Virtua Tennis 2009

Arcade φύση, mini-games και εθισμός. Όλα όσα περιμέναμε από ένα Virtua Tennis

Για να απολαύσει κάποιος ένα αθλητικό παιχνίδι, συνήθως πρέπει να είναι οπαδός του αθλήματος που αποτελεί το κεντρικό κορμό του τίτλου. Αυτό οφείλεται στο ότι, συνήθως, οι συγκινήσεις που μπορεί να προσφέρει ένας τέτοιος τίτλος είναι άμεσα συνυφασμένες με το αντίστοιχο άθλημα. Όμως, η σειρά Virtua Tennis της SEGA πάντα ήταν προσιτή και προς εκείνους που δεν έχουν καμία σχέση με το tennis (ή αντισφαίριση στα ελληνικά), έχοντας σαν σκελετό ένα εθιστικό gameplay που δε προσπαθεί να εξομοιώσει το άθλημα, αλλά που έχει σαν στόχο καθαρά και μόνο τη διασκέδαση. Φυσικά, αυτό δε σημαίνει ότι παραμελούνται οι οπαδοί του αθλήματος, αφού μπορούν να ελέγξουν τον αγαπημένο τους αθλητή και να προσπαθήσουν να φτάσουν στην κορυφή.

Λίγο-πολύ όσοι έχουν παίξει κάποιο προηγούμενο παιχνίδι της σειράς ξέρουν τι να περιμένουν και τα πράγματα δεν αλλάζουν στον πιο πρόσφατο τίτλο της σειράς.  Σε αυτό τo σημείο θα θέλαμε να τονίσουμε ότι το παιχνίδι δεν έχει αλλαγές σε σχέση με το κώδικα που βασίστηκε το preview  μας, στο οποίο μπορείτε να ανατρέξετε για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον τεχνικό τομέα, αλλά και διάφορα άλλα στοιχεία του gameplay.

"Οι αντίπαλοι έχουν διαφορετικά στυλ αγωνιστικής δράσης, στα οποία πρέπει να προσαρμοστούμε αν θέλουμε να κερδίσουμε"

Βασικό στοιχείο του Virtua Tennis 2009 είναι για άλλη μια φορά το World Tour mode στο οποίο καλούμαστε να φτιάξουμε ένα  ανερχόμενο αστέρι. Aρχίζοντας από την 100η θέση ανάμεσα στους ερασιτέχνες, θα κληθούμε να "σκαρφαλώσουμε" στην κατάταξη και να αντιμετωπίσουμε στη συνέχεια και τους αθλητές της επαγγελματικής κατηγορίας, προσπαθώντας με αργά αλλά σταθερά βήματα να εκθρονίσουμε τα γνωστά ονόματα του αθλήματος. Αρχίζοντας το World Tour, συνειδητοποιούμε ότι θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε μία σειρά από…κλώνους μας, αφού οι φυσιογνωμίες των "τυχαίων" αθλητών είναι σχεδόν ίδιες και θα δούμε μόνο την απόχρωση του δέρματος και την…τριχοφυΐα στο πρόσωπο των αθλητών να αλλάζει.

Επίσης, αν και οι "μεταγραφές" -ή, πιο σωστά, οι αλλαγές της εθνικότητας των παιχτών στον αθλητισμό- είναι πολύ συνηθισμένες, στο Virtua Tennis 2009 θα δούμε πιο συχνά από ότι θα ήταν λογικό αθλητές που οι φυσιογνωμίες του παραπέμπουν σε βορειοευρωπαίους να εκπροσωπούν τη…Νιγηρία και την Ιαπωνία, ενώ βέβαια αυτές δεν είναι οι μόνες παράξενες "μεταγραφές" που βλέπουμε.

Ο μηχανισμός δημιουργίας τυχαίων αθλητών προσφέρει άθελα του αστεία αποτελέσματα και μας παραπέμπει σε δημιουργίες χαμηλού προϋπολογισμού, κάτι που δεν μας έχει συνηθίσει η SEGA. Πέρα από το προηγούμενο -όχι και τόσο ουσιαστικό κατά τη γνώμη του υπογράφοντος- ατόπημα, το World Tour αρχικά είναι ιδιαίτερα εύκολο, κάτι που θα επηρεάσει αρνητικά κυρίως όσους έχουν ασχοληθεί εκτενώς με τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς. Αρχικά οι νίκες έρχονται πολύ εύκολα και η κατάταξη ανεβαίνει αρκετά αργά και κουραστικά. Όμως, μετά από αρκετές ώρες -και όταν κληθούμε να συμμετάσχουμε σε τουρνουά όπου λαμβάνουν μέρος ερασιτέχνες αθλητές, που η κατάταξη τους είναι στο νούμερο 50 ή και καλύτερη- τα πράγματα αλλάζουν, καθώς η δυσκολία ανεβαίνει αισθητά.

Όσοι ασχοληθούν για πρώτη φορά με παιχνίδι της σειράς ίσως χρειαστεί να κάνουν προπόνηση στο arcade mode του τίτλου για να αντεπεξέλθουν στις δυσκολίες, ενώ για τους έμπειρους παίκτες σε αυτό το σημείο ξεκινάει το πραγματικό παιχνίδι. Και ναι, είναι τόσο εθιστικό και εντυπωσιακό όσο το θυμούνται.

