Crackdown

«Το παιχνίδι με την Halo 3 Beta». Το Crackdown αξίζει πολλά περισσότερα από αυτόν τον χαρακτηρισμό

«Το παιχνίδι με την Halo 3 Beta». Το Crackdown αξίζει πολλά περισσότερα από αυτόν τον χαρακτηρισμό

«Το παιχνίδι με την Halo 3 Beta». Το Crackdown αξίζει πολλά περισσότερα από αυτόν τον χαρακτηρισμό

Πατήστε για μεγέθυνση της εικόναςΓια παιχνίδι που δεν έχει πρότερο σημαντικό ιστορικό και εύκολα αναγνωρίσιμο όνομα, το Crackdown τα έχει καταφέρει αρκετά καλά τους τελευταίους μήνες. Ο πρώτος λόγος, για τον οποίο το κοινό έστρεψε το βλέμμα του προς αυτό το άγνωστο παιχνίδι, είχε να κάνει με το γεγονός πως, υπεύθυνος παραγωγής του είναι ο Dave Jones, δηλαδή ένας εκ των δημιουργών του αρχικού Grand Theft Auto. Στη συνέχεια, όλος ο gaming κόσμος άρχισε να ασχολείται πραγματικά με το Crackdown μετά την ανακοίνωση της Microsoft σχετικά με την ύπαρξη μιας πρόσκλησης για την Halo 3 Beta εντός του δίσκου του Crackdown. Όπως ήταν αναμενόμενο όλοι οι κάτοχοι Xbox 360 περίμεναν με αδημονία τη στιγμή που θα έπιαναν στο χέρια τους αυτό το πολύτιμο δισκάκι, όχι για να παίξουν το Crackdown, αλλά για να δοκιμάσουν την «demo» έκδοση από την τρίτη περιπέτεια του Master Chief.

Όμως, το πόσο λάθος θα κάνει όποιος αγοράσει αυτό το παιχνίδι, μόνο και μόνο για αποκτήσει τη δυνατότητα να παίξει ένα ψήγμα του Halo 3, διαφαίνεται από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτά του. Το Crackdown δεν είναι τελικά ένα ασθενικός τίτλος που χρειαζόταν μια γερή ώθηση marketing από τη Microsoft για να καταφέρει να μπει σε όσο το δυνατόν περισσότερα σπίτια, αλλά ένα καθ’ όλα αξιόλογο παιχνίδι, με δική του ταυτότητα, αρκετά καλή ποιότητα και έναν πρωτόγνωρο εθισμό, τον οποίο σπάνια δύναται να συναντήσει κανείς σε shooter τρίτου προσώπου.

Πατήστε για μεγέθυνση της εικόναςΠαρόλο που τα ονόματα «Dave Jones» και «Grand Theft Auto» ακούγονταν όλο και περισσότερο όσο το Crackdown πλησίαζε προς την ολοκλήρωση της ανάπτυξής του, η αλήθεια είναι ότι ο πανούργος Σκωτσέζος δημιουργός του τίτλου, φρόντισε ώστε να μην προσφέρει στο κοινό έναν χλωμό κλώνο της διάσημης σειράς, αλλά έναν τίτλο που με το ένα πόδι πατά στα γνωστά θεμέλια του free roaming gameplay και με το άλλο επάνω σε ιδέες που εξελίσσουν τη «συνταγή» όντας ένα παιχνίδι που προσφέρει το κάτι παραπάνω. Δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε ότι το Crackdown αποτελεί μια μείξη του gameplay που χαρακτηρίζει τη σειρά GTA με τη απολύτως 3D φιλοσοφία των παιχνιδιών Spider-man. Το τι ακριβώς εννοούμε μιλώντας για «απολύτως 3D φιλοσοφία» και κάνοντας παραλληλισμούς με τα παιχνίδια της Activision θα το εξηγήσουμε στη συνέχεια.

