WRC 5

Μία αναμενόμενη στραβοτιμονιά.

---

Πρωτάθλημα Ράλι. Το WRC 5 καλείται από γεννησιμιού του να σταθεί απέναντι στην υψηλή πρόκληση του Richard Burns Rally, στο playability του Colin Mc Rae Rally ή ακόμα και στην απλοποιημένη οδηγικά -αλλά απίστευτα εθιστική- αίσθηση οδήγησης του SEGA Rally. Άδικο, δεν νομίζετε; Και όμως. Στα μάτια του σύγχρονου gamer, που αρνείται να απαγκιστρωθεί από όλα τα παραπάνω, καμία νέα πρόταση δεν αξίζει να κυκλοφορεί στην αγορά αν δεν ασπάζεται το άτυπο, ιερό Ευαγγέλιο με τις 10 racing εντολές. Σίγουρα το WRC 5 δεν θα μπορούσε να πετύχει καλύτερη ημερομηνία κυκλοφορίας για τη χώρα μας, μιας και πέφτει επάνω στο ράλι Ακρόπολις, αλλά από εκεί και έπειτα καλείται να αντέξει στα πολλαπλά τρακαρίσματα και στραβοτιμονιές που θα συναντήσει, για τις οποίες μάλλον ευθύνεται το ίδιο και κανένας άλλος.

Καταρχάς η BigBen αποφάσισε φέτος να εμπιστευτεί την Kylotonn Games και όχι την Milestone και παρόλο που ο προηγούμενος developer δεν κατάφερε ποτέ να παραδώσει μία πλήρη πρόταση, η νέα ομάδα από την Γαλλία φαίνεται πως δύσκολα θα καταφέρει να προσεγγίσει –έστω και από απόσταση- την καρό σημαία. Το WRC 5 παρέχει όλες εκείνες τις επιλογές που συνήθως αντικρίζει κάποιος σε μία racing πρόταση. Προσπερνώντας το περιττό rally school, ο παίκτης καλείται να χτίσει μία αγωνιστική καριέρα –μέσω του career mode φυσικά- ενώ αν αυτό φαντάζει σαν κάτι χρονοβόρο, δεν έχει παρά να δοκιμάσει την τύχη του σε έναν και μόνο αγώνα, να δηλώσει συμμετοχή για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, ενώ οφείλει απλά και μόνο να προσπεράσει την ενότητα multiplayer. O developer μπορεί να άλλαξε, κάποιες κακιές συνήθειες δυστυχώς όχι.

“Η αγωνιστική σταδιοδρομία του καθενός θα ξεκινήσει από το JWRC, σειρά θα έχει το WRC-2 και τέλος η ‘’κορωνίδα’’ του θεσμού, η κατηγορία WRC.”

Και αν τελικά έγιναν αλλαγές, οι περισσότερες είναι προς την λάθος κατεύθυνση. Καταρχάς, η επιλογή της εταιρίας να μεταπηδήσει στη νέα γενιά hardware, θεωρώντας πως με ελάχιστες βελτιώσεις –κυρίως αισθητικές- δεξιά και αριστερά θα έσωζε την παρτίδα, μάλλον είναο λανθασμένο. Συνήθως λένε ότι το κακό ξεκινάει από την ρίζα και το πρόβλημα με τη σειρά WRC, στην νεότερη ιστορία του, εντοπίζεται στον ίδιο του τον πυρήνα. Αυτός ο δισταγμός, αυτή η έλλειψη τόλμης να αποφασίσει τι τελικά θέλει και προς ποια κατεύθυνση επιθυμεί να κινηθεί, μετά από τόσα χρόνια, θεωρείται ανεπίτρεπτη. Arcade ή simulation; Δυστυχώς τίποτα από τα δύο. Για ακόμα μια φορά οι παίκτες θα αντικρίσουν ένα υβρίδιο, που θέλει να πιστεύει πως πάντρεψε επιτυχημένα αυτούς τους δύο κόσμους, αλλά τελικά βρέθηκε στο απόλυτο κενό. Το WRC 5 είναι μία πρόταση τόσο αναποφάσιστη που την μία στιγμή ο χρήστης θα μπορεί να κινείται συνεχώς πλαγιολισθαίνοντας και την αμέσως επόμενη να μην μπορεί να συγκρατήσει το όχημά του στην έξοδο μιας σχετικά απαιτητικής στροφής.

