Need for Speed: ProStreet

Από τους παράνομους νυχτερινούς αγώνες στις νόμιμες διοργανώσεις. Είναι αυτή η αλλαγή που χρειαζόταν;

Από τους παράνομους νυχτερινούς αγώνες στις νόμιμες διοργανώσεις. Είναι αυτή η αλλαγή που χρειαζόταν;

Από την καθιερωμένη ετήσια ανανέωση των γνωστών franchises της EA δε θα μπορούσε να λείπει και η σειρά των Need For Speed. Μία σειρά που σε γενικές γραμμές κατάφερε να κρατήσει υψηλά την ποιότητά της, αναλογιζόμενοι βέβαια και το σχετικά μικρό διάστημα μέσα στο οποίο έπρεπε να βγει το κάθε μέρος της. Από το 2003 και μετά, τα Need For Speed είχαν στραφεί σε μεγάλο βαθμό στους παράνομους αγώνες, εκ των οποίων οι περισσότεροι λάμβαναν χώρα σε πολυσύχναστους δρόμους πόλεων. Παρόλο που και στα τέσσερα προηγούμενα παιχνίδια -από το πρώτο Underground και μετά- η όλη ατμόσφαιρα των παράνομων αγώνων ήταν αρκετά πετυχημένη σίγουρα είχε αρχίσει να κουράζει. Είναι ευχής έργον λοιπόν ότι η EA αποφάσισε να πραγματοποιήσει στροφή 180 μοιρών και να μεταφέρει το franchise στις νόμιμες διοργανώσεις αγώνων καθώς επίσης και να προσεγγίσει, ως ένα σημείο, ένα περισσότερο ρεαλιστικό μοντέλο χειρισμού. Παρόλο που κάποια στοιχεία από τις παράνομες νύχτες των προηγούμενων τίτλων μπορεί να μας έλειψαν -εύλογα βέβαια καθώς δε συνάδουν με το ύφος του ProStreet- σε γενικές γραμμές αποτελεί, κατά την γνώμη μας, μία καλοδεχούμενη αλλαγή.

Σε αντίθεση με τα τελευταία Need For Speed που περιείχαν μία σχετικά καλή υπόθεση, η οποία αποδιδόταν μέσα από μια μείξη GCI και κανονικών ηθοποιών, εδώ βλέπουμε ότι δεν γίνεται παρά μία ελάχιστη προσπάθεια στη δημιουργία κάποιου απώτερου στόχου. Εν συντομία, χειριζόμαστε τον οδηγό Ryan Cooper στην προσπάθειά του να “αναρριχηθεί” στις κατηγορίες αγώνων, ώστε να αποκτήσει τελικά το δικαίωμα (και το ανάλογο αυτοκίνητο) ούτως ώστε να αναμετρηθεί με τον Ryo, ο οποίος αποτελεί τον κορυφαίο οδηγό αυτών των διοργανώσεων. Τον τελευταίο θα τον δούμε σε μερικές cutscenes να προσφέρει θέαμα στο κοινό με το αυτοκίνητό του αλλά και να δίνει συνεντεύξεις στον παρουσιαστή των διοργανώσεων, προσπαθώντας τις περισσότερες φορές να υποβιβάσει την αξία του ανερχόμενου Ryan.  Αυτή η διαμάχη, ωστόσο, είναι τόσο επιφανειακή που πιθανόν να ξεχνάτε την ύπαρξη του Ryo μερικά λεπτά μετά την εμφάνισή του μόνο για  να τον θυμηθείτε όταν ξαναδείτε την επόμενη cutscene.

