BREAK}

Μοντέλο χειρισμού για σεμινάριο

Όμως, αυτές οι παραλείψεις δεν θα έχουν λόγο ύπαρξης μόλις ο παίκτης βρεθεί στην πίστα και επιχειρήσει τους πρώτους δοκιμαστικούς γύρους. Το MotoGP 13 δείχνει τα δόντια του από την πρώτη στιγμή και παρά την ύπαρξη των γνωστών βοηθειών οδήγησης, η αλήθεια είναι πως τα λάθη δεν συγχωρούνται. Η ολοκαίνουργια μηχανή γραφικών μπορεί να μην εντυπωσιάζει για την οπτική της απόδοση, αλλά εκπλήσσει από την ευκολία με τη οποία διαχειρίζεται έναν τεράστιο όγκο δεδομένων και την αμεσότητα με την οποία τα μεταφέρει στην άσφαλτο. Ποτέ άλλοτε η επιτάχυνση δεν ήταν τόσο δύσκολη, ποτέ άλλοτε η σωστή θέση του αναβάτη δεν ήταν τόσο σημαντική και ποτέ άλλοτε το φρενάρισμα και το σωστό στρίψιμο δεν ήταν τόσο απαιτητικό αλλά συνάμα τόσο εθιστικό.

Απενεργοποιώντας όλες τις βοήθειες, μόνο όσοι έχουν την τύχη να οδηγήσουν μια πραγματική μοτοσυκλέτα θα μπορέσουν να εκτιμήσουν τη δουλειά της Milestone, όπου μπορεί τα πάντα να φαίνονται δύσκολα, αλλά ανταποκρίνονται σε σχεδόν μέγιστο βαθμό στην πραγματικότητα. Σημείο αναφοράς αποτελεί και πάλι το σωστό φρενάρισμα, μια ενότητα την οποία η ιταλική εταιρία φαίνεται πως έχει μάθει σωστά και χρόνο με τον χρόνο την εξελίσσει.

Ο παίκτης καλείται να τιθασεύσει ένα δημιούργημα 250 και πλέον ίππων, κρατώντας στα χέρια του ένα απλό gamepad, κάνοντας χρήση όλων των διαθέσιμων πλήκτρων. Η προσέγγιση σε μια στροφή απαιτεί πρώτα από όλα την όρθια θέση του αναβάτη, το απότομο πάτημα του εμπρός φρένου, την προσεκτική πίεση του πίσω και τα σωστά κατεβάσματα ταχυτήτων στο σωστό χρόνο, ώστε οι στροφές του κινητήρα να βρίσκονται πάντοτε σε υψηλά επίπεδα.

Μια πρόταση για λίγους;

Σκοπός είναι ο παίκτης να καταφέρει να μην χάσει το apex και έτσι από την κορυφή της στροφής και έπειτα να ανοίξει το γκάζι και να εκτοξευτεί μπροστά. Όμως, το φρενάρισμα δεν είναι και τόσο εύκολο ή τουλάχιστον το οριακό φρενάρισμα, γιατί οι μηχανές ακολουθούν από κοντά τους βασικούς κανόνες της φυσικής. Η βίαιη επιβράδυνση –που πολλές φορές θα κάνει τα πόδι του αναβάτη να φύγει από το μαρσπιέ- θα βυθίσει την εμπρός ανάρτηση, με τη μετατόπιση του βάρους στο εμπρός μέρος να είναι υπεύθυνη για το "ελάφρωμα" του πίσω και αναμενόμενα την έλλειψη επαφής του κινητήριου τροχού με την άσφαλτο.

Η έλλειψη τριβής σε συνδυασμό με την πίεση του πίσω φρένου, θα έχουν σαν άμεση επίπτωση το μπλοκάρισμα του τροχού και την ταλάντευση της μηχανής δεξιά και αριστερά. Φυσικά ο τίτλος παρέχει τη δυνατότητα το πίσω φρένο να ενεργοποιείται αυτόματα, αλλά έτσι πραγματικά χάνεται όλη η μαγεία. Παράλληλα, η παρουσία των αντιπάλων στην πίστα μόνο ως διακοσμητική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, κάνοντας τη ζωή του παίκτη ακόμα πιο δύσκολη.

Επιλέγοντας το υψηλότερο από τα τέσσερα επίπεδα δυσκολίας, η πρόκληση εκτοξεύεται σε πολύ υψηλά επίπεδα, όμως πάντοτε επικρατεί η λογική και έτσι όλοι οι οδηγοί κάνουν λάθη, πέφτουν, χάνουν κάποια ταχύτητα, "κλείνουν την πόρτα" σε κάθε στροφή, αλλά ποτέ δεν δείχνουν να κλέβουν σε απόλυτη ταχύτητα ή να κινούνται "ύποπτα" σε κάποια στροφή.

Καλώς ή κακώς, το MotoGP 13 ακολουθεί μονοπάτια που ποτέ άλλοτε κανένας δεν επιχείρησε ή τόλμησε να διαβεί και έτσι αυτή η εμμονή στη λεπτομέρεια είναι ένα δίκοπο μαχαίρι. Το αξιοθαύμαστο της υπόθεσης, όμως, είναι πως τα πάντα έχουν δημιουργηθεί από μια μικρή ομάδα Ιταλών, που πραγματικά λατρεύουν τους δύο τροχούς και παρά την έλλειψη πόρων, προσφέρουν κάτι που πραγματικά εντυπωσιάζει με τα επίπεδα εξομοίωσης που επιτυγχάνει.

