GameOver Vidcast #284

Υπάρχει ελπίδα;

Για πολλοστή φορά φέτος, ξυπνάς, πας προς την κουζίνα για καφέ ώστε να προετοιμάσεις τον οργανισμό για τη δύσκολη και γεμάτη μέρα που έρχεται, νομίζοντας ότι έχεις μπροστά σου πολλά προβλήματα. Τον ετοιμάζεις, προχωράς προς το σαλόνι, πιάνεις το τηλεχειριστήριο, ανοίγεις τηλεόραση ή ραδιόφωνο και ακούς, ξανά, για Χ αριθμό νεκρών σε κάποιο σημείο του κόσμου, επειδή κάποια βάρκα “τρύπησε” ή επειδή κάποιος ημίτρελος, για τους δικούς του λόγους, αποφάσισε να “αποδώσει δικαιοσύνη εις το όνομα του Χ”. Και γιατί όταν πεθαίνουν “τόσοι” άνθρωποι στη Γαλλία, η εικόνα του προφίλ σου στο facebook συνδυάζεται με τη σημαία της Γαλλίας, αλλά όταν πεθαίνουν άλλοι “τόσοι” στην Πόλη, δεν τη συνοδεύει η σημαία της Τουρκίας; Πώς στο καλό τα διαχωρίζουμε αυτά; Τι στο διάβολο συμβαίνει στο μυαλό μας;

Και αφού δεις τις αιματοβαμμένες και ελαφρώς θολωμένες εικόνες παιδιών να κείτονται νεκρά στο έδαφος ή να τα έχει ξεβράσει η θάλασσα σε μια παραλία, ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι μάλλον δεν έχεις προβλήματα.

Υπάρχει ελπίδα με αυτή την τρέλα που έχει κυριεύσει την ανθρωπότητα; Όχι, όχι μόνο την τρέλα που αφορά “τρομοκρατικά χτυπήματα”, αλλά την τρέλα που ζούμε καθημερινά. Στους δρόμους, που άνθρωποι πλακώνονται στις μπουνιές για μια θέση στάθμευσης, στο facebook και σε comments των sites, όπου… συνουσιάζονται θεοί και γονείς γιατί ψήφισες κάτι άλλο από αυτό που ψήφισα εγώ. Στα fora, που σφάζονται γιατί “τόλμησες να θίξεις την αγαπημένη μου gaming εταιρεία”. Πού στο καλό ήταν κρυμμένο τόσο μίσος;

Υπάρχει ελπίδα ρε παιδιά;