World of Final Fantasy

Ένας κόσμος που δεν είναι για όλους…

Η περίπτωση του World of Final Fantasy είναι λίγο περίεργη. Αφενός κυκλοφορεί πολύ κοντά στο ιδιαιτέρως αναμενόμενο Final Fantasy XV, και αφετέρου ο ίδιος ο τίτλος με την ανακοίνωσή του, είχε ενθουσιάσει και ταυτόχρονα προβληματίσει τους παλαιότερους για το τι προσπαθεί να πετύχει η συγκεκριμένη υλοποίηση. Στόχος του World of Final Fantasy, από όταν είχε ανακοινωθεί, ήταν να απευθυνθεί σε ένα πιο ευρύ και νεότερο κοινό με τη βοήθεια της χρήσης του Chibi ύφους, ώστε να γνωρίσει περισσότερος κόσμος τους χαρακτήρες και τις τοποθεσίες των Final Fantasy παιχνιδιών. “Chibi” είναι ο σχεδιασμός ενός χαρακτήρα σε πολύ μικρό ύψος και κατά κύριο λόγο χρησιμοποιείται για να διακωμωδίσει μια κατάσταση ή, απλά, να δημιουργήσει χαρακτήρες που θα έχουν ως φύση το κωμικό ύφος. Για αυτό, εξάλλου, πολύ σπάνια είναι μέρος σε ολόκληρες anime σειρές και χρησιμοποιείται μεμονωμένα ανάλογα με τις ανάγκες του εκάστοτε σχεδιαστή.



Ως ιδέα, η γνωριμία και η δημιουργία ενός κόσμου Final Fantasy σε αυτό το ύφος φαίνεται αρκετά ενδιαφέρουσα, ακόμα περισσότερο αφού στο παρελθόν είχε γίνει παρόμοια και επιτυχημένη προσπάθεια με το Kingdom Hearts, όπου συνδέθηκαν οι κόσμοι των Square και Disney. Όμως, η Tose (ομάδα ανάπτυξης του τίτλου) είχε τελείως διαφορετικά σχέδια από το να φτιάξει ακόμη έναν τίτλο στο ύφος του Kingdom Hearts. Με αυτό το πλάνο -εκτός της χρήσης του chibi εικαστικού- ήθελε να χρησιμοποιήσει και άλλα στοιχεία, όπως το να μπορείς να πιάνεις και να εκπαιδεύεις τέρατα -όπως συμβαίνει στην περίπτωση των Pokémon- να αποδώσει μια κωμική και anime υπόσταση και παράλληλα, κάπου εκεί, να παρουσιάσει και τους χαρακτήρες των Final Fantasy.

Η υλοποίηση αυτής της ιδέας μοιάζει ονειρική. Το να μπορείς να συνδυάσεις διάφορα πράγματα που πέτυχαν στο παρελθόν και να δημιουργήσεις κάτι το εντυπωσιακό, σίγουρα θα ήταν το ευτυχές αποτέλεσμα, όμως η ιστορία διδάσκει πως όταν προσπαθείς να κάνεις πολλά πράγματα μαζί, συνήθως δεν πετυχαίνεις τίποτα και, παράλληλα, απομακρύνεσαι και από το στόχο που είχες θέσει εξ αρχής. Έτσι ακριβώς συμβαίνει στην περίπτωση του World of Final Fantasy -όπως αποδεικνύεται σε όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού. 

Η ιστορία του World of Final Fantasy ακολουθεί τα δίδυμα Lann και Reynn που έχουν αμνησία, τα οποία ξυπνούν σε έναν ψεύτικο κόσμο ονόματι “Nine Wood Hills” οπού έχει σταματήσει η ροή του χρόνου.