Για την ώρα θα ξεκινήσουμε με την, μάλλον, αδιάφορη και επιδερμική ιστορία που πλαισιώνει τις περιπέτειες των πρωταγωνιστών. Βρισκόμαστε λοιπόν στο εγγύς μέλλον και σε μια περιοχή με το όνομα Pacific City. Όπως αναφέρει στην αρχή της περιπέτειας ο αφηγητής και υπεύθυνος για την ενημέρωσή μας σχετικά με τις αποστολές, η εγκληματικότητα στον πλανήτη έχει ξεπεράσει πλέον τα όρια και για αυτό υπήρξε η ανάγκη σύστασης μιας νέας μορφής αστυνόμευσης. Αυτή η νέα μορφή επιβολής της τάξης είμαστε εμείς ή για την ακρίβεια, οι αστυνομικοί που θα ελέγχουμε στο παιχνίδι. Πρακτικά, έχουμε να κάνουμε με γενετικά μεταλλαγμένους ανθρώπους, που έχουν μεν κάποιες υπεράνθρωπες δυνάμεις, αλλά που την ίδια στιγμή είναι ευάλωτοι στις σφαίρες και στα λοιπά όπλα των κακοποιών.

Πατήστε για μεγέθυνση της εικόναςΠέρα από τα πρώτα δύο με τρία λεπτά της έναρξης, το σενάριο του Crackdown δεν έχει κανένα απολύτως ενδιαφέρον, αλλά και ουσία στην εξέλιξη του παιχνιδιού και, εν τέλει, αποδεικνύεται στην Αχίλλειο πτέρνα του. Το μόνο που στοιχείο της ιστορίας που αξίζει αναφοράς είναι το γεγονός πως, στην τεραστίων διαστάσεων Pacific City, κυριαρχούν τρεις συμμορίες-αρχέτυπα. Σκοπός μας είναι να εξαλείψουμε την απειλή των Los Muertos (λατινοαμερικάνοι), Volk (Ρώσοι) και Shai-Gen (Κινέζοι), οι οποίοι έχουν μετατρέψει τις περισσότερες από τις γειτονιές και τους δρόμους της πόλης σε εμπόλεμες ζώνες. Μέσα από μια κίνηση που θυμίζει GTA, η Realtime Worlds έχει χωρίσει την Pacific City σε τρεις μεγάλες περιοχές, οι οποίες συνοδεύονται από αντίστοιχο βαθμό δυσκολίας.

Όμως ο τρόπος που προσεγγίζεται η κάθε μια από αυτές τις περιοχές, αλλά και η χρονική στιγμή στην οποία θα είμαστε έτοιμοι να αναλάβουμε τις επί μέρους αποστολές της, είναι δομημένος αριστοτεχνικά και με μια ροή που πολλά παιχνίδια θα ζήλευαν. Το βασικότερο χαρακτηριστικό αυτού του παιχνιδιού δεν είναι άλλο από τους ίδιους τους αστυνομικούς που θα ελέγχουμε προκειμένου να καταστείλουμε το έγκλημα. Μπορεί αρχικά να έχουμε στην κατοχή μας αστυνομικούς που είναι ελαφρώς ισχυρότεροι από το μέσο άνθρωπο, όμως ο τρόπος με τον οποίο μας δίνεται η δυνατότητα να χτίσουμε αυτούς τους υπέρ-στρατιώτες είναι, το λιγότερο, αριστουργηματικός.

Πατήστε για μεγέθυνση της εικόναςΠρακτικά έχουμε να κάνουμε με ένα μοντέλο ανάπτυξης τύπου RPG, μέσα από το οποίο ο χαρακτήρας που θα ελέγχουμε θα γίνεται όλο και ισχυρότερος απλά και μόνο χρησιμοποιώντας ξανά και ξανά τις διαθέσιμες κινήσεις του. Για παράδειγμα, όσο περισσότερο οδηγούμε τα αυτοκίνητα που είτε μας δίνει η υπηρεσία, είτε βρίσκουμε στο δρόμο, τόσο περισσότερο θα αυξάνεται το attribute της οδήγησης, με αποτέλεσμα όσο προχωρά το παιχνίδι, ο χαρακτήρας μας να μπορεί να ελέγχει με ταχύτερο, αλλά και αποτελεσματικότερο τρόπο τα διαθέσιμα οχήματα. Η ίδια ακριβώς φιλοσοφία διέπει και τα υπόλοιπα attributes του χαρακτήρα (χρήση όπλων, σωματική δύναμη, ευελιξία) με μοναδική εξαίρεση την τελευταία ιδιότητα, η οποία μπορεί να αυξηθεί και μετά από τη συλλογή ορισμένων πράσινων σφαιρών που βρίσκονται διάσπαρτες στην Pacific City. Εδώ εντοπίζεται και το στοιχείο που κάνει το Crackdown να ξεχωρίζει από κάθε GTA ή από κάθε κλώνο αυτής της σειράς και εδώ κάνει την εμφάνισή του το απολύτως 3D περιβάλλον που αναφέραμε πιο πριν.

