
Grand Theft Auto IV
Η Rockstar μας μεταφέρει για άλλη μία φορά στην Liberty City σε μία επανάσταση στον χώρο των videogames.
Η Rockstar μας μεταφέρει για άλλη μία φορά στην Liberty City σε μία επανάσταση στον χώρο των videogames.
Η Rockstar μας μεταφέρει για άλλη μία φορά στην Liberty City σε μία επανάσταση στον χώρο των videogames
Με μία αναδρομή στο παρελθόν είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο να δούμε το σημείο από όπου ξεκίνησε μία από τις πλέον κορυφαίες σειρές στην ιστορία των παιχνιδιών. Όταν πρωτοκυκλοφόρησε το Grand Theft Auto το 1997, ακόμα και για την εποχή εκείνη τα γραφικά του ήταν στην καλύτερη περίπτωση μέτρια. Ωστόσο, το γεγονός αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο την επιτυχία του, χάρη στο διασκεδαστικό gameplay του αλλά και την τεράστια ελευθερία κινήσεων που μας έδινε. Τέσσερα χρόνια χρειάστηκαν ώστε η σειρά να μεταφερθεί στις τρεις διαστάσεις με το GTA III να αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τίτλους της βιομηχανίας καθώς, ουσιαστικά, δημιούργησε ένα νέο είδος παιχνιδιών και μάλιστα με τόση επιτυχία που οι διάφοροι μιμητές του δεν κατάφεραν να φτάσουν στο ελάχιστο –με εξαίρεση το εξαιρετικό Mafia.
Την επιτυχία του GTA III συνέχισαν τα επόμενα χρόνια τα εξίσου κορυφαία Vice City και San Andreas, κάθε ένα εκ των οποίων προσέφερε τις δικές του επαναστάσεις, όπως βαθύτερες και πιο ενδιαφέρουσες ιστορίες, νέους τύπους οχημάτων αλλά και τεράστιες εκτάσεις προς εξερεύνηση ανάμεσα σε διάφορους καινούριους μηχανισμούς. Ομολογουμένως, τα τελευταία δύο παιχνίδια της σειράς (εξαιρουμένων των τίτλων που εκδόθηκαν στο PSP) αποτελούσαν κορυφαίους τίτλους κάθε ένας από τους οποίους αποτελούσε εξέλιξη του franchise. Παρόλα αυτά, χρειάστηκαν περίπου τέσσερα χρόνια μετά την κυκλοφορία του San Andreas ώστε να μας δείξει η Rockstar το πραγματικό sequel της σειράς με την έκδοση του Grand Theft Auto IV.
Όπως αναφέραμε παραπάνω, το πρώτο -και πολύ περισσότερο το τρίτο μέρος- της σειράς έφεραν τη δική τους επανάσταση στη βιομηχανία των παιχνιδιών, κάτι το οποίο καταφέρνει πλήρως και το τέταρτο μέρος. Κοινή συνιστώσα και των τριών, η πόλη στην οποία διαδραματίζεται η ιστορία, η οποία δεν είναι άλλη από την Liberty City. Μπορεί η φιλοσοφία της δομής της να είναι η ίδια, δεδομένου ότι και στα τρία παιχνίδια η εν λόγω πόλη είναι χωρισμένη σε τρία μεγάλα νησιά, ωστόσο η διαφορά στην αρχιτεκτονική της αλλά και στην λεπτομέρεια του σχεδιασμού της είναι πραγματικά τεράστια.
Ήδη από την πολύ καλή εισαγωγή του τίτλου γίνεται εμφανής η προσοχή που έχει δοθεί στην απόδοση των cutscenes και γενικότερα του σεναρίου. Είναι γεγονός ότι από το τρίτο μέρος της σειράς και έπειτα η υπόθεση διαδραμάτιζε σημαντικό ρόλο σε κάθε παιχνίδι ενώ το μέγεθος της δουλειάς που είχε γίνει, ειδικότερα στα Vice City και San Andreas, μας επέτρεπε να ενδιαφερόμαστε για την εξέλιξη της υπόθεσης και τους διάφορους χαρακτήρες. Με το GTA IV ο πήχης της ποιότητας που μπορεί να έχει το περιεχόμενο και η απόδοση του σεναρίου ενός παιχνιδιού ανεβαίνει σε πολύ υψηλά επίπεδα, καθώς η δουλειά που έχει γίνει σε αυτόν τον τομέα είναι πραγματικά μοναδική.
