Cooking Mama

Και εδώ αρμόζει μόνο μια φράση: «Θέλω να γίνω Βέφα στη θέση της Βέφας»

Και εδώ αρμόζει μόνο μια φράση: «Θέλω να γίνω Βέφα στη θέση της Βέφας»

Εφαρμογής παράξενων και ιδιόμορφων ιδεών στο Wii συνέχεια. Μέχρι σήμερα έχουμε κάνει αρκετά ξεχωριστά πράγματα κρατώντας το Wii Remote, ξεκινώντας από ρίψεις σφαιρών μπόουλινγκ, συνεχίζοντας με τη χρήση του ως τιμόνι και καταλήγοντας στο να το κρατάμε ως μπαστούνι του γκολφ. Και ενώ στο μέλλον περιμένουμε ακόμα περισσότερες χιουμοριστικές και ιδιόμορφες ιδέες να έρθουν από τα διάφορα στούντιο ανάπτυξης, σήμερα, κρατώντας το Wii Remote έχουμε τη δυνατότητα να…μαγειρέψουμε. Εντάξει, το αποτέλεσμα του στριφογυρίσματος του Wii Remote ως κουτάλα ή η παλινδρομική του κίνηση ως τηγάνι μην περιμένετε να γεμίσει, εκτός από το χρόνο σας, και το στομάχι σας.

Ωστόσο, το Cooking Mama της Taito είναι μια ακόμα απόδειξη ότι το σύστημα της Nintendo ακολουθεί έναν εντελώς διαφορετικό δρόμο από εκείνον των PlayStation 3 και Xbox 360. Ναι μεν θα δούμε στο Wii «παραδοσιακούς» τίτλους, όπως τους Metroid Prime 3, Mario Galaxy και Super Smash Bros. Brawl, όμως, είναι πλέον ηλίου φαεινότερο ότι αυτό το σύστημα φτιάχτηκε για να κερδίσει ένα εντελώς νέο κοινό και να φέρει στον κόσμο του gaming ανθρώπους άλλων…κατηγοριών. Τα αποτελέσματα αυτής της πορείας δεν μπορεί να είναι αντικείμενο σχολιασμού αυτού του άρθρου και σίγουρα θα τα δούμε εν καιρώ.

Για την ώρα θα ρίξουμε μια ματιά σε ένα από τα πιο παράξενα παιχνίδια του Wii, το οποίο μεταφέρθηκε στο οικιακό σύστημα της Nintendo αφού διέγραψε λαμπρή πορεία στο Nintendo DS. Μαγειρεύουμε λοιπόν και αυτή τη φορά μέσα από έναν απλοϊκό και συνάμα διασκεδαστικό τίτλο, ο οποίος εστιάζει εντόνως στις λειτουργίες ανίχνευσης κίνησης του Wii Remote. Για όσους είχαν δοκιμάσει το Cooking Mama στο Nintendo DS αξίζει να αναφέρουμε ότι η έκδοση για το Wii είναι, παραδόξως, ελαφρώς πιο φτωχή. Από τη μία, το μοντέλο χειρισμού του Wii Remote, αρχικά, δείχνει να βρίσκει καλύτερη εφαρμογή στις, ας τις αποκαλέσουμε έτσι, μηχανικές του Cooking Mama από ότι η γραφίδα του DS, από την άλλη, έχουμε να κάνουμε με έναν λιτό τίτλο, από τον οποίο απουσιάζει χαρακτηριστικά η αντοχή στο χρόνο.

Τι θα κληθούμε να πράξουμε στο Cooking Mama αφού τοποθετήσουμε το δισκάκι του στο Wii; Η απάντηση είναι απλή: Να ξεκινήσουμε ένα εικονικό μαγείρεμα και να υλοποιήσουμε μερικές δεκάδες συνταγών από κάθε γωνιά του πλανήτη. Το παιχνίδι αποτελείται από μια πλειάδα “mini-games”, τα οποία απαιτούν από εμάς να εξομοιώνουμε την αντίστοιχη πραγματική κίνηση προετοιμασίας των συστατικών και του μαγειρέματος αυτών. Ενώ λοιπόν στην έκδοση του DS οι παίκτες καλούνταν να τεμαχίσουν λαχανικά «χαράζοντας» την οθόνη του φορητού, εδώ καλούνται να κινήσουν το Wii Remote στον αέρα ούτως ώστε να κατευθύνουν το μαχαίρι προς το επιθυμητό σημείο, να αναδεύσουν το τηγάνι και να σπάσουν τα αυγά.

Η μεγάλη διαφορά μεταξύ των δύο εκδόσεων και το σημείο όπου αυτή του DS φαντάζει ανώτερη έχει να κάνει με την ίδια τη φύση του τίτλου. Κόβοντας, κουνώντας και περιστρέφοντας το stylus επάνω στην οθόνη του DS το αποτέλεσμα μοιάζει σαφώς πιο ρεαλιστικό δεδομένου ότι κάθε μας ενέργεια γίνεται «επάνω» στην τροφή. Αντιθέτως, χρησιμοποιώντας το Wii Remote στον αέρα η αίσθηση δεν είναι εξίσου πειστική. Και εδώ εντοπίζεται ένα ακόμα πρόβλημα. Ατυχώς, το πέρασμα των κινήσεων στο Wii Remote δεν είναι όσο ακριβές θα περιμέναμε να ήταν, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα, πολλές φορές, ο χειρισμός να είναι ιδιαίτερα δύστροπος και το «μαγείρεμα» να εξελίσσεται σε μια επίπονη διαδικασία. Το παιχνίδι προσπαθεί να λύσει αυτό το πρόβλημα εμφανίζοντας βέλη επάνω από τα σημεία που πρέπει κάθε φορά να ενεργήσουμε.

