Guard Duty
Monty Python’s King’s Quest.
Monty Python’s King’s Quest.
Βαρύς υπότιτλος, ασήκωτος και γιγάντιος σαν πιτόγυρο Θεσσαλονίκης. Πώς τολμά ο ασύδοτος, click baiter reviewer να εξισώνει ένα άγνωστο pixel-ωτό παιχνίδι ως το νόθο παιδί των Monty Python και της θρυλικής σειράς King’s Quest; Πώς πέρασε τέτοια ιεροσυλία από το τμήμα του editorial και γιατί υπάρχουν πληροφορίες πως ο reviewer κυκλοφορεί ακόμα ελεύθερος στα καταπράσινα λιβάδια της Βρετανίας; Δύσκολα ερωτήματα στα σίγουρα, που θα μείνουν αναπάντητα, μιας και, όπως έλεγε και ο Tolkien, ορισμένα μυστήρια έχουν πολύ περισσότερο ενδιαφέρον αν δεν λύνονται. Βέβαια υπάρχουν και Βατερλoβιασύνες τύπου Game of Thrones S.08 αλλά ας μην ανοίγουμε καλύτερα θέματα πιο πολωτικά απ’ την κόντρα Mega Drive / SNES!
Το Guard Duty λοιπόν, αποτελεί δημιούργημα της διμελούς βρετανικής ομάδας Sick Chicken Studios, που μόνο και από το όνομα της εταιρίας θα μπορούσε κανείς να καταλάβει το στυλάκι και το χαρακτήρα των προσώπων που την απαρτίζουν. Εμφανέστατα οπαδοί της χρυσής εποχής των point and click adventures, φαίνεται πως αποφάσισαν και αυτοί να βάλουν το λιθαράκι τους στη σημερινή, νέα πλούσια περίοδο των adventure games από χέρια indie δημιουργών. Πήραν λοιπόν τις παιδικές τους αναμνήσεις και έβαλαν μέσα στο blender Black Adder, Monty Python και King’s Quest, και μετά από γερό τηγάνισμα με κουρκούτι, σέρβιραν στο πεινασμένο κοινό αυτό το ιδιαίτερο fish & chips… εεε point & click adventure game. Κατεβαίνει όμως ευχάριστα ή θέλει και σοδίτσα;
Από άποψη ιστορίας, εκ πρώτης όψεως το Guard Duty βασίζεται στα πολύ τυπικά fantasy πρότυπα. Κακός μάγος απαγάγει πριγκίπισσα/ αφανής ήρωας θα υπερνικήσει όλα τα εμπόδια και θα προσπαθήσει να τη σώσει. Το Guard Duty όμως, κάνει μερικές έξυπνες ντρίπλες παραπέρα και καταφέρνει να δώσει αυτό το κατιτίς παραπάνω με κάνα δυο έξυπνα κολπάκια. Το πρώτο αφορά στον τρόπο με τον οποίο έχει γραφτεί το παιχνίδι, ο οποίος είναι ο ορισμός της βρετανικής σάχλας. Οι δημιουργοί το παρουσιάζουν σαν “Monty Python tribute”, και παρόλο που η ποιότητα είναι αρκετά σκαλιά κατώτερη, η επιρροή είναι ξεκάθαρη και σχεδόν αναζωογονητική.
Comedy adventures έχουμε δει πολλά, όπως και fantasy με comedy στοιχεία, αλλά όλα τους σχεδόν προσπαθούσαν να κρατήσουν μια σοβαροφάνεια στη γραφή. Ε, εδώ όλα φεύγουν από το παράθυρο, με μια γραφή λαχταριστά ερασιτεχνική, που θυμίζει Dungeons & Dragons session σε φοιτητική λέσχη στην Αγγλία. Μοντέρνα αργκό, εξόφθαλμα και συχνά προσβλητικά Easter eggs και παρεϊστικο χιούμορ για pub, που θα σε κάνει να γελάσεις μόνο μετά από μερικές μπυρίτσες. Και ενώ μπορεί να ακούγεται κακό, αυτή η αφέλεια του Guad Duty κερδίζει μια ξεχωριστή θέση ανάμεσα σε τόσα άλλα adventure games.