Αναμενόμενες βελτιώσεις και …στραβοτιμονιές

Βέβαια, όπως συμβαίνει συνήθως με τις δημιουργίες της Milestone, η κάθε πρότασή της συνοδεύεται από ορισμένα προβλήματα, τα οποία χρόνο με τον χρόνο δεν δείχνουν να διορθώνονται. Σημαντικό αγκάθι είναι οι δικτυακές αναμετρήσεις, που για ακόμα μια φορά η έλλειψη σταθερότητας σε έναν αγώνα θα απωθήσει τον καθένα από το να ασχοληθεί μαζί τους.

Τα bugs είναι για ακόμα μια φορά αμέτρητα και ευτυχώς που υπάρχει και η επιλογή split-screen, ώστε δύο φίλοι να αναμετρηθούν στην ίδια κονσόλα. Όμως, οι περικοπές στα γραφικά είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς και κατά έναν παράδοξο τρόπο, η μηχανή γραφικών αδυνατεί να ανταπεξέλθει, με το frame rate να εκτελεί βουτιές ακόμα και σε μονοψήφια νούμερα. Ευτυχώς η κατάσταση είναι πολύ καλύτερη στο κυρίως single player mode, όπου επιτέλους η σειρά αποκτάει μια αξιοπρεπή εικόνα, χωρίς φυσικά να εντυπωσιάζει.

{PAGE_BREAK}

Σημείο αναφοράς αποτελεί ο συνδυασμός αναβάτη-μοτοσυκλέτας, όπου όλοι οι χορηγοί είναι ευανάγνωστοι και τα επίπεδα λεπτομέρειας κινούνται σε υψηλότατα επίπεδα. Ο ρυθμός ανανέωσης της οθόνης παραμένει πάντοτε σταθερός, ενώ και η αίσθηση της ταχύτητας είναι αναμφίβολα εντυπωσιακή. Τα 300 και πλέον χιλιόμετρα θα συνοδεύονται από έντονες αναταράξεις στην οθόνη, ενώ άξια αναφοράς είναι η προοπτική πρώτου προσώπου. Η helmet cam είναι απλά συγκλονιστική, με το εσωτερικό του κράνους να έχει αποδοθεί ιδιαιτέρως επιτυχημένα, ενώ και υψηλές κλίσεις της μηχανής στις στροφές θα δημιουργούν μια ευχάριστη ζάλη. Δυστυχώς, όμως, η εικόνα των διαδρομών δείχνει και είναι πραγματικά ξεπερασμένη, ενώ και τα διάφορα εφέ δεν καταφέρνουν να πείσουν.

Ωστόσο, η εικόνα του αναβάτη έχει βελτιωθεί σημαντικά σε σχέση με το παρελθόν και η κίνησή του επάνω στη μοτοσυκλέτα είναι άκρως επιτυχημένη. Το motion capture κάνει τις πτώσεις και τους μετέπειτα στροβιλισμούς στην άσφαλτο να δείχνουν αρκετά ρεαλιστικούς, ενώ και οι πανηγυρισμοί είναι εντός κλίματος.

Ο τεχνικός τομέας ολοκληρώνεται από έναν θορυβώδη ηχητικό τομέα, όπου οι ήχοι των κινητήρων αλλά και των εξατμίσεων έχει αποδοθεί μοναδικά. Ειδικά οι γνώστες του είδους θα αναγνωρίσουν αμέσως την χροιά των τελικών των εξατμίσεων, αν και οι πτώσεις δεν θυμίζουν μοτοσυκλέτα που συγκρούεται αλλά παραπέμπουν σε σπάσιμο γυάλινων επιφανειών. Φέτος η ξενάγηση στα menu συνοδεύεται από τη φωνή του γνωστού Gavin Emmett, αν και δυστυχώς για ακόμα μια φορά απουσιάζει εντελώς μια στοιχειώδης αναμετάδοση του αγώνα.

Συμπεράσματα

Ολοκληρώνοντας τις σκέψεις μας γύρω από το MotoGP 13 και κατόπιν αμέτρητων χιλιομέτρων γεμάτα ένταση, υψηλές ταχύτητες, κουρασμένα χέρια και ιδρώτα, το συμπέρασμα που προκύπτει είναι αρκετά απλό: Μπορεί σε επίπεδο τεσσάρων τροχών το τοπίο να μην είναι και τόσο ξεκάθαρο, όμως σε ό,τι έχει να κάνει με τις μοτοσυκλέτες, η Milestone καταφέρνει και προσφέρει την απόλυτη simulation εμπειρία οδήγησης.

 

Λαθάκια υπάρχουν και μάλιστα αρκετά, όμως οι φανατικοί φίλοι του MotoGP και ειδικότερα αυτοί που έχουν την τύχη να βρεθούν σε μια πραγματική μοτοσυκλέτα κινούμενοι στο όριο, με τη νέα πρόταση της ιταλική εταιρίας θα έχουν την εντύπωση πως βρίσκονται σε έναν ψηφιακό παράδεισο. Έναν παράδεισο που άλλους θα τους μαγέψει και άλλους απλά θα τους διώξει μακριά.

Γιώργος Τσακίρογλου

{nomultithumb}