Cthulhu: The Cosmic Abyss | Review

Έχουμε πει πολλές φορές στο παρελθόν ότι η Μυθολογία Cthulhu αποτελεί εύφορο έδαφος για τη δημιουργία εξαιρετικών horror εμπειριών. Τα γραπτά του H. P. Lovecraft αποτέλεσαν έμπνευση για πολλούς συγγραφείς, σκηνοθέτες και βεβαίως δημιουργούς videogames, καθώς ο κοσμικός τρόμος του σύμπαντος του Lovecraft πολύ δύσκολα συναντάται αλλού και η ατμόσφαιρα του έργου του είναι ικανή στα κατάλληλα χέρια να δώσει εξαιρετικά αποτελέσματα, χωρίς μάλιστα να χρειάζεται κανείς να καταφύγει σε jump scares ή άλλες φτηνές τακτικές. Το Cthulhu: The Cosmic Abyss αποτελεί το πιο πρόσφατο παράδειγμα, με το όνομα του Cthulhu, του χαρακτήρα από τον οποίο ολόκληρο το έργο του συγγραφέα πήρε το όνομά του, να φιγουράρει φαρδιά πλατιά στον τίτλο του παιχνιδιού.

Δημιουργός του τίτλου είναι η γαλλική Big Bad Wolf, που στο παρελθόν μας έχει δώσει τα αξιόλογα The Council και Vampire the Masquerade: Swansong. To Cosmic Abyss αποτελεί σαφώς ένα πιο φιλόδοξο project και χαιρόμαστε που η εταιρία δείχνει σαφή σημάδια εξέλιξης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όλα είναι ρόδινα. Ας ξεκινήσουμε από το setting και την ιστορία του παιχνιδιού και έπειτα θα αναλύσουμε τα περαιτέρω.

Σε αντίθεση με σχεδόν όλα τα παιχνίδια και τις ιστορίες του Cthulhu Mythos, που διαδραματίζονται είτε στο παρόν είτε σε παλιότερες δεκαετίες, εδώ βρισκόμαστε στο έτος 2053. Είναι καλοδεχούμενος ο συνδυασμός του sci-fi με τις ιστορίες του Lovecraft. Οι φυσικοί πόροι της Γης έχουν αρχίσει να εξαντλούνται και οι μεγάλες πολυεθνικές έχουν στραφεί στα ανεξερεύνητα βάθη των ωκεανών.

Ταυτόχρονα, ο αποκρυφισμός και οι κάθε είδους αιρέσεις έχουν πληθύνει και συχνά εξασκούν ακατανόμαστες και φρικαλέες πρακτικές. Ο πρωταγωνιστής μας ονομάζεται Noah και έχει παρελθόν με τον αποκρυφισμό, καθώς οι γονείς του δολοφονήθηκαν σε μια αιματηρή τελετή όταν ήταν παιδί. Από τότε μεγάλωσε υπό την προστασία μιας κυβερνητικής οργάνωσης υπεύθυνης για την αντιμετώπιση τέτοιου είδους αποκρυφιστικών απειλών και έγινε σιγά σιγά ένας από τους πιο ικανούς της πράκτορες.

Μόλις το παιχνίδι ξεκινήσει, εμείς ψάχνουμε τα ίχνη μιας άλλης πράκτορος, που έχει εξαφανιστεί. Μια γρήγορη έρευνα στο σπίτι της κάπου κοντά στη Μασαχουσέτη θα αποκαλύψει μια μυστήρια πύλη που θα μας οδηγήσει για λίγο σε μια άλλη διάσταση. Όταν επιστρέψουμε, τα ίχνη που θα ανακαλύψουμε θα μας οδηγήσουν σε μια υποβρύχια βάση κάπου στον Ειρηνικό ωκεανό που θεωρούνταν εγκαταλελειμμένη…

Γενικά, θα λέγαμε ότι η ιστορία αυτή καθαυτή δεν είναι το δυνατό σημείο του τίτλου. Ο πρωταγωνιστής μας απλώς ψάχνει τους χαμένους επιστήμονες της βάσης και δεν υπάρχει κάποιου είδους εξέλιξη ή πραγματικές εκπλήξεις. Η ιστορία αποτελεί μάλλον την αφορμή για το ταξίδι του ήρωα σε μυστήρια, εξωγήινα μέρη, ώστε ο παίκτης να βιώσει την ατμόσφαιρα μυστηρίου, δέους και κοσμικού τρόμου που επιδιώκουν οι δημιουργοί.

Ενώ λοιπόν η ιστορία δεν μας εντυπωσίασε, ευτυχώς συνέβη το αντίθετο με την προαναφερθείσα ατμόσφαιρα. Εδώ οι δημιουργοί πέτυχαν σχεδόν απόλυτα τη μεταφορά των γραπτών του Lovecraft στην οθόνη μας. Καταρχάς θα συναντήσουμε πάρα πολλές αναφορές στα πιο γνωστά έργα του συγγραφέα, με προέχον φυσικά το The Call of Cthulhu. Τα γραφικά του τίτλου είναι εξαιρετικά και τα set pieces είναι από τα καλύτερα που έχουμε συναντήσει σε Cthulhu παιχνίδι.