Ως βιονικοί άνθρωποι λοιπόν, οι αστυνομικοί που έχουμε υπό την κατοχή μας έχουν ειδικές δυνάμεις. Μια από αυτές είναι η δυνατότητα άλματος πολλά μέτρα πάνω από το έδαφος. Σε αντίθεση λοιπόν με τα Grand Theft Auto, το νέο παιχνίδι του Dave Jones δημιουργεί μια μικρή επανάσταση στο genre, καθώς δίνει πλέον στον παίκτη τη δυνατότητα, όχι μόνο να κοιτάξει ψηλά, αλλά και να πάει εκεί! Θα διαπιστώσετε ότι όσο προχωρά το παιχνίδι και όσο ο χαρακτήρας που ελέγχουμε μπορεί και πηδά όλο και ψηλότερα, τόσο πιο εντυπωσιακό γίνεται το παιχνίδι, καθώς δίνεται η δυνατότητα να πάμε παντού και όποτε το επιθυμούμε. Αυτή η ανοιχτή φύση του παιχνιδιού, σε συνδυασμό με την κίνηση σε τρεις άξονες, είναι κάτι που βοήθησε  σημαντικά το Crackdown και πρόκειται για το στοιχείο-κλειδί που του προσδίδει έναν ξεχωριστό χαρακτήρα.

{PAGE_BREAK}
Πατήστε για μεγέθυνση της εικόναςΕίδαμε λοιπόν ότι έχουμε στην κατοχή μας έναν αστυνομικό με, σχεδόν, υπερδυνάμεις, μια τεράστια πόλη προς εξερεύνηση, αυτοκίνητα προς χρήση και όπλα. Πως μπορούμε να τα εκμεταλλευτούμε όλα αυτά; Η αλήθεια είναι ότι το Crackdown δεν περιορίζει τον παίκτη στον τρόπο που θα προσεγγίσει την εκάστοτε αποστολή. Ανά τακτά χρονικά διαστήματα μάς δίνεται μια ενημέρωση σχετικά με το ιστορικό της συμμορίας που πρέπει να ασχοληθούμε, καθώς και σημαντικές πληροφορίες, που έχουν να κάνουν με ξεχωριστές φιγούρες, οι οποίες -με τον έναν ή τον άλλο τρόπο- στηρίζουν την εκάστοτε συμμορία. Σε αυτό το παιχνίδι είναι πολύ σημαντικό να εξαλείψουμε ορισμένες από αυτές τις φιγούρες προκειμένου να αποδυναμώνουμε σταδιακά τη συμμορία και να καταστήσουμε ευκολότερη την τελική μάχη με το αφεντικό της.

Για παράδειγμα, εξοντώνοντας ένα σημαντικό στέλεχος της συμμορίας Los Muertos, το οποίο είναι υπεύθυνο για τη χρηματοδότησή της ή σκοτώνοντας από νωρίς κάποιο άλλο, το οποίο την προμηθεύει με όπλα, τότε θα δούμε ότι όταν έρθει η ώρα για τη μάχη με τον αρχηγό της συμμορίας, η κατάσταση θα είναι πιο ευνοϊκή για εμάς δεδομένου ότι οι πόροι των εγκληματιών θα έχουν μειωθεί και ο οπλισμός του θα είναι περιορισμένος. Παρόλη τη γραμμική φύση που διέπει τον πυρήνα των αποστολών στο Crackdown, σε καμία περίπτωση δεν είμαστε υποχρεωμένοι να την ακολουθήσουμε τυφλά, καθώς οι περισσότερες από αυτές προσφέρουν δύο ή τρία μονοπάτια προς την ολοκλήρωσή τους με τον ανάλογο βαθμό δυσκολίας.