Το παιχνίδι ξεκινάει δείχνοντάς μας την άφιξη του Niko Bellic, νέου πρωταγωνιστή του τίτλου της Rockstar, στο λιμάνι της Liberty City. Με την καταγωγή του να εντοπίζεται μάλλον στην -ρημαγμένη από τον πόλεμο- Σερβία¬ (καθώς το όνομα της χώρας δεν αναφέρεται αλλά θα λέγαμε πως υπονοείται), ο Niko πείθεται από γράμματα του ξαδέρφου του Roman πως ο τελευταίος έχει καταφέρει να ζήσει το «Αμερικάνικο Όνειρο». Εξαρχής μαθαίνουμε πως ο Niko είχε εμπλακεί σε άσχημες καταστάσεις στον πόλεμο και ως εκ τούτου ο ερχομός του στην Αμερική γίνεται με την ελπίδα να καταφέρει να ξεφύγει από το «μαύρο» παρελθόν του. Σύντομα θα καταλάβει ότι παρά το γεγονός ότι η Liberty City παρουσιάζει επιφανειακά μία πολιτισμένη και σύγχρονη εικόνα, τα πράγματα τελικά δεν είναι τόσο διαφορετικά από την πατρίδα του.
Δε θα αργήσει να καταλάβει πως οι συνθήκες της ζωής του Roman απέχουν πολύ από αυτό που αποκαλούσε ως το «Αμερικάνικο Όνειρο», ενώ τα διάφορα προβλήματά και χρέη με διάφορες εγκληματικές οργανώσεις θα οδηγήσουν τον Bellic σε πράξεις και επαφές με άτομα του υποκόσμου, από τα οποία ήθελε να ξεφύγει. Σύντομα θα βρεθούμε σε διάφορες αποστολές εξόντωσης στόχων και μεταφοράς παράνομων φορτίων μεταξύ άλλων. Αποφεύγοντας οποιοδήποτε spoiler της εξαιρετικής ιστορίας, αρκεί να πούμε πως θα καταφέρει να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον σας με διάφορους νέους και μοναδικούς χαρακτήρες να έρχονται σε επαφή μαζί μας ως το τέλος της περιπέτειας.
Κάπου εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε πως, τουλάχιστον κατά την γνώμη μας, ο Niko Bellic αποτελεί τον ιδανικότερο χαρακτήρα για το ύφος των Grand Theft Auto και ιδιαίτερα της περισσότερο σκοτεινής και σκληρής ατμόσφαιρας που παρουσιάζεται σε αυτόν τον τίτλο. Δεδομένου ότι έχει ζήσει την φρικαλεότητα ενός πολέμου μέσα από τα μάτια ενός στρατιώτη της πρώτης γραμμής, καταφέρνει να έχει συνεχώς μία ψυχρή στάση και μοναδική «μαύρη» αίσθηση του χιούμορ για τις διάφορες εγκληματικές αποστολές που λαμβάνει. Το σίγουρο είναι πως έχει πλήρη επίγνωση των ιδιαίτερων ικανοτήτων του, οι οποίες τον καθιστούν ως το πλέον ιδανικό για αυτού του είδους αποστολές, συνειδητοποιώντας τελικά σε σύντομο διάστημα ότι ο τρόπος ζωής του δεν πρόκειται να αλλάξει στην Αμερική.
Σε αντίθεση με τα Vice City και San Andreas, όπου ο απώτερος σκοπός των πρωταγωνιστών ήταν η δημιουργία μίας μικρής αυτοκρατορίας στην πόλη, εδώ ο Niko φαίνεται να έχει πολύ περισσότερες ομοιότητες με τον ανώνυμο πρωταγωνιστή του GTA III, αν και σίγουρα το βάθος των προσωπικοτήτων τους δεν συγκρίνεται σε καμία περίπτωση. Ως εκ τούτου ο σκοπός του Niko δεν είναι το κυνήγι της ηγεσίας κάποιας ομάδας ανθρώπων ή της κυριαρχίας περιοχών της πόλης καθώς είναι εμφανές πως προτιμάει απλά να εκτελεί εντολές, για τις οποίες βέβαια έχει κρίση και σε καμία περίπτωση δεν ακολουθεί τυφλά. Μάλιστα σε ορισμένα σημεία του παιχνιδιού θα κληθούμε να αποφασίσουμε τη μοίρα ορισμένων χαρακτήρων, ενώ ανάλογα με ορισμένες επιλογές μας θα οδηγηθούμε και σε έναν από τους δύο διαφορετικούς τερματισμούς (στοιχεία τα οποία είναι πρωτοεμφανιζόμενα για τη σειρά).
Προκειμένου να έρθουμε σε επικοινωνία με τα περισσότερα άτομα, από τα οποία λαμβάνουμε τις αποστολές μας χρησιμοποιούμε το κινητό του Niko, το οποίο και αποκτούμε εντός των πρώτων λεπτών από την στιγμή που θα κατέβουμε από το καράβι. Η χρήση του κινητού είναι δίχως αμφιβολία εξαιρετικά έξυπνη και ιδιαίτερα εύχρηστη, λύνοντας πραγματικά τα χέρια μας. Οποιαδήποτε στιγμή μπορούμε να το εμφανίσουμε στο δεξιά κάτω τμήμα της οθόνης πατώντας απλά το πάνω στον σταυρό κατεύθυνσης. Ύστερα, μπορούμε να τηλεφωνήσουμε σε οποιοδήποτε άτομο έχουμε ήδη γνωρίσει, να δούμε τα μηνύματα που μας έχουν στείλει και διάφορες άλλες συνήθεις λειτουργίες που εντοπίζουμε και στα πραγματικά κινητά, όπως η ενεργοποίηση της δόνησης ή διαφορετικών ήχων κλήσεις. Επιπλέον πολύ συχνά λαμβάνουμε κλήσεις ή μηνύματα από διάφορους φίλους και «εργοδότες» ζητώντας συνήθως από εμάς να τους συναντήσουμε ή να μας ενημερώσουν σχετικά με διάφορες εξελίξεις.