Οι εξωγήινοι, αλλόκοτοι κόσμοι και η μη Ευκλείδεια γεωμετρία που συναντάμε στα έργα του Lovecraft, μας παρουσιάζονται με εντυπωσιακό τρόπο και πραγματικά δεν θυμόμαστε πολλά παιχνίδια που να έχουν πετύχει τόσο καλά το συναίσθημα που νοιώθει κανείς διαβάζοντας τις ιστορίες του συγγραφέα. Το συναίσθημα της κρύας απεραντοσύνης του Σύμπαντος, της μηδαμινότητας του Ανθρώπου απέναντι στις κοσμογονικές απειλές που θα συναντήσει αν βγει λίγο πιο έξω από τη σύντομη, εγκόσμια ζωή του…

Η εξερεύνηση λοιπόν των περιοχών του παιχνιδιού είναι πολύ βασικός λόγος ενασχόλησης με αυτό και ο παίκτης θα θέλει συνεχώς να προχωρήσει για να δει τι άλλο θα συναντήσει στη συνέχεια. Δυστυχώς, ο όμορφος οπτικός τομέας δεν σημαίνει ότι το παιχνίδι τρέχει και ικανοποιητικά. Δοκιμάσαμε την έκδοση του απλού PS5 και σε πολλές στιγμές το framerate έκανε μεγάλες βουτιές.

Πραγματικά είχαμε καιρό να δούμε τόσο άτσαλο framerate στην κονσόλα μας και νοιώθαμε ότι χρησιμοποιούμε όχι ένα ακριβό μηχάνημα (πλέον ακόμα πιο ακριβό και έχει ο Θεός) αλλά μια κονσόλα περασμένης δεκαετίας. Οι τεχνικές ατασθαλίες συνεχίστηκαν και με συγκεκριμένους μηχανισμούς του gameplay, στους οποίους θα αναφερθούμε με θετικό και αρνητικό πρόσημοστη συνέχεια.

Το gameplay λοιπόν αποτελεί ένα μείγμα walking simulator και κυρίως adventure και puzzle παιχνιδιών. Η οπτική είναι πρώτου προσώπου και το παιχνίδι χωρίζεται σε ξεχωριστά κεφάλαια με περιοχές αρκετά μαζεμένες σε έκταση. Οι δημιουργοί φιλοδοξούν να μας δώσουν έναν τίτλο όπου τον πρώτο λόγο έχουν η εξερεύνηση και η ανακάλυψη στοιχείων για τη μοίρα του προσωπικού του σταθμού, σαν ένα είδος high tech ντετέκτιβ. Να αναφέρουμε σε αυτό το σημείο ότι σύντροφος του Noah είναι μια ΑΙ, μόνιμα ενσωματωμένη στον εγκέφαλό του, που ονομάζεται Key.

H Key αναλαμβάνει να αναλύσει τα στοιχεία που ανακαλύπτουμε και μπορεί να μας προσφέρει και clues αν κολλήσουμε κάπου. Δυστυχώς, εδώ έχουμε μια χαμένη ευκαιρία να εξερευνήσουμε αφηγηματικά τη σχέση του Noah με την ΑΙ, καθώς η Key συμπεριφέρεται σαν ένας generic companion και το γεγονός ότι είναι ΑΙ δεν παίζει ιδιαίτερο ρόλο.

Η ανακάλυψη και η ανάλυση των απαραίτητων στοιχείων με σκοπό τη λύση περιβαλλοντικών puzzles αποτελεί τον πυρήνα του gameplay και οι δημιουργοί αποφάσισαν να μην συμπεριλάβουν κανενός είδους combat, εχθρού, stealth μηχανισμών ή γενικά οποιουδήποτε στοιχείου δράσης. Σίγουρα τολμηρή κίνηση από μέρους των, την οποία σίγουρα κάποιοι παίκτες θα εκτιμήσουν και κάποιοι όχι.

Σημαντικό ρόλο στην ανακάλυψη των στοιχείων θα αποτελέσει το εξελιγμένο sonar της στολής μας, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει διάφορες συχνότητες. Πρακτικά, πολύ συχνά θα ανακαλύψουμε κάποιο αντικείμενο, θα το αναλύσουμε και έπειτα με το sonar θα ψάξουμε άλλα ίδια κάπου γύρω μας. Το θέμα είναι να ανακαλύψουμε το πρώτο αντικείμενο του είδους, το οποίο στις περισσότερες περιπτώσεις δεν αποτελεί πρόβλημα.

Σε κάποιες όμως στιγμές αυτό δεν είναι τόσο εύκολο και πρέπει να εξερευνούμε αργά και προσεκτικά τους χώρους, καθώς τα αντικείμενα με τα οποία μπορούμε να κάνουμε interact δεν ξεχωρίζουν εύκολα από αυτά που είναι απλώς διακόσμηση, και πρέπει να πλησιάσουμε αρκετά ώστε να γίνουν επιλέξιμα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε άσκοπους εκνευρισμούς, αν και μπορούμε στα difficulty settings να ενεργοποιήσουμε ένα μετρητή που μας λέει αν βρήκαμε τα πάντα σε ένα δωμάτιο.