Ανάμεσα στις διάφορες αλλαγές εντοπίζεται και ο τρόπος διεξαγωγής των αγώνων. Πλέον, δεν επιλέγουμε να τρέξουμε σε μεμονωμένους αγώνες, αλλά αντίθετα επιλέγουμε τη συμμετοχή μας σε διάφορες διοργανώσεις, οι οποίες διεξάγονται καθόλη τη διάρκεια μίας ημέρας. Σε αυτές μπορεί να περιέχονται από τρεις και περισσότερες διαδρομές περιλαμβάνοντας τις περισσότερες φορές διαφορετικού είδους αγώνες. Αυτός ο διαχωρισμός του πρωταθλήματος σε διαφορετικές μέρες είναι αρκετά έξυπνος ενώ σε συνδυασμό με την πολύ καλή παρουσίαση που υπάρχει μεταξύ των αγώνων και κατά τη διάρκειά τους καταφέρνει να αποδώσει επιτυχώς την ατμόσφαιρα αυτού του είδους των διοργανώσεων. Μεταξύ των αγώνων παρακολουθούμε τον κόσμο να φωτογραφίζει τα διάφορα πανάκριβα αυτοκίνητα (κυρίως λόγω των ποικίλων μετατροπών) και να περιφέρεται ανάμεσά τους, ενώ ο παρουσιαστής μιλάει συνεχώς, έχοντας ένα σεβαστό αριθμό κειμένων ώστε να μη γίνεται γρήγορα επαναλαμβανόμενος -αν και θα υπάρξουν οι περιπτώσεις που θα ακούσουμε τα ίδια λόγια.

Σε γενικές γραμμές πάντως, το ProStreet καταφέρνει τελικά να μεταφέρει πολύ ωραία τον ξεχωριστό χαρακτήρα αυτών των ιδιόμορφων διοργανώσεων. Οι διάφοροι αγώνες χωρίζονται συνολικά σε τέσσερις κατηγορίες, οι τρεις από τις οποίες διαθέτουν και μερικές υποκατηγορίες. Οι Grip Race πίστες απαιτούν 2-3 γύρους για να τις ολοκληρώσουμε, στις οποίες αγωνιζόμαστε ενάντια 3-7 αντιπάλων. Μέσα σε αυτές θα βρούμε κανονικούς αγώνες ταχύτητας, time attack (με την καινοτομία πως αγωνιζόμαστε ταυτόχρονα με άλλους τρεις αντιπάλους, με τον κάθε ένα να ξεκινάει με διαφορά μερικών δευτερολέπτων από τον προηγούμενο), πρωτότυπους αγώνες Grip Class, όπου δύο ομάδες των τεσσάρων αυτοκινήτων -από ξεχωριστού επιπέδου απόδοσης- αγωνίζονται ταυτόχρονα έχοντας ως σκοπό να βγούμε πρώτοι στην ομάδα που ανήκουμε.

Τέλος, υπάρχουν οι Sector Shootout αγώνες, στους οποίους η διαδρομή χωρίζεται σε 4-5 κομμάτια, σε κάθε ένα από τα οποία δίδονται βαθμοί στον οδηγό που θα σημειώσει τον καλύτερο χρόνο. Οι Drag αγώνες μάς τοποθετούν σε μία μεγάλη ευθεία όπου επιβάλλεται να κάνουμε σωστά τις αλλαγές ταχυτήτων και την χρήση του Nitro προκειμένου να κάνουμε των καλύτερο δυνατό χρόνο. Εδώ βρίσκουμε και τον πρωτότυπο αγώνα ονόματι Wheelie, στον οποίο παίρνουμε βαθμούς ανάλογα με την απόσταση που καταφέρνουμε να κρατήσουμε το αμάξι όρθιο στις πίσω ρόδες. Ενδιαφέρουσα προσθήκη αποτελεί και το minigame, που προηγείται της εκκίνησης, το οποίο μας επιτρέπει να ζεστάνουμε τα λάστιχα. Στο εν λόγω παιχνίδι χρειάζεται να πατάμε ανάλογα το γκάζι, έτσι ώστε οι στροφές να βρίσκονται σε ένα συγκεκριμένο σημείο. Εντούτοις, δεν εντοπίσαμε κάποια διαφορά στην απόδοση του αυτοκινήτου, γεγονός που καθιστά την εισαγωγή του minigame ως μάλλον ανούσια.

