Jibanyan…διαλέγω εσένα!

“Yokai”. Η λέξη αυτή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ιαπωνική πραγματικότητα. Για τους Ιάπωνες, τα Yokai είναι πνεύματα, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά μας και όχι πάντοτε με τον καλύτερο τρόπο. Τα Yokai μπορούν να προκαλέσουν μικροατυχήματα, ακούσιες αλλαγές στη συμπεριφορά των ανθρώπων ή ακόμα και πιο σοβαρά προβλήματα. Οπότε, είναι απορίας άξιο γιατί ένας τίτλος με αυτό το όνομα αποτελεί ήδη μια επιτυχημένη σειρά στην Ιαπωνία (με αρκετές συνέχειες) και φιλοδοξεί να κατακτήσει και τη Δύση, αρχής γενομένης στην Αμερική, όπου το παιχνίδι κυκλοφορεί εδώ και καιρό.

Υπάρχουν δύο απαντήσεις σε αυτό. Η πρώτη ακούει στο όνομα “Level-5”. Είναι η εταιρεία που μας έδωσε σειρές τίτλων όπως τα Ni no Kuni και Professor Layton, τίτλοι που ξεχώρισαν τόσο λόγω του εικαστικού όσο και του γενικότερης ποιότητας του gameplay. Και φυσικά, το ίδιο ισχύει και για το Yokai Watch. Από το πρώτο εισαγωγικό βίντεο μπορεί ο κάθε παίκτης να «μυριστεί» την εταιρεία και τη δουλειά που έχουν ρίξει τα άτομα που εργάζονται για εκείνη, στο πρώτο παιχνίδι μιας σειράς που «ήρθε για να μείνει», ενώ το ίδιο το παιχνίδι αποπνέει αυτόν τον αέρα ποιότητας. Η δεύτερη απάντηση ακούει στο όνομα “Pokémon”. Θα μπορούσε κανείς να πει πως η σειρά Yokai Watch είναι η αντιπρόταση της Level-5 στο ντόρο που σηκώνει μόνο και μόνο η αναφορά στα τερατάκια τσέπης της Game Freak. Επομένως, εκ πρώτης όψεως, το παιχνίδι έχει τις απαραίτητες περγαμηνές για να θεωρηθεί αρκετά καλό. Η αλήθεια, όμως, βρίσκεται κάπου στη μέση.

Η περιπέτεια ξεκινάει όταν ο ήρωας του παιχνιδιού (το φύλο του οποίου μπορεί να επιλεχθεί από την αρχή) αναλαμβάνει να μαζέψει κάποια έντομα ως μέρος μιας σχολικής εργασίας. Καθώς περιπλανιέται στο δάσος, εντοπίζει ένα μυστηριώδες αντικείμενο, το οποίο και του δίνει πρόσβαση στο Yokai Watch, ένα ειδικό ρολόι που του επιτρέπει να εντοπίζει τα διάφορα, αόρατα Yokai που περιπλανώνται στον κόσμο, από τα πιο αδύναμα μέχρι τα πιο δυνατά. Έτσι, ξεκινά να έρχεται σε επαφή με διάφορα Yokai στα πλαίσια αποστολών, η διάρκεια και το ύφος των οποίων θυμίζουν πολύ τηλεοπτικά επεισόδια. Η αφήγηση, λοιπόν, αρκετά συχνά είναι της μορφής “δίνω στον πρωταγωνιστή μια αποστολή, την εκπληρώνει, στο τέλος αντιμετωπίζει και ένα boss, νικάει και τέλος καλό, όλα καλά.” –κάτι που θα ξενίσει αρκετούς.

