Item: Armored Core 4
Rating: 6.5
Author: Γιώργος Καλλίφας

H γνωστή Mech σειρά της From Software κάνει το πρώτο της βήμα στη νέα γενιά συστημάτων

H γνωστή Mech σειρά της From Software κάνει το πρώτο της βήμα στη νέα γενιά συστημάτων

Για τα Mechs, τις φουτουριστικές πολεμικές μηχανές, οι οποίες ξεπήδησαν από τη φαντασία -κυρίως- των Ιαπώνων σχεδιαστών κόμικς, θα μπορούσαν να γραφτούν σελίδες επί σελίδων. Έχουμε δει δεκάδες εκφάνσεις αυτών των εντυπωσιακών μηχανών και έχουμε «πολεμήσει» χρησιμοποιώντας τις, είτε σε παραδοσιακά παιχνίδια δράσης (Mech Warrior, Armored Core), είτε σε RPG (Xenosaga). Μια σειρά παιχνιδιών, η οποία θεωρείται από τις πλέον γνωστές, αλλά και σημαντικότερες, για την εξάπλωση του genre, είναι η Armored Core της From Software. Η σειρά έκανε τα πρώτα της βήματα στο αρχικό PlayStation και κατάφερε να κάνει τη διαφορά μέσα από τις εντυπωσιακές μηχανές που προσέφερε, αλλά και χάρην του πιο «hardcore» gameplay που διέθετε. Παρόλο που η σειρά παρέμεινε αποκλειστική στα συστήματα της Sony για αρκετά χρόνια και πολλά επεισόδια (το Armored Core 4, που εξετάζουμε εδώ, δεν είναι το τέταρτο αλλά το όγδοο παιχνίδι της σειράς –συμπεριλαμβανομένων των spin-offs), για τη νέα γενιά η From αποφάσισε να το μεταφέρει και στο Xbox 360.

Και στις δύο εκδόσεις του, το Armored Core 4 είναι πανομοιότυπο σε όλα του τα επίπεδα (extras, single και multiplayer/ online modes), για αυτό, ό,τι διαβάσετε παρακάτω ισχύει και για τις δύο next-gen κονσόλες. Πριν ξεκινήσουμε αναλύοντας αυτά που θα βρει ο παίκτης δοκιμάζοντας το Armored Core 4, αξίζει να υπενθυμίσουμε στους αναγνώστες μας ότι η From Software έχει μεγάλη εμπειρία σε αυτό το είδος παιχνιδιών, όχι μόνο εξ αιτίας της εργασίας της στη σειρά Armored Core, αλλά και λόγω του Chromehounds, ενός ακόμα τίτλου με Mechs, ο οποίος , ωστόσο, ήταν εκ διαμέτρου διαφορετικός από το παιχνίδι που εξετάζουμε εδώ.

Τα δύσκολα στην παρουσίαση του Armored Core 4 έρχονται όταν φτάνει η στιγμή να μιλήσουμε για το σενάριό του. Και αυτή η δυσκολία προκύπτει από τον τρόπο που είναι γραμμένη η ιστορία και, κυρίως, από τον τρόπο που είναι δομημένη η αφηγηματική τακτική της From. Η ιστορία του Armored Core 4 είναι τόσο παράξενη -«θολή» θα λέγαμε- και αναπτύσσεται με τόση λίγη πληροφορία, ώστε, από ένα σημείο και έπειτα, ο παίκτης παύει πραγματικά να δείχνει ακόμα και το παραμικρό ενδιαφέρον για αυτήν. Άλλωστε τα τεκταινόμενα γύρω από τη δράση ελάχιστη σημασία έχουν και η προσοχή μας εστιάζεται στις μάχες, ένα στοιχείο που πλασάρεται και ως το πιο δυνατό χαρτί του τίτλου. Απλά, για την ιστορία, να αναφέρουμε ότι βρισκόμαστε σε κάποια μελλοντική εποχή, όπου ο πλανήτης Γη ελέγχεται από έξι μεγάλες εταιρείες.

Όπως είναι φυσικό, πρέπει να αναλάβουμε δράση και, χρησιμοποιώντας τις πολεμικές μηχανές μας, να εναντιωθούμε σε αυτούς τους οικονομικούς κολοσσούς, οι οποίοι διοικούν με σιδερένια γροθιά τον κόσμο και να απελευθερώσουμε την ανθρωπότητα. Παρόλο που το σενάριο του Armored Core 4 είναι όσο τετριμμένο, απλοϊκό, ή ακόμα και βαρετό, θα μπορούσε να είναι το σενάριο ενός παιχνιδιού, οι όμορφες κινηματογραφικές σκηνές το βοηθούν σημαντικά να αναπτυχθεί και σώζουν την κατάσταση.

