Item: Mario & Sonic at the Olympic Games
Rating: 7
Author: ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΠΑΠΑΥΛΟΥ

Οι δύο πιο γνωστές φιγούρες των games συναγωνίζονται… διαφορετικά

Δύο από τις πλέον αναγνωρίσιμες φιγούρες στα videogames συναγωνίζονται…διαφορετικά

Οι εποχές που η Nintendo και η SEGA είχαν παραθέσει στην αγορά τις ανταγωνιστίκές προτάσεις τους στον τομέα των οικιακών συστημάτων ψυχαγωγίας έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Οι μάχες ανάμεσα στους gamers εκείνης της εποχής για το αν είναι ο Sonic ή ο Mario ο δημοφιλέστερος ήρωας συζητούνται μέχρι και σήμερα, ωστόσο, η απομάκρυνση της SEGA από την προσφορά gaming συστημάτων άλλαξε κάπως τα πράγματα. Η Nintendo συνεχίζει την πορεία της με home και portable συσκευές, την ώρα που η μέχρι πριν από δέκα χρόνια άμεση ανταγωνίστριά της έχει ξεκινήσει τη μεταφορά όλων των γνωστών franchises της στα τωρινά συστήματα, είτε με τη μορφή retail, είτε με τη μορφή downloadable περιεχομένου. Η συνάντηση που κάποτε φάνταζε απίθανη, είναι πλέον γεγονός, αφού οι δύο πασίγνωστες μασκότ συναντώνται στο Mario & Sonic at the Olympic Games.

Ο τίτλος, όπως είναι λογικό, έχει ως κύριο θέμα τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου που θα γίνουν το καλοκαίρι του 2008 και έχει την επίσημη άδεια από την Ολυμπιακή Επιτροπή. Όπως έχει τονίσει και η ίδια η SEGA, στην ανάπτυξη του τίτλου έχει δηλώσει έντονα «παρών» και ο Shigeru Miyamoto, κάτι που επιβεβαιώνει πως η σύμπραξη των δύο εταιριών δεν ήταν όσο προβληματική προέβλεπαν κάποιοι με το που διάβασαν το πρώτο δελτίο Τύπου.

Το Mario & Sonic at the Olympic Games προσφέρει τα κλασικά αγωνίσματα και καλεί τον παίκτη να πετύχει υψηλές επιδόσεις, είτε μεμονωμένα, είτε σε μια σειρά αγωνισμάτων, είτε ακόμα και σε ένα Mission mode. Ενώ στις δύο πρώτες περιπτώσεις η επιλογή χαρακτήρα είναι ελεύθερη (16 διαθέσιμοι, προερχόμενοι και από τα δύο franchises), στο τρίτο ο παίκτης καλείται να περάσει τα αγωνίσματα επιλέγοντας συγκεκριμένο αθλητή. Κάθε ένας από τους χαρακτήρες έρχεται με τέσσερις χαρακτηρισμούς όσον αφορά στην ταχύτητα, στη δύναμη, στην ικανότητα και στην αντοχή. Μπορεί, για παράδειγμα, ο Bowser να είναι καλύτερος στη δισκοβολία, γιατί είναι πιο ισχυρός από άλλους, ωστόσο σε αθλήματα όπως το τρέξιμο, απαιτεί περισσότερη προσπάθεια από το χρήστη σε επίπεδο εντολών για να καταφέρει να συναγωνιστεί ελαφρύτερους και ταχύτερους ήρωες.

Όσο πάντως κι αν ο τίτλος προσπαθεί να διαφοροποιήσει τους χαρακτήρες, οι αποστάσεις που έχουν κρατηθεί δεν είναι οι απαραίτητες, με αποτέλεσμα το gameplay ανα ήρωα να μη διαφέρει όσο θα περίμενε ο μέσος gamer. Κλείνοντας με αυτό τον τομέα, αξίζει να πούμε πως σε κάθε άθλημα ο παίκτης μπορεί να εισάγει και Mii του στο ρόλο του αθλητή.