To δε δεύτερο κολπάκι της ιστορίας, αφορά μια πολύ ωραία μανούβρα, με την οποία συνδέει δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους και το sci-fi με το fantasy στοιχεία. Ναι, έχουμε δει ξανά τέτοιες προσπάθειες, και εδώ η ιδέα παραμένει κλισέ, αλλά η υλοποίηση δίνεται πολύ έξυπνα και κάνει το παιχνίδι να ξεχωρίσει. «Ξεχωριστό» θα μπορούσαμε να πούμε και το voice acting του τίτλου, αλλά εδώ δυστυχώς με την κακή έννοια. Δεν είναι η πρώτη φορά που μια μικροσκοπική ομάδα προσπαθεί να δώσει voice acting στον τίτλο της, ηχογραφόντας οι ίδιοι (άντε, μαζί με κανένα κολλητό, μάνα και σύζυγο) όλες τις φωνές σε ένα παιχνίδι.
Είναι ορισμένες φορές που το αποτέλεσμα βγαίνει τρομακτικά καλό (Tex Murphy) και άλλες που είναι τόσο αστεία περίεργο, που γίνεται χαρακτηριστικό αγάπης για το παιχνίδι (Conspiracies 1-2). Υπάρχει όμως και η τρίτη η τρισκατάρατη περίπτωση, που απλά το voice acting σε κάνει να νοσταλγείς τον πρωταγωνιστή του Whispered World. Εμ, όταν προσπαθεί ένα άτομο δίχως voice acting ταλέντο να αποδώσει 10-15 διαφορετικές φωνές, είναι απόλυτα σίγουρο ότι η πλειοψηφία τους θα έχουν τις μαγικές δυνατότητες να τρυπήσουν τα αυτιά σας. Προσθέστε σε αυτό και την προσπάθεια για ακόμα πιο χαζοφωνούλες αλά Python, και έδεσε το γλυκό.
Στους υπόλοιπους τομείς τώρα, τα πράγματα είναι ικανοποιητικά, χωρίς να συγκλονίζουν. Υπάρχουν πολλά μουσικά θέματα και εφέ που προσφέρουν πόντους στην ατμόσφαιρα του παιχνιδιού, δίχως όμως να ξεχωρίζει κάτι. Ο τεχνικός τομέας από την άλλη, είναι ξεκάθαρα εμπνευσμένος από τις αρχές της δεκαετίας του 90, με εμφανείς επιρροές από King’s Quest, Quest for Glory, Lure of the Temptress και άλλα παιχνίδια της εποχής. Υπάρχει ένα ξεκάθαρο, δικό του στυλ, που υποστηρίζει καλά τον κόσμο του παιχνιδιού, αν και το sci fi τμήμα σίγουρα ξεχωρίζει και σε σχέδιο αλλά και σε animation απέναντι στο fantasy.
Όσον αφορά στο gameplay του, το Guard Duty είναι ένα παραδοσιακό 3rd person point & click adventure game, που χρησιμοποιεί σχεδόν αποκλειστικά inventory puzzles. Συνειδητά, οι δημιουργοί επέλεξαν η δυσκολία να είναι σε αρκετά χαμηλά επίπεδα ώστε να είναι πιο προσβάσιμο σε πολλούς παίκτες, κάνοντάς το μια αξιόλογη πρόταση για εντελώς αρχάριους, αλλά και μια πανεύκολη ενασχόληση για τους βετεράνους. Κάπου εδώ, κάποιος πρέπει να θέσει την ερώτηση του «ποιος ακριβώς αρχάριος θα αγοράσει ένα παιχνίδι που μοιάζει να βγήκε το 1992;» και γιατί να μην επικεντρώνεσαι στο νοσταλγικό κοινό; Από την άλλη, υπάρχουν πολλών ειδών παίκτες στην αγορά, οπότε η επιλογή της Sick Chicken θα κριθεί εκ του αποτελέσματος.
Ως έχει, το Guard Duty είναι ένα αξιόλογο “adventure σφηνάκι” 5 ωρών, που προσφέρεται στην τιμιότατη τιμή των μόλις 8,19 ευρώ, σε μια εποχή που πλέον η ταρίφα για πολλά indie παιχνίδια ξεκινάει από 15-20 ευρώ και άνω. Δεν είναι κάτι το ρηξικέλευθο, ούτε κάτι το οποίο θα ταράξει τα νερά της indie scene, αλλά το fan service και το μεράκι των (ξεκάθαρα fanboys) δημιουργών του, ξεχυλίζει από παντού. Για μια μικρή δόση νοσταλγίας, με δύο κουταλίες παλαβομάρας, αξίζει να του ρίξετε μια ματιά.