Οι εν λόγω κινηματογραφικές σκηνές μάς θύμισαν έντονα τις αντίστοιχες των τελευταίων επεισοδίων της σειράς Ace Combat, δεδομένου ότι το σύνολό τους περιγράφει έναν «post apocalyptic» κόσμο, όπου τα μουντά χρώματα και ένα κομματιασμένος, καμένος πλανήτης κυριαρχούν. Παραλληλισμοί του Armored Core με άλλα παιχνίδια της αγοράς μπορούν εύκολα να γίνουν. Το πρώτο παιχνίδι που ήρθε στο μυαλό του γράφοντος βλέποντας τη γενικότερη ατμόσφαιρα του τίτλου της From ήταν το Steel Battalion της Capcom, το γνωστό Mech παιχνίδι, που μπορούσε να λειτουργήσει μόνο με το ειδικό χειριστήριο. Βέβαια, οι διαφορές μεταξύ των δύο παιχνιδιών σε ό,τι αφορά στο gameplay είναι χαώδεις, ωστόσο, αυτή η μουντή ατμόσφαιρα και η σκούρα παλέτα χρωμάτων είναι δύο στοιχεία που τα φέρνουν αρκετά κοντά.

Μιας και μπήκαμε στη διαδικασία να κάνουμε παραλληλισμούς, για όσους έχουν ασχοληθεί στο παρελθόν με παιχνίδια Mech, οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε τη θέση που παίρνει το Armored Core 4 στην αγορά και σε σχέση με άλλα παιχνίδια του είδους, αλλά και με το παρελθόν της σειράς. Παρόλο, λοιπόν, που η From διακηρύσσει ότι το παιχνίδι της διαθέτει φρενήρη δράση και υψηλή ταχύτητα, σίγουρα δεν καταφέρνει να αγγίξει τα επίπεδα ενός Zone of the Enders. Από την άλλη, το AC4 είναι σαφώς ταχύτερο από άλλα πονήματα του είδους όπως τα προαναφερθέντα Steel Battalion και Chromehounds, αλλά και από τα Mech Warrior της Microsoft. Σε γενικές γραμμές, το AC4 θέτει εαυτόν κάπου στη μέση, με τις anime επιρροές να μην είναι ιδιαίτερα έντονες, αλλά τον «ρεαλισμό» να δίνει τη θέση του σε φυσικές που δύσκολα θα μπορούσαν να ισχύσουν για οχήματα ύψους 20 μέτρων και βάρους πολλών δεκάδων τόνων.
{PAGE_BREAK}
Κάνοντας ένα συσχετισμό με τα προηγούμενα επεισόδια της σειράς Armored Core, το τέταρτο παιχνίδι φαντάζει σαν μια πιο λιτή, βατή και «mainstream» έκδοση. Πολλές από τις μηχανικές του παρελθόντος, όπως το ψηφιακό στόχαστρο που κλείδωνε στο στόχο με τη βοήθεια του παίκτη, εδώ έχει απορριφθεί και αντικατασταθεί από ένα, σχεδόν, αυτοματοποιημένο lock on σύστημα σκόπευσης. Πιο απλές έγιναν και άλλες βασικές λειτουργίες των NEXT -όπως αποκαλούνται τα Mechs στο παιχνίδι- όπως είναι η κίνηση boost. Πλέον, η μπάρα ενέργειας των jets μειώνεται μόνο κατά τη χρήση της επιτάχυνσης και όταν το ρομπότ μας χρησιμοποιεί τα jet του για πτήση και όχι όταν βρίσκεται στο έδαφος και κινείται με ιλιγγιώδη ταχύτητα, γλιστρώντας και αναζητώντας την καλύτερη θέση στο πεδίο της μάχης.

Ωστόσο, όσο ενδιαφέρουσες και αν είναι οι μάχες στο Armored Core 4 και όσο εντυπωσιακά και αν είναι πολλά από τα στοιχεία του, τα μειονεκτήματα δεν λείπουν και μάλιστα είναι τόσα, ώστε να καθιστούν το παιχνίδι της From ως, μάλλον, προβληματικό. Όσον αφορά στις αποστολές αυτές καθ’ αυτές, υπάρχουν δύο παράμετροι, οι οποίες ρίχνουν σημαντικά την απόλαυση που προσφέρουν οι μάχες. Η πρώτη προβληματική παράμετρος εντοπίζεται στη διάρκεια των αποστολών. Αν και ο αριθμός αυτών είναι μεγάλος και αρκεί για να προσφέρει μια ικανοποιητική εμπειρία στον παίκτη, η διάρκεια των περισσοτέρων δεν καταφέρνει να ξεπεράσει τα πέντε λεπτά.