{PAGE_BREAK}
Γενικά ο τρόπος με τον οποίο προωθείται η ιστορία είναι ο ιδανικότερος, καθώς καταφέρνει να μας μεταφέρει την αίσθηση πως βρισκόμαστε σε έναν «ενιαίο» κόσμο όπου όλοι οι χαρακτήρες και καταστάσεις συνυπάρχουν χωρίς ποτέ να φαίνεται πως ακολουθείται κάποιο «μηχανικό» και γραμμικό μοτίβο αποδοχής αποστολών. Ο ομαλός τρόπος με τον οποίο προωθούνται οι αποστολές θύμισε έντονα στον γράφοντα την αριστουργηματική μέθοδο που είχε χρησιμοποιηθεί στα Shenmue. Εδώ αξίζει να αναφέρουμε ότι οι cutscenes που προβάλλονται στην έναρξη κάθε αποστολής, αλλά και κατά τη διάρκειά της, διακρίνονται από πολύ καλή σκηνοθεσία και εξαιρετική φυσικότητα στις κινήσεις των χαρακτήρων ενώ το επίπεδο της εκφραστικότητας που παρουσιάζουν τόσο με τη κίνηση τους σώματος όσο και με τα χαρακτηριστικά των προσώπων τους δύσκολα θα την εντοπίσει κάποιος σε άλλο παιχνίδι.
Κάπου εδώ οφείλουμε να αναφέρουμε ότι διάλογοι είναι μοναδικά γραμμένοι και ανάλογοι φυσικά με τις βαθιές και τόσο ξεχωριστές προσωπικότητες των χαρακτήρων ενώ η απόδοσή τους από την πληθώρα των ηθοποιών δεν είναι τίποτα λιγότερο από εξαιρετική. Η δουλειά της Rockstar είναι πραγματικά απίστευτη αν αναλογιστεί κανείς ότι η προαναφερθείσα σκηνοθετική και σεναριακή ποιότητα των cutscenes εντοπίζεται ανεξαιρέτως στον τεράστιο αριθμό των περίπου 90 αποστολών που απαρτίζουν την ιστορία του παιχνιδιού. Στις διάφορες αποστολές, τις οποίες θα κληθούμε να τις ολοκληρώσουμε με τη βοήθεια κάποιου ατόμου θα ακούμε ανεξαιρέτως ένα διάλογο μεταξύ αυτού και του Niko κατά τη διάρκεια της διαδρομής μας μέχρι τον στόχο μας.
Η μεγάλη έκπληξη που είχαμε ήταν πως σε περίπτωση που χρειαζόταν να επαναλάβουμε την αποστολή, τότε οι διάλογοι μεταξύ των χαρακτήρων ήταν εντελώς διαφορετικοί, έτσι ώστε η επανάληψη της διαδρομής να είναι κάθε άλλο παρά βαρετή, ενώ βλέποντας πίσω από το τζάμι μπορούσαμε να δούμε πως οι χαρακτήρες κουνούσαν πάλι με εκφραστικότητα το κεφάλι και τα χέρια τους ανάλογα με αυτά που ανέφεραν. Δεδομένου ότι μάλλον θα χάσετε αρκετές φορές σε διάφορες αποστολές είναι θετική η δυνατότητα που δίνεται για αυτόματη επανάληψη ενός quest μέσω ενός SMS που καταφθάνει στο κινητό. Επιπροσθέτως, το κινητό είναι απαραίτητο για μία νέα προσθήκη του franchise, η οποία μας επιτρέπει να συναναστρεφόμαστε με διάφορους χαρακτήρες που γνωρίζουμε προκειμένου να κερδίσουμε την εκτίμησή τους.
Ως εκ τούτου μπορούμε να ορίσουμε ραντεβού οποιαδήποτε στιγμή απλά τηλεφωνώντας στο άτομο που επιθυμούμε και επιλέγοντας την δραστηριότητα που θέλουμε να πραγματοποιήσουμε. Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να προσέχουμε να πηγαίνουμε σε μαγαζιά, τα οποία αρέσουν στο εκάστοτε άτομο. Συνεπώς εάν βγούμε με άντρα είναι λογικό να του αρέσει η ιδέα του strip club, ωστόσο βγαίνοντας σε αυτό με μία γυναίκα μάλλον δεν αποτελεί και την πιο… λαμπρή ιδέα μας. Ειδικότερα όταν βγαίνουμε με μία γυναίκα σε ραντεβού τότε είναι σημαντικές διάφορες λεπτομέρειες, όπως τα ρούχα που φοράει ο Niko, το αυτοκίνητο που οδηγάει αλλά και η προσοχή που δείχνει στην οδήγησή του.
