Valkyria Chronicles

H SEGA επιστρέφει στις επιτυχίες με ένα αριστουργηματικό strategy/ RPG

Τα ιαπωνικά RPGs, διαφέροντας σε πάρα πολλά σημεία από τα αντίστοιχα που βλέπουμε στη Δύση, έχουν καταφέρει εδώ και χρόνια να αποκτήσουν ένα ιδιαίτερα φανατικό κοινό, καθώς φημίζονται για τη μεγάλη διάρκειά τους, τα εντυπωσιακά γραφικά και το «διαφορετικό» σενάριο. Στην προηγούμενη γενιά κονσόλων, το PS2 ήταν ο ξεκάθαρος νικητής σε αυτή την κατηγορία, καθώς κατάφερε να μαζέψει τόσα πολλά και καλά παιχνίδια του είδους, που ο αριθμός τους εύκολα φτάνει και ξεπερνάει το τριψήφιο νούμερο. Σήμερα όμως, τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Αν λοιπόν είστε χρήστες του PlayStation 3, θα έχετε σίγουρα παρατηρήσει μια σοβαρή έλλειψη JPRGs στην κονσόλα.

Σίγουρα έχουμε δει 1-2 να μεταφέρονται από τις αντίστοιχες εκδόσεις του Xbox 360 (το οποίο, με ένα περίεργο τρόπο, κατάφερε να κρατάει τα ηνία στον χώρο αυτό), και 1-2 ακόμα προτάσεις, αλλά δίχως να έχουν έρθει ακόμα στην ευρωπαϊκή αγορά (βλ. Disgaea). Ειδικά όσοι φανατικοί του είδους αγόρασαν το PS3 πιστεύοντας ότι και σε αυτή την γενιά θα επαναλαμβανόταν ο θρίαμβος της προηγουμένης, τουλάχιστον ως τώρα δεν έχουν επιβεβαιωθεί.

Ε λοιπόν, αν και δεν έφτασε ακόμα μια τέτοια στιγμή θριάμβου, το Valkyria Chronicles έρχεται από το πουθενά και εντυπωσιάζει σε όλους του τους τομείς, εξελισσόμενο σε μια εν δυνάμει τεράστια όαση δροσιάς μετά από μήνες αναμονής για κάτι καινούργιο! Η ιστορία του τίτλου λαμβάνει χώρα στο 1935 ενός κόσμου που έχει πολλές ομοιότητες -ιστορικά- με τον αντίστοιχο που είχε η Ευρώπη εκείνη την περίοδο. Στην Europa λοιπόν, έχει αρχίσει να μαίνεται ο 2ος Europan war μεταξύ των δυνάμεων της Atlantic Federation και της East Europan Imperial Alliance, ένας πόλεμος που έχει καταπνίξει στις συγκρούσεις όλη την ήπειρο και φυσικά, δεν ξεκίνησε για ιερούς σκοπούς. Βασικός στόχος και των δύο δυνάμεων είναι να αποκτήσουν τον έλεγχο των περιοχών που εξορύσσουν ragnite, ένα θεαματικό μέταλλο το οποίο χρησιμοποιείται πλέον σε άπειρες χρήσεις της καθημερινής ζωής -από την ιατρική  μέχρι τη μαγειρική και από τον φωτισμό μέχρι τον εφοδιασμό καυσίμων στα οχήματα.

Εμείς βρισκόμαστε στην Gallia, μια ειρηνική χώρα που αν και βρίσκεται στη μέση της ηπείρου, κηρύσσει ουδετερότητά της -σύμφωνα πάντα με τα πιστεύω του λαού της. Δυστυχώς για την Gallia, στην περιοχή της βρίσκονται κάποια ιδιαίτερα πλούσια κοιτάσματα με ragnite, τα οποία αναπόφευκτα τραβούν την προσοχή και την άμεση επίθεση από την Imperial Alliance.

