Puzzle Quest: Challenge of the Warlords

Ένας τίτλος που «δεν γεμίζει το μάτι», καταφέρνει να συνδυάσει με επιτυχία δύο διαφορετικούς κόσμους

Ένας τίτλος που «δεν γεμίζει το μάτι», καταφέρνει να συνδυάσει με επιτυχία δύο διαφορετικούς κόσμους

Όλοι μας, λίγο-πολύ, ξέρουμε τι σημασία έχουν οι όροι “hardcore” και “casual” όταν επιθυμούμε την κατάταξη των ανθρώπων που παίζουν παιχνίδια στις παιχνιδομηχανές και τους υπολογιστές τους. Αν και είναι λιγάκι δύσκολο να προσδιοριστεί επακριβώς το κοινό στο οποίο αναφέρεται, ο όρος “hardcore” παραπέμπει σε όλους εμάς τους παίκτες που είτε παίζουμε παραδοσιακά κάποιες συγκεκριμένες κατηγορίες παιχνιδιών, είτε παίζουμε “λίγο παραπάνω” από ότι ο υπόλοιπος πληθυσμός, είτε τέλος γιατί δίνουμε “μεγαλύτερη προσοχή” σε κάποια χαρακτηριστικά παιχνιδιών. Ο όρος “casual”, από την άλλη, αναφέρεται…σε όλους  τους υπόλοιπους παίκτες, που είτε θέλουν απλά να ξεσκάσουν, είτε να περάσουν ευχάριστα την ώρα τους για λίγο χρονικό διάστημα, είτε να ασχοληθούν με έναν τίτλο που δεν απαιτεί τρομερή σκέψη και γρήγορα αντανακλαστικά από τον παίκτη, είτε τέλος πάντων δεν έχουν παίξει ποτέ στην ζωή τους ένα βιντεοπαιχνίδι.

Ακριβώς λόγω της τελείως διαφορετικής φύσης αυτών των δύο τύπων παιχνιδιών, πολλοί είναι αυτοί που θεωρούν ότι είναι πολύ δύσκολο να δημιουργηθεί ένας “υβριδικός” τίτλος που να καλύπτει και τις δύο διαφορετικές κατηγορίες παικτών. Αυτό όμως το δεδομένο έχει πλέον ανατραπεί.  Όπως όλοι μας ξέρουμε, η κατηγορία των casual παιχνιδιών έχει αρχίσει και… “διαστέλλεται” τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω της άνθισης του Internet και των online υπηρεσιών που προσφέρουν οι κατασκευάστριες εταιρείες παιχνιδομηχανών. Και όπως όλοι μας επίσης ξέρουμε, υπάρχουν τρεις-τέσσερις υποκατηγορίες (από τις δεκάδες διαθέσιμες) των casual παιχνιδιών, που έχουν μαγέψει το κοινό που ασχολείται με αυτά. Μια από αυτές, είναι η υποκατηγορία των “matching” παιχνιδιών ή αλλιώς “ταιριάσματος” όμοιων (ή σχεδόν όμοιων) αντικειμένων στην οθόνη, με σκοπό την επίτευξη υψηλών σκορ.

Το Puzzle Quest: Challenge of the Warlords μας μεταφέρει στον φανταστικό μεσαιωνικό κόσμο της  Etheria, μιας ηπείρου που στενάζει από τον ζυγό του σατανικού Lord Bane. Ο παίκτης, σαν θαρραλέος πολεμιστής που είναι, καλείται να αντιμετωπίσει τις στρατιές του Lord Bane (και εντέλει τον ίδιο) για να αποκαταστήσει την τάξη και την ειρήνη στην Etheria. Ο παίκτης επιλέγει έναν τύπο μαχητή και ακολούθως ξεκινάει μια σειρά από αποστολές, σε κάθε μια από τις οποίες έρχεται αντιμέτωπος και με κάποιον πολεμιστή ή τέρας. Το Puzzle Quest: Challenge of the Warlords, όπως άλλωστε προδίδει κι ο τίτλος του, είναι ένας τίτλος γρίφων, στον οποίο οι “μάχες” διεξάγονται σε έναν πίνακα γεμάτο με πετράδια διαφόρων χρωμάτων. Σκοπός του παίκτη είναι μετακινεί ένα πετράδι κάθε φορά και να ταιριάζει τρία ή περισσότερα από τα πετράδια με το σχήμα κρανίου, για να μειώνει την μπάρα της ζωής του αντιπάλου του. Το παιχνίδι παίζεται με εναλλαγή γύρων, που σημαίνει ότι μόλις ο παίκτης σκεφτεί με την άνεσή του και κάνει την κίνησή του, ακολουθεί ο αντίπαλος με την δική του κίνηση.