Ακόμα και σε αυτές τις πλήρως προαιρετικές κοινωνικές συναναστροφές, οι συζητήσεις που ακούγαμε μέχρι να φτάσουμε στον προορισμό ήταν κάθε φορά διαφορετικές και ανάλογες με το άτομο με το οποίο βγαίναμε αποκαλύπτοντάς μας συχνά ενδιαφέρουσες πληροφορίες σχετικά με το μυστήριο παρελθόν του Niko. Τα μέρη όπου μπορούμε να πάμε αφορούν εστιατόρια, «φαστφουντάδικα», μπαρ, μπόουλινγκ, μαγαζιά με διάφορα σόου και strip clubs. Στα μπαρ δύναται να παίξουμε μπιλιάρδο ή «βελάκια» τα οποία, όπως και το μπόουλινγκ, διαθέτουν απλούς αλλά διασκεδαστικούς μηχανισμούς. Επιπροσθέτως, όποτε πηγαίνουμε αποκλειστικά για ποτό στα μπαρ τότε θα δούμε τον Niko να βγαίνει μεθυσμένος βλέποντάς τον να παραπατάει ιδιαίτερα πειστικά, ενώ η οδήγηση γίνεται σαφώς πιο δύσκολη καθώς η κάμερα συνεχώς κουνιέται με το αυτοκίνητο να μην μπορεί να κρατηθεί σε ευθεία.
Ο αριθμός των σόου που μπορούμε να παρακολουθήσουμε είναι εντυπωσιακός και τα νούμερα των μάγων, μίμων και κωμικών που παρουσιάζονται αρκετά διασκεδαστικά. Σε περίπτωση που καταφέρουμε κάποιο άτομο να μας συμπαθήσει, τότε κερδίζουμε αυτομάτως και κάποια βοήθεια από αυτό. Για παράδειγμα, με ένα τηλεφώνημα στον Roman μπορεί να μας στείλει κάποιο ταξί για να μας πάει στον προορισμό που θέλουμε (ο Roman έχει εταιρία με ταξί), ο Little Jacob μας πουλάει όπλα σε πολύ χαμηλότερες τιμές, ενώ συγκεκριμένες γυναίκες μπορούν να μας γιατρέψουν απλά και μόνο τηλεφωνώντας τους ή να μειώσουν ένα αστέρι από το “Wanted Level”.
Όσον αφορά το τελευταίο, ο τρόπος με τον οποίο γίνεται να ξεφύγουμε πλέον από την αστυνομία έχει αλλάξει. Όποτε μας κυνηγάει η αστυνομική δύναμη της Liberty City εμφανίζεται μία κυκλική περιοχή στο GPS, όπου το κέντρο της βρίσκεται στο τελευταίο σημείο στο οποίο εντοπίστηκε ο πρωταγωνιστής. Προκειμένου να σταματήσει η καταδίωξη απαιτείται να καταφέρουμε να βγούμε έξω από την ακτίνα αυτού του κύκλου για μερικά δευτερόλεπτα. Όπως είναι φυσικό όσα περισσότερα αστέρια έχουμε στο “Wanted Level” τόσο μεγαλύτερος είναι ο κύκλος. Αρκεί να πούμε ότι μετά τα τρία αστέρια η επίτευξη της λήξης της καταδίωξης καθίσταται ιδιαίτερα δύσκολη.
Φυσικά δεν νοείται Grand Theft Auto παιχνίδι από το οποίο η καλύτερη μέθοδος για να ξεφύγουμε από τους αστυνομικούς να είναι άλλη από την επίταξη κάποιου οχήματος. Για άλλη μία φορά η ποικιλία διαφορετικού τύπου οχημάτων είναι τεράστια. ενώ φυσικά δεν λείπουν και οι διαφόρων ειδών μηχανές. Η κλοπή οποιουδήποτε οχήματος δεν είναι πλέον τόσο απλή υπόθεση, όσο στους παλιότερους τίτλους της σειράς. Σε περίπτωση που υπάρχει κάποιος οδηγός μέσα τότε μπορεί να καταφέρουμε να τον βγάλουμε κατευθείαν αλλιώς εάν προβάλλει αντίσταση ο Niko θα τον βαρέσει είτε με το πόδι είτε με τα χέρια, ενώ ακόμα μπορεί να τον βγάλει υπό την απειλή του όπλου. Επιπλέον, εάν προσπαθήσουμε να κλέψουμε ένα παρκαρισμένο αμάξι τότε θα παρακολουθήσουμε τον Niko να σπάει το παράθυρο και έπειτα να προσπαθεί να ενώσει τα κατάλληλα καλώδια κάτω από το τιμόνι.
