Mercenaries 2: World in Flames

Η Pandemic “εξαπολύει” ένα 3rd person shooter μαζικής καταστροφής με μέτρια αποτελέσματα

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι εξαρχής: Αναγνωρίζουμε πάντα την αξία της ιδέας που κρύβεται πίσω από ένα παιχνίδι. Η διαφορά που θα το καταστήσει, όμως, ως ένα προϊόν που ξεχωρίζει και θα καθιερωθεί, είναι οι λεπτομέρειες και οι πινελιές εκείνες που δείχνουν τη δουλειά που έκανε το στούντιο. Το Mercenaries 2: World in Flames θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα πολύ καλό πρωτογενές υλικό, το οποίο όμως δεν έτυχε της κατάλληλης επεξεργασίας. Ας δούμε όμως τι προσφέρει ο νέος τίτλος των Pandemic Studios.

Το Mercenaries 2 μάς τοποθετεί στη γεωγραφική περιοχή της Βενεζουέλας, η οποία για χάρη του σεναρίου, βρίσκεται σε πολιτική αναταραχή. Την κατάσταση αυτή θέλουν να εκμεταλλευτούν πολλοί ενδογενείς παράγοντες και μη -βλέπε καρτέλ και παραστρατιωτικοί- ή ακόμη και μεγάλες πολυεθνικές, που θέλουν να επιβάλλουν ένα καθεστώς που θα τους ευνοήσει. Η χώρα βρίσκεται υπό στρατιωτικό καθεστώς και, όπως καταλαβαίνετε, η κατάσταση είναι πολύ ρευστή και χρειάζονται συντονισμένες προσπάθειες για παρθεί ο έλεγχος.

Κάπου εδώ κάνουμε και εμείς την εμφάνιση μας. Εμείς, λοιπόν, καλούμαστε ως μισθοφόροι να κάνουμε κάποιες από τις "βρωμοδουλειές" των  μεγάλων με τη μορφή κάποιων συμβολαίων. Αρχικά, μας δίνεται η δυνατότητα επιλογής μεταξύ τριών χαρακτήρων, των Mattias Nilsson, Jennifer Mui, και Chris Jacobs. Υποτίθεται ότι κατά την επιλογή των χαρακτήρων τους επιλέγουμε για τις κάποιες διαφοροποιήσεις στις ικανότητες τους. Αντίστοιχα έχουμε τον Mattias να καλύπτει την υγεία του πιο γρήγορα, την Jennifer να κινείται ταχύτερα από όλους, και τον Chris να έχει την ικανότητα να φέρει μεγαλύτερες ποσότητες πυρομαχικών.

Μετά από τις δοκιμές μας με τον τίτλο διαπιστώσαμε, βέβαια, ότι οι υποτιθέμενες αυτές ικανότητες δεν προσφέρουν διαφοροποίηση στο gameplay, ούτε σαν διευκόλυνση στο πέρασμα των επιπέδων, αλλά ούτε και στην εξέλιξη της ιστορίας. Οπότε, κάντε την επιλογή σας βάση προσωπικού γούστου και είστε έτοιμοι να ξεκινήσετε.

Τα χρήματα είναι το κριτήριο σε αυτό το παιχνίδι και βάσει αυτών ο παίκτης αναλάμβάνει το εκάστοτε συμβόλαιο. Χώρος για αρχές και διλήμματα δεν υπάρχει. Ο καλύτερος πλειοδότης απολαμβάνει τις υπηρεσίες μας, ό,τι και αν συνεπάγεται αυτό. Και εδώ γίνεται ιδιαίτερη αναφορά γιατί κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού θα έρθουμε αντιμέτωποι με προηγούμενους πελάτες και συμφέροντα. Με την όλο και περισσότερη ενασχόληση με το παιχνίδι, γίνεται γρήγορα αντιληπτό ότι αν το συμφέρον μάς φέρει ενάντια σε κάποιο παλιότερο πελάτη, οι στρατιώτες του υιοθετούν μια πιο εχθρική στάση απέναντι μας, ενώ αντίθετα αν οι πράξεις μας ωφελούν κάποιους άλλους, αυτοί με τη σειρά τους μας ευνοούν.