Στους Drift αγώνες θα χρειαστεί να οδηγήσουμε όσο πιο θεαματικά γίνεται καθώς για να κερδίσουμε θα πρέπει, κάνοντας πλαγιολίσθηση, να κερδίσουμε τους περισσότερους πόντους, οι οποίοι εξαρτώνται από τη διάρκεια της πλαγιολίσθησης, τη γωνία του αμαξιού και την ταχύτητά του. Η τέταρτη κατηγορία αφορά τους αγώνες υψηλής ταχύτητας όπου καλούμαστε να οδηγήσουμε σε μεγάλες διαδρομές, με σχετικά μικρής κλίσης στροφές, επιτρέποντάς μας να φτάσουμε στα όρια του αυτοκινήτου. Τέλος, εκτός από το να διασχίσουμε πρώτοι την γραμμή του τερματισμού, σε μία παραλλαγή αυτών των αγώνων έχουμε ως στόχο να περάσουμε από διάφορα checkpoints με τη μεγαλύτερη δυνατή ταχύτητα, η οποία μετριέται αθροιστικά στον τερματισμό. Αυτή η κατηγορία περιέχει μάλλον τους πιο δύσκολους αγώνες δεδομένου ότι απαιτείται ιδιαίτερη ακρίβεια στην οδήγηση με το παραμικρό λάθος να μεταφράζεται, συνήθως, στη σύγκρουσή μας με κάποιο στοιχείο του περιβάλλοντος.

Στα τελευταία παιχνίδια της σειράς η σύγκρουση μπορεί να μην είχε σοβαρές επιπτώσεις, ωστόσο φέτος, η EA αποφάσισε να ενσωματώσει ένα μοντέλο καταστροφών, το οποίο σε ισχυρές συγκρούσεις είναι πολύ πιθανό να μας κοστίσει τον αγώνα (και μερικές χιλιάδες δολάρια). Αυτό είναι ένα μάλλον πρωτοποριακό στοιχείο -δεδομένης της φύσης των αυτοκινήτων- καθώς στην πλειοψηφία των τίτλων που παρουσιάζουν εμπορικά αυτοκίνητα οι ζημιές που απεικονίζονται πάνω τους αφορούν συνήθως μερικές γρατσουνιές ή σπασμένα τζάμια και καθρέφτες. Στο ProStreet θα δούμε τα αυτοκίνητα να τσαλακώνονται σε μεγάλο βαθμό, ανάλογα πάντα του σημείου που έρχεται σε επαφή, ενώ σε δυνατότερες συγκρούσεις αποκολλώνται τελείως διάφορα κομμάτια. Αυτή είναι και μια από τις καλύτερες προσθήκες του τίτλου, η οποία βοηθά ιδιαίτερα στη δημιουργία μεγαλύτερης αίσθησης ρεαλισμού.

Ωστόσο -και παρόλο που γίνεται σαφές μέσα από τα tutorials του παιχνιδιού ότι με τις συγκρούσεις πέφτει η απόδοση του αμαξιού- δεν παρατηρήσαμε κάποια αισθητή διαφορά, και τελικά ο μόνος λόγος για να μην χρησιμοποιούμε τους τοίχους ως… βοήθημα ούτως ώστε να παίρνουμε γρηγορότερα τις στροφές, είναι για να μη δούμε το αμάξι μας να μετατρέπετε σε μία άμορφη μάζα από λαμαρίνες. Μετά το τέλος του αγώνα μπορεί να χρειάζεται να πληρώσουμε ένα χρηματικό ποσό για την επιδιόρθωση των αυτοκινήτων μας, ωστόσο, αυτό δεν είναι πάντα ιδιαίτερα μεγάλο ενώ από διάφορα βραβεία που παίρνουμε στο τέλος των ημερών, έχουμε συχνά τη δυνατότητα να τα επιδιορθώνουμε δωρεάν.
{PAGE_BREAK}
Για άλλη μία φορά οι δυνατότητες που μας παρέχονται για να μετατρέψουμε το αμάξι μας σε διάφορους τομείς φαντάζουν πραγματικά τεράστιες. Τόσο μηχανικά όσο και εμφανισιακά μας δίνονται ποικίλες επιλογές, επιτρέποντάς μας να “πειράξουμε” τις διάφορες μηχανικές παραμέτρους του αυτοκινήτου, όπως τις αναρτήσεις, τις ταχύτητες, καθώς επίσης και να αποκτήσουμε διάφορα καινούρια εξαρτήματα. Εάν αποφασίσετε να “μεταμορφώσετε” εξωτερικά το αμάξι χρησιμοποιώντας όλα τα “εργαλεία” που διαθέτει το ProStreet, πιθανόν η διαδικασία να σας απορροφήσει για παραπάνω από μία ώρα καθώς υπάρχει ένας πολύ μεγάλος αριθμός κομματιών και σχεδίων για να επιλέξουμε για κάθε σημείο του αυτοκινήτου. Αρκετά εντυπωσιακή είναι και η προσθήκη του Wind Tunnel το οποίο μας δείχνει την πορεία και την αντίσταση που παρουσιάζει ο αέρας στο αυτοκίνητό μας.