Ανεβαίνοντας στο όχημα, ξεκινάει αναμφίβολα το κυρίως κομμάτι των GTA τίτλων που δεν είναι άλλο από την οδήγηση. Εδώ εντοπίζεται άλλη μία σημαντική εξέλιξη του νέου τίτλου της Rockstar, χάρη στην οποία φέρει επάξια τον λατινικό αριθμό IV. Ο χειρισμός των οχημάτων είναι απλά απολαυστικός με κάθε ένα να παρουσιάζει τις δικές του ιδιοτροπίες καθιστώντας κάθε μοντέλο αυτοκινήτου ή μηχανής μοναδικό στην οδήγησή του. Επιπλέον, οι φυσικές των οχημάτων είναι υψηλού επιπέδου καταφέρνοντας παρά την πολύωρη ενασχόλησή μας με τον τίτλο να καθιστούν κάθε άλμα του αυτοκινήτου συναρπαστικό, ενώ η κλίση που παίρνει το αυτοκίνητο στις στροφές και ανάλογα με τις αναρτήσεις του μας δημιουργεί μία ιδιαίτερα ρεαλιστική απεικόνιση της κίνησής του και ανάλογη του βάρους του.
{PAGE_BREAK}
Αξίζει να αναφέρουμε ότι το GTA IV είναι το πρώτο παιχνίδι που χρησιμοποιεί τη μηχανή γραφικών ονόματι Euphoria και σίγουρα δύσκολα θα μπορούσε να βρεθεί καλύτερος κόσμος για την επίδειξη των δυνατοτήτων της. Οι επαφές μεταξύ των διαφόρων οχημάτων καταφέρνουν να μεταφέρουν άψογα την αίσθηση του βάρους τους με μοναδικό ρεαλισμό που σε συνδυασμό με το λεπτομερέστατο μοντέλο απεικόνισης ζημιών αποδίδονται πειστικότατα οι διάφορες συγκρούσεις. Ομολογουμένως, ένα από τα –κατά κάποιο τρόπο- αρνητικά στοιχεία των παλιότερων GTA ήταν τα προσχεδιασμένα και αρκετά περιορισμένα animations των πεζών. Η Euphoria όχι μόνο διορθώνει αυτό το πρόβλημα, αλλά μάλιστα καταφέρνει να απεικονίσει φυσικές στους χαρακτήρες όπως δεν έχουμε ξαναδεί.
Κάθε φορά που πετυχαίνουμε κάποιο άτομο με όχημα τότε βλέπουμε το σώμα του να φεύγει εντυπωσιακά και ανάλογα με τον τρόπο και την ταχύτητα που το χτυπήσαμε, ενώ επίσης τα διάφορα μέρη του σώματος κινούνται με αληθοφανή τρόπο σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια που φαίνεται σαν να αποτελούν μέλη από λαστιχένιες κούκλες. Η εμμονή της Rockstar με τη λεπτομέρεια είναι έκδηλη και σε αυτόν τον τομέα, καθώς η κίνηση του Niko και των λοιπών χαρακτήρων είναι ξεχωριστή όταν ανεβοκατεβαίνουν σκαλιά, κάτι το οποίο σπάνια εφαρμόζεται σε παιχνίδια, αλλά και γενικότερα στην κατανομή του βάρους του όταν προσπαθεί να στρίψει το σώμα του. Τέλος μεγάλη λεπτομέρεια υπάρχει ακόμα και στους χαρακτήρες που βρίσκονται εντός των διαφόρων οχημάτων καθώς τα σώματά τους μετακινούνται ανάλογα με τη κίνηση του αυτοκινήτου, ενώ μία δυνατή μετωπική σύγκρουση είναι ικανή να εκτοξεύσει τον χαρακτήρα έξω από το παρμπρίζ.
Από την άλλη πλευρά η δυνατότητά μας να οδηγάμε θαλάσσια οχήματα έχει φυσικά επιστρέψει, η αίσθηση των οποίων στην οδήγηση έχει δεχθεί παρόμοια βελτίωση με αυτή των επίγειων οχημάτων. Τα κύματα και η υφή της θάλασσας είναι εξαιρετικά σχεδιασμένα ενώ η κίνηση του σκάφους είναι απολαυστική και ιδιαίτερα πειστική. Δραματική βελτίωση έχει λάβει και το σύστημα μάχης με την χρήση πυροβόλων όπλων. Σίγουρα αυτός ο τομέας του gameplay αποτελούσε ένα από τα μελανά σημεία των παλιότερων GTA, καθώς ήταν ιδιαίτερα απλοϊκό και δίχως φαντασία. Πλέον, η Rockstar κατάφερε να καταστήσει και αυτό το κομμάτι του τίτλου εξαιρετικό οδηγώντας μας σε εντυπωσιακές σκηνές δράσης. Η σημαντικότερη προσθήκη είναι αναμφίβολα η δυνατότητα να καλυπτόμαστε απλά με το πάτημα του RB σε οποιαδήποτε επιφάνεια φαίνεται πως μπορεί να μας παρέχει προστασία.