Οι διαθέσιμες βοήθειες θα μεταμορφώνουν το εκάστοτε αυτοκίνητο από μία υπερταχεία που κινείται σε ράγες, σε έναν ανεξέλεγκτο πύραυλο, συνθέτοντας ένα σύνολο απρόσωπο αλλά και αλλοπρόσαλλο. Όμως όταν καταπιάνεσαι με κάτι “υβριδικό” είναι πραγματικά δύσκολο να ικανοποιήσεις τους οπαδούς και των δύο μεγάλων κατηγοριών σε ό,τι έχει να κάνει με τους racing τίτλους, και το WRC 5 αποτυγχάνει στο να είναι ένα διασκεδαστικό arcade όσο και ένα προκλητικό simulator. Τι είναι τελικά; Μια πρόταση που θέλει να προσεγγίσει όσο το δυνατόν περισσότερο κοινό, προβάλλοντας ένα φιλικό προσωπείο, που μερικές φορές θέλει να κοιτάει πονηρά –αλλά πάντοτε επιφανειακά- και όλους εκείνους που ψάχνουν το κάτι παραπάνω.

“Το χαμηλό polygon account επιτρέπει στην μηχανή γραφικών να κινεί τα πάντα ταχύτατα ενώ τα συμπαθητικά εφέ της σκόνης, ντύνουν όμορφα το όλο σύνολο και κρύβουν διακριτικά ορισμένες χοντροκοψιές στον δρόμο.”

Το κείμενο μπορεί να φαντάζει αρνητικό αλλά όταν μετά από τόσα χρόνια συνεχίζει να υπάρχει μία στάσιμη κατάσταση, με υποψίες συμβιβασμών και βημάτων προς τα πίσω, ο πέλεκυς θα είναι πάντοτε βαρύς. Μην ξεχνάμε πως σοβαρό και ολοκληρωμένο WRC τίτλο οι φίλοι των τεσσάρων τροχών έχουν να δουν από εποχές… δύο γενεών hardware πίσω και βάλε.  Δυστυχώς μερίδιο ευθύνης φέρει και η έλλειψη ανταγωνισμού, αλλά κοιτώντας τα πάντα με μια πιο ψύχραιμη ματιά, πλέον σε κάθε πτυχή του μηχανοκίνητου αθλητισμού που καταπιάνεται με κάτι επίσημο, ανταγωνισμός απλά δεν υπάρχει. Ίσως το σκηνικό να συρρικνώνεται ακόμα περισσότερο, ίσως η διοργανώτρια αρχή να ζητάει παράλογα ποσά, ίσως το WRC σαν θέαμα να έχει χάσει την αίγλη του παρελθόντος –τι ίσως, αυτό είναι το μόνο σίγουρο- ίσως τελικά οι developers να στοχεύουν αλλού. Ερωτήματα που απαντήσεις δεν βρίσκουν, οπότε η γκρίνια καλό θα ήταν να σταματήσει εδώ.

Το WRC 5, ωστόσο, δεν είναι μία πρόταση που θα καταλήξει στον κάδο των απορριμμάτων. Ίσα ίσα που καταφέρνει να γίνει και συμπαθητική αρκεί να ξεκαθαρίσει ο καθένας στο μυαλό του πως η δημιουργία της Kylotonn Games θέτει από μόνη της χαμηλά τον πήχη και δίχως τυμπανοκρουσίες και φανφάρες προσπαθεί να γίνει διασκεδαστική. Και μέχρι ένα σημείο τα καταφέρνει. Το career mode για παράδειγμα δανείζεται σχεδόν όλες τις έξυπνες ιδέες της Milestone και δίνει ολοένα και περισσότερα κίνητρα στον παίκτη να κατακτήσει την κορυφή. Η αγωνιστική σταδιοδρομία του καθενός θα ξεκινήσει από το JWRC, σειρά θα έχει το WRC-2 και τέλος η “κορωνίδα” του θεσμού, η κατηγορία WRC. Δυστυχώς η λίστα των οχημάτων είναι περιορισμένη, όπως ακριβώς και στην πραγματικότητα, αλλά θα υπάρξουν στιγμές που οι παίκτες θα συλλάβουν τον ιδρώτα να τρέχει στο μέτωπό τους, εξαιτίας μια απαιτητικής ειδικής διαδρομής.

“Το WRC 5 είναι μία πρόταση τόσο αναποφάσιστη που την μία στιγμή ο χρήστης θα μπορεί να κινείται συνεχώς πλαγιολισθαίνοντας και την αμέσως επόμενη να μην μπορεί να συγκρατήσει το όχημά του στην έξοδο μιας σχετικά απαιτητικής στροφής.”