Τα στοιχεία που ανακαλύπτουμε αποθηκεύονται αυτόματα σε έναν ψηφιακό πίνακα και πρέπει να τα συνδυάσουμε στοιβάζοντάς τα ώστε να φτάσουμε στα απαραίτητα πορίσματα. Αν όμως γεμίσουμε τον πίνακα με πολλά στοιχεία, τότε κάθε φορά που τον ανοίγουμε δυστυχώς το framerate υποφέρει, όπως και αν χρησιμοποιήσουμε το sonar και υπάρχουν πολλά στοιχεία γύρω μας.

Γενικά, ο τεχνικός τομέας δείχνει πολύ συχνά να βρίσκεται ένα βήμα πριν το crash (το οποίο να πούμε όμως ότι ποτέ δεν συναντήσαμε) και θα πρέπει οι δημιουργοί να φροντίσουν με την κυκλοφορία patches να γυαλίσουν λίγο την εμπειρία (ήδη έχουν κυκλοφορήσει αρκετά) και να την κάνουν περισσότερο ρευστή και next gen.

Τα puzzles αυτά καθαυτά είναι λογικά και έξυπνα σχεδιασμένα, με πολύ μεγάλη δυσκολία όμως ακόμα κι αν χρησιμοποιήσουμε τη βοήθεια της Key. Χωρίς αυτήν, μπορεί να κολλήσουμε και για μέρες, και ειδικά ο τελευταίος γρίφος του παιχνιδιού είναι επιπέδου Riven / Schizm. Δεν υπάρχει όμως moon logic (thanks, Broken Sword goat) και η ικανοποίηση της επίλυσης των γρίφων είναι πολύ μεγάλη. Να πούμε εδώ ότι στα περισσότερα κεφάλαια υπάρχει ένας καλός και ένας κακός τρόπος επίλυσης του βασικού τους puzzle. Ο κακός και πιο φανερός τρόπος αυξάνει το corruption του Noah και την επιρροή του Great Old One και ο καλός τρόπος πετυχαίνει το αντίθετο. Αυτό θα έχει επίπτωση στο φινάλε της ιστορίας.

Όσον αφορά τον ήχο, η μουσική είναι ατμοσφαιρική και το sound design εξαιρετικό και συμβάλλει πάρα πολύ στη δημιουργία της αποπνικτικής, αγωνιώδους ατμόσφαιρας. Τα voice overs είναι κι αυτά πολύ ποιοτικά και οι ηθοποιοί αποδίδουν τους ρόλους τους με πολύ ικανοποιητικό τρόπο.

Βαδίζοντας σιγά σιγά προς το τέλος, θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι η εμπειρία μας με το παιχνίδι ήταν σε μεγάλο βαθμό θετική. Σίγουρα νοιώσαμε ότι γίναμε μέρος του σύμπαντος του Lovecraft, η μεταφορά των γραπτών του και του μοναδικού ύφους του συγγραφέα στις οθόνες μας είναι από τις πιο πετυχημένες που έχουμε συναντήσει και γενικά οι φίλοι των ιστοριών του θα νοιώσουν σαν στο σπίτι τους. Τα puzzles επίσης μας ζόρισαν σε μεγάλο βαθμό και τα ευχαριστηθήκαμε, με εξαίρεση ίσως τον υπερβολικά δύσκολο τελευταίο γρίφο που θα μπορούσε να είναι ένα κλικ πιο προσβάσιμος.

Από την άλλη, η έλλειψη μάχης δεν θα κάτσει καλά σε όλους, ενώ θα θέλαμε η ιστορία να έχει περισσότερο “ψαχνό” και το κατά τ’άλλα όμορφο οπτικοακουστικό τμήμα να συνοδεύεται και από έναν πιο σταθερό και next gen τεχνικό τομέα.

Εν κατακλείδι, το Cthulhu: The Cosmic Abyss είναι ένας τίτλος που παρόλες τις αστοχίες του σέβεται απόλυτα το πρωτογενές υλικό και αποτελεί ένα πολύ καλό δείγμα για τους φίλους των δύσκολων adventure / puzzle games και του H. P. Lovecraft. Ευχόμαστε η εταιρία να βελτιωθεί περαιτέρω και σε μελλοντικούς, περίεργους καιρούς όπου ακόμα κι ο Θάνατος μπορεί να πεθάνει, να μας δώσει ακόμα πιο αξιόλογους τίτλους και γιατί όχι ακόμα μια Cthulhu Mythos κυκλοφορία.

Το Cthulhu: The Cosmic Abyss κυκλοφορεί από τις 16/4/26 για PS5, PC και Xbox Series. Το review μας βασίστηκε στην έκδοσή του για το PS5 με review code που λάβαμε από την AVE.