Hitman: Sapienza
Εκτέλεση με φόντο τη Μεσόγειο.
Εκτέλεση με φόντο τη Μεσόγειο.
Ένα μεσογειακό τοπίο ήταν, είναι και θα είναι ένας από τους εντυπωσιακότερους καμβάδες όπου μπορεί να σχεδιασθεί μια όποια ιστορία. Γεμάτο χρώματα, σφύζει από ζωή και λεπτομέρεια και ανεβάζει παλμούς, διάθεση και φαντασία. Τις περισσότερες φορές όμως που χρησιμοποιήθηκε σε videogame, τα αποτελέσματα έτειναν είτε προς τη χρωματική υπερβολή, είτε προς την ξύλινη αναπαράσταση, που εγκλώβιζε τη φυσική κινητικότητα της εικόνας κι έδινε πολύ γρήγορα την αίσθηση του πλαστικού περιορισμού.
“Χμ, χμ, χμ “κυρία ΙΟ Interacrive”! Αφού δοκίμασαν κι άλλοι κι απέτυχαν, ποιος ο λόγος να πέσετε στην ίδια λακούβα του “μεσογειακού δρόμου”…;” Πριν προλάβουν να αναπτυχθούν αυτές οι σκέψεις περαιτέρω, το παιχνίδι φορτώνει την αποστολή (η αλήθεια είναι ότι μας άφησε να σκεφτόμαστε αρκετή ώρα) και το νοητικό στόμα κλείνει με πάταγο. Ό,τι είδατε να περιγράφεται στην πρώτη παράγραφο, ό,τι περιμένατε να δείτε (και δεν είδατε) τόσα χρόνια, όσα έχετε βιώσει ιδίοις όμμασι σε κάποια γωνιά της Μεσογείου, είναι σε μεγάλο βαθμό εδώ!
Φαντασμαγορική απόδοση μιας πολύχρωμης κι ολοζώντανης Sapienza, με απότομους, αραιά δενδροφυτευμένους βράχους να φιλοξενούν στην αγκαλία τους ένα αμφιθεατρικό λιμάνι ποικίλλης αρχιτεκτονικής τεχνοτροπίας και δυσβάσταχτης λεπτομέρειας. Δρόμοι που δεν ακολουθούν καμία λογική, φυτά που κουνιούνται σε αρμονία με τον άνεμο, μικρά και μεγάλα έργα αστικής τέχνης, οχήματα αυτοκινούμενα, οχήματα πλεούμενα, και στο μέσο όλων, η πολύβουη ζωή ενός ανθρώπινου hive σε όλο του το μεγαλείο: Πλανόδιοι πωλητές, παιδιά που παίζουν, βιαστικοί και “μεσογειακά” αργοπορημένοι μικροεπιχειρηματίες, ποδηλάτα, Vespa, πιστοί που πηγαινοέρχονται στην εκκλησία, τουρίστες… Τόση λεπτομέρεια, όση μπορεί να επεξεργαστεί το βλέμμα κι η αντίληψή σας. Σιγά, σιγά γυρνάτε να ατενίσετε την ηρεμία της θάλασσας, που φουσκώνει και αδειάζει με αργούς και σταθερούς ρυθμούς. Ήρεμη, σαν μάνα που παρακολουθεί τα παιδιά της στο καθημερινό τους παιχνίδι.
Στη μέση όλων αυτών, ένα φονικό σχεδιάζεται. Ένα διπλό φονικό, για την ακρίβεια, που συνεχίζει την πλοκή του Hitman που είχε μπει στο ψυγείο πριν από ένα μήνα περίπου. Σε όποιον κι αν ανήκει η φωνή που δίνει τις εντολές στον πράκτορα 47, του ζητάει αυτή τη φορά να εκτελέσει έναν επιστήμονα, που φέρεται να έχει κατασκευάσει έναν άκρως επικίνδυνο ιό προς ωφελεία, μάλιστα, μιας εγκληματικής οργάνωσης. Ενώ αυτό σε παλαιότερους τίτλους θα φάνταζε αρκετό, εδώ τα πράγματα είναι περισσότερο περίπλοκα. Αφού “φύγει από τη μέση” ο δημιουργός, πρέπει να εξασφαλιστεί ότι ο ιός θα χαθεί μαζί του.
Έτσι, στο συμβόλαιο περιλαμβάνεται κι η εκτέλεση της στενότερης βοηθού του, που ίσως έχει την ικανότητα να φέρει σε πέρας την ανάπτυξη του επικίνδυνου αυτού όπλου. Επιπλέον, πρέπει να καταστραφεί και το πρώτο δείγμα του ιού, που πιθανότατα φυλάσσεται υπό πλήρη παρακολούθηση και αδιαπέραστη ασφάλεια σε κάποιο υπόγειο σημείο της φανταχτερής πόλης. Ο φαλακρός πράκτωρ θυσίασε το τυπικό κουστούμι για ένα πιο ταιριαστό Italian Suit (κοντομάνικο δηλαδή) και διαβάζει αμέριμνα την εφημερίδα του στο πάρκο απέναντι από την έπαυλη του μακαρονά στόχου. Εκεί τον “αφυπνίζετε”, λαμβάνοντας τον έλεγχο κι έρχεστε αντιμέτωποι, από πρώτο χέρι, με την χαοτική αίσθηση ελευθερίας που διατίθεται στο κεφάλαιο Sapienza.
