The Witch and the Hundred Knight: Revival Edition
Υπηρετώντας τη μάγισσα του βάλτου.
Υπηρετώντας τη μάγισσα του βάλτου.
Η Nippon Ichi Software (NIS) είναι γνωστή στο ιαπωνικό (και όχι μόνο) gaming στερέωμα για τους δημοφιλείς τίτλους Disgaea, κυρίως διότι αυτοί έχουν πρωταγωνιστές “κακούς” χαρακτήρες, οι όποιοι έχουν ένα ιδιαίτερο ύφος, συνοδευόμενο πάντα από το κωμικό στοιχείο των διαλόγων τους, το όμορφο art direction και καλογραμμένο OST, μαζί με βαθύ σύστημα μάχης του Turn-Based/ Tactical RPG genre. Έτσι, περιμέναμε πως η περίπτωση του The Witch and The Hundred Knight θα ακολουθούσε αυτά τα χνάρια, θα είχε μια ιδιαίτερη ροή και την ποιότητα όλων των προαναφερθέντων, μιας και προέρχεται από ένα τόσο δημοφιλές και έμπειρο στούντιο. Είναι, όμως, έτσι;
Το Witch and the Hundred Knight ξεκινάει με εμάς να ελέγχουμε ένα “θρυλικό” ιππότη με το όνομα “Hundred Knight”, τον οποίο καλεί ως Familiar και προσωπικό υπηρέτη η μάγισσα του βάλτου, Metallia, ώστε να τη βοηθήσει να εξαπλώσει το βάλτο της στο σκοτεινό κόσμο της Medea για να αναγνωριστεί ως η μεγαλύτερη μάγισσα όλων των εποχών. Η προσωπικότητα της Metallia δεν είναι αυτή της γνωστής “ηρωίδας”, που καλείται να σώσει τον κόσμο, αλλά εκείνης που για να πετύχει το στόχο της δεν θα σταματήσει πουθενά ούτως ώστε να φέρει την καταστροφή στον κόσμο και να αποκτήσει την αναγνώριση που επιθυμεί. Οπότε, αναθέτει τα σχέδιά της για την εξάπλωση του βάλτου στον πιστό της υπηρέτη, Hundred Knight. Οι υπόλοιποι χαρακτήρες -όπως και οι πρωταγωνιστές (στο γνωστό ύφος της NIS)- που θα γνωρίσετε στο παιχνίδι είναι καλογραμμένοι με τα δικά τους ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και παρελθόν.
Αναπόφευκτα, λοιπόν, καλούμαστε να ταξιδέψουμε στον κόσμο της Medea για την επίτευξη του σκοπού μας. Τα Dungeons και οι περιοχές που θα συναντήσουμε σε αυτό το ταξίδι είναι γραμμικού ύφους, με την κάμερα να έχει μια “top down” προοπτική και το σύστημα μάχης να είναι Action/ RPG, με αποτέλεσμα το Witch and the Hundred Knight να φέρνει αμέσως στο νου το δημοφιλή τίτλο Diablo, μιας και εκ πρώτης όψης τα δύο παιχνίδια δείχνουν παρόμοια. Ωστόσο, αυτός ο συσχετισμός γρήγορα διαγράφεται, αφού το Witch είναι αρκετά διαφορετικό. Aν και η μάχη είναι αρκετά γρήγορη και το πλήθος των εχθρών σε κάθε χάρτη κρίνεται ως σωστό, η ίδια η μάχη είναι μάλλον ρηχή. Αυτό οφείλεται κυρίως στο ότι η επιθετική κίνηση του χαρακτήρα μας πραγματοποιείται μόνο με ένα κουμπί, ενώ για δεύτερο είδους επίθεσης χρησιμοποιούμε τα λεγόμενα ως “AP”. Αυτά γεμίζουν με απλές επιθέσεις ή κατά τη διάρκεια της μάχης, ενώ ως cooldown υπάρχει η μείωση της αντοχής μας ώστε να σταματήσουμε τις επιθέσεις μέχρι να επιτεθούμε ξανά.
Το δυσάρεστο είναι πως το παιχνίδι της NIS δεν απογοητεύει μόνο στην ίδια την μάχη, αλλά και στους χάρτες του, μιας και δεν υπάρχει διαφάνεια (transparency) των αντικειμένων (δέντρα, κολώνες κ.λπ.) στο χώρο, με αποτέλεσμα να είμαστε αναγκασμένοι να “παίζουμε” συνεχώς με την κάμερα για να έχουμε καθαρό οπτικό πεδίο. Πρόβλημα υπάρχει και στα Facets, τα οποία είναι “ρόλοι” που δίνονται στο χαρακτήρα μας. Πρόκειται για έναν ενδιαφέροντα μηχανισμό, που όμως τελικά δεν προσφέρει τίποτα ουσιαστικό εκτός από κάποια ειδίκευση σε κάποιο όπλο, ώστε να πραγματοποιούμε περισσότερη ζημιά στους αντιπάλους. Εκτός αυτού υπάρχουν και κάποιοι μηχανισμοί που τουλάχιστον σε εμάς φάνηκαν περίπλοκοι δίχως ιδιαίτερο λόγο. Για παράδειγμα, αντί να αποκτάμε επίπεδο εντός της μάχης, πρέπει να βγαίνουμε από το χάρτη. Ένας άλλος ιδιόμορφος μηχανισμός είναι η “πείνα” του χαρακτήρα -τα επονομαζόμενα ως “Giga Cals”- που απεικονίζονται με ένα ποσοστό, το οποίο ξεκινάει στο 100% και καταναλώνονται ανάλογα με τη μάχη/ τρέξιμο/ ζημιά που λάβει ο χαρακτήρας μας. Για να να ανανεωθούν αυτά, χρειάζεται είτε να φύγουμε από το χάρτη, είτε να χρησιμοποιήσουμε δυσεύρετα αντικείμενα, είτε να καταναλώσουμε Grade Points.