Πατήστε για μεγέθυνση της εικόναςΗ Pacific City είναι ένας τεράστιος χώρος, στον οποίο μπορούμε να κάνουμε ότι θέλουμε και να πάμε σε όποιο σημείο της επιθυμούμε. Μέσα από αυτήν την ανοιχτή φύση του χώρου και τις διάφορες side-missions που υπάρχουν, μπορούμε να χτίζουμε σταδιακά τον χαρακτήρα που θα ελέγχουμε και -αφού κρίνουμε ότι είναι έτοιμος- να ξεκινήσουμε την εκτέλεση των κυρίως αποστολών. Όσον αφορά στις αποστολές και στο περιεχόμενό τους, αυτές περιορίζονται σε μια συνεχή ανταλλαγή πυρών με τα μέλη των συμμοριών και τα αφεντικά που πρέπει να εκτελέσουμε. Το σύστημα μάχης του Crackdown είναι σαφώς ανώτερο από αυτό των Grand Theft Auto, με δύο είδη σκόπευσης (με ή χωρίς lock on) και χρήση χειρoβομβίδων. Εκτός από τα όπλα, οι μάχες μπορούν να γίνουν και σε melee επίπεδο, ωστόσο, αυτές είναι μάλλον χλιαρές και δεν αξίζει κανείς να προβεί σε εφαρμογή τους, παρά μόνο για να αυξήσει τη σωματική ισχύ του πρωταγωνιστή ούτως ώστε στη συνέχεια να μπορεί εκτελεί ορισμένες από τις πιο εντυπωσιακές κινήσεις του.

Σε κάθε περίπτωση, η διαπίστωση του ότι το Crackdown εστιάζει σε δύο ειδοποιά στοιχεία (αναβάθμιση του ήρωα και βολές) έρχεται αβίαστα. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα άκρως διασκεδαστικό παιχνίδι, το οποίο ωθεί τον παίκτη στο να αναβαθμίζει συνεχώς τον ήρωά του, είτε εκτελώντας αποστολές, είτε απλά εξερευνώντας τον τεράστιο χάρτη της πόλης συλλέγοντας orbs ή πολεμώντας με της συμμορίες στους δρόμους, ενώ όσο γίνονται όλα τα παραπάνω και οι στόχοι επιτυγχάνονται το συναίσθημα της επιβράβευσης είναι πραγματικό έντονο. Εδώ ξεφεύγουμε πλέον από την αφηγηματική τακτική του Grand Theft Auto και έχουμε να κάνουμε με έναν τίτλο που τολμά να “παίξει” και να πειραματιστεί με την ιδέα του free roaming, να μην παίρνει τον εαυτό του και τόσο σοβαρά και να προσφέρει ένα ενδιαφέρον τελικό αποτέλεσμα, το οποίο είναι οικείο και συνάμα αρκετά ξεχωριστό.

Πατήστε για μεγέθυνση της εικόναςΑλλά εκτός από το βασικό τμήμα του gameplay και τις ιδέες που εφαρμόστηκαν επάνω του, το Crackdown διαθέτει και μια αρκετά εντυπωσιακή τεχνολογία. Βέβαια, σε ένα free roaming παιχνίδι, όπου ο κόσμος του είναι μερικές χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα και δεν απαιτείται καθόλου χρόνος φόρτωσης, τα γραφικά δεν θα μπορούσαν να αγγίξουν τα επίπεδα ενός Lost Planet ή ενός Gears of War, ωστόσο, το αποτέλεσμα είναι αρκούντως ικανοποιητικό. Αρχικά, οι δημιουργοί του τίτλου είχαν επιλέξει μια απολύτως «καρτουνίστικη» απεικόνιση για την τεχνοτροπία των γραφικών, όμως στην τελική έκδοση αυτή η τεχνική θυμίζει περισσότερο graphic novel παρά κινούμενα σχέδια.

Οι χαρακτήρες είναι σχεδιασμένοι σαν φιγούρες που ξεπήδησαν μέσα από ένα κόμικ, χωρίς όμως ποτέ αυτή η απεικόνιση να γίνεται τροχοπέδη για τον όποιο ρεαλισμό μπορεί κάποιος να εντοπίσει στο παιχνίδι. Αντιθέτως, έχοντας ως δεδομένο ότι το παιχνίδι συνδυάζει τις ρεαλιστικές μάχες με ένα sci-fi περιβάλλον και σχεδόν υπεράνθρωπους χαρακτήρες, η επιλογή της Realtime Worlds να προτιμήσει μια πιο cel-shaded προσέγγιση στην απεικόνιση μόνο θετικά λειτουργεί για το παιχνίδι. Εντυπωσιακός είναι και ο σχεδιασμός του ορίζοντα του τίτλου, ενώ σε πολύ καλά επίπεδα κυμαίνονται οι υφές που έχουν εναποθετηθεί στα στοιχεία του περιβάλλοντος καθώς επίσης και ο σχεδιασμός του νερού, μέσα από το οποίο πολλές φορές θα χρειαστεί να ολοκληρώσουμε ορισμένες αποστολές.

Πατήστε για μεγέθυνση της εικόναςΌσον αφορά στη γενικότερη τεχνολογία του το Crackdown διαπρέπει, κυρίως, διότι κάνει χρήση της μηχανής φυσικής Havoc. Με την εφαρμογή αυτή της διάσημης μηχανής στο Crackdown είδαμε ορισμένες εξαιρετικές εκρήξεις με τα ανάλογα αποτελέσματα στον περιβάλλοντα χώρο, καθώς επίσης και ρεαλισμό στον τρόπου που κινούνται, αντιδρούν στις συγκρούσεις, αλλά και καταστρέφονται τα οχήματα. Εν κατακλείδι, το τεχνολογικό κομμάτι του Crackdown κυμαίνεται στα επίπεδα που οφείλει να έχει ένα σύγχρονο, next-gen, free roaming παιχνίδι. Κλείνοντας, οφείλουμε να κάνουμε ιδιαίτερη αναφορά στο co-op τμήμα που διαθέτει το παιχνίδι, μέσα από το οποίο μπορούν δύο παίκτες να συνεργαστούν και να ολοκληρώσουν το σύνολο των αποστολών του, είτε μέσα από System Link είτε διαμέσου Xbox Live.

Όχι λοιπόν, το Crackdown δεν είναι ένας ακόμη κλώνος της σειράς GTA, ένα κακό παιχνίδι που βασίζεται στην Halo 3 Beta για να πουλήσει, ούτε καν ένα «Zone of the Enders» (ένα παιχνίδι της Konami που πούλησε απλά και μόνο επειδή περιείχε στη συσκευασία του το demo του Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty). Το GameOver εκτιμά ότι το πόνημα του Dave Jones και της ομάδας του στην Realtime Worlds, είναι μεν ένας τίτλος με κάποια μικρά προβλήματα, αλλά την ίδια στιγμή διαθέτει πολλά αξιόλογα στοιχεία και μια ποιότητα που σίγουρα αξίζει να απολαύσουν οι κάτοχοι του Xbox 360.

Γιώργος Καλλίφας

Ανάλυση Οθόνης 480p/ 720p/ 1080i
Widescreen Ναι
PAL 60Hz Ναι (υποστήριξη μόνο σάρωσης 60Hz)
Ήχος Stereo/ Surround/ Dolby Digital 5.1
PEGI 18+

Γιώργος Καλλίφας
Γιώργος Καλλίφας

Απο το 1982 και έναν "κλώνο" κονσόλας Atari ξεκίνησε το μικρόβιο. Από εκεί και πέρα τα πράγματα πήραν το δρόμο τους. Commodore 64, Amiga 500, PC, SNES, PlayStation, Xbox... Το μικρόβιο έκατσε για τα καλά και παραμένει στο μυαλό μέχρι σήμερα . Σήμερα βρίσκει ακομα χρόνο για κανένα καλό JRPG ή FPS, αλλά και κανένα high fantasy βιβλίο, ταινίες και σειρές.

Άρθρα: 4180

Υποβολή απάντησης