Πώς μπαίνουμε μέσα; Από που να το πιάσουμε όλο αυτό; Να ορμήξω στους φρουρούς της κεντρικής πύλης απευθείας; Υπομονή, χαλάρωση και τα σχέδια θα αρχίσουν να παίρνουν μορφή στη φονική σας συνείδηση. Οι τρόποι διείσδυσης είναι πολλοί. Κάθε ένας από αυτούς ανοίγει μπροστά σας νέες λεπτομέρειες. Εξερευνείτε, αναθεωρείτε, σχεδιάζετε, βελτιώνετε. Κάποια στιγμή θα καταλήξετε με μια εφικτή στρατηγική. Αυτή, πάλι, θα αντέξει μέχρι να τεθεί σε εφαρμογή. Αυτοσχεδιασμός, αντανακλαστικά, εκμετάλλευση συμβάντων που λαμβάνουν χώρα μπροστά σας, hit! οr miss…
Η δομή του χάρτη έχει στηθεί με απίστευτη τέχνη, λεπτομέρεια και δημιουργικότητα. Θα βρίσκετε αντικείμενα. Θα αναρωτιέστε για την ενδεχόμενη χρήση τους και τους δυνατούς συνδυασμούς με τα ζωντανά γεγονότα του παιχνιδιού. Θα τα απορρίπτετε σχεδόν όλα και θα διαλέγετε αυτό που ταιριάζει στο στυλ της προσέγγισής σας. Σε κάποια μελλοντική προσέγγιση, μπορεί να τα ξανα-εξετάσετε. Κάποιος άλλος παίκτης μπορεί να τα έχει εκμεταλλευτεί ήδη στο δικό του πλάνο. Η λέξη “βάθος” μοιάζει λίγη να περιγράψει την πραγματικότητα του Hitman: Sapienza και συνάμα είναι η μόνη ικανή. Βάθος σε όλα. Βάθος παντού. Deep… (ξεφεύγεις Απόστολε…!). Δεν ξεχωρίζει κάποιο αντικείμενο ή μέσο. Δεν προτείνεται κάτι με hints του παιχνιδιού. Είναι όλα εκεί για εσάς. Μια βρύση που μπορείτε να την ανοίξετε κοντά σε έναν NPC… Τι πιο φυσιολογικό από μια βρύση σε έναν κήπο; Μπορεί να με φέρει πιο κοντά στο φόνο; Ναι και όχι. Εσείς παίζετε!
Αν όλα αυτά φαντάσουν υπερβολικά χαοτικά σε κάποιον παίκτη, μπορεί να ενεργοποιήσει κάποιο “opportunity” από το μενού του παιχνιδιού και να καθοδηγηθεί σε ένα από τα κάμποσα “έτοιμα” μονοπάτια δολοφονίας. Όμως, όπως είδαμε και στο Hitman: Paris, οι δημιουργικότεροι των communities εισάγουν δικά τους challenges. Δικούς τους τρόπους δολοφονίας, που χρησιμοποιούν τα διατιθέμενα καλούδια μέσα στον κόσμο και ξέφυγαν ίσως κι από τους ίδιους τους δημιουργούς. Γενικά, υπάρχει τρόπος για όλους και για όλα και ισχύουν όλα όσα είχαμε αναφέρει στο review του Season Premiere. Το νέο κεφάλαιο διατηρεί το υψηλό επίπεδο με το οποίο έγινε η αρχή και τολμούμε να πούμε ότι το ανεβάζει κατά τι περαιτέρω, φέρνοντάς μας πιο κοντά στο να το χαρακτηρίσουμε “το καλύτερο Hitman, ever”.
Με φαντασμαγορικό οπτικοακουστικό τομέα, πάμπολλες επιλογές και μεγάλη ελευθερία κινήσεων, το Hitman: Sapienza ενισχύει την πολύ καλή εικόνα που έδωσε το ξεκίνημα του νέου μέλους του franchise. Υπάρχει βάθος αρκετό για να σας κρατήσει απασχολημένους για λίγες μέρες – και φανταστείτε ότι μιλάμε για ένα απλό κεφάλαιο. Σύντομα, όμως, η ενασχόληση ακόμα και με τα δευτερεύοντα modes του παιχνιδιού θα σας φέρει σε κορεσμό, πολύ πριν την άφιξη του επόμενου επεισοδίου, κάνοντας αδικαιολόγητη ζημιά στην εμπειρία και τη συνολική εικόνα του τίτλου. Αφού όμως μπήκαμε σε αυτό το χορό, θα χορέψουμε. Ή, αν θέλετε, θα αναγκαστούμε να φάμε την απολαυστική αυτή ιταλική μακαρονάδα σε μεγάλες, γευστικότατες μπουκιές, που θα έρχονται όμως μια φορά κάθε μήνα (τα κατάφερες, ξέφυγες πάλι…).
To review βασίστηκε στην PS4 έκδοση του παιχνιδιού.
Διαβάστε επίσης