Η νέα δημιουργία της Pandemic είναι ένα παιχνίδι βολών τρίτου προσώπου και η εμπλοκή μας στις μάχες άμεση. Το παιχνίδι προσφέρει μια αρκετά καλή γκάμα όπλων, η οποία είναι απεικονισμένη αρκετά απλοϊκά, ενώ αξίζει να αναφερθεί ότι δεν δίνεται πάντα η πραγματική δυνατότητα του εκάστοτε οπλισμού. Αξιοσημείωτη όμως είναι η ποικιλία των οχημάτων που μας συνοδεύει στα επίπεδα, η οποία περιλαμβάνει από απλά πολιτικά οχήματα και μηχανές, μέχρι τζιπ, σκάφη τανκ και ελικόπτερα.

Κάποια βέβαια από αυτά, κυρίως τανκ και ελικόπτερα, χρειάζονται κάποια διαδικασία για την επίταξη τους, καθώς αν καλεστούν έχει καλώς, αλλά στην περίπτωση που τα κλέψουμε, απαιτείται η εισαγωγή μιας ακολουθίας κουμπιών στο χειριστήριο για να πάρουμε τον έλεγχο τους. Στην εξέλιξη του παιχνιδιού κάνουν επίσης και την εμφάνιση τους κάποιοι συνεργάτες, οι οποίοι επωμίζονται αρκετές ευθύνες και παίζουν ενεργό ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας. Έτσι, έχουμε έναν πιλότο ελικοπτέρου, που αναλαμβάνει τη μετακίνηση μας, τον εφοδιασμό και την  παραλαβή οπλισμού και βοηθημάτων, ένα πιλότο μαχητικού αεροσκάφους, που απλά όταν έρθει η ώρα βομβαρδίζει τα πάντα για μας και έναν μηχανικό περιορισμένων παροχών.

{PAGE_BREAK}

Ποια είναι όμως η καρδιά του παιχνιδιού; Μα φυσικά οι οποιεσδήποτε καταστροφές σε εγκαταστάσεις του εχθρού ούτως ώστε να φτάσουμε στον τελικό στόχο του συμβολαίου μας. Ομολογουμένως, οι καταστροφές που προσφέρει ο τίτλος σε πολλά σημεία του είναι πολύ εντυπωσιακές, με μεγάλη έκταση και χωρίς επιπτώσεις στην τελική τεχνική εκτέλεση του. Όλα απεικονίζονται ομαλά και πολύ όμορφα. Η όλη εμπειρία που αποκομίζει κανείς σε μια τόσο ευθυτενή έκθεση στην καταστροφή είναι πολύ διασκεδαστική, και ίσως είναι τελικά και το μόνο ξεκάθαρα δυνατό σημείο του τίτλου. Αλλά ως εκεί έφτασε ο ενθουσιασμός μας.

Η πλοκή που παρουσιάζεται στον παίκτη δεν περιμέναμε να είναι αντίστοιχη του κόσμου του Πολέμου των Άστρων. Από την άλλη όμως είναι και πολύ απλοϊκή. Το βασικό κριτήριό μας στο παιχνίδι είναι το χρήμα και, από εκεί και μετά το σενάριο απλά μας βάζει σε ένα απλό κλίμα διαπλοκής και συμφερόντων, μόνο και μόνο για να διεκπεραιωθεί η εκάστοτε αποστολή μας. Τα βαθυστόχαστα νοήματα δεν έχουν τίποτα να κάνουν στην συγκεκριμένη περίπτωση και είμαστε σίγουροι ότι θα καταλάβετε τι εννοούμε από τους πρώτους κιόλας διάλογους του παιχνιδιού: Εμείς προσπεράσαμε αρκετούς κατά τη διάρκεια των δοκιμών μας.