Το ταίριασμα ομάδων πετραδιών (πράσινων, κίτρινων, κόκκινων και μπλε), γεμίζει τις αντίστοιχες χρωματικές μπάρες κι επιτρέπει στον παίκτη να χρησιμοποιήσει κάποια ξόρκια (spells) κατά των εχθρών. Η μάχη τελειώνει αφού ο παίκτης μηδενίσει την υγεία του αντιπάλου του και η αμοιβή περιλαμβάνει χρήματα, βαθμούς εμπειρίας, και διάφορα αντικείμενα. Οι μεν βαθμοί εμπειρίας επιτρέπουν στον παίκτη να ανεβάσει (όπως σε οποιοδήποτε  παιχνίδι ρόλων) το επίπεδό του χαρακτήρα του -ισχυροποιώντας άμυνα κι επίθεση- αλλά και να ανεβάσει κατά βούληση κάποια άλλα στατιστικά στοιχεία του που ενδυναμώνουν τα ξόρκια του (π.χ. η αύξηση του “Fire” κάνει τα ανάλογα ξόρκια να επιφέρουν μεγαλύτερη ζημιά).

Τα αντικείμενα είναι συνήθως κάποια όπλα ή ασπίδες που έχουν παρόμοιο αποτέλεσμα. Τα χρήματα μπορούν να αγοράσουν κάποια αντικείμενα αλλά και να βοηθήσουν σε κάτι ακόμα, που θα αναλύσουμε πιο κάτω. Όλα αυτά μας  παραπέμπουν σε ένα ακόμα συμπαθητικό παιχνίδι τύπου Bejeweled, αλλά η αλήθεια είναι ότι το Puzzle Quest: Challenge of the Warlords είναι έτη φωτός μακριά από όλους τους κλώνους του πρώτου τίτλου. Αυτό που θα παρατηρήσει ο παίκτης είναι ότι ο πίνακας στον οποίο γίνονται οι μάχες, δεν περιέχει μόνο κρανία, αλλά και πετράδια τεσσάρων διαφορετικών χρωμάτων, μωβ αστέρια και νομίσματα. Το ταίριασμα των κρανίων είπαμε ότι μειώνει την ζωή του αντιπάλου. Το ταίριασμα των αστεριών αυξάνει την εμπειρία του παίκτη και το ταίριασμα των νομισμάτων του προσφέρει κάποιο χρηματικό ποσό -μικρό μεν, αλλά φασούλι το φασούλι, ξέρετε τι γεμίζει!

Αντί να μετακινήσει ένα αντικείμενο, ο παίκτης μπορεί να χρησιμοποιήσει κάποιο ξόρκι (χάνοντας τον γύρο του, συνήθως) και να πετύχει διάφορα αποτελέσματα, όπως το να αναπληρώσει μέρος της υγείας του, να επιφέρει ένα τρομερό χτύπημα στον αντίπαλο (και να του αφαιρέσει περισσότερη υγεία απ’ ότι το ταίριασμα των κρανίων), να αποκτήσει προσωρινή “ανοσία” σε κάποια είδη επιθέσεων, να πολλαπλασιάσει την άμυνα ή την επίθεσή του και πάρα πολλά άλλα που θα μάθει ο παίκτης στην πορεία.
 
Ξεκινώντας, ο παίκτης μπορεί να επιλέξει ανάμεσα σε τέσσερις κατηγορίες πολεμιστών (όπως θα έκανε και σε κάθε τίτλο RPG άλλωστε), καθεμιά από τις οποίες έχει ξεχωριστές ικανότητες, διαφορετικό σετ από ξόρκια και διαφορετικό τρόπο με τον οποίο μπορεί να μάθει νέα. Τι ποιο ωραίο λοιπόν από ένα παιχνίδι στο οποίο υπάρχουν αρκετές δεκάδες διαφορετικοί αντίπαλοι (πολλούς από αυτούς μπορεί να αντιμετωπίσει όσες φορές θέλει ο παίκτης) και πολλοί τρόποι αντιμετώπισής τους με δεκάδες ξόρκια;