Δίχως αμφιβολία ο χειρισμός είναι το σημαντικότερο σημείο της παράξενης αυτής σύζευξης που επιχειρήθηκε από τις Nintendo και SEGA. Κάθε αγώνισμα έχει τις δικές του απαιτήσεις με τον παίκτη να καλείται να πατήσει πλήκτρα, να περιστρέψει το χειριστήριο σε κάθετο άξονα και να κάνει ένα σχετικά μέτρια ποικιλίας συνδυασμό κινήσεων. Σε ορισμένα αγωνίσματα το Wii Remote είναι ο μοναδικός «πρωταγωνιστής», ενώ σε άλλα απαιτείται και η σύνδεση του Nunchuk. Ωστόσο, το μεγάλο πρόβλημα στο Mario & Sonic είναι ο βαθμός δυσκολίας που δημιουργείται από τη σύγχυση που προκαλείται στον παίκτη. Ενώ, για παράδειγμα, σε ένα αγώνισμα 100 μέτρων θα ήταν υπερβολικά απλό (και ευνόητο) ο παίκτης να χρειάζεται να πατάει δύο πλήκτρα εναλλάξ ή να κινεί Wii Remote και Nunchuk εναλλακτικά, η ομάδα προγραμματισμού επέλεξε να περιπλέξει την κατάσταση.

Χαρακτηριστικά, στα αγωνίσματα με τρέξιμο, χρειάζεται ειδικός συνδυασμός πλήκτρων για την αφετηρία και άλλη αλληλουχία εντολών για τη διαδικασία του αγώνα. Σε άλλα αγωνίσματα, όπως είναι για παράδειγμα το τραμπολίνο, οι εντολές φτάνουν τόσο γρήγορα και απότομα στην οθόνη, όπου είναι σχεδόν αδύνατο να επιτευχθεί κάποια καλή επίδοση στις πρώτες 10 με 20 προσπάθειες.

Είναι σαφώς θετικό το γεγονός ότι το παιχνίδι δεν είναι απλοϊκό, ωστόσο για το κοινό στο οποίο απευθύνεται ο τίτλος, σίγουρα τα πράγματα δε θα είναι όσο εύκολα θα περιμέναμε. Η συλλογιστική πίσω από το παιχνίδι είναι η προσφορά συλλογής mini-games με τη μορφή (gameplay) που έχουμε δει και αγαπήσει σε παιχνίδια όπως το Wii Sports, το Mario Party 8 και το Rayman Raving Rabbids. Ωστόσο, όπως μπορεί να θυμηθεί άνετα κάθε φίλος του GameOver, τα εν λόγω παιχνίδια έγιναν τόσο αγαπητά στο κοινό γιατί ήταν παράλληλα προσιτά στο μέσο χρήστη, απαιτώντας απλές κινήσεις και εύκολα κατανοητό χειρισμό.

Οπτικά, ο τίτλος κινείται σε πολύ καλά επίπεδα με έντονα χρώματα και όμορφα μοντέλα για τους πρωταγωνιστές. Το animation των χαρακτήρων είναι πολύ σωστά «δεμένο» με το background, δίνοντας με αυτό τον τρόπο τον καλύτερο δυνατό συνδυασμό σε όλα τα αγωνίσματα, ενώ προβλήματα συναντήσαμε μόνο στα αγωνίσματα κολύμβησης όπου πολλοί ήρωες έδειχναν απλά σαν να περπατούν μέσα στην πισίνα. Ο ηχητικός τομέας προσφέρει τα απολύτως απαραίτητα με τη μουσική να κινείται στα κλασικά «χαρούμενα» επίπεδα και τα επιφωνήματα των αθλητών και του κόσμου να περιορίζονται στα κλασικά ηχητικά εφέ.

Ο τίτλος των SEGA και Nintendo καταφέρνει να δώσει μια γερή γεύση των Ολυμπιακών Αγώνων που θα λάβουν χώρα στο Πεκίνο το καλοκαίρι που μας έρχεται. Το Mario & Sonic at the Olympic Games βασίζεται στη λογική των mini-games για τα αθλήματα και σε μεγάλο βαθμό καταφέρνει να προσφέρει μια αξιόλογη πρόκληση στον παίκτη. Ωστόσο το λίγο πάνω από το μέτριο επίπεδο δυσκολίας ίσως δυσκολέψει αρκετά τους νεαρότερους κατόχους Wii ή και ακόμα την κατηγορία των ανθρώπων που δεν έχουν συνηθίσει ακόμα στο χέρι τους τα Wii-Remote και Nunchuk. Η πολυπλοκότητα εντολών σε πολλά αθλήματα μπορεί να δημιουργήσει μια ανισορροπία ανάμεσα στον παίκτη και τους χαρακτήρες που ελέγχονται από τη CPU, κάτι που όμως ανεβάζει αυτόματα την αξία του multiplayer. Εν ολίγοις, έχουμε να κάνουμε με μια αξιόλογη προσπάθεια με τους δύο διάσημους ήρωες -και πάλαι ποτέ πολέμιους- σε πρωταγωνιστικούς και εντελώς διαφορετικούς ρόλους…