Call of Duty 3

Wii: Η απόλυτη κονσόλα για παιχνίδια FPS; To Call of Duty 3 δεν δείχνει να συνδράμει σε αυτήν την αξίωση

Wii: Η απόλυτη κονσόλα για παιχνίδια FPS; To Call of Duty 3 δεν δείχνει να συνδράμει σε αυτήν την αξίωση

Ίσως να περιμένατε ότι το The Legend of Zelda: Twilight Princess θα ήταν το πρώτο review του GameOver για το Wii. Ωστόσο, εκτιμούμε ότι τα αριστουργήματα σαν αυτό απαιτούν δεκάδες ώρες δοκιμών για να καλυφθούν από τον συντάκτη στο μέγιστο δυνατό βαθμό. Συνεπώς, λίγη ακόμη υπομονή και λίαν συντόμως θα διαβάσετε την άποψή μας για τη νέα περιπέτεια του Link. Ένας ακόμα λόγος που αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε τα reviews του Wii με το Call of Duty 3, έχει να κάνει με την ιδιαιτερότητα του χειρισμού που προσφέρει στο κοινό η νέα οικιακή κονσόλα της Nintendo. Το Wii πολλάκις έχει χαρακτηριστεί ως το «απόλυτο σύστημα για τα FPS» από το κοινό, αξίωση που οφείλεται στο συνδυασμό, στην αμεσότητα και στην ταχύτητα που προσφέρει το Wii Remote με το Nunchuck, ένας συνδυασμός, που από πολλούς συγκρίνεται με τον άψογο χειρισμό που προσφέρει το ποντίκι και το πληκτρολόγιο.

Συμβαίνει όμως κάτι τέτοιο; Η απάντηση είναι απλή και μπορεί να είναι μονολεκτική: Όχι. Ατυχώς, η πρώτη εκ των δύο προσπαθειών στην κατηγορία FPS από τρίτους εκδότες (σύντομα αναμένουμε και το Red Steel) δεν καταφέρνει να χαρίσει στον παίκτη την εμπειρία που εδώ και μήνες είχε πλάσει στο μυαλό του, την εμπειρία που θα άλλαζε τον τρόπο που θα έπαιζε παιχνίδια βολών πρώτου προσώπου σε μια κονσόλα. Πολύ απλά, τα στούντιο ανάπτυξης -και στην προκειμένη η Treyarch- δεν είναι ακόμα σε θέση να πάρουν από το, κατά τα άλλα, ελπιδοφόρο και καινοτόμο αυτό σύστημα χειρισμού που δημιούργησε για το Wii η Nintendo όλα εκείνα που θα μπορούσε αυτό να προσφέρει.

Που οφείλεται αυτή η διαπίστωση; Εκτιμούμε ότι το μεγάλο σφάλμα της Treyarch οφείλεται, όχι τόσο σε κακό προγραμματισμό του κώδικα, αλλά σε έναν εντελώς λάθος τρόπο σκέψης για το πώς πρέπει να είναι τα FPS παιχνίδια στο Wii. Αντί να αναζητήσουν νέους τρόπους εφαρμογής του χειρισμού στο gameplay και μια νέα αντίληψη στο όλο concept της τρισδιάστατης κίνησης στο χώρο, οι δημιουργοί του παιχνιδιού δημιούργησαν ένα κράμα που προσπαθεί να μεταφέρει το κλασικό dual analog μοντέλο χειρισμού από τα console FPS στη νέα εποχή και αντίληψη που προτείνει η Nintendo. To αποτέλεσμα; Τουλάχιστον καταστροφικό. Σε αυτό το review δεν θα επεκταθούμε ιδιαίτερα στις λεπτομέρειες του Call of Duty 3 και στα σημεία που το παιχνίδι αυτό καθ’ αυτό καταφέρνει να προσφέρει ή όχι τη χαοτική ατμόσφαιρα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Απλά, αναφέρουμε ότι το παιχνίδι της Activision στην έκδοση για το Wii είναι πανομοιότυπο σε σχεδιασμό επιπέδων, σεναρίου και αποστολών με αυτήν του Xbox 360. Συνεπώς, για αυτού του είδους τις λεπτομέρειες σας παραπέμπουμε στην παρουσίαση για αυτήν την πλατφόρμα, την οποία Όσον αφορά στον πρώτο τομέα δεν βρεθήκαμε προ εκπλήξεων. Η Nintendo το δηλώνει πρώτη από όλους, χωρίς να περιμένει από οποιονδήποτε να ισχυριστεί ότι ανακάλυψε το «σκοτεινό μυστικό» του Wii. Το νέο σύστημα είναι ελαφρώς ισχυρότερο από το GameCube και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποδώσει τα γραφικά ενός Xbox 360. Αυτό διαφαίνεται από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα της πρώτης μάχης στο Call of Duty 3, όπου βρισκόμαστε μπροστά σε πολύ καλά μοντέλα στρατιωτών, με όμορφο animation, αλλά σε υφές επιπέδου PlayStation 2, περιστασιακές καθυστερήσεις στο frame rate και «μπουκωμένο» ήχο, κάτι που είναι προφανές ότι οφείλεται στην αδυναμία της κωδικοποίησης Dolby Surround Pro Logic II, έναντι της DD 5.1, να αποδώσει επαρκώς το χάος που επικρατεί στο ψηφιακό αυτό πεδίο μάχης.

Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι τα γραφικά του Call of Duty 3 στο Wii είναι «άσχημα». Απλά, αν κάποιος έχει δοκιμάσει το παιχνίδι της Activision στο Xbox 360, τότε θα βρει τον εαυτό του να δυσκολεύεται σημαντικά να επιστρέψει στην έκδοση του Wii. Σε αυτό το σημείο πρέπει να κάνουμε μια ακόμα αναφορά σχετικά με την τεχνολογία απεικόνισης της νέας κονσόλας. Ξέρουμε ότι το νέο σύστημα της Nintendo έχει δυνατότητα απεικόνισης EDTV, δηλαδή Enhanced Definition TV σε ανάλυση 480p. Εδώ όμως επικρατεί μια σύγχυση.

Δεδομένου ότι δεν έχουμε ακόμα στα χέρια μας ένα component cable για να προβούμε σε δοκιμή και εμπεριστατωμένη έκφραση άποψης, απλά θα αναφέρουμε ότι το πεδίο σχετικά με την απεικόνιση σε 480p του Wii περιπλέκεται από το σχετικό εικονίδιο που υπάρχει στο οπίσθιο μέρος των συσκευασιών κάποιων παιχνιδιών. Ενώ λοιπόν στο Super Monkey Ball: Banana Blitz καθίσταται σαφές -μέσα από το σχετικό εικονίδιο «EDTV/ HDTV»- ότι το παιχνίδι υποστηρίζει ανάλυση 480p, στο Call of Duty 3 δεν υπάρχει πουθενά αυτή η ένδειξη, κάτι που μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι, ακόμα και με χρήση καλωδίου component, ο χρήστης δεν θα μπορεί να πάρει από τον τίτλο της Activision ανάλυση Enhanced Definition 480p. Επιφυλασσόμαστε για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το θέμα εν καιρώ.

Τι συμβαίνει όμως με το μεγάλο πλεονέκτημα του νέου συστήματος της Nintendo έναντι του ανταγωνισμού, δηλαδή του χειρισμού; Εδώ η κατάσταση αρχίζει να δείχνει προβληματική από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα. Ναι, υπάρχουν ορισμένες ενδιαφέρουσες ιδέες, όπως είναι η αλλαγή όπλων με την πλάγια κίνηση του Nunchuck, οι melee μάχες κατά των Ναζί χρησιμοποιώντας και τα δύο χειριστήρια σε οριζόντια θέση και σπρώχνοντάς τα μανιασμένα προς την οθόνη και η εικονική περιστροφή μιας μανιβέλας που αλλάζει το ύψος στο οποίο θα βάλλει ένα πυροβόλο. Όμως, όλες αυτές οι ευχάριστες πινελιές στον χειρισμό δεν κάνουν τίποτα περισσότερο από το να προδίδουν πόσα πολλά θα μπορούσαν να γίνουν και, τελικώς, πόσο λίγα έγιναν.

Εκτός από ορισμένες στιγμές όπου θα κληθούμε να πράξουμε τα παραπάνω, όλο το υπόλοιπο παιχνίδι υποφέρει από πολύ κακό προγραμματισμό και προβληματική ευαισθησία του Wii Remote. Δεν θα σταθούμε ιδιαίτερα στην κακή διάταξη των κουμπιών που επέλεξε η Treyarch, μια διάταξη που πολλές φορές μας ανάγκασε, κυριολεκτικά, να χάσουμε το Wii Remote από τα χέρια μας καθώς προσπαθούσαμε πρώτα να πατήσουμε μια κατεύθυνση στο d-pad, στη συνέχεια το – (μείον) και μετά το Α και ύστερα το B για να φέρουμε κοντά το όπλο και να πυροβολήσουμε κατά των εχθρών. Όχι, θα αποδεχτούμε ότι αυτές οι δυσκολίες είναι υποκειμενικές και ίσως κάποιους να μην τους ενοχλήσουν. Όμως, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός πως, όταν ο παίκτης κάνει το σφάλμα να τραβήξει το Wii Remote από την οθόνη, αντί η κάμερα να παραμείνει σταθερή στο τελευταίο σημείο ορίου, αρχίζει να περιστρέφεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα κατά 360 μοίρες μέχρις ότου ο παίκτης στρέψει ξανά το Wii Remote προς την τηλεόραση και συνεχίσει το παιχνίδι, όπως επίσης δεν μπορούμε να δικαιολογήσουμε την υπερβολική ευαισθησία του Wii Remote, που ακόμα και μετά τις απαραίτητες ρυθμίσεις, δεν προσέφερε ούτε το 50% της ακρίβειας που χαρακτηρίζει ένα ποντίκι υπολογιστή ή έναν αναλογικό μοχλό.

Ίσως στον γραπτό λόγο να μην φαντάζει τόσο προβληματικό, αλλά η αλήθεια είναι ότι οι δυσκολίες που προκαλεί το μοντέλο χειρισμού του Call of Duty 3 είναι πολλές και έντονες, όπως επίσης αληθεύει ότι, αν ο παίκτης δείξει τη δέουσα υπομονή, έπειτα από λίγη ώρα δύναται να το συνηθίσει και να ξεπεράσει αυτές τις δυσκολίες.

Εμείς δεν είμαστε σε θέση να πούμε ότι μείναμε ευχαριστημένοι από το τελικό αποτέλεσμα του Call of Duty 3 στο Wii. Αν και το πόνημα της Treyarch διαθέτει αυτούσια εκείνη την έντονη πολεμική ατμόσφαιρα που έχει κάνει γνωστή τη σειρά και είναι ικανό να χαρίσει έντονες συγκινήσεις, είναι προφανές ότι ο δρόμος που ακολούθησε η ομάδα ανάπτυξης για το μοντέλο χειρισμού δεν είναι ο πλέον ενδεδειγμένος. Ελπίζουμε αυτό να γίνει γρήγορα αντιληπτό από τους developers και στα επόμενα FPS παιχνίδια που θα δούμε στο σύστημα της Nintendo να έχουν γίνει οι σωστές κινήσεις ούτως ώστε το Wii να μας χαρίσει όλες εκείνες τις εμπειρίες που είναι ικανό να προσφέρει και να μην περιοριστεί στο ρόλο μιας κονσόλας με εξαιρετικά mini-games και κορυφαία παιχνιδία που θα έρχονται μόνο από την ίδια τη Nintendo.

Γιώργος Καλλίφας

Ανάλυση οθόνης 480i
Widescreen Ναι
PAL 60 Hz Όχι
Ήχος Stereo/ Dolby Pro Logic II
PEGI 18+