Assetto Corsa
Ποτέ μην υποτιμάτε τη δύναμη ενός patch!
Ποτέ μην υποτιμάτε τη δύναμη ενός patch!
“Κάποιος πρέπει να φτιάξει άμεσα έναν εξομοιωτή διασκέδασης! Ένα παιχνίδι, βρε παιδί, που να μας δείχνει πώς να διασκεδάζουμε. Πώς να βγάζουμε fun από ένα video game”. Αυτές οι λέξεις πολύ πιθανόν να τριβέλιζαν στο λογισμό σας μετά από μερικά λεπτά ενασχόλησης με το Assetto Corsa. Αντιμετωπίζοντάς το σαν “παιχνίδι”, που σημαίνει “βάζω το δισκάκι, παίρνω το controller και παίζω”, θα ερχόσασταν σε μετωπική σύγκρουση με έναν ακλόνητο τοίχο: Με το γεγονός ότι δεν είναι παιχνίδι, με την αγνή, πρωτόλεια έννοια της λέξης. Θα βλέπατε μια εντυπωσιακή -πλην, όμως, τυπική- εισαγωγή και θα μεταπηδούσατε σε γνωστό/ άγνωστο μενού. Φτωχό, λιτό και καθόλου εμπνευσμένο, σας δίνει τις βασικότερες των επιλογών για ένα racer της συμπαθούς συνωμοταξίας των sims: career, race και practice. Με το τελευταίο αυτονόητο, μπορεί κανείς να συμπεράνει δια της εις άτοπου απαγωγής, ότι το race περιλαμβάνει όλους τους αγώνες… μιας χρήσης, όπως time trial, drift, hotlap αλλά και online, ενώ το career μοιάζει να είναι ο κορμός της όλης εμπειρίας.
“Ε, ναι! Αυτό μας νοιάζει και περισσότερο, εδώ που τα λέμε! Η ανέλιξη στο μαγικό κόσμο της αυτοκίνησης, με κόπο και ανταμοιβή, ερχόμενοι σε επαφή με τα σημαντικότερα και πιο αντιπροσωπευτικά οχήματα που τον διανθίζουν”. Κάτι τέτοιο θα λέγατε λίγα μόλις λεπτά πριν καταλήξετε στο απόφθευγμα της εισαγωγής -κι αυτό γιατί το career, το βασικότερο όλων των modes σε ένα racer, είναι πιο στεγνό και ξερό κι από προχθεσινή, κακοψημένη, μισοφαγωμένη μοσχαρίσια μπριζόλα. Χειρότερα ακόμα! Είναι πιο ξερό και στεγνό κι από το ίδιο το μενού.
Οι κατηγορίες novice, intermediate κ.λπ. παραπέμπουν σε άλλα παιχνίδια του είδους, όπου παραδείγματος χάριν, θα διαπρέπατε σε διοργανώσεις, θα κερδίζατε κανένα αυτοκίνητο για το γκαράζ σας και θα προοδεύατε, γενικά, στο παιχνίδι. Όχι! Κάτι τέτοιο δεν υπάρχει ούτε στο παραμικρό. Συμπληρώνετε τα ελάχιστα μετάλια σε μια διοργάνωση, για να ξεκλειδώσετε την επόμενη και μετά την επόμενη κι ούτω καθεξής. Δε χρειάζεστε παραπάνω από τα ελάχιστα, γιατί δεν αποθηκεύονται σαν κάποιο είδος commodity όταν “τα βρείτε σκούρα” παρακάτω. Συνεπώς, δεν υπάρχει λόγος να παίξετε όλους τους αγώνες κάθε διοργάνωσης.
