Maldita Castilla EX
“Χμμμ... να το πάρω δωρεάν στο PC ή να το αγοράσω στο Xbox One; Ιδού η απορία.”.
“Χμμμ… να το πάρω δωρεάν στο PC ή να το αγοράσω στο Xbox One; Ιδού η απορία.”.
Πού τελειώνει ο φόρος τιμής και πού ξεκινάει η ξεκάθαρη αντιγραφή; Πολύ συχνά αυτές οι δύο έννοιες συγχέονται. Δεν είναι απίθανο ένας δημιουργός να βλέπει σε μεταγενέστερους τίτλους έξυπνες αναφορές στις δημιουργίες του και να φουσκώνει με περηφάνια, ενώ σε άλλες περιπτώσεις να βλέπει οφθαλμοφανείς αντιγραφές και να τρίζει τα δόντια του από εκνευρισμό. Δεν ξέρουμε πώς θα νοιώθουν οι ιθύνοντες του κλασσικού Ghosts ‘n Goblins βλέποντας το Maldita Castilla, αλλά κάτι μας λέει ότι θα έχουν ανάμεικτα αισθήματα. Αν το 2012 νοιώσανε ικανοποίηση, βλέποντας έναν indie δημιουργό να ακολουθεί κατά γράμμα τη συνταγή του αδίστακτου platformer τους, μάλλον το 2016, για το ίδιο παιχνίδι, θα σκέφτονται πως ίσως θα έπρεπε να έχουν ένα μερίδιο από την πίτα.
Γιατί αυτός ο χρονολογικός διαχωρισμός; Επειδή το 2012, το μοναχικό στέλεχος της Locomalito έδωσε στο κοινό το Maldita Castilla εντελώς δωρεάν στους υπολογιστές, κάτι που συνηθίζει ο εν λόγω δημιουργός σε όλες τις δημιουργίες του, ενώ το 2016 αποφάσισε να προσθέσει ένα EX στο τέλος του τίτλου και να το εκδώσει στο Xbox One, ζητώντας το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 12 ευρώ. Περιέργως, η… EX έκδοση έχει τόσες λίγες διαφορές με την πρωτότυπη, που μόνο όσοι “κάψανε” το παιχνίδι του 2012 ίσως (ΙΣΩΣ, αν θέλουμε να δώσουμε μεγαλύτερη έμφαση) διακρίνουν ορισμένες προσθήκες. Η ουσιαστική διαφορά διακρίνεται στα μενού, τα οποία είναι καλύτερα σχεδιασμένα, αλλά και στη δυνατότητα επιλογής ανάμεσα από διάφορα φίλτρα που υποτίθεται ότι ξυπνούν μνήμες από την πάλαι ποτέ εποχή των “ουφάδικων” (στην πραγματικότητα, τα περισσότερα από αυτά τα φίλτρα δυσχεραίνουν την ορατότητα σε τέτοιο βαθμό, που δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος για να τα χρησιμοποιήσει κανείς).
Εάν μιλούσαμε για ένα απαιτητικό παιχνίδι, από άποψη ιπποδύναμης, τότε ίσως να υπήρχε λόγος ώστε να το αγοράσει κάποιος στο Xbox One. Ως έχει, όμως, είναι μάλλον απίθανο να μην το “σηκώνει” ο υπολογιστής σας, εκτός και αν έχετε ξεμείνει με μηχάνημα που έχει ακόμα τα Windows 3.1. Επομένως, ας ξεπεράσουμε το σκόπελο της ξαφνικής απαίτησης των 12 ευρώ για ένα παιχνίδι που μπορείτε να αποκτήσετε δωρεάν δίχως να χρειαστεί να φωνάξετε “Γιαρρρ!” με το που κατέβει στον υπολογιστή σας.
