The Dark Eye: Drakensang

Ένα ενδιαφέρον και όμορφο RPG, που θυμίζει κάτι από τα παλιά

Σε μια περίοδο που οι νέες κυκλοφορίες έρχονται με καταιγιστικό ρυθμό, λίγοι μπορούν να παραπονεθούν για έλλειψη προτάσεων. Βέβαια, μερικά είδη είναι λιγότερο ευνοημένα από κάποια άλλα, μα μια ενδελεχής διεύρυνση της αγοράς των videogames, είναι ικανή να φέρει πολλά παιχνίδια για όλους. Σωστά; Όχι ακριβώς. Υπάρχει μία μερίδα παικτών που παραπονιέται ότι η αγορά έχει "σπρώξει" τις εταιρείες μακριά από ένα είδος που πολλοί αγαπήσαμε από την εποχή που η Bioware και η Black Isle κυκλοφορούσαν RPGs βασισμένα στους κανόνες D&D και μας κρατούσαν με τις ώρες στους υπολογιστές μας. Και ενώ βρισκόμαστε εν αναμονή για την κυκλοφορία του Dragon Age της Bioware, κυκλοφορεί ένα party based RPG, που αναπτύχθηκε από τη γερμανική ομάδα Radon Labs

Tο Drakensang βασίζεται στο γερμανικό επιτραπέζιο παιχνίδι The Dark Eye, το οποίο ξεπερνά το D&D σε πωλήσεις στη χώρα του και έχει σκοπό να μας κάνει να χαθούμε για άλλη μία φορά μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο από πολεμιστές, μάγους, ξωτικά και δράκους.

"Η υπόθεση του παιχνιδιού, αν και αργεί πολύ να εξελιχθεί, είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και θα μας κρατήσει εύκολα ώστε να τελειώσουμε το περίπου 40 ωρών campaign"

Αρχίζοντας το παιχνίδι μπορούμε να φτιάξουμε τον κεντρικό μας χαρακτήρα, διαλέγοντας μέσα από πολλές κλάσεις και φυλές -από τους κλασσικούς μαχητές και μάγους μέχρι και…πειρατές. Την υπόλοιπη ομάδα θα τη συναντήσουμε στην περιπλάνηση μας στην όμορφη Aventuria. Στην ομάδα μας μπορούμε να έχουμε μέχρι τέσσερα άτομα ταυτόχρονα, επιλέγοντας από τους πολλούς και διαφορετικούς ήρωες που είναι πρόθυμοι να μας βοηθήσουν. Όλα τα μέλη της ομάδας μας μπορούμε να τα ελέγξουμε, να τα εξοπλίσουμε και να τα αναβαθμίσουμε πλήρως. Αλλά ας μιλήσουμε λίγο πρώτα για τον τεχνικό τομέα.

Τα γραφικά στο Drakensang δεν εντυπωσιάζουν σε ό,τι αφορά την τεχνολογία τους, αλλά η εργασία που έχει γίνει στο εικαστικό κομμάτι του τίτλου δε μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Πολλές φορές θα σταθούμε για να θαυμάσουμε τις αντανακλάσεις των κτιρίων στα νερά που υπάρχουν στους δρόμους, τα σύννεφα κατά τη δύση του ηλίου ή το γεφυράκι, το οποίο οδηγεί στην πύλη της επόμενης πόλης, αφήνοντας μας να περάσουμε πάνω από το μικρό ποτάμι που χωρίζει την απέραντη πεδιάδα.

Η συνολική εικόνα, υποβοηθούμενη και από τα ζωντανά χρώματα που έχουν επιλεχθεί, είναι αρκετή για να μας κάνει να παραβλέψουμε τα αδικαιολόγητα πολλά "glitches" -σε ό,τι αφορά την αλληλεπίδραση των χαρακτήρων μας με το περιβάλλον- αλλά και το έντονο tearing. Περνώντας στον ηχητικό τομέα, διαπιστώσαμε ότι οι φωνές των ηθοποιών είναι πολύ καλές, ενώ τα κέλτικα και επικά μουσικά θέματα καταφέρνουν να τοποθετήσουν τον παίκτη επιτυχώς  στο κλίμα του παιχνιδιού. Κατά την περιπλάνηση μας στο κόσμο του Drakensang οι μάχες είναι, φυσικά, κάτι το πολύ συνηθισμένο. Μπορούμε να κινήσουμε και να επιλέξουμε τις επιθέσεις των χαρακτήρων μας σε πραγματικό χρόνο, αλλά και να παγώσουμε το παιχνίδι, έτσι ώστε να επιλέξουμε τις κινήσεις μας με την άνεσή μας.