Το παιχνίδι μάς τοποθετεί στον ρόλο του Welkin, ενός συνηθισμένου 22χρονου, ο οποίος γίνεται μάρτυρας μιας από τις πρώτες επιθέσεις ενάντια στην χώρα του την ώρα που επέστρεφε σπίτι. Αν και ειρηνικός στη φύση του και με όνειρα φυσιοδίφη για το μέλλον, δεν διστάζει να καταταχθεί στην εθνοφρουρά -όπως όλοι οι υπόλοιποι νέοι- για να πολεμήσει για την πατρίδα του. Μαζί με τη βοήθεια της αδερφής του και διαφόρων άλλων φίλων του, θα προσπαθήσει να κάνει ότι μπορεί για να βοηθήσει στον πόλεμο. Και εδώ βρίσκεται ένα από τα πιο ευχάριστα στοιχεία του παιχνιδιού. Σε αντίθεση με τα συνηθισμένα RPGs, ο ήρωας στο Valkyria Chronicles είναι ένας απλός, συνηθισμένος άνθρωπος, έρμαιο των καταστάσεων και των αδυναμιών του. Δεν είναι άλλος ένας υπερήρωας, ο οποίος πρέπει να σώσει τον πλανήτη. Απλά κάνει ό,τι θα έκαναν όλοι στη θέση του, δηλαδή, προσπαθεί να προστατεύσει το σπίτι του.

Η διαφορά αυτή από τον συνηθισμένο ρόλο των ηρώων, σε συνδυασμό με το ανθρώπινο δράμα που εξελίσσεται αριστουργηματικά κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, είναι τα στοιχεία που θυμίζουν αληθινά την Ευρώπη της εποχής και συνθέτουν ένα εξαιρετικά αληθοφανές σύνολο, το οποίο σπάνια συναντάμε σε παιχνίδι και έτσι, η συναισθηματική σύνδεση με τους χαρακτήρες και την ιστορία είναι πραγματικά αναπόφευκτη. Αλλά και οι ανατροπές που θα συμβούν, σπανίως αφήνουν το θεατή αδιάφορο καθώς πραγματικά γίνονται τη στιγμή που έχει ρίξει όλη του την προσοχή αλλού.

Σε ό,τι αφορά το σενάριο λοιπόν, το παιχνίδι παίρνει άριστα, μιας και πρόκειται για μια από τις καλύτερες προτάσεις που μας έχουν γίνει εδώ και πολλά χρόνια. Και το πιο ενδιαφέρον είναι ότι αυτό το σενάριο ξεκινά από το ίδιο το μενού του παιχνιδιού. Πρακτικά, το μενού είναι στην πραγματικότητα ένα βιβλίο με το όνομα “On the Gallian Front” της Irene Coller, το οποίο περιγράφει τα γεγονότα του πολέμου από διάφορες πλευρές, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον στους ήρωες μας. Προχωρώντας το σενάριο, προχωράμε και στις σελίδες και ξεκλειδώνουμε (πολλά) νέα cutscenes και μάχες. Το σύστημα αυτό είναι ιδιαιτέρως αποτελεσματικό, καθώς μας τοποθετεί στο ρόλο του αναγνώστη ενός ιστορικού βιβλίου, χωρίς όμως να μας περιορίζει για τις πράξεις μας.

{PAGE_BREAK}

Η μαγεία του τίτλου όμως, δεν σταματάει στα προαναφερθέντα. Το παιχνίδι χρησιμοποιεί μια νέα μηχανή γραφικών, την CANVAS, η οποία μετατρέπει τα γραφικά του κόσμου σε αυτά που θα βλέπαμε από έναν πίνακα φτιαγμένο με νερομπογιές. Πιστεύουμε ότι είναι μια εντυπωσιακή εξέλιξη στο ως τώρα cel-shaded στυλ που μας παρουσίασε τα Dragon Ball, Naruto και Okami, καθώς προσφέρει ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα. Εξηγώντας σας τις διαφορές τεχνικά, θα ήταν μάλλον άστοχο καθώς θα μειώναμε την εκάστοτε μηχανή, αλλά σκεφτείτε το ως εξής: Τα μεν παλαιά παιχνίδια, έχουν ξεκάθαρες τις μαυρισμένες γραμμές του σχεδίου τους, όπως άλλωστε συμβαίνει και στα περισσότερα παλιά anime (και σύγχρονα καθημερινά hyper series για λόγους οικονομίας).