Σε αυτό το σημείο εμφανίζεται η Enna Kros, η οποία καθοδηγεί τους χαρακτήρες μας στο να μπουν στον κόσμο του Grimoire, ώστε να ανακτήσουν τις αναμνήσεις τους, ενώ τους παρέχει ως συνοδό τη βοηθό της, Tama, με στόχο να τους βοηθήσει και συμβουλέψει στο ταξίδι των χαμένων αναμνήσεων. Το Nine Wood Hills, δηλαδή η πρώτη περιοχή που θα βρεθείτε στην εκκίνηση του τίτλου, θα λειτουργεί ως το κέντρο επιχειρήσεών σας, αφού από εκεί μπορείτε να αγοράσετε διάφορα αντικείμενα, ενώ λειτουργεί ως το κύριο σημείο εισόδου στον κόσμο του Grimoire. Επειδή το WoFF κυκλοφόρησε προσφάτως, δεν θα αναφερθούν άλλα πράγματα για την ιστορία του παιχνιδιού ώστε να αποφευχθούν spoilers. Όμως, θα αναφερθούν τα όποια προβλήματα έχει το σενάριο και οι χαρακτήρες. Για να γίνει σωστή υλοποίηση του chibi ύφους, ο τίτλος πρέπει -αναπόφευκτα- να διαθέτει κωμικούς χαρακτήρες και ο κλήρος αυτού του έργου πέφτει στους Lann και Tama. Ο Lann είναι ο κλασικός, anime, αφελής χαρακτήρας, που όπως θα παρακολουθήσετε στην ιστορία, άλλα του εξηγούν και άλλα καταλαβαίνει. Για παράδειγμα, στην πορεία του παιχνιδιού, και όταν εξηγείται το πώς λειτουργεί η τηλεμεταφορά από ένα σημείο σε άλλο, αυτός νομίζει πως συζητούν για… φαγητό.

Η Tama είναι το πρώτο τερατάκι (mirage) που αποκτάτε ως συνοδός σας στο ταξίδι του Grimoire και είναι από τα mirages που έχουν τη δυνατότητα ομιλίας, ώστε να συνοδεύει και να ενισχύσει το κωμικό στοιχειό με τον Lann. Μέχρι και η ομιλία της χρησιμοποιεί τη λέξη “the” σε κάθε της πρόταση για το λόγο αυτό, οπότε, ως αντιστάθμιση, για να κρατήσει την όποια ισορροπία μπορεί να υπάρξει, την εκτελεί η Reynn ώστε να προσπαθήσει το παιχνίδι να αφηγηθεί τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στο Grimoire.

Ωστόσο, τα πράγματα είναι απελπιστικά δύσκολα, εφόσον οι κωμικοί χαρακτήρες υπερτερούν αριθμητικά, με αποτέλεσμα η όποια σοβαρότητα και το πεπρωμένο των χαρακτήρων που θέλει να αφηγηθεί το παιχνίδι να χάνεται λίαν σύντομως, αφού οι διάλογοι επηρεάζουν και το χαρακτήρα της Reynn κάποιες στιγμές. Οπότε, όσοι αναρωτιούνται αν έχει σοβαρό σενάριο ο συγκεκριμένος τίτλος, η απάντηση είναι πως η σοβαρότητα και η ροή της ιστορίας αλλάζει εκεί που τελειώνει το παιχνίδι, δηλαδή στα τελευταία κεφάλαια. Επίσης, υπάρχει και μια έλλειψη συνοχής ή, αλλιώς, ένα αίσθημα “βάζουμε λίγο από όλα, ώστε να προσεγγίσουμε τους πάντες”. Για παράδειγμα, η είσοδος στον κόσμο του Grimoire ξεκινά με ένα όμορφο anime cut scene, ενώ στη συνέχεια, τα επόμενα anime cut scenes είναι διάσπαρτα σε πολύ προχωρημένα κεφάλαια.

Τα in-game cut scenes, από εικαστικής άποψης, είναι πανέμορφα, με σωστούς φωτισμούς, όμορφο σχεδιασμό χαρακτήρων και προσεγμένο αγγλικό voice over, αν και το lip sync μοιάζει τις περισσότερες φόρες εκτός τόπου και χρόνου, σε βαθμό που μπορεί να επηρεάσει την εμπειρία. Όμως, πιο σημαντικό ρόλο στην αφήγηση έχει ο τρόπος με τον οποίο γίνεται αυτή και εδώ οι δημιουργοί αποτυγχάνουν, αφού τη μια θυμούνται να χρησιμοποιήσουν anime scenes και άλλοτε βάζουν in game cut scenes. Επιθυμητό θα ήταν, το σενάριο να ακολουθούσε ένα συγκεκριμένο μονοπάτι αφήγησης (σοβαρής ή κωμικής) και προβολής, ώστε να ήταν καλύτερη η ροή.