Βέβαια, ακόμα και σε πραγματικό χρόνο οι μάχες είναι ουσιαστικά χωρισμένες σε γύρους, τους οποίους μπορούμε εύκολα να ξεχωρίσουμε. Τα ξόρκια και οι melee επιθέσεις είναι εντελώς απλοποιημένες -στα πρότυπα των ΜΜΟs- και δεν παίζει ρόλο η πιθανή μαγική αντίσταση ή η αντίσταση σε ένα είδος επιθέσεων. Αυτό αρχικά κάνει τις μάχες τόσο βαρετές όσο ακούγονται, αλλά στη συνέχεια, όπου οι εχθροί είναι δυνατότεροι και πολύ περισσότεροι, τα πράγματα είναι αρκετά διαφορετικά, όπως θα αναλύσουμε στη συνέχεια.

{VIDEO_1}

Σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε ότι η γερμανική ομάδα ανάπτυξης έχει πάρει κάποιες αποφάσεις που θα παραξενέψουν τους φίλους του είδους. Για παράδειγμα, οι χαρακτήρες μας μπορούν να περάσουν ο ένας μέσα από τον άλλον, όπως και οι αντίπαλοι μας αντίστοιχα. Αν και αυτό είναι βολικό στους στενούς χώρους, στους οποίους εκτυλίσσονται πολλές από τις μάχες, το πραγματικά περίεργο είναι ότι ακόμα και οι εχθροί μπορούν να περάσουν μέσα από τους χαρακτήρες μας και το αντίστροφο. Αυτό κάνει τους μάγους μας ευάλωτους, οδηγώντας μας στο να τους προσπαθούμε να τους καταστήσουμε πιο δυνατούς στις μάχες σώμα με σώμα.

"Tο Drakensang βασίζεται στο γερμανικό επιτραπέζιο παιχνίδι The Dark Eye, το οποίο ξεπερνά το D&D σε πωλήσεις στη χώρα του"

Το σύστημα αναβάθμισης στο Drakensang είναι αρκετά διαφορετικό από ό,τι έχουμε συνηθίσει, αφού από τη στιγμή που θα κερδίσουμε έναν πόντο εμπειρίας, μπορούμε να τον αξιοποιήσουμε άμεσα, βελτιώνοντας κάποιο στατιστικό μας ή μαθαίνοντας κάποια ικανότητα από τους εκπαιδευτές μας -καταβάλλοντας βέβαια και την αντίστοιχη αμοιβή. Τα levels ουσιαστικά θέτουν τα ανώτατα όρια της βελτίωσης μας, χωρίς να μας κάνουν από μόνα τους δυνατότερους. Αν και θα συνειδητοποιήσουμε άμεσα τη βελτίωση μας σε τομείς που είμαστε σχετικά αδύναμοι, σε τομείς που είμαστε αρκετά δυνατοί δεν θα προσέξουμε διαφορά.

Αυτό, σε συνδυασμό με την ανάγκη να βελτιώσουμε τις ικανότητες των χαρακτήρων μας σε τομείς που παραδοσιακά δεν είναι δυνατοί, οδηγεί σε σχετικά χαμηλή εξειδίκευση, χωρίς όμως σε καμία σε περίπτωση να αλλοιώνονται τα χαρακτηριστικά και οι ρόλοι της κάθε κλάσης.

{PAGE_BREAK}

Η σχετικά χαμηλή εξειδίκευση δικαιολογεί μέχρι σε ένα σημείο την απλοποίηση των επιθέσεων, αλλά τελικά οι μάχες καταφέρνουν να είναι διασκεδαστικές με ένα διαφορετικό τρόπο. Όταν δεχόμαστε επίθεση, πρέπει να επιλέξουμε ποιος χαρακτήρας θα κάνει τι και να προσέξουμε πως θα κινήσουμε τους χαρακτήρες ώστε να επιτεθούμε και να τραβήξουμε τις επιθέσεις των αντιπάλων μακριά από τους μάγους όσο ετοιμάζουν καταστροφικά ξόρκια, κάτι που απαιτεί σκέψη και τακτική στα προχωρημένα επίπεδα. Αξίζει να σημειωθεί ότι, επειδή δεν υπάρχει υψηλή εξειδίκευση, όλοι οι χαρακτήρες είναι αρκετά δυνατοί ώστε να μπορούν να γίνουν οι ήρωες της μάχης και να ανατρέψουν το σκηνικό στο τέλος της παρτίδας.

Αυτό το γεγονός προσφέρει μεγάλη ικανοποίηση στις συγκεκριμένες περιπτώσεις, αφήνοντας σαν μοναδικό ουσιαστικό μειονέκτημα του συστήματος μάχης τη δυνατότητα να μπορούμε να υποχωρήσουμε σε μία μεγάλη μάχη, εξοντώνοντας όσους μπορούμε και αφήνοντας τους υπόλοιπους για…μετά, ένα μειονέκτημα που υπάρχει βέβαια στη συντριπτική πλειοψηφία των παιχνιδιών της κατηγορίας.

