God of War II
«Next-gen παιχνίδι στο PlayStation 2». Το λιγότερο που θα μπορούσε να ειπωθεί για το GoW 2
«Next-gen παιχνίδι στο PlayStation 2». Το λιγότερο που θα μπορούσε να ειπωθεί για το GoW 2
«Next-gen παιχνίδι στο PlayStation 2». Το λιγότερο που θα μπορούσε να ειπωθεί για το GoW 2
Μετά την κυκλοφορία του God of War το καλοκαίρι του 2005, λίγα ήταν πλέον τα παιχνίδια του PlayStation 2 που θα μπορούσαν να μας εντυπωσιάσουν. To στούντιο Santa Monica της Sony Computer Entertainment America είχε πραγματικά ωθήσει την κονσόλα της Sony στα απόλυτα όριά της και προσέφερε, όχι μόνο ένα τεχνολογικό αριστούργημα, αλλά ένα παιχνίδι που διέπρεπε σε όλους τους τομείς του. Από εκεί και έπειτα, όλοι περιμέναμε το επόμενο βήμα του David Jaffe και της ταλαντούχας ομάδας του και το που θα μπορούσαν αυτοί οι άνθρωποι να οδηγήσουν το νέο franchise. Αν και το GameOver είχε δει και δοκιμάσει το God of War II στα πλαίσια της έκθεσης Ε3 2006, αυτό που βιώσαμε (και συνεχίζουμε να βιώνουμε) από την προηγούμενη εβδομάδα, όταν δηλαδή λάβαμε μια preview/ demo έκδοση του God of War II από τη Sony, δύσκολα περιγράφεται.
Το God of War II, πέρα από τον εντυπωσιασμό που προκαλεί στον παίκτη λόγω των απίστευτων τεχνικών χαρακτηριστικών του και του απολαυστικού του gameplay, έχει και μια ιδιαίτερη σημασία για τη βιομηχανία. Όσο και αν ακούγεται παράξενο, το παιχνίδι του Studio Santa Monica έρχεται για να ανατρέψει όλο το next-gen οικοδόμημα και να αποδείξει ότι υπάρχει ακόμα ζωή στα συστήματα που σταδιακά δίνουν τη θέση τους στην επόμενη γενιά. Ναι, είναι αλήθεια, όταν δημιουργούνται παιχνίδια σαν το God of War II στο PlayStation 2, η next-gen δύσκολα -και μόνο μέσα από λίγες εξαιρέσεις- μπορεί πραγματικά να δικαιολογήσει την ύπαρξή της.
Σε αυτό το κείμενο θα κάνουμε μια αναφορά στο, διάρκειας είκοσι περίπου λεπτών, demo που λάβαμε από τη Sony Hellas και το οποίο θα διατεθεί σύντομα μέσα από το επίσημο περιοδικό του PlayStation 2. Το demo αυτό δημιουργήθηκε με προσοχή, ιδιαίτερη μελέτη, ακόμα και πονηριά θα μπορούσαμε να πούμε, από την SCEA, προκειμένου, από τη μια να δημιουργήσει τεράστια αδημονία και εντυπωσιασμό στο κοινό και από την άλλη να αποδείξει ότι η αρχική μάχη στο God of War με τη Λερναία Ύδρα μέσα στα τρικυμισμένα νερά του Αιγαίου μπορούσε τελικά να ξεπεραστεί. Είναι γεγονός, αυτή η εντυπωσιακή μάχη, που έχει χαραχτεί στη μνήμη όσων δοκίμασαν το God of War, ξεπεράστηκε μέσα από ένα επικό ημίωρο, μέσα στο οποίο ο Kratos έρχεται αντιμέτωπος με τον μεγαλύτερο κίνδυνο που τον έχει απειλήσει μέχρι σήμερα: Τον εγωισμό του.
To demo του God of War II ξεκινά με μια σύντομη κινηματογραφική σκηνή, η οποία είναι άρρητα δεμένη με το τέλος του πρώτου τίτλου και δείχνει έναν υπερόπτη Kratos να στέλνει το στρατό της Σπάρτης από πόλη σε πόλη της Ελλάδας και να συνθλίβει τα πάντα στο πέρασμά του. Ωστόσο, η Αθηνά, που στο πρώτο παιχνίδι τον βοήθησε να εκθρονίσει τον Άρη, έχει ενοχληθεί από το πάθος του Kratos για περισσότερες καταστροφές και εξουσία και προειδοποιεί τον πρώην θνητό ότι πρέπει να πάψει να εκμεταλλεύεται τις δυνάμεις που του χάρισε η ίδια. Παρόλα αυτά, ο Kratos την αγνοεί και κατεβαίνει από τον Όλυμπο στη γιγάντια μορφή του, προκειμένου να βοηθήσει τις στρατιές της Σπάρτης να καταστρέψουν την υπό πολιορκία Ρόδο.