Αρκετά αρνητική και περίεργη είναι υποχρεωτική δήλωση κάθε αυτοκινήτου που αγοράζουμε ή κερδίζουμε σε μία από τις τέσσερις κατηγορίες αγώνων. Για παράδειγμα, εάν έχουμε δηλώσει ένα αυτοκίνητό μας στους Grip Race αγώνες τότε δεν θα μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε στις υπόλοιπες τρεις κατηγορίες. Εάν αποφασίσουμε να του αλλάξουμε την κατηγορία, τότε θα πρέπει αναγκαστικά να αφαιρεθούν οι όποιες μετατροπές του έχουμε κάνει τόσο μηχανικά όσο και εξωτερικά. Αν αναλογιστούμε την ώρα που χρειάζεται να δαπανήσουμε για να αλλάξουμε, εξωτερικά τουλάχιστον, το αυτοκίνητο αυτή η αλλαγή θα λέγαμε ότι είναι απαγορευτική. Εν ολίγοις, πρόκειται για μια μάλλον μία ανούσια απόφαση της EA, που μας ωθεί χωρίς λόγο στην αγορά πολλών αυτοκινήτων για τους διάφορους αγώνες.

Όπως αναφέρθηκε και στην αρχή του κειμένου, έγινε μία προσπάθεια από την EA να αφήσει πίσω το arcade ύφος του παιχνιδιού ενσωματώνοντας ένα ρεαλιστικότερο μοντέλο χειρισμού. Το αποτέλεσμα τελικά δικαιώνει την εταιρία, με την οδήγηση να φαίνεται φυσική, ενώ η γενικότερη συμπεριφορά του αυτοκινήτου μας δίνει μια πειστική αίσθηση του όγκου του. Σε γενικές γραμμές το gameplay μάς άφησε ικανοποιημένους, με μοναδική εξαίρεση -και ως ένα βαθμό- να αποτελούν οι αγώνες Drift. Σε αυτούς, ο χειρισμός του αυτοκινήτου αλλάζει πλήρως, καθώς δεν γίνεται να στρίψουμε, έστω και ελάχιστα, χωρίς να αρχίσει να “γλιστράει”. Μπορεί αυτό το σύστημα να βοηθάει στην ευκολότερη πλαγιολίσθηση, ωστόσο, θα προτιμούσαμε το μοντέλο του χειρισμού να παραμένει ίδιο με τους υπόλοιπους αγώνες και απλά να χρειαζόταν από μας να μάθουμε την κατάλληλη τεχνική για να πραγματοποιούμε αυτήν την κίνηση. Τέλος, αντιγράφοντας το Forza Motorsport , το ProStreet μας παρέχει τη δυνατότητα να εμφανίζουμε μία βοηθητική γραμμή στο δρόμο, η οποία υποδεικνύει τις στιγμές που πρέπει να πατάμε γκάζι ή φρένο και τη γωνία με την οποία πρέπει να πάρουμε τις στροφές.