Αυτή η επιλογή της From έρχεται σε άμεση αντίθεση με το Chromehounds, στο οποίο μια αποστολή μπορούσε να διαρκέσει σαφώς περισσότερο και, εν τέλει, μειώνει σε μεγάλο βαθμό την αντοχή του τίτλου στο χρόνο. Ένα ακόμα σημείο που μας ενόχλησε, έχει να κάνει με τα νοητά, αόρατα όρια που θέτει το παιχνίδι σε κάθε αποστολή. Στο Armored Core 4 ο παίκτης οφείλει να ακολουθεί πιστά τις συντεταγμένες που του δίνονται και να ελέγχει συχνά το ραντάρ του, ούτως ώστε να βρίσκεται πάντα εντός των ορίων της αποστολής. Αν δε γίνει αυτό, τότε η δεσποινίς που μας προσφέρει πληροφορίες στην εκάστοτε αποστολή, αρχικά, μας προειδοποιεί ότι είμαστε εκτός προκαθορισμένου πεδίου δράσης και, στη συνέχεια, ματαιώνει την αποστολή χωρίς δεύτερη σκέψη.

Αν είστε έτοιμοι να αποδεχτείτε αυτούς του –ενοχλητικούς κατ’ εμάς- περιορισμούς που θέτει το AC4, τότε είναι σίγουρο ότι θα απολαύσετε ένα από τα πλουσιότερα Mech παιχνίδια που κυκλοφόρησαν μέχρι σήμερα. Αυτή μας η αξίωση βασίζεται στο εκπληκτικό επίπεδο customiζation που προσφέρεται για τα Mechs. Κάθε ένα από τα δεκάδες αυτά γιγάντια πολεμικά εργαλεία, μπορεί, όχι μόνο να αλλαχθεί αισθητικά, αλλά να γνωρίσει τεράστιες βελτιώσεις μέσα από αναβαθμίσεις και αγορές νέων περιφερειακών και ανταλλακτικών. Κάτι παρόμοιο είχε μεν συμβεί και στο έτερο πόνημα της From Software (βλ. Chromehounds), ωστόσο, εδώ το επίπεδο μετατροπής, βελτίωσης, καλύτερης ρύθμισης και αλλαγής των Mechs είναι πρωτοφανές. Πραγματικά, δεν θα ήταν υπερβολή αν χαρακτηρίζαμε το Armorde Core 4 ως το «Forza Motorsport 2» των Mech παιχνιδιών.

Ατυχώς –και όπως πολλάκις έχουμε αναφέρει σε αυτό το κείμενο μέχρι στιγμής- τα προβλήματα του τίτλου είναι περισσότερα από τα θετικά του στοιχεία. Ένα ακόμα από αυτά τα μειονεκτήματα εντοπίζεται στην τεχνολογία του. Το Armored Core 4, παρόλο που κυκλοφόρησε σχεδόν ένα χρόνο μετά το Chromehounds, μοιάζει πιο παρωχημένο και λιγότερο «next-gen» από τον προκάτοχό του. Οι όμορφοι χρωματισμοί, το ικανοποιητικό draw distance, τα εντυπωσιακά εφέ των εκρήξεων και η εξαιρετική λεπτομέρεια στα σώματα των Mechs, τελικά δεν αρκούν για να κάνουν το μάτι να παραβλέψει το μουντό και χωρίς καθόλου φαντασία σχεδιασμό του περιβάλλοντος, την ολοκληρωτική απουσία υφών από τα κτίρια και την αλλοπρόσαλλη επιλογή της From να καταστήσει ικανά προς καταστροφή ορισμένα στοιχεία του περιβάλλοντος και κάποια όχι.

Στην εποχή των εκατομμυρίων πολυγώνων θέλουμε να εξαπολύουμε ρουκέτες και να διαλύουμε τα πάντα και όχι μόνο αυτά που αποφάσισε ένας, μάλλον οκνηρός, προγραμματιστής. Και όταν το MechAssault της Day 1 Studios προσέφερε δυνατότητα πλήρους καταστροφής περιβάλλοντος το 2002, εν έτει 2007 και από τα νέα και παντοδύναμα μηχανήματα περιμένουμε, τουλάχιστον, το ίδιο.

Εν κατακλείδι, το Armored Core 4 αποτελεί μια προσπάθεια, η οποία δεν καταφέρνει να ξεπεράσει τη μετριότητα. Θεωρώντας ως δεδομένη την απόλαυση που είναι σε θέση να προσφέρει -κυρίως στους θιασώτες του είδους, αλλά και της σειράς- λόγω των πολλών και εντυπωσιακών Mechs και των εντυπωσιακών μαχών, το παιχνίδι της From Software στέκεται ικανοποιητικά. Από εκεί και έπειτα, λίγα έχει να χαρίσει σε εκείνον που δεν αρέσκεται στην κατηγορία.

Γιώργος Καλλίφας

Armored Core 4 Videocast