{VIDEO_1}

Πιστεύουμε ότι, πλέον, είναι εμφανής η πρόοδος που έχουν κάνει οι εταιρείες στον τομέα των γραφικών. Η σημερινή γενιά κονσολών έχει πλέον αρκετό καιρό στην αγορά και οι δημιουργοί εκμεταλλεύονται όλο και περισσότερο τις δυνατότητες τους. Όμως, στην περίπτωση του Mercenaries 2, δυστυχώς, αυτό δεν αληθεύει. Όντως υπάρχουν πολύ μεγάλες εκτάσεις που απεικονίζονται στο παιχνίδι αλλά δυστυχώς δεν προσφέρουν τη λεπτομέρεια που θα περίμενε κανείς.

Όσο για τα μοντέλα των χαρακτήρων, αυτά είναι φτωχά και σε πολλές περιπτώσεις μας θύμισαν μοντέλα περασμένης γενιάς. Το υδάτινο στοιχείο, δε, φαντάζει στατικό και εντελώς ψεύτικο. Τέλος, απλά να αναφέρουμε και την ύπαρξη αρκετού aliasing στα μοντέλα που προαναφέραμε. Η οπτική αστοχία δεν είναι όμως το μόνο σοβαρό μειονέκτημα του τίτλου. Η τεχνητή νοημοσύνη επίσης πάσχει σε απίστευτο βαθμό. Ειδικά αναφερόμενοι στους απλούς στρατιώτες, διαπιστώσαμε από τα πρώτα κιόλας λεπτά της περιπέτειας ότι δεν κάνουν ιδιαίτερες προσπάθειες για να μας αντιμετωπίσουν μιας και οι περισσότεροι κινούνται απροστάτευτοι, υποκινούμενοι από την εντολή "Άν τον πετύχεις ΟΚ".

Δεν συζητάμε φυσικά το ενδεχόμενο κάλυψής τους στο χώρο, το οποίο όταν συνέβαινε το αποδίδαμε στον παράγοντα τύχη και όχι στον προγραμματισμό του παιχνιδιού. Όλα αυτά συνοδεύονται και από σωρεία bugs και άλλων προγραμματιστικών σφαλμάτων. Αντικείμενα αιωρούνται, φύλακες μας αγνοούν, κολλήματα σε βλάστηση και σε πολλούς φυσικούς χώρους και πολλά ακόμη, τα οποία περιμένουν να ανακαλυφθούν από όποιον αισιόδοξο θελήσει να δοκιμάσει το campaign για δεύτερη φορά.

Κατά τη διάρκεια των δοκιμών μας με το Mercenaries 2 παρατηρήσαμε και μία δυνατότητα η οποία ξεχώρισε και μας έδωσε μία σχετική ικανοποίηση. Η δυνατότητα αυτή είναι η διαδικτυακή συνεργασία δύο παικτών. Η ύπαρξη κάποιου ανθρώπου στο πλάι μας, μας έδωσε κουράγιο κατά κύριο λόγο και κατά δεύτερο αυτό το mode παρουσιάστηκε πιο διασκεδαστικό ως εγχείρημα καθώς προσδίδει αξία στον τίτλο και αυξάνει σημαντικά την αντοχή του στό χρόνο. Ωστόσο, αυτή η προσπάθεια και η ιδέα της Pandemic δεν μπορεί να υπερκαλύψει τις τόσες αδυναμίες του τίτλου της.

Το Mercenaries 2: World in Flames καταδικάστηκε τη στιγμή που πήρε status "Gold" από την ομάδα ανάπτυξης. Τόσο οι αδυναμίες στην ανάπτυξη του, όσο και ο αδικαιολόγητος αριθμός των bugs οδηγησαν αυτήν την, κατά τα άλλα αξιόλογη προσπάθεια, σε αρνητικά αποτελέσματα. Όσο για τον παράγοντα διασκέδαση: προσφέρεται μεν, αλλά μετά από πολλούς συμβιβασμούς.

Μιχάλης Κρεμμύδας