Η CANVAS όμως, προσφέρει στους δημιουργούς τη δυνατότητα να ξεφύγουν από τις καθαρές γραμμές και να δώσουν έναν τόνο που ως τώρα, μόνο από τον πολύ μεγάλο Miyazaki και το studio Ghibli έχουμε δει. Και είναι εντυπωσιακό το πόσο πολύ θυμίζουν τα γραφικά του παιχνιδιού τις ταινίες του παραπάνω studio.

Συνεχίζοντας τον κατάλογο των θετικών, οι συνήθεις ύποπτοι του pop in, screen tearing και frame rate dropping, ευτυχώς απουσιάζουν και δεν αμαυρώνουν το σύνολο. Τα χρώματα είναι καθαρά, ο κόσμος δείχνει αληθινός και οι χαρακτήρες εκπνέουν τη διαφορετικότητά τους, ενώ οι χάρτες δείχνουν και έχουν μια ιδιαίτερα πλούσια ποικιλομορφία, αν και θα θέλαμε λίγη περισσότερη λεπτομέρεια και αντικείμενα μέσα σε αυτούς. Στην υπέροχη εικόνα του συνόλου βοηθά σημαντικά και η γοητευτική ενορχηστρωμένη μουσική, που εμφανίζεται και δρα καταλλήλως ανάλογα με το τι συμβαίνει την κάθε δεδομένη στιγμή ενώ ο αριθμός των διαφορετικών τραγουδιών που θα ακούσετε είναι ιδιαίτερα υψηλός. Παρ’ όλα αυτά, αν και ορισμένα από αυτά ξεχωρίζουν, δεν καταφέρνουν να αποτυπωθούν στην μνήμη.

Το ίδιο μπορούμε να πούμε και για τα ηχητικά εφέ, για τα οποία εκφράζουμε έντονο σκεπτικισμό. Τα όπλα και οι εκρήξεις ακούγονται εντελώς ψεύτικά ενώ το surround system δείχνει να μην έχει ιδιαίτερη σημασία, καθαιρώντας έτσι ένα σημαντικό σημείο από το αυξανόμενο συναίσθημα που προσφέρει απλόχερα το υπόλοιπο παιχνίδι.

Ευτυχώς όμως, το παιχνίδι προσφέρει ένα εξαιρετικό -από όλες τις πλευρές- voice acting (ιαπωνικού και, ευτυχώς, αγγλικού) με εκπληκτικές ερμηνείες από όλους τους ηθοποιούς, ανεξαρτήτως ρόλου, γένους και ηλικίας. Σε αυτό τον τομέα, το Valkyria Chronicles παραδίδει μαθήματα στις υπόλοιπες εταιρίες, που συνήθως βγάζουν ένα "ξερές αγγλόφωνες ομιλίες, οι οποίες είναι σχεδόν πάντα εκτός κλίματος. Υπάρχουν μεν κάποια μικρά προβλήματα στη μετάφραση, καθώς κάποιες φορές άλλα αναφέρουν οι ιαπωνικές ομιλίες και άλλα αναγράφονται στους υπότιτλους, αλλά νομίζουμε ότι αυτές οι αλλαγές έγιναν επίτηδες για να μην μπερδέψουν το κοινό της Δύσης με εκφράσεις και ιδιαιτερότητες της ιαπωνικής κουλτούρας.

Προχωρώντας στον τομέα του gameplay τώρα, συνειδητοποιούμε ότι εδώ βρίσκεται και η μεγαλύτερη δύναμη του παιχνιδιού. Οι μάχες ξεκινούν με τον παίκτη να βλέπει το χάρτη της περιοχής από ψηλά και να τοποθετεί τις μονάδες που επιθυμεί στις θέσεις που επιθυμεί. Αυτές οι στρατιωτικές μονάδες χωρίζονται στις κατηγορίες των Scouts, Troopers, Lancers, Engineers και Snipers, μαζί με ορισμένα Tanks που θα βρείτε στο παιχνίδι. Η κάθε μονάδα έχει τα υπέρ και τα κατά της, συνεπώς, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στην οργάνωση της ομάδας καθώς και στην γενικότερη κίνηση καθώς η αλληλοκάλυψη μπορεί να σώσει ζωές.