Επιστρέφοντας στην ουσία του παιχνιδιού, το Maldita Castilla όχι μόνο αποτελεί φόρο τιμής στο σαδιστικό Ghosts ‘n Goblins, αλλά ουσιαστικά αποτελεί μία ξεκάθαρη αντιγραφή. Η Locomalito πατάει εντελώς επάνω στο ύφος του εμπνευστή του, σε σημείο όπου όποιος ξόδεψε εκατοντάδες εικοσάρικα για να τιθασεύσει το πόνημα της Capcom, θα αισθανθεί ήδη από τα πρώτα δευτερόλεπτα πως βρίσκεται στα λημέρια του. Το μόνο που λείπει, ουσιαστικά, είναι να βλέπουμε τον πρωταγωνιστή να χάνει την πανοπλία του όποτε τον πετυχαίνουν οι εχθροί (αντ’ αυτού, ο πολεμιστής μας έχει τρεις καρδιές).
Φυσικά, η αντιγραφή του Ghosts ‘n Goblins εμφανίζεται και στην υψηλότατη δυσκολία, που σίγουρα θα αποτρέψει τους νεότερους παίκτες που δεν είναι συνηθισμένοι σε τόσο αντίξοες συνθήκες. Όσοι έχουν υπομονή, τουλάχιστον, θα έρθουν μπροστά σε μία σεβαστή ποικιλία διαφορετικών περιβαλλόντων και ποικίλων εχθρών. Από την άλλη πλευρά, μένοντας προσκολλημένο στην τεχνοτροπία μίας άλλης εποχής, το Maldita Castilla δεν καταφέρνει να προσφέρει οτιδήποτε αξιομνημόνευτο είτε σε εικαστικά επίπεδο είτε σε οπτικό, όπως, π.χ. κατάφερνε το Shovel Knight, παραμένοντας τελικά ένα platformer παιχνίδι στη σκιά του εμπνευστή του.
Αυτή η έλλειψη οποιασδήποτε προσπάθειας για καινοτομία είναι και το ουσιαστικότερο πρόβλημα του Maldita Castilla, ενός παιχνιδιού που κατά τα άλλα θα μπορούσε να έχει την ταμπέλα του “πνευματικού διαδόχου” του Ghosts ‘n Goblins. Για τη δημιουργία νοσταλγίας δεν αρκεί κάποιος να ακολουθήσει απλά και μόνο ευλαβικά τα βήματα ενός επιτυχημένου παλιού παιχνιδιού. Απαιτείται αυτή η έξτρα προσπάθεια ώστε να μας δημιουργεί μνήμες από το παρελθόν, καταφέρνοντας παράλληλα να εισάγει νέες ιδέες, οπτικά και παικτικά, προκειμένου μαζί με τις αναμνήσεις να φέρει και εκπλήξεις που καταφέρουν να αναθερμάνουν το ενδιαφέρον.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση το πόνημα της Locomalito δε γίνεται παρά να μας θυμίζει σε κάθε νέο επίπεδο και σε κάθε νέο εχθρό, πως 30 χρόνια πριν είχαμε στα χέρια μας ένα πραγματικά κορυφαίο τίτλο, ο οποίος ήταν καλύτερος σε όλους τους τομείς ανεξαιρέτως. Παρόλα αυτά, στη δωρεάν μορφή του το Maldita Castilla θα μπορέσει να κρατήσει το ενδιαφέρον, τουλάχιστον των βετεράνων του είδους, οι οποίοι θα θελήσουν να ακονίσουν τα αντανακλαστικά τους αλλά και να δουν νέα επίπεδα σε αυτήν την ανεπίσημη συνέχεια του Ghosts ‘n Goblins. Τώρα, το αν θέλει κάποιος να δώσει 12 ευρώ για να έχει και ένα “EX” στον τίτλο είναι άλλο θέμα. Εκτός αν είστε από αυτούς που είχατε το Street Fighter στο SNES και, παρόλα αυτά, για κάποιον ανεξήγητο λόγο δεν χάνατε ευκαιρία να ρίξετε τα πολύτιμα εικοσάρικά σας στην καμπίνα της γειτονιάς σας!
