Killzone: Liberation

Ένα αμφιλεγόμενο franchise καταφέρνει να κάνει μια δυναμική εμφάνιση στο PSP

Ένα αμφιλεγόμενο franchise καταφέρνει να κάνει μια δυναμική εμφάνιση στο PSP

Όταν πριν από μερικά χρόνια το franchise Killzone έκανε δειλά-δειλά την εμφάνισή του στην αγορά, πολλοί ήταν αυτοί που βιάστηκαν να χαρακτηρίσουν τον τίτλο της Guerilla ως “Halo-Killer”. Το αποτέλεσμα λίγο-πολύ οι περισσότεροι από εμάς το γνωρίζουν. Ένας μέτριος first person shooter τίτλος, ο οποίος ωστόσο περιοριζόταν αρκετά και από τις δυνατότητες του…γερασμένου πλέον PlayStation 2. Δύο χρόνια και κάτι μήνες μετά, η σειρά επιστρέφει σε ένα άλλο σύστημα της Sony και συγκεκριμένα στο PSP. Αυτή τη φορά δεν έχουμε να κάνουμε με ένα καθαρόαιμο First Person shooter, αλλά με ένα action παιχνίδι που προβάλλεται από ισομετρική κάμερα που βρίσκεται πάνω από το πεδίο της δράσης.

Το παιχνίδι ακολουθεί τα χνάρια της σειράς σε επίπεδο ιστορικού background παρουσιάζοντας έναν κόσμο όπου η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα. Μία ομάδα στρατιωτών αποσπάται από την κυβέρνηση και δημιουργεί μία δική της κοινωνία σε έναν πλανήτη με το όνομα Helghan. Μετά από μερικά χρόνια όμως οι άνθρωποι αρχίζουν να μεταλλάσσονται σε μία νέα φυλή, την Helghast. Η μάχη ανάμεσα σε αυτή τη φυλή και τους ανθρώπους είναι το βασικό μέρος της ιστορίας που «ντύνει» το Killzone: Liberation. Ο παίκτης αναλαμβάνει να συνεχίσει τα γεγονότα από εκεί που τα άφησε το Killzone του PlayStation 2, παίρνοντας για άλλη μια φορά το ρόλο του στρατιώτη Templar. Η ανθρώπινη φυλή έχει σκοπό να επιτεθεί και να πάρει στην κατοχή της μεγάλα τμήματα γης, έτσι ώστε να οργανωθεί καλύτερα για τον πόλεμο που έχει ξεσπάσει.

Για όσους φίλους της σειράς έχουν απολαύσει το πρώτο παιχνίδι, η διαφορά ανάμεσα στο Killzone και το Killzone: Liberation θα είναι εμφανής, αφού έχουμε να κάνουμε με ένα εντελώς διαφορετικό ύφος. Η action μορφή του παιχνιδιού ορίζει τον Templar ως πρωταγωνιστή και του δίνει στην διάθεσή του ένα όπλο αρκετά αδύναμο. Όσο η δράση εξελίσσεται και ο παίκτης ανακαλύπτει ολοένα και περισσότερα σημεία και εξοντώνει ολοένα και περισσότερους αντιπάλους, τόσο περισσότερα όπλα αποκαλύπτει και τα παίρνει στην κατοχή του για να κάνει την ζωή του πιο εύκολη. Παράλληλα με τα νέα όπλα, όσο προχωράει ο χαρακτήρας μέσα στις πίστες, τόσο περισσότερα objectives του δίνονται. Την ίδια ώρα, ο αντίπαλος στρατός κάνει την εμφάνισή του σε διάφορες μορφές και με αρκετά ανεπτυγμένο ΑΙ.

Δεν ήταν λίγες οι φορές που κατά την διάρκεια του review εντοπίσαμε εχθρούς στις ίδιες συνθήκες να κινούνται διαφορετικά, όχι για κανέναν ιδιαίτερο λόγο, αλλά γιατί είδαν δικές μας διαφορετικές αντιδράσεις και έτσι αναγκαζόντουσαν να προσαρμόζονται σε αυτές. Ένα σημαντικότατο στοιχείο που έχει να κάνει με το ΑΙ είναι και το πως αντιδρούν οι αντίπαλοι όταν εντοπίζουν τον Templar. Αντί να ανοίγουν απλά πυρ εναντίον του και να βγαίνουν από τις «κρυψώνες» τους, προτιμούν να στέκονται ακίνητοι και να περιμένουν υπομονετικά μέχρι να προχωρήσουν στην επόμενη -πάντα μελετημένη- κίνησή τους.