Και το τονίζουμε αυτό γιατί σύμφωνα με τα πρότυπα των ιαπωνικών tactical RPGs (ή JRTS), αν μια μονάδα πεθάνει, τότε έχει πεθάνει για πάντα. Έτσι, το παιχνίδι μπορεί να συνεχιστεί ακόμα και αν όλοι οι κεντρικοί χαρακτήρες (εκτός του Welkin) έχουν αποδημήσει εις τόπο χλοερό. Αυτό, δεν είναι απαραίτητα κακό καθώς, όπως είπαμε, οι μονάδες ανεβαίνουν επίπεδα ως ομάδα και έτσι μπορείτε εύκολα να τις αντικαταστήσετε με άλλες από το κέντρο διοίκησης. Από την άλλη, αν πεθάνει ένας χαρακτήρας, τότε χάνεται το δικό του τμήμα στην ιστορία, καθώς και ο όποιος ξεχωριστός ρόλος θα είχε να παίξει σε αυτήν, κάτι που θα θελήσετε να αποφύγετε με κάθε τρόπο καθώς το συναισθηματικό δέσιμο με τους χαρακτήρες είναι αρκετά έντονο.

{PAGE_BREAK}

Επιστρέφοντας στον τομέα της μάχης τώρα, αφού επιλέξετε και τοποθετήσετε τις μονάδες σας, πατάτε το κουμπί deploy και η σύρραξη ξεκινάει. Η κάθε μάχη, έχει turn based (δηλαδή, με αναμονή σειράς) χαρακτήρα, καθώς χωρίζεται σε φάσεις. Στην αρχή κάθε φάσης δίνεται ένας αριθμός από Command Points, τα οποία μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να κινήσετε κάποια μονάδα, αλλά και για να δώσετε κάποιες ειδικές “Boost up” εντολές. Αφού λοιπόν επιλέξετε τη μονάδα που θέλετε να κινήσετε, ξοδεύετε τον ανάλογο αριθμό CP, η κάμερα αλλάζει θέση και από ψηλά μεταφέρεται πίσω από την εν λόγω μονάδα, προσφέροντας έναν πλήρως 3D κόσμο σε γραφικά και κίνηση.

Από αυτή την στιγμή, μπορείτε πλέον να ασχοληθείτε τη μονάδα σας, όπως εσείς θέλετε. Η κίνησή, περιορίζεται από μία μπάρα (α λα Eternal Sonata), που δείχνει πόσο πολύ μπορεί να κινηθεί με ένα CP, ενώ στην οθόνη βλέπουμε ένα HUD που δείχνει την ενέργεια και τον εξοπλισμό της. Για να σας περιγράψουμε όμως καλύτερα το χειρισμό των μαχών του παιχνιδιού, ένα παράδειγμα θα ήταν η καλύτερη λύση.

{VIDEO_1}

Έστω, λοιπόν, ότι έχουμε από μια μονάδα κάθε κατηγορίας και πως θέλουμε να κατακτήσουμε την κορυφή ενός λόφου. Ο Scout, που κινείται πιο πολύ απ’ όλους, θα πάει μπροστά για να ελέγξει τον χάρτη. Ο Trooper ακολουθεί κατά πόδας, καθώς η μεγάλη του δύναμη ενάντια σε αντίπαλα ανθρώπινα units είναι ο μόνος τρόπος για να ανοίξουμε δρόμο παρακάτω. Ο Lancer και το Tank, είναι εξαιρετικά χρήσιμες μονάδες εναντίων θωρακισμενων οχημάτων αλλά και αμυντικών θέσεων όπου κρύβεται ο εχθρός, ενώ ο engineer τους ακολουθεί εφοδιάζοντάς τους με πυρομαχικά, επισκευάζοντας το Tank και καθαρίζοντας νάρκες από τον δρόμο. Τέλος, ο sniper είναι ακριβώς ό,τι θα θέλατε από αυτόν, ο θάνατος από μακριά, καθώς είναι ιδιαίτερα χρήσιμος για να εξοντώνει αντιπάλους από θέσεις που μπορούν να σας βλάψουν. Στην περίπτωση που θέλετε να πυροβολήσετε ή να χρησιμοποιήσετε κάποια ειδική ικανότητα tης μονάδας σας, απλά πατάτε το R1 και η κάμερα έρχεται σε θέση σκόπευσης -ανάλογα πάντα με την πράξη που επιθυμείτε.