"Στην πορεία μας προς την κορυφή θα συναντήσουμε για άλλη μία φορά και τα γνωστά -και αγαπημένα- mini-games της σειράς, τα οποία τώρα έχουν οκτώ επίπεδα"

Οι αντίπαλοι έχουν διαφορετικά στυλ αγωνιστικής δράσης, στα οποία πρέπει να προσαρμοστούμε αν θέλουμε να κερδίσουμε, καθώς η απλή απόκρουση της μπάλας δεν θα μας βγάλει πουθενά. Πολλές φορές θα χάνουμε στην αρχή του παιχνιδιού μέχρι να βρούμε τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να παίξουμε, έτσι ώστε να γυρίσουμε τον αγώνα. Βέβαια, δεν είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να ανατρέψουμε το αποτέλεσμα, καθώς οι αντίπαλοι μας μπορούν να εκμεταλλευτούν οποιοδήποτε λάθος μας. Με αυτόν τον τρόπο τα παιχνίδια γίνονται πολύ εθιστικά και δεν μας επιτρέπουν να χαλαρώσουμε, ενώ η ικανοποίηση μετά από μία νίκη γεμάτη ανατροπές και έντονες στιγμές δε μπορεί να περιγραφεί εύκολα.

{PAGE_BREAK}

Στην πορεία μας προς την κορυφή θα συναντήσουμε για άλλη μία φορά και τα γνωστά -και αγαπημένα- mini-games της σειράς, τα οποία τώρα έχουν οκτώ επίπεδα, ενώ κάθε φορά που περνάμε το τέταρτο επίπεδο, ξεκλειδώνεται ένα ακόμα mini-game. Τα mini-games, εκτός από τη διασκέδαση και την ποικιλία που προσφέρουν, μας βοηθούν να ανεβάσουμε τα στατιστικά μας. Ωστόσο, δεν είναι όλα τα mini-games του Virtua Tennis 2009 το ίδιο επιτυχημένα και, επίσης, σαν αρκετά πιο αποτελεσματικός τρόπος για να αυξήσουμε τα στατιστικά μας κρίνεται ένα φιλικό παιχνίδι προπόνησης με κάποιον συναθλητή μας, που μπορεί να συμμετάσχει μάλιστα και στην ίδια ομάδα με εμάς για το γνωστό "διπλό".

Ο τρόπος απόκτησης εμπειρίας στην έκδοση 2009 έχει αλλάξει και αυτή τη φορά -όταν φτάνουμε στο επιθυμητό επίπεδο σε κάποιο από τα τρία βασικά χαρακτηριστικά του αθλητή- ξεκλειδώνεται κάποιο νέο στυλ παιξίματος. Για παράδειγμα, οι πιο επιθετικοί αθλητές μπορούν να διαλέξουν πιο δυνατά service και "καρφιά" και οι πιο αμυντικοί παίκτες μπορούν να επιλέξουν μεγαλύτερη ταχύτητα, έτσι ώστε να βρουν όλοι αυτό που τους ταιριάζει. Παρόλα αυτά, οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι κάποια στυλ παιξίματος δεν είναι ιδιαίτερα ελκυστικά, αν και αυτό μάλλον εναπόκειται στο προσωπικό γούστο του καθενός.

{VIDEO_1}

Εκτός από το πολύ πλούσιο World Tour mode, στο Virtua Tenis 2009 υπάρχει και το Αrcade mode το οποίο μας δίνει πρόσβαση από την αρχή σε όλα να mini-games και σε όλα τα επίπεδα δυσκολίας για να δοκιμάσουμε τις δυνατότητες μας, ενώ -φυσικά- μπορούμε να παίξουμε και offline multiplayer με κάποιο φίλο μας. Επίσης, η νέα έκδοση της σειράς υποστηρίζει online κατάταξη, αλλά και online μονομαχίες. Ωστόσο, στο Debug σύστημα που δοκιμάσαμε το παιχνίδι δεν είχαμε τη δυνατότητα να τις δοκιμάσουμε.

Σε γενικές γραμμές το Virtua Tennis 2009 είναι μία βελτιωμένη έκδοση του προκατόχου του και δεν απογοητεύει. Όμως, οι διαφορές είναι πολύ λίγες σε σχέση με τον προηγούμενο τίτλο της σειράς, γεγονός που οι κάτοχοι του Virtua Tennis 3 πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τους, καθώς οι αλλαγές που υπάρχουν -μία από τις οποίες είναι και η απουσία των γνωστών "βουτιών" που ήταν δυνατό να γίνουν στο προηγούμενο παιχνίδι ούτως ώστε να προλάβουμε το μπαλάκι μετά από ένα δύσκολο χτύπημα του αντιπάλου- δεν είναι ικανές να το καταστήσουν ως ένα "καθαρό" sequel. Παρόλα αυτά, το Virtua Tennis 2009 είναι σε θέση να δώσει ανάλογες -αν όχι ανώτερες- συγκινήσεις σε όλους όσους αποφασίσουν να ασχοληθούν μαζί του.

Νίκος Καβακλής