Επιπλέον, αντί να “τιμωρεί” τον παίκτη κάθε φορά που χάνει και να τον αναγκάζει να ξεκινάει πάλι από την αρχή ή πολλές πίστες πιο πριν από το σημείο που βρίσκεται, το Puzzle Quest: Challenge of the Warlords ακολουθεί μια “δοκιμασμένη” συνταγή: Εξακολουθεί να προσφέρει στον χαρακτήρα κάποια χρήματα κι εμπειρία, επιτρέποντας του είτε να συνεχίσει την περιπέτεια σε κάποιο άλλο σημείο του χάρτη (ώσπου να δυναμώσει και να επιστρέψει στον αντίπαλο που τον δυσκόλευε), είτε να δοκιμάσει ξανά από το ίδιο σημείο και με τον ίδιο αντίπαλο. Βέβαια, αν υπήρχαν μόνο αυτά τα στοιχεία, τότε το παιχνίδι θα ήταν απλά ένας ακόμα καλός τίτλος γρίφων.
{PAGE_BREAK}
Ο παίκτης ξεκινάει την περιπέτειά του από μια πόλη αλλά γρήγορα συνειδητοποιεί ότι μπορεί να κατακτήσει και άλλες πόλεις που βρίσκει στον χάρτη (δίνοντας μια μάχη, όπως θα έκανε με κάθε αντίπαλο). Κάθε πόλη που κατακτά, μπορεί να του αποφέρει ένα μικρό χρηματικό πόσο, όταν περάσει από αυτή μετά από κάποιο διάστημα. Επιπλέον, κάποια πλάσματα που αντιμετωπίζει ο παίκτης μπορούν να αιχμαλωτιστούν και να χρησιμοποιηθούν ως άτια από αυτόν (σαν άλογα δηλαδή), επιτρέποντάς του όχι μόνο να κινηθεί γρηγορότερα στον χάρτη, αλλά και να αυξήσει κάποια στατιστικά στοιχεία του (ανάλογα με το πλάσμα). Το μέγα ερώτημα ωστόσο είναι τι μπορεί να κάνει ο παίκτης με τα χρήματα που κερδίζει, αλλά και πώς μπορεί να βρει νέα αντικείμενα και άτια.

Η απάντηση είναι απλή: Όταν ο παίκτης επισκεφτεί μια πόλη (είτε την αρχική που ξεκίνησε, είτε μια κατακτημένη), μπορεί να χρησιμοποιήσει τα λεφτά του, είτε απλά για να αυξήσει κάποια στατιστικά του, είτε για να χτίσει μια σειρά από κτίρια που του προσφέρουν την δυνατότητα να δημιουργήσει νέα δυνατά όπλα κι αντικείμενα, να μάθει νέα ξόρκια, και να εκπαιδεύσει ένα άτι. Όλες αυτές οι διεργασίες παίζονται ως παραλλαγές του βασικού στυλ παιχνιδιού. Για παράδειγμα, στην περίπτωση εκπαίδευσης ενός ζώου, ο παίκτης παίζει μια κανονική μάχη, αλλά έχοντας περιορισμένο χρόνο μέχρι να κάνει την κίνησή του(!), ενώ στην περίπτωση που θέλει να δημιουργήσει ένα νέο αντικείμενο ή όπλο, θα πρέπει να εξαφανίσει έναν συγκεκριμένο αριθμό από πετράδια στην οθόνη, παίζοντας χωρίς αντίπαλο.

 
Για να μπορέσει να προσθέσει ένα νέο ξόρκι στην λίστα των “υπό εκμάθηση ξορκιών”, ο παίκτης θα πρέπει να αιχμαλωτίσει πρώτα ένα πλάσμα ή στρατιώτη που το χρησιμοποιεί. Αυτό γίνεται όταν πολεμήσει τρεις φορές μαζί του σε οποιοδήποτε σημείο του χάρτη. Την τέταρτη φορά θα εμφανιστεί η επιλογή “capture” και τότε θα εμφανιστεί μια ακόμα εξίσου ελκυστική παραλλαγή του παιχνιδιού, στην οποία ο παίκτη πρέπει να εξαφανίσει τα πετράδια και τις νεκροκεφαλές από την οθόνη. Αυτό το τμήμα του Puzzle Quest είναι σκέτη σπαζοκεφαλιά, αλλά αφήνει στον παίκτη μια απίστευτη αίσθηση νίκης όταν βρίσκει την λύση.  Όσο καλή κι αν είναι όλη αυτή η ανάλυση του τίτλου, το μεγάλο ερώτημα είναι πόσο μπορεί να κρατήσει ο τελευταίος τον παίκτη κοντά του. Το σίγουρο είναι ότι με το πέρας της πρώτης μάχης, ο παίκτης θα αντιληφθεί ότι κάθε αντίπαλος πολεμά διαφορετικά απ’ ότι κάποιος άλλος, ενώ ακόμα κι όταν ο παίκτης αντιμετωπίζει τον ίδιο αντίπαλο, μπορεί να δυσκολευθεί από τις τακτικές του τελευταίου.