Μόλις ο Kratos αρχίζει τις καταστροφές, η Αθηνά στέλνει ένα γεράκι, το οποίο κλέβει τις θεϊκές δυνάμεις του και τις μεταδίδει στον Κολοσσό της Ρόδου, δηλαδή στο τεράστιο άγαλμα, που σύμφωνα με το θρύλο, δέσποζε στο λιμάνι του νησιού. Κάπου εδώ αρχίζει και το κυρίως παιχνίδι, καθώς ο Kratos οργίζεται από την εξέλιξη των πραγμάτων και, έχοντας ακόμα στην κατοχή του κάποιες από τις υπερδυνάμεις του, συνεχίζει τον αγώνα του κατά των ροδιτών αλλά και της Αθηνάς. Το σημείο όμως που προκαλεί ανατριχίλες έρχεται όταν ο Κολοσσός, όντας «ζωντανός» και εξαιρετικά εκνευρισμένος, αρχίζει να αναζητά τον Kratos. Από εκεί και έπειτα, τα είκοσι περίπου λεπτά που ακολουθούν δεν είναι τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από ένα μακροσκελές boss fight κατά του Κολοσσού, μια μάχη ενός πρώην θεού που έχει πλέον το μέγεθος ενός φυσιολογικού ανθρώπου με ένα μαγεμένο άγαλμα μερικές χιλιάδες φορές μεγαλύτερο από αυτόν.
Είναι περιττό να αναφέρουμε ότι συναρπαστικότερη έναρξη παιχνιδιού δεν έχει υπάρξει και δύσκολα θα υπάρξει στο άμεσο μέλλον. Το Studio Santa Monica πραγματικά ξεπέρασε τον εαυτό του, όχι μόνο σε επίπεδα έμπνευσης και εικαστικής αρτιότητας, αλλά και σε αυτά της τεχνολογίας. Το παιχνίδι διατηρεί μεν τη γραμμική φύση του, τις γνωστές action sequences με το πάτημα συγκεκριμένων κουμπιών, αλλά και τη σταθερή μη ελεγχόμενη κάμερα που είχαμε γνωρίσει στο πρώτο God of War, όμως δεν υπήρχε ουσιαστικός λόγος αλλαγής αυτών των πυλώνων του παιχνιδιού, μιας και είχαν αγαπηθεί από το κοινό ως είχαν.
Αυτό που φαίνεται πως γνώρισε σημαντικές βελτιώσεις είναι το μοντέλο χειρισμού του Kratos, καθώς ο ήρωας κινείται με περισσότερη ακρίβεια σε δύσκολα σημεία, που στο προηγούμενο παιχνίδι οδηγούσαν σε εκνευριστικές πτώσεις, ενώ από το σύντομο αυτό demo διαπιστώσαμε ότι σημαντικές βελτιώσεις και αναβαθμίσεις έχουν γίνει και στο εξαιρετικό σύστημα μάχης. Βέβαια, απώτερος σκοπός του demo δεν είναι να κερδίσει τις εντυπώσεις από το μοντέλο του χειρισμού και τα συνεχόμενα, μαγευτικά combos του Kratos, αλλά από την επίδειξη της 3D μηχανής που δημιούργησαν για το πρώτο παιχνίδι και βελτίωσαν σημαντικά για το δεύτερο τα ταλέντα στην Santa Monica.
Το demo του God of War II στην έκδοση που δοκιμάσαμε υποστήριζε απεικόνιση ευρείας οθόνης (16:9) και προοδευτική σάρωση στα 480p (κάτι που ελπίζουμε να δούμε στην τελική PAL έκδοση) με τα αποτελέσματα να ξεπερνούν κάθε προσδοκία. Έχοντας μάθει πια όλα τα μυστικά του PS2, οι προγραμματιστές δημιούργησαν έναν τίτλο με ελάχιστο έως ανύπαρκτο aliasing, εξαιρετικές αντανακλάσεις και particles, και ένα animation που ωθεί την κονσόλα στα όριά της.
Όπως είχε συμβεί και στο Shadow of the Colossus, το σύστημα σχεδιάζει και κινεί σε πραγματικό χρόνο μοντέλα με χαοτικές διαφορές μεγέθους (οι μάχες μεταξύ Kratos και Κολοσσού είναι απερίγραπτες), ενώ την ίδια στιγμή στον περιβάλλοντα χώρο συμβαίνουν δεκάδες πράγματα όπως μικροεκρήξεις, καταρρεύσεις κτιρίων και μάχες μικρής η μεγάλης κλίμακας μεταξύ στρατιωτών. Το πώς καταφέρνει το PS2 να φέρει εις πέρας όλες αυτές τις ενέργειες χωρίς το παραμικρό ίχνος πτώσης του frame rate είναι απορίας άξιο, αλλά συνάμα ένα δείγμα του πόσο καλά γνωρίζουν πλέον οι άνθρωποι της Sony το γερασμένο (;) σύστημα της εταιρείας τους.
Το γεγονός πως προκύπτουν τόσα πολλά που μπορούν να γραφούν για ένα demo διάρκειας είκοσι περίπου λεπτών νομίζουμε ότι λέει πολλά για την ποιότητα αυτού του τίτλου. Αν το Studio Santa Monica έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα παιχνίδι, που -πέρα από τον αρχικό εντυπωσιασμό- θα καταφέρνει να διατηρεί αυτά τα επίπεδα ποιότητας στο μεγαλύτερο μέρος του, τότε μετά το Μάρτιο θα μπορούμε να μιλάμε με ευκολία για έναν τίτλο που θα θέσει υποψηφιότητα για το καλύτερο παιχνίδι της χρονιάς με τις πιθανότητες απόκτησης αυτής της βράβευσης να είναι εξαιρετικά υψηλές.
Γιώργος Καλλίφας
Κυκλοφορία Μάρτιος 2007
{nomultithumb}