Η σκόπευση των όπλων γίνεται με πολύ εύκολο τρόπο, όχι για κανέναν ιδιαίτερο λόγο, αλλά γιατί ο χαρακτήρας πρέπει μόνο να στρέψει το όπλο του προς την κατεύθυνση που βρίσκεται ο αντίπαλος. Στη συνέχεια, το παιχνίδι αναλαμβάνει να «κλειδώσει» τον στόχο και απλά ο παίκτης οφείλει να εκτοξεύσει τον κατάλληλο αριθμό σφαιρών/πυρομαχικών έτσι ώστε να δει πρώτος τον αντίπαλό του να σωριάζεται στο έδαφος. Δεν έχει σημασία αν ο αντίπαλος βρίσκεται σε διαφορετικό ύψος μέσα στον χάρτη, ο χαρακτήρας μας πρέπει απλά και μόνο να «κοιτάει» προς την σωστή κατεύθυνση ούτως ώστε να έρθουν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Πολύ σημαντικό στοιχείο στην πρόοδό σας προς το τέλος του παιχνιδιού είναι και η δυνατότητα να δίνονται εντολές σε χαρακτήρες που δεν ελέγχονται από τον παίκτη, δηλαδή στα υπόλοιπα μέλη της ομάδας σας, τα οποία δεν εμφανίζονται σε όλες τις αποστολές. Ο έλεγχός τους γίνεται απλά με τον σταυρό κατευθύνσεων του PSP, το οποίο φέρνει στην οθόνη με ένα απλό πάτημα όλες τις διαθέσιμες εντολές.

Η διαδικασία στόχευσης παραμένει απλή, ωστόσο ο παίκτης θα χρειαστεί να κινείται ιδιαίτερα έξυπνα και να φτάνει από την αρχή ως το τέλος του επιπέδου, συλλέγοντας παράλληλα και όλα τα απαραίτητα power-ups, αλλά και, ενίοτε, χρησιμοποιώντας οχήματα. Το gameplay παραμένει απλοϊκό και γραμμικό, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να απαιτήσουμε κάτι παραπάνω από αυτό που προσφέρεται. Το single-player campaign είναι αρκετά ενδιαφέρον, ωστόσο ένας έμπειρος παίκτης θα καταφέρει να τα βγάλει πέρα μαζί του μέσα σε ελάχιστες ώρες. Το θετικό στοιχείο του παιχνιδιού είναι ότι κάθε επίπεδο που τερματίζεται σε single player mode, «ξεκλειδώνεται» και για το co-op.

Αυτό που θα πρέπει ωστόσο να προσέξετε είναι ότι μπορεί μεν οι αντίπαλοι να μην διαφέρουν πολύ σε επίπεδο δυσκολίας, ωστόσο είναι πολλοί σε αριθμό, ενώ ταυτόχρονα δεν προσφέρεται ικανοποιητικός αριθμός πυρομαχικών για την εξόντωσή τους, γεγονός που οδηγεί τον παίκτη στη χρήση μελετημένης τακτικής. Το multiplayer mode είναι ένα από τα ενδιαφέροντα στοιχεία του Liberation, αφού περιλαμβάνει τέσσερα διαφορετικά υπό-modes, τα deathmatch, team deathmatch, assault και capture the flag, στα οποία μπορούν να συμμετάσχουν ταυτόχρονα έως και 6 παίκτες. Δύο στοιχεία που θα πρέπει να τονιστούν είναι ότι: πρώτον οι χάρτες είναι ιδανικοί για τον μέγιστο επιτρεπτό αριθμό παικτών, αλλά αρκετά μεγάλοι για 2-4 παίκτες μόνο και δεύτερον, ότι δυστυχώς το παιχνίδι δεν υποστηρίζει online δράση, αλλά μόνο ad hoc συνθήκες (δύο ή περισσότερα PSP). 

Τα γραφικά του παιχνιδιού αφήνουν αρκετά καλές εντυπώσεις για το είδος και τις δυνατότητες του συστήματος με τα επίπεδα να προσφέρουν ικανοποιητικό επίπεδο λεπτομέρειας και οι χαρακτήρες να έρχονται με αρκετά όμορφο animation. Το σταθερό frame rate σε συνάρτηση με όλα τα παραπάνω κρατάει τον τίτλο σε αρκετά υψηλά επίπεδα, ενώ και σε επίπεδο ήχου τα πράγματα είναι αναμενόμενα.

Το military soundtrack καθώς και τα πλούσια εφέ θα «ντύσουν» ικανοποιητικά τις αποστολές του παίκτη, ενώ αξίζει να σημειώσουμε ότι κάθε όπλο συμπεριφέρεται εντελώς διαφορετικά σε επίπεδο παραγωγής ήχων. Προσφέροντας ένα μικρό σε διάρκεια single player campaign και αρκετές δυνατότητες multiplayer δράσης, το Killzone: Liberation παρουσιάζει πολλά στοιχεία που θα καταφέρουν να πείσουν και τον πιο δύσπιστο φίλο των action τίτλων. Αυτό που μένει στο τέλος είναι η εμπειρία που καταφέρνει να προσφέρει το παιχνίδι από το πρώτο ως το τελευταίο λεπτό του και αναμφισβήτητα πρόκειται για ένα από τα παιχνίδια που κάθε κάτοχος PSP πρέπει να προσθέσει στην συλλογή του.

Μάριος Θεοτοκάς

PEGI 16+