Όμως και πάλι, το Wii Remote δεν δείχνει να είναι σωστά ρυθμισμένο και η ακρίβεια στις κινήσεις δείχνει περιορισμένη. Αυτά τα προβλήματα δεν ισχύουν στο σύνολο του παιχνιδιού, και αυτό σίγουρα προκαλεί ανακούφιση, μιας και το Cooking Mama δεν θα μπορούσε να προσφέρει απολύτως τίποτα στον παίκτη, όντας τίτλος σχεδιασμένος ολοκληρωτικά επάνω στο Wii Remote. Με τα λεπτά να περνούν και τον επίδοξο «Μαμαλάκη» να μπαίνει στο κλίμα και να μαθαίνει τις ιδιοτροπίες και τα μυστικά του χειρισμού, στο μυαλό αρχίζει να εγκαθίσταται το μικρόβιο του εθισμού. Κάθε συνταγή, η οποία αποτελείται από ορισμένα στάδια/ μίνι παιχνίδια προετοιμασίας, αφού ολοκληρωθεί ξεκλειδώνει μια νέα. Και οι συνταγές ποτέ δεν είναι ίδιες μεταξύ τους.

Τη μία φορά μαγειρεύουμε την παραδοσιακή παέγια της Ισπανίας, μετά ετοιμάζουμε ένα τυπικό αγγλικό πρωινό, ενώ δεν λείπουν και πιο εξωτικές προτάσεις, όπως διάφορα εδέσματα βασισμένα στο ρύζι (ναι, ιαπωνικές συνταγές είναι αυτές, είναι αυτονόητο). Όλος αυτός ο χρόνος στην κουζίνα δεν απαιτεί από τον παίκτη τίποτα περισσότερο από τη χρήση του Wii Remote. Σε αυτό το παιχνίδι το χειριστήριο του Wii έχει πολλές υποστάσεις. Άλλοτε λειτουργεί σαν ανοιχτήρι κονσέρβας, άλλοτε σαν κουτάλα ανάδευσης, άλλοτε σαν μαχαίρι και πολλές φορές παίρνει το ρόλο των χεριών μας όταν έρχεται η στιγμή να σπάσουμε αυγά για να ετοιμάσουμε μια γευστικότατη (αυτό το φανταστήκαμε) ομελέτα.

Το Cooking Mama διαθέτει τρία διαφορετικά modes, με το βασικότερο να είναι μια single player εμπειρία, στην οποία εξελίσσονται όλα όσα περιγράψαμε πιο πριν. Από εκεί και έπειτα, υπάρχει το απαραίτητο tutorial, ένα παράξενο «contest» mode, όπου ερχόμαστε αντιμέτωποι με χαρούμενες ethnic φατσούλες και ένα multiplayer mode, στο οποίο καλούμαστε να αποδείξουμε την αξία μας στη μαγειρική απέναντι στους φίλους μας. Στην ουσία του λοιπόν, το Cooking Mama καταφέρνει να πετύχει το στόχο του σε ικανοποιητικό βαθμό, προσφέροντας διασκέδαση και άφθονο γέλιο, παρά τα όποια προβλήματα υπάρχουν στο σύστημα του χειρισμού.

Σε ό,τι αφορά στα γραφικά και στη γενικότερη απεικόνιση της κουζίνας και των προς μαγείρεμα συστατικών, η έκδοση για το Wii είναι σαφώς ανώτερη από εκείνη του DS. Πλέον, τα πάντα είναι τρισδιάστατα, ωστόσο, το cel shaded/ anime ύφος της κουζίνας και των χαρακτήρων που εμφανίζονται σε αυτήν τη…γευστική περιπέτεια είναι πανομοιότυπο με αυτό που είχαμε δει στο φορητό της Nintendo. Επιπροσθέτως, η απεικόνιση των τροφίμων είναι ρεαλιστικότερη, ενώ υπάρχει και η δυνατότητα εικαστικής παρέμβασης στην εικονική κουζίνα μας, ούτως ώστε να την φέρουμε κοντά στις δικές μας προτιμήσεις. Μέσα στη ρηχότητά και στην απλότητά του, το Cooking Mama αποτελεί μια από τις πιο ιδιόμορφες και διασκεδαστικές προτάσεις που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στο Wii.

Το γεγονός πως, η σύζυγός και το τέκνο του υπογράφοντος ξεκίνησαν με σκεπτικισμό να «μαγειρεύουν» και άφησαν τα Wii Remotes μόνο όταν εξαντλήθηκαν οι μπαταρίες τους, καθιστά σαφές τον αντίκτυπο που έχει αυτό το ιδιόμορφο project σε μη hardcore gamers, αλλά και τον εθισμό που είναι σε θέση να προκαλέσει. Το Cooking Mama δεν έρχεται για να διεκδικήσει τη θέση και το χρόνο που θα αφιερώνατε στο Gears of War, ενώ υποφέρει και από αρκετά προβλήματα σε ότι αφορά στο χειρισμό του. Ωστόσο, προσφέρει κάτι εντελώς διαφορετικό και σε αυτό το επίπεδο τα καταφέρνει αρκετά καλά. Τι είπαμε ότι έχουμε σήμερα για φαγητό;

Γιώργος Καλλίφας

Ανάλυση 480i/ 480p
Widescreen Όχι
PAL 60Hz Ναι
Ήχος Stereo
PEGI 3+