"Τα γραφικά δεν εντυπωσιάζουν από τεχνολογικής άποψης, αλλά η εργασία που έχει γίνει στο εικαστικό κομμάτι του τίτλου δε μπορεί να περάσει απαρατήρητη"

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο παιχνίδι της Radon Labs δεν κάνει καθόλου την εμφάνιση του το φαινόμενο του grinding, αφού ο ευκολότερος τρόπος να κερδίσουμε εμπειρία είναι οι δευτερεύουσες αποστολές, ενώ και οι περισσότερες περιοχές που ολοκληρώνουμε κλειδώνουν. Οι μάχες δε είναι, φυσικά, το μόνο χαρακτηριστικό του τίτλου, αν και οι περισσότερες αποστολές αναλώνονται στο να σκοτώσουμε το "Α" τέρας ή να βρούμε τον "Β" χαρακτήρα. Ο κόσμος που θα κληθούμε να εξερευνήσουμε κάνει προσπάθειες να δείξει ζωντανός, κάτι που το καταφέρνει σε αρκετά μεγάλο βαθμό. Βέβαια, η αλληλεπίδραση με τους χαρακτήρες παραμένει σε απλοϊκά επίπεδα, χωρίς να υπάρχουν ιδιαίτερα πολλές επιλογές ή η επιλογή μεταξύ "Καλού" ή "Κακού" δρόμου. Για την ακρίβεια, ακόμα και σε περιπτώσεις που έχουμε την επιλογή δράσης τα αποτελέσματα δεν διαφοροποιούνται ιδιαίτερα.

Η υπόθεση του παιχνιδιού, αν και αργεί πολύ να εξελιχθεί, είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και θα μας κρατήσει εύκολα ώστε να τελειώσουμε το περίπου 40 ωρών campaign, του οποίου η διάρκεια μπορεί να αυξηθεί αρκετά αν επιλέξουμε να κάνουμε όλες τις δευτερεύουσες αποστολές. Αυτές οι side missions, εκτός του ότι δείχνουν να είναι ατελείωτες, είναι αρκετά ενδιαφέρουσες ώστε να μας κάνουν να…ξεχαστούμε και να παραμελήσουμε για πολλές ώρες την κύρια ιστορία.

Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι, όταν διαλέγουμε τις αποστολές, σε πολλές περιπτώσεις δεν σημειώνεται στο χάρτη το που πρέπει να πάμε και -το κυριότερο- η περιγραφή του αντικειμένου μας στο quest log δεν είναι αρκετά αναλυτική. Ως αποτέλεσμα αυτού -και αφού έχουμε χαθεί μέσα στις δευτερεύουσες αποστολές- όταν επιστρέφουμε στις κύριες (ή και το αντίστροφο, αν εγκαταλείψουμε κάποια δευτερεύουσα αποστολή πριν ολοκληρωθεί) δεν θυμόμαστε που ακριβώς πρέπει να πάμε, κάτι που κάνει τον παίκτη να εξερευνά περισσότερο από όσο πραγματικά απαιτείται.

"Αξίζει να σημειωθεί ότι στο παιχνίδι της Radon Labs δεν κάνει καθόλου την εμφάνιση του το φαινόμενο του grinding"

Γενικά, στο τομέα των οδηγιών το Drakensang δεν είναι όσο αναλυτικό θα θέλαμε, κάτι που θα αποθαρρύνει τους αρχάριους στο είδος, αφού θα χαθούν σε πολλές αποστολές, αλλά και θα βρουν το σύστημα αναβάθμισης χαοτικό, γεγονός δυσάρεστο διότι ο τίτλος είναι, κατά τα άλλα, αρκετά βατός.

Συνολικά, έχουμε κάνουμε με ένα πολύ καλό "παλιομοδίτικο" RPG, το οποίο πετυχαίνει το στόχο του όντας συγκρατημένο στις επιλογές, αλλά κάνοντας ό,τι κάνει σωστά. Το Drakensang διαθέτει κάτι από τη μαγεία των κλασσικών τίτλων του είδους και μπορεί εύκολα να μας απορροφήσει και να μας κάνει να παίζουμε ασταμάτητα πολλές ώρες χωρίς να κουραζόμαστε, ανυπομονώντας να συναντήσουμε το επόμενο τέρας στο βάθος της σπηλιάς, το καινούργιο μαγαζί στη πόλη που θα μας βοηθήσει να εξοπλιστούμε καλύτερα, αλλά και το επόμενο όμορφο τοπίο. Η προσπάθεια της Radon Labs ψηφίστηκε ως το καλύτερο RPG του 2008 στη Γερμανία και ήδη ετοιμάζεται το prequel. Και με δεδομένο ότι προσφέρεται σε χαμηλότερη τιμή από τη συνηθισμένη, είναι πολύ εύκολο να πούμε ότι οι φίλοι του είδους δεν πρέπει να το χάσουν.

Νίκος Καβακλής

Ελάχιστες απαιτήσεις συστήματος
Λειτουργικό Windows Xp/ Vista
Επεξεργαστής Pentium 4 2.4 Ghz ή AMD
Μνήμη RAM 1024 MB για XP,1536 MB για Vista, 2048MB για Vista 64
Κάρτα γραφικών Nvidia Gefοrce 6600GT με 256MB RΑΜ
Σκληρός δίσκος 6GB