Η διάρκεια του παιχνιδιού κυμαίνεται σε πολύ υψηλά επίπεδα και θα χρειαστείτε σίγουρα κάτι περισσότερο από 14 ώρες για να φτάσετε στο σημείο να αγωνιστείτε με τον Ryo. Η ποικιλία που διαθέτει στις διαδρομές μπορεί αρχικά να φαίνεται μικρή, ωστόσο, όσο προχωράτε στις επόμενες κατηγορίες θα βρίσκεστε συνεχώς σε καινούριες πίστες και μάλιστα σε ποικίλα περιβάλλοντα, τα οποία δεν περιορίζονται μόνο σε προσχεδιασμένες πίστες αγώνων. Επιπλέον, το σταδιακό “ξεκλείδωμα” και της γκάμας των 55 αυτοκινήτων, η οποία περιέχει μία πολύ καλή ποικιλία κατασκευαστών και μοντέλων, σημαίνει ότι ως το τέλος θα έχετε καινούριες επιλογές για να εμπλουτίσετε το γκαράζ σας.

Φυσικά, η δυνατότητα για multiplayer δεν θα μπορούσε να λείπει, διατηρώντας μάλιστα το ύφος των “Racing Days”. Ως εκ τούτου, παίρνουμε μέρος σε διοργανώσεις που περιέχουν διάφορα είδη αγώνων, στο τέλος των οποίων νικητής χρίζεται εκείνος που έχει συγκεντρώσει τους περισσότερους πόντους. Η εμπειρία που είχαμε με το online κομμάτι του παιχνιδιού ήταν αρκετά καλή -δεδομένου του ελάχιστου lag- αν και ως αρνητική κρίνεται η αναμονή των δύο λεπτών που απαιτείται μέχρι να ξεκινήσει ο επόμενος αγώνας. Περνώντας στα του τεχνικού τομέα το ProStreet καταφέρνει να βρίσκεται σε πολύ καλά επίπεδα. Οι διάφορες πίστες  είναι λεπτομερώς σχεδιασμένες, όπως επίσης και τα αυτοκίνητα. Ιδιαίτερη προσοχή έχει δοθεί στο εφέ του καπνού, καθώς είναι από τους πιο ρεαλιστικούς και φυσικούς που έχουμε δει σε racing τίτλο, κάτι το οποίο φαίνεται ιδιαίτερα όταν ζεσταίνουμε τα λάστιχα.

Το frame rate είναι κατά βάση σταθερό, ωστόσο, υπήρχαν στιγμές που παρατηρήθηκε μία πτώση του σε περιπτώσεις που βρίσκονταν πολλά αμάξια μπροστά μας. Σε γενικές γραμμές, το οπτικό αποτέλεσμα του τίτλου θα σας αφήσει ικανοποιημένους -αν και δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν μας έλειψε το σκηνικό της πόλης που επικρατούσε κατά κύριο λόγο στα τελευταία Need For Speed. Τα ηχητικά εφέ με τη σειρά τους αποδίδονται εξαιρετικά, με τον ήχο της μηχανής να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο και ανάλογα με το αυτοκίνητο που έχουμε, ενώ τα μουσικά θέματα που ακούγονται ανάμεσα στους αγώνες είναι επίσης ευχάριστα.

Εν κατακλείδι το Need For Speed ProStreet καταφέρνει να δώσει μία νέα πνοή στο franchise, την οποία σίγουρα χρειαζόταν. Παρόλο που δεν πρόκειται να διεκδικήσει τον τίτλο του καλύτερου racing τίτλου της χρονιάς -και δεδομένου του ανταγωνισμού που επέλεξε να έχει με αυτήν την εναλλαγή στο gameplay (πλέον προσεγγίζει περισσότερο το Forza Motorsport 2)- εκτιμούμε ότι η ατμόσφαιρα του παιχνιδιού και το ανανεωμένο σύστημα χειρισμού θα καταφέρει να ικανοποιήσει τους φίλους των racing και πολύ περισσότερο των “fans” της σειράς.

Νικόλας Μαρκόγλου

Ανάλυση 480p/ 720p/ 1080i/ 1080p
Widescreen Ναι
PAL 60Hz Ναι
Ήχος Stereo/ Surround/ Dolby Digital 5.1
PEGI 3+