Από κει και ύστερα μπορούμε απλά να πατήσουμε το RT ώστε να πυροβολήσουμε στα τυφλά. Εναλλακτικά μπορούμε να πατήσουμε ελάχιστα το LT ώστε να σημαδέψουμε ελεύθερα ή να το πατήσουμε τελείως ώστε το σημάδι μας να «κλειδώσει» αυτόματα όποιον εχθρό βρίσκεται πιο κοντά στον στόχο. Για άλλη μία φορά θα τα animations των χαρακτήρων όταν τους πετυχαίνουν σφαίρες είναι εξαιρετικά και με μεγάλη ποικιλία καταφέρνοντας να μεταφέρουν άψογα την αίσθηση της ισχύς των σφαιρών οι οποίες τους πετυχαίνουν. Η ποικιλία των όπλων φαίνεται να είναι αυτή ακριβώς που χρειάζεται, προσφέροντάς μας λίγο παραπάνω από 10 όπλα ανάμεσα από τα συνήθη πιστόλια, καραμπίνες, πολυβόλα, snipers και φυσικά τα rocket launchers και χειροβομβίδες.
Όπως και στα παλιότερα έτσι και εδώ δύναται να πυροβολούμε μέσα από το αμάξι, αφού σπάσουμε το πλαϊνό παράθυρο, απλά κρατώντας πατημένο το LB και σημαδεύοντας με τον δεξί αναλογικό μοχλό. Στο GTA IV μπορεί να μην παρακολουθούμε τον διαμελισμό μελών των χαρακτήρων όπως συνέβαινε στους προηγούμενους τίτλους, ωστόσο αυτό δε σημαίνει ότι η γραφική απεικόνιση της βίας φαίνεται τελικά να έχει μειωθεί. Το αντίθετο μάλιστα, καθώς σε περίπτωση που πετύχουμε κάποιον πεζό με το αυτοκίνητο, τότε βλέπουμε την εμφάνιση αίματος στο σημείο του αυτοκινήτου όπου τον πετύχαμε, ενώ εάν πυροβολήσουμε κάποιον επιβάτη πίσω από το παρμπρίζ τότε θα δούμε το αίμα του να πετάγεται στο τζάμι.
Η τεχνητή νοημοσύνη των αντιπάλων είναι σχετικά καλή, επιτρέποντάς τους να καλυφθούν, αν και σε γενικές γραμμές δεν παρουσιάζουν μεγάλη φαντασία στις κινήσεις τους, καθώς ελάχιστες φορές θα τους δούμε να μετακινούνται από τα σημεία όπου βρίσκονται, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που κάθονταν ακάλυπτοι. Παρόλα αυτά, τα παραπάνω στοιχεία καταφέρνουν να μας οδηγήσουν σε ιδιαίτερα έντονες σκηνές δράσης πολλές φορές ικανές να μας θυμίσουν εντυπωσιακές σκηνές όπως αυτών των Reservoir Dogs, Ronin, Heat κ.λπ. Επιτάσσοντας ένα αστυνομικό όχημα μας δίνεται η πολύ ενδιαφέρουσα επιλογή της χρήσης των υπολογιστών τους. Μέσω αυτών, μπορούμε να δούμε τα διάφορα εγκλήματα που λαμβάνουν χώρα στην πόλη, τα οποία και γίνεται να επιλέξουμε να καταστείλουμε, ενώ ακόμα μπορούμε να πληκτρολογήσουμε διάφορα ονόματα ώστε να εντοπίσουμε διαβόητους εγκληματίες τους οποίους για άλλη μία φορά γίνεται να εξοντώσουμε. Τέλος, μας δίνεται η επιλογή να καλέσουμε ενισχύσεις (κάτι το οποίο μπορούμε να το πετύχουμε επιπροσθέτως καλώντας στο 911 με το κινητό).
Κάπου εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι στην αλυσίδα των internet cafe της πόλης, ονόματι Tw@t, γίνεται να «σερφάρουμε» στο διαδίκτυο που έχει δημιουργηθεί ειδικά για το GTA IV. Και εδώ γίνεται να δούμε το μέγεθος της δουλειάς της Rockstar και κυρίως την όρεξή της για την ανάπτυξη του τίτλου, καθώς υπάρχουν πραγματικά εκατοντάδες virtual ιστοσελίδες με χιουμοριστικές πληροφορίες για μαγαζιά, υπηρεσίες αλλά και την επικαιρότητα. Επιπλέον, γίνεται να κλείσουμε ραντεβού, τόσο με γυναίκες όσο και με άντρες ώστε να δημιουργήσουμε νέες σχέσεις. Μετά από μερικές ώρες ενασχόλησης με τον τίτλο μάλιστα θα έχουμε το δικό μας e-mail, το οποίο μας δημιουργούσε τη συνεχή επιθυμία της επίσκεψης των Tw@t ώστε να δούμε τα διάφορα και ενδιαφέροντα μηνύματα που μπορεί να πάρουμε είτε από φίλους και μέλη της οικογένειας, είτε από εταιρίες που διαφημίζονται αλλά και για πιθανές δουλειές, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι στα περισσότερα μας δίνεται η επιλογή να απαντήσουμε με αρνητικό ή θετικό ύφος.