Κατά τη διάρκεια της κίνησής σας στον χάρτη, πολύ συχνά θα οχυρωθείτε πίσω από σάκους άμμου ή μέσα σε χαρακώματα, προστατεύοντας έτσι όσο το δυνατόν περισσότερο τη μονάδα σας, καθώς έστω και ένα δευτερόλεπτό έκθεσης μπορεί να σημάνει το τέλος. Στον τομέα της κάλυψης, δυστυχώς εμφανίζεται και το μεγαλύτερο πρόβλημα του παιχνιδιού. Είναι πραγματικά ακατανόητο το τι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κάλυψη από τα εχθρικά πυρά και τι όχι. Ένα πέτρινο παγκάκι, ένα γεμάτο κιβώτιο, ένας βράχος, θα έπρεπε να μπορούν να προσφέρουν την ίδια ασφάλεια με τους σάκους άμμου, αλλά δυστυχώς συμπεριφέρονται σαν τοίχοι από χαρτί. Το συγκεκριμένο γεγονός, αμαυρώνει ένα κατά τα άλλα άψογο σύνολο στις μάχες, αναγκάζοντάς έτσι τον παίκτη σε συνεχές trial & error (στην αρχή) ωσότου μάθει που μπορείτε να κρυφτεί και που όχι.

Επανερχόμενοι στο βιβλίο, πρέπει να προσθέσουμε ότι λειτουργεί και ως το κεντρικό μενού του παιχνιδιού. Από τους διάφορους σελιδοδείκτες του, μπορείτε να επισκεφτείτε παλαιά πεδία μάχης για την εξάσκηση σας, να βρείτε πολλές πληροφορίες για τον κόσμο της Europa, καθώς και πληροφορίες για τον εξοπλισμό, τα όπλα και τους χαρακτήρες που συναντάτε. Κυρίως όμως, μπορείτε να πάτε στο κέντρο διοίκησης του στρατού σας, στο οποίο μπορείτε να αλλάξετε τα μέλη της ομάδας σας, να τα εξοπλίσετε διαφορετικά, να τα ανεβάσετε levels (ως ομάδα scouts, για παράδειγμα, και όχι ως άτομα). Επιπροσθέτως, στο εν λόγω μενού μπορείτε να αναπτύξετε νέα όπλα και εξοπλισμό, αλλά και να κερδίσετε μετάλλια (τα “trophies” του παιχνιδιού) και να ξεκλειδώσετε side stories διαβάζοντας την ανεξάρτητη εφημερίδα της χώρας.

Τι έχουμε στα χέρια μας λοιπόν; Αν και δεν είναι τέλειο, το Valkyria Chronicles αποτελεί ένα από τα καλύτερα και πιο πλούσια παιχνίδια της SEGA ως σήμερα. Προσφέρει μια συγκινητική ιστορία με πλούσιο υλικό, ένα οπτικό σύνολο εξαιρετικό και κυρίως διαφορετικό απ’ ό,τι έχουμε συνηθίσει, καθώς και ένα voice acting που θα ζήλευε και η Square Enix. Η ολοκληρωτική απουσία κάποιου multiplayer mode μπορεί να απογοητεύσει κάποιους, αλλά το 30+ ώρες κεντρικό σενάριό του, μαζί με το γεγονός πως μπορείτε να επιστρέψετε σε αυτό ξανά και ξανά για να ξεκλειδώσετε κρυφά όπλα, να πάρετε όλα τα μετάλλια αλλά και για να ξαναζήσετε αυτή την υπέροχη εμπειρία, το καθιστούν με ευκολία την έκπληξη της χρονιάς και του δίνουν μια θέση μεταξύ των αρτιότερων τίτλων που έχουμε δει μέχρι σήμερα στο PlayStation 3.

Οποιοδήποτε παίκτης, που έχει την παραμικρή αρέσκεια σε βαθύ σενάριο, δυνατή στρατηγική και έντονη ατμόσφαιρα, θα πρέπει σίγουρα να το τιμήσει. To Valkyria Chronicles είναι εδώ και έχει τα φόντα για να κάνει τη διαφορά.

Αλέξανδρος Μιχαλιτσιάνος