Ωστόσο, θετικό δεν είναι μόνο το γεγονός ότι ο παίκτης συναντά εχθρούς που διαθέτουν ισχυρές επιθέσεις, ξόρκια που τα εκτελούν χωρίς να χάνουν γύρο και ισχυρή αντίσταση στα ξόρκια του παίκτη! Υπάρχει για παράδειγμα ένας αντίπαλος που απλά “μπλοκάρει” κάθε μαγική επίθεση του παίκτη, έχει “έναν σκασμό” υγεία και μπορεί και κάνει τις επιθέσεις του παίκτη να μειώνουν την πράσινη μπάρα του mana κι όχι την υγεία! Το παιχνίδι δεν θα αφήσει κανέναν παραπονεμένο στον τομέα της πρόκλησης. Ίσως ο σπουδαιότερος λόγος για τον οποίο το παιχνίδι είναι ελκυστικό τόσο στο απλό, όσο και στο multiplayer κομμάτι του, είναι το γεγονός ότι αναγκάζει τον παίκτη όχι μόνο να σκεφτεί την καλύτερη κίνησή του για να επιτεθεί στον αντίπαλο, αλλά και να σκεφτεί ένα βήμα παρά πέρα και να δει τις συνέπειες που θα έχει αυτή. Αυτό γιατί συμβαίνει;

Κάθε φορά που ο παίκτης ή ο αντίπαλος του καταστρέφουν κάποια πετράδια, τα κενά καλύπτονται από ακριβώς από όσα πετράδια βρίσκονταν από πάνω τους, ενώ τα κενά των τελευταίων καλύπτονται από νέα πετράδια που πέφτουν στην οθόνη. Ο παίκτης λοιπόν θα πρέπει να το σκεφτεί λίγο πριν καταστρέψει μια μεγάλη μάζα από πετράδια, γιατί τότε ριψοκινδυνεύει να γεμίσει η οθόνη από νεκροκεφαλές -τις οποίες ο υπολογιστής δεν θα χάσει ευκαιρία να τις καταστρέψει ταιριάζοντας τις και να μειώσει την υγεία του παίκτη. Όλα αυτά τα στοιχεία κάνουν τον οποιοδήποτε να “κολλάει” στο Puzzle Quest: Challenge of the Warlords. Το πιο πιθανό είναι ότι μόλις ο παίκτης ολοκληρώσει το παιχνίδι, θα θελήσει να παίξει από την αρχή με έναν διαφορετικό χαρακτήρα και δοκιμάζοντας διαφορετικές ομάδες από ξόρκια στις επιθέσεις του.

Εξίσου μεγάλη απόλαυση θα αποτελέσει και το Multiplayer κομμάτι του τίτλου (στους υπολογιστές γίνεται μέσω δικτύου ή Internet και στις φορητές κονσόλες μέσω ασύρματου δικτύου). Η αναμέτρηση με έναν φίλο είναι πάντα μια ξεχωριστή υπόθεση και ο νους των πιο παλιών θα πάει σίγουρα στο “Super Puzzle Fighter II Turbo” και στις επικές μάχες μεταξύ δύο παικτών. Αν και το Puzzle Quest είναι ελαφρώς διαφορετικό (οι κινήσεις σε αυτό γίνονται εναλλάξ και δεν υπάρχει η φρενίτιδα του εκπληκτικού τίτλου της Capcom), οι μάχες του είναι το ίδιο επικές.

Ποιος είναι ο επίλογος σε όλα αυτά; Εμείς θα αρκεστούμε στο να πούμε ότι αφού τελειώσαμε δύο φορές το εν λόγω παιχνίδι, ξεκινήσαμε να παίζουμε και για 3η φορά. Σίγουρα, ένας τίτλος που καταφέρνει να κάνει έναν παίκτη να αφιερώσει ξανά και ξανά χρόνο σε αυτόν, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητος.

Νίκος Ελευθεριάνος

Ελάχιστες απαιτήσεις συστήματος
Λειτουργικό Microsoft Windows 2000 / XP
Επεξεργαστής 800 MHz Pentium ή ανάλογων δυνατοτήτων
Μνήμη RAM 256 MB
Κάρτα Γραφικών 32 MB DirectX 8.1-compatible
PEGI 3+