Ο τεχνικός τομέας είναι άλλο ένα σημείο που δικαιολογεί πλήρως την ονομασία του ως sequel των προηγούμενων GTA. Είναι λογικό ο τίτλος να μην έχει τα κρυστάλλινα γραφικά του Gears Of War και άλλων παιχνιδιών, αλλά πραγματικά η σύγκριση του GTA IV με τέτοιου είδους παιχνίδια είναι σίγουρα άτοπη. Ο λόγος είναι πως, ουσιαστικά, μας προσφέρεται ολόκληρη η Liberty City, μία πόλη πολλών τετραγωνικών χιλιομέτρων, στην οποία γίνεται να περιφερθούμε χωρίς να αντικρίσουμε ποτέ την οθόνη του loading ακόμα και όταν μπαίνουμε σε πολύ μεγάλο αριθμό κτιρίων. Σημαντικό επίτευγμα εντοπίζεται στο γεγονός πως το frame rate παραμένει σταθερό παρά την μεγάλη κίνηση ή ακόμα την μεγάλη ταχύτητα με την οποία μπορεί να τρέχουμε. Σποραδικές πτώσεις του frame rate είναι η αλήθεια ότι υπήρχαν, ωστόσο στην πολύωρη ενασχόλησή μας ήταν τόσο λίγες που πραγματικά δεν είναι άξιες αναφοράς. Εκτός των παραπάνω οφείλουμε να αναγνωρίσουμε πως η Rockstar κατάφερε να δημιουργήσει μία μοναδικά «ζωντανή» πόλη που όμοιά της δεν έχουμε ξαναδεί σε παιχνίδι.
{PAGE_BREAK}
Οι δρόμοι περιέχουν πληθώρα από διαφόρους τύπους πεζών όπως ζητιάνοι, άτομα που μιλάνε στο κινητό τους, ακούνε μουσική κ.λπ. ενώ γενικά η εύρεση «κλώνων» όχι μόνο είναι αδύνατη στη γύρω μας περιοχή όπου βρισκόμαστε αλλά ακόμα και κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού είναι δύσκολο να εντοπίσουμε κάποιο άτομο για το οποίο θα έχουμε την εντύπωση πως έχουμε ξαναδεί. Επιπλέον, η πόλη δε φαίνεται σε κανένα σημείο πως επαναλαμβάνεται, παρουσιάζοντας ξεχωριστές γειτονιές που χαρακτηρίζονται από διαφορετική αρχιτεκτονική και πολεοδομία. Γενικότερα η έκταση της πόλης, η εκπληκτική δομή της, γεμάτη με κτίρια που δεν επαναλαμβάνονται είναι περισσότερο εμφανής, εάν κάνουμε μία βόλτα με το ελικόπτερο. Πετώντας σε υψηλό υψόμετρο και κυρίως τις βραδινές ώρες φαίνεται πραγματικά το μεγαλείο της Liberty City, παρακολουθώντας φωτισμένη ολόκληρη την πόλη και τους δρόμους, τις αντανακλάσεις των επιβλητικών ουρανοξυστών στη θάλασσα αλλά και τις τεράστιες κρεμαστές γέφυρες, προσφέροντας ένα μοναδικό θέαμα.
Η εναλλαγή της μέρας με τη νύχτα γίνεται ιδιαίτερα ομαλά, ενώ η χρήση των προβολέων των αυτοκινήτων καταφέρνει να μην αποτελεί ένα απλό εφέ αλλά να μας βοηθάει πραγματικά στην οδήγηση σε συνθήκες σκότους. Βέβαια, μπορεί το θέαμα της πόλης να καταφέρνει να προκαλέσει τον ενθουσιασμό μας και το μοντέλο οδήγησης να είναι εξαιρετικό, ωστόσο αρκετές θα είναι οι φορές που θα προτιμήσουμε να προσπεράσουμε την οδήγηση στην πόλη ώστε να φτάσουμε πιο γρήγορα σε κάποιο μακρινό σημείο όπου εντοπίζεται η επόμενη αποστολή μας ή μαγαζί που επιθυμούμε να πάμε.
Κάπου εδώ έρχονται να βοηθήσουν το σιδηροδρομικό δίκτυο και τα ταξί. Ειδικά τα τελευταία μάλλον θα τα χρησιμοποιείτε κατά κόρον, καθώς τα συναντάμε συνέχεια στους δρόμους και γίνεται να τα σταματήσουμε εύκολα με ένα σφύριγμα του Bellic απλά πατώντας το LB. Εν συνεχεία μπορούμε να επιλέξουμε οποιοδήποτε σημείο στο οποίο θέλουμε να πάμε. Έπειτα μπορούμε να παρακολουθήσουμε τη διαδρομή αλλάζοντας ανάμεσα από διάφορες οπτικές γωνίες ή απλά να μεταφερθούμε αυτοστιγμεί στον προορισμό μας, παρακολουθώντας ένα loading μερικών δευτερολέπτων.