Ακόμα και έτσι, όμως, οι παίκτες δεν χρειάζεται να ανησυχούν ιδιαίτερα για τη διάρκεια του παιχνιδιού, καθώς οι αποστολές είναι αρκετές, ενώ υπάρχουν πάντα και οι δευτερεύουσες αποστολές, οι οποίες σε συνδυασμό με τις “χάρες” (Favors) αυξάνουν αρκετά σημαντικά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Οι υποψήφιοι παίκτες, όμως, πρέπει να έχουν στα υπόψιν ότι η επιτυχής ολοκλήρωση των αποστολών δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση. Ο χάρτης δεν κρύβει πάντα στοιχεία που βοηθούν στην ολοκλήρωσή τους, κάτι που σημαίνει ότι θα χρειαστεί αρκετό «ψάξιμο» για τον εντοπισμό των επόμενων βημάτων.

Η δράση του παιχνιδιού εκτυλίσσεται σε μια πόλη, η οποία χωρίζεται σε πολλά επιμέρους τμήματα. Η επαφή του παίκτη με τον κόσμο του παιχνιδιού είναι θετική από την πρώτη στιγμή και δίνει την αίσθηση μιας ζωντανής πόλης. Φυσικά, πρόκειται για μια πόλη που υπόκειται στα στάνταρ των περισσότερων RPG παιχνιδιών. Ωστόσο, κατά την περιπλάνησή του ο παίκτης θα δει οχήματα να κυκλοφορούν στο δρόμο, ενώ ακόμα θα χρειαστεί να υπακούσει και στον κώδικα οδικής κυκλοφορίας! Αυτό σημαίνει πως, πριν διασχίσει το δρόμο, πρέπει να πατήσει το ειδικό κουμπί για να ανάψει το φανάρι των πεζών. Αν το πράξει σωστά, ακούγεται ένας χαρακτηριστικός ήχος.

Φυσικά, υπάρχει και η επιλογή του να παρακούσει κανείς τον κανόνα, αλλά όλες οι παραβάσεις των κανόνων μπορεί να έχουν αρνητικές συνέπειες. Η γενικότερη εικόνα εντυπωσιάζει, καθώς θυμίζουμε πως ο τίτλος κυκλοφορεί σε φορητό σύστημα και πως τέτοια χαρακτηριστικά δεν εμφανίζονται συχνά σε τίτλους φορητών, ενώ όσον αφορά στο 3D εφέ του παιχνιδιού, μπορούμε να πούμε ότι λειτουργεί απροβλημάτιστα, δίνοντας το απαραίτητο βάθος, ενώ υπάρχουν σημεία που προσφέρουν και το “screen-jumping” εφέ . Όταν, μάλιστα, μπαίνουμε στα ειδικά περιβάλλοντα εντοπισμού των Yokai, η καθαρότητα και η ευκρίνειά τους μπορεί να ξαφνιάσει ευχάριστα τον παίκτη, που ξεχνάει ότι παίζει σε φορητό.

Στο πλαίσιο όμως αυτής της ευχάριστης εξερεύνησης ενός οπτικά όμορφου κόσμου, προστίθεται ένα μεγάλο αρνητικό. Ο ήρωας, καθώς τρέχει εξερευνώντας την πόλη, εμφανίζει σημάδια… κόπωσης, η οποία εκδηλώνεται μέσω μιας ειδικής μπάρας. Όταν η μπάρα εξαφανίσει το τελευταίο κόκκινο τετράγωνο, ο ήρωας κουράζεται και χρειάζεται λίγα δευτερόλεπτα να συνέλθει. Αυτό, όμως, μπορεί να γίνει αρκετά εκνευριστικό στη κανονική ροή του παιχνιδιού και… μοιραίο σε κάποια συγκεκριμένα σημεία της περιπέτειας, όπου ο ήρωας πρακτικά πρέπει να τρέξει για τη ζωή του!

Και, αν κάποιοι το θεωρήσουν ως στοιχείο αληθοφάνειας, που μερικές φορές απαιτείται από ένα RPG, το επιχείρημα αυτό αντικρούεται από την ύπαρξη του ποδηλάτου, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί όλη την ώρα, ακόμα και σε ανηφορική οδήγηση, χωρίς να κουράσει τον ήρωα. Αυτός ο περιορισμός στο τρέξιμο είναι σίγουρα αρκετά αρνητικός, κάτι που απ’ ότι φαίνεται ισχύει και στα επόμενα παιχνίδια της σειράς.