Το μοντέλο χειρισμού κάνει αρκετά καλά τη δουλειά του -δεδομένων των υποχωρήσεων που έχουν γίνει στην φυσική και το βάρος των οχημάτων- ενώ το χειριστήριο του PlayStation 4 –η δοκιμή έγινε στην νέα κονσόλα τηςSony- δείχνει να μην αντιμετωπίζει τους περιορισμούς των προκατόχων του σε τίτλους της συγκεκριμένης κατηγορίας. Με αυτά και αυτά οι ώρες πέρασαν ευχάριστα και τελικά το WRC 5 αποδείχθηκε σε μια ανέλπιστα ενδιαφέρουσα παρέα. Μια πρόταση που καταφέρνει να μετατρέψει την απλοϊκότητά της σε απλότητα και τελικά να είναι σε θέση να προσφέρει ένα χαλαρό και ξεκούραστο διήμερο γεμάτο φασαρία, φρεναρίσματα, σκασίματα εξατμίσεων και λάσπες. Μόνο ένα διήμερο όμως. Γιατί όσο και να θελήσει να εμβαθύνει κάποιος, η έλλειψη πόρων από την BigBen μετά από τόσα χρόνια, δυστυχώς δεν μπορεί να κρυφτεί.

Για μία ισχυρή κονσόλα όπως είναι το PlayStation 4 αλλά και το Xbox One το WRC 5 μοιάζει ξεπερασμένο από την εισαγωγική κιόλας σκηνή, ακόμα και με τον τρόπο που εμφανίζεται το μενού επιλογών. Σε ό,τι αφορά το κυρίως gameplay, την κατάσταση προσπαθούν να σώσουν τα όμορφα σχεδιασμένα αυτοκίνητα, που ως συνήθως κινούνται σε απαρχαιωμένες, από άποψη απεικόνισης, διαδρομές. Το χαμηλό polygon count επιτρέπει στην μηχανή γραφικών να κινεί τα πάντα ταχύτατα –δεν υπάρχουν και πολλά αυτοκίνητα επί της οθόνης εξάλλου…- ενώ τα συμπαθητικά εφέ της σκόνης, ντύνουν όμορφα το όλο σύνολο και κρύβουν διακριτικά ορισμένες χοντροκοψιές στον δρόμο.

Το damage model απλά ξηλώθηκε από την προηγούμενη πρόταση και ράφτηκε στα μέτρα της φετινής, δίχως βέβαια να αποτελεί αρνητική κίνηση γιατί κατά γενική ομολογία κάνει την δουλειά του αρκετά σωστά. Το ίδιο συμβαίνει και με τον ήχο, τόσο του συνόλου κινητήρα, κιβωτίου και εξάτμισης όσο και των συγκρούσεων, αν και τα εφέ των ελαστικών απέχουν πολύ ώστε να χαρακτηριστούν ως ρεαλιστικά.

Το WRC 5 σε καμία περίπτωση δεν ικανοποιεί, αλλά παράλληλα δεν απογοητεύει στο μέγιστο βαθμό. Αιτίες του κακού για ακόμα μια χρονιά είναι η στασιμότητα και η έλλειψη ανταγωνισμού, δύο παράμετροι που δείχνουν ικανές να αφήσουν τον παραγωγό της σειράς στο λήθαργο που βρίσκεται τα τελευταία χρόνια. Και δυστυχώς το κακό βρίσκεται στον ίδιο τον πυρήνα του τίτλου, που ακόμα και ο ίδιος δεν γνωρίζει τι πραγματικά επιθυμεί. Μπορεί άλλες εταιρίες να το έχουν κάνει μόδα και στο προσεχές μέλλον θα κριθούν και αυτές, αλλά ταπεινή μας άποψη είναι πως η σειρά WRC είναι αυτή που χρειάζεται ένα γενναιόδωρο reboot, όπου στα χέρια ενός ικανού developer –και με την ανάλογη οικονομική υποστήριξη- θα επαναφέρει στο προσκήνιο ένδοξες στιγμές του παρελθόντος. Στιγμές που θα πάψουν να υπάρχουν σαν αναμνήσεις, αλλά σαν μία νέα “ψηφιακή πραγματικότητα”.

Το review βασίστηκε στην PS4 έκδοση του παιχνιδιού.