Ο τομέας του ήχου φυσικά δεν θα μπορούσε παρά να βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα, δεδομένης της ποιότητας που είχε και στα προηγούμενα μέρη της σειράς. Η πληθώρα των μουσικών σταθμών καταφέρνει να μας δώσει μία τεράστια γκάμα διαφορετικών κομματιών από διάφορες εποχές και είδη. Οι περιβαλλοντικοί ήχοι είναι εξαιρετικοί καταφέρνοντας να αποδώσουν εύστοχα τη φασαρία της πόλης ενώ τα ηχητικά εφέ είναι ξεχωριστά και πειστικά για τα αυτοκίνητα και «ισχυρά» για αυτά των όπλων. Τέλος, οφείλουμε για άλλη φορά να τονίσουμε ότι η δουλειά που έχει γίνει στους διαλόγους, ακόμη και σε αυτούς που ακούμε από τους απλούς ανθρώπους της πόλης έχουν μία μοναδική ποικιλία και κορυφαία ποιότητα.
Η συνολική διάρκεια του Grand Theft Auto IV βρίσκεται ήδη σε εξαιρετικά επίπεδα, καθώς ακόμα και αν αποφασίσετε να αποφύγετε τις κοινωνικές συναναστροφές και να συγκεντρωθείτε στην όσο το δυνατό γρηγορότερη αποπεράτωση της ιστορίας σίγουρα δεν θα καταφέρετε να ολοκληρώσετε τον τίτλο σε χρονικό διάστημα μικρότερο των 25 ωρών. Ωστόσο οι άνθρωποι της Rockstar δεν αρκέστηκαν στο, ομολογουμένως, άκρως ενδιαφέρον και με διάρκεια single player, αλλά αντίθετα αποφάσισαν να υπεραυξήσουν τη διάρκειά του προσθέτοντας, για πρώτη φορά στην ιστορία του franchise, τη δυνατότητα για online multiplayer. Σε αυτό γίνεται να πάρουν μέρος έως και 16 άτομα, ενώ δεν υπάρχει κανένα όριο στην Liberty City επιτρέποντας σε οποιονδήποτε παίκτη να πάει όπου θέλει περιέχοντας παράλληλα στους δρόμους ουδέτερους πεζούς, αυτοκίνητα αλλά και αστυνομικούς.
Τα κλασσικά deathmatch και team deathmatch, όπως είναι φυσικό κάνουν και εδώ την εμφάνισή τους. Επιπλέον γίνεται να πάρουμε μέρος στο racing mode, στο οποίο όπως είναι φυσικό γίνεται να χρησιμοποιήσουμε τα όπλα μας προσφέροντας τελικά μία ξεχωριστή racing εμπειρία μέσα στους δρόμους της Liberty City. Με το Mafia Work καλούμαστε να εξουδετερώσουμε συγκεκριμένους στόχους πριν προλάβουν οι υπόλοιποι παίκτες ενώ το Car Jack City έχει παρόμοια φιλοσοφία αφορώντας πλέον το κλέψιμο αυτοκινήτων. Το Cops ‘n’ Crooks, τοποθετεί τη μία ως τη συμμορία που προσπαθεί να φτάσει σε ένα συγκεκριμένο σημείο ενώ η δεύτερη ομάδα προσπαθεί να τους εμποδίσει από αυτόν τον σκοπό.
Τέλος, υπάρχει δυνατότητα για ολιγάριθμες co-op αποστολές, ειδικά για το multiplayer όπου μέχρι τέσσερις παίκτες καλούνται να ολοκληρώσουν διάφορα ζητούμενα. Εδώ πρέπει να παρατηρήσουμε ότι κανένας παίκτης δεν υποδύεται τον Niko καθώς αναγκαστικά πρέπει να δημιουργήσουμε το δικό μας χαρακτήρα από μερικές -μάλλον περιορισμένες- επιλογές.
Εν κατακλείδι, η Rockstar καταφέρνει να μας παραδώσει μία εξαιρετική σκοτεινή ιστορία με διαφορετικές και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες προσωπικότητες που ενυπάρχουν στην Liberty City, μία πόλη με μοναδική λεπτομέρεια και χαρακτήρα που πραγματικά σφύζει από ζωντάνια. Σίγουρα δεν αποτελεί το τέλειο παιχνίδι, καθώς κάποιος θα μπορούσε να πει ότι το draw distance είναι σχετικά μικρό, οι σκιές υποφέρουν από έλλειψη antialiasing, ενώ την εμφάνισή του κάνει και το φαινόμενο των pop ups. Ωστόσο, το να παραμείνουμε στα, ελάχιστα είναι η αλήθεια, ελαττώματα θα ήταν σαν να βλέπουμε το δέντρο και να χάνουμε το δάσος. Γνώμη μας είναι πως οι κάτοχοι των Xbox 360 και PlayStation3 οφείλουν να έχουν στη συλλογή τους το GTA IV, τον καλύτερο τίτλο των τελευταίων ετών.
Νικόλας Μαρκόγλου
Widescreen Ναι
Ήχος Stereo/ Surround/ Dolby Digital 5.1
PEGI 18+