Τα Grade Points είναι ακόμα ένα περίεργο σύστημα, μιας και αποκτούνται τυχαίως από τους εχθρούς και με τη χρήση τους μπορούμε -προσωρινά- να αναβαθμίσουμε το χαρακτήρα μας σε διάφορα στατιστικά (επίθεση, άμυνα, υγεία κ.λπ.). Το μόνο θετικό στοιχείο στη μάχη του The Witch and the Hundred Knight είναι το Mystical Dodge, το οποίο έχουμε δει σε αρκετά παιχνίδια (Bayonetta, για παράδειγμα) και πρόκειται για την αποφυγή ενός χτυπήματος την κατάλληλη στιγμή, ώστε να παγώσει ο χρόνος. Είναι σαφές πως η μάχη δεν είναι το δυνατό σημείο του τίτλου, ενώ και η ιδέα να εξοπλίζουμε τον ιππότη μας με πέντε διαφορετικά όπλα, ώστε να προκαλούμε διαφορετικού είδους επιθέσεις (Slash, Magic και Blunt) καταρρίπτει κάθε είδους στρατηγική, μιας και οι επιθέσεις μας είναι διαδοχικές με το πάτημα ενός κουμπιού.
Μια ακόμα καλή ιδέα που δεν υλοποιήθηκε σωστά, είναι η χρήση των Tochka, τα οποία αποτελούν εργαλεία για επίλυση εύκολων γρίφων (όπως το να τοποθετήσουμε μια βόμβα σε ένα βράχο για να ανακαλύψουμε ένα διακόπτη). Τελικά, τα Tocka μένουν σχεδόν ανεκμετάλλευτα, αφού ελάχιστα από αυτά αποτελούν χρήσιμα όπλα/ εργαλεία στη μάχη. Και τα προβλήματα για το παιχνίδι της NIS δεν τελειώνουν εδώ, μιας και “πάσχει” από ξαφνική άνοδο δυσκολίας στα boss fights (Difficulty Spikes) ανεξαρτήτως της επιλογής δυσκολίας που έχει γίνει από τον παίκτη (Normal, Casual) και επίπεδου -μιας και υπάρχει scaling (εχθροί και bosses έχουν όμοιο επίπεδο με εμάς) το οποίο ισχύει μέχρι ως ένα σημείο. Οπότε, λύση για να περάσετε κάποιο σημείο στο όποιο ενδεχομένως θα κολλήσετε, θα είναι η συνεχής είσοδος και έξοδος στο χάρτη μέχρι να ξεπεράσετε το scalling ή να βασιστείτε στην τύχη, υπομονή και κατάλληλη χρήση του εξοπλισμού σας.
Τέλος, για τους περισσότερους μηχανισμούς του τίτλου, όπως ο τρόπος που χρησιμοποιούμε τα αντικείμενα και τα grade points, δεν υπάρχει κάποιο είδους tutorial, αλλά μόνο μικρά tips, τα οποία ο παίκτης πρέπει να ανακαλύψει μόνος του ή να τα διαβάζει σε ορισμένα από τα πολύ μεγάλα σε διάρκεια loading times. Πρέπει να αναφέρουμε ότι μετά το τέλος του κυρίως παιχνιδιού διαθέσιμη γίνεται η επιλογή “New Game Plus”, μέσω της οποίας, διατηρούνται αντικείμενα, επίπεδα και όπλα που αποκτήσαμε, ώστε να παίξουμε εκ νέου το παιχνίδι από την αρχή για να δούμε τα υπόλοιπα τέλη. Επιπλέον, ως έξτρα προσθήκη της Revival Edition για το PS4 (το αρχικό παιχνίδι είχε κυκλοφορήσει στο PS3) αποτελεί το Tower of Illusion, το οποίο είναι ένας πύργος όπου καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε κύματα έχθρων για να προχωρήσουμε, με κίνητρο να αποκτήσουμε καλύτερα αντικείμενα από εκείνα που δίνονται στο βασικό παιχνίδι.
Συνοψίζοντας, παίζοντας και φτάνοντας στο τέλος του The Witch and The Hundred Knight: Revival Edition διαπιστώσαμε ότι είναι ένας τίτλος πιστός στα δεδομένα της NIS σε ό,τι αφορά ύφος ιστορίας και χαρακτήρες, που όμως δεν προσφέρει τη γνώστη ποιότητα της δημιουργού σε θέμα μηχανισμών, οι οποίοι, απλά, στο συγκεκριμένο παιχνίδι δεν δείχνουν να λειτουργούν.
Διαβάστε επίσης