Μην μπερδεύεστε! Κανείς δε θέλει να είναι υποχρεωτική η συμπλήρωση κάθε αγώνα για την επίτευξη προόδου. Όμως δεν είναι τέτοια η περίπτωση εδώ. Σε μία διοργάνωση 6 διαδρομών, για παράδειγμα, αρκεί να βγάλετε τους 3 για να συνεχίσετε στην επόμενη. Τους… υπόλοιπους τρεις δε χρειάζεται να τους αγγίξετε καν. Το κάνετε, δεν το κάνετε, είναι ένα και το αυτό. Καμία ανταμοιβή -κι αν το σκεφτείτε προσεκτικά αυτό είναι κάτι πολύ διαφορετικό από την υποχρεωτική πλήρωση όλων των διοργανώσεων. Ακόμα πιο σημαντικό, ίσως, είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχει γκαράζ, συνεπώς ούτε και συλλογή αυτοκινήτων, αλλά και δυνατότητα tuning και λοιπών μετατροπών. Καλά διαβάζετε, career σημαίνει “παίζω μια σειρά από challenges (στην ουσία), μέχρι να το βαρεθώ ή να το τελειώσω”. Καμία ανταμοιβή: λεφτά, οχήματα, δόξα κι οτιδήποτε άλλο, είναι στοιχεία που ανήκουν αλλού, όχι εδώ. Όπως ίσως καταλαβαίνετε ήδη, δε θα βρείτε ούτε “φιλικά” tutorial, cut scenes, παρουσίαση διοργανώσεων και λοιπά. Μονάχα μια στεγνή επιλογή: παίξε!
Ας παίξουμε λοιπόν… Αυτό είναι υποτίθεται το… ζουμί! Η αγνή χαρά της οδήγησης, η άμεμπτη προσέγγιση στο πραγματικό άθλημα, η λατρεία της επαφής της ρόδας με την άσφαλτο. Το θρασύτατο μούγκρισμα των μηχανών, σας κάνει να ξεχάσετε γρήγορα την παραπάνω γκρίνια και να αντλήσετε αδρεναλίνη στο αίμα σας. Τα γραφικά δείχνουν εντυπωσιακότατα κι ο ενθουσιασμός κορυφώνεται. Γκάζι, λοιπόν, εκκίνηση, επιτάχυνση κι ένας επικός βρυχηθμός από μερικά κοπάδια άλογα, που φυλακίστηκαν στις μηχανές των συμμετεχόντων. Μετά έρχεται μια στροφή…
Σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, θα δείτε ότι το πανέμορφο και αχαλίνωτο όχημά σας δεν μπορεί και… πρακτικά να ελεγχθεί. Προσπαθείτε, αλλά δύσκολα μπορείτε να εφαρμόσετε την ακρίβεια που χρειάζεται για να παραμείνετε στο δρόμο. Πολλώ, δε, μάλλον, να διαπρέψετε στον αγώνα. Το μοντέλο φυσικής είναι τόσο ακριβές και αυστηρό (ρεαλιστικό δε θέλατε;) που δεν μπορεί να ελεγχθεί αποτελεσματικά από ένα απλό controller. Θα δοκιμάστε να μειώσετε το ρεαλισμό, αλλά τίποτα. Θα φτάσετε να παίζετε… NFS και μόνο τότε θα δείτε ότι έχετε ελπίδες για μια καλή θέση στην κατάταξη.
Μετά από κάμποσα απανωτά restart ενός αγώνα, θα διαπιστώσετε ότι πλέον συμμετέχετε με αξιώσεις, αλλά όχι με την προσήκουσα αξιοπρέπεια, μιας κι ο φημισμένος ρεαλισμός πήγε περίπατο. Ακόμα κι έτσι, τον αγώνα δε θα τον κερδίσετε. Η ΑΙ των αντιπάλων είναι θαυμάσια, αλλά επιθετικότατη. Περισσότερο θα κοιτάξουν να σας βγάλουν από το δρόμο, παρά να μείνουν αυτοί μέσα σε αυτόν. Θα δείχνουν σαν να ενεργούν συλλογικά, προκειμένου να σας καθυστερήσουν, ώστε οι δύο πρώτοι να τερματίζουν πάντα ανενόχλητοι.
Σε αυτό το σημείο ανοίγουν δύο επιλογές: Να ξεθάψετε την παλιά σας τιμονιέρα από το πατάρι, να προβείτε σε κατάχρηση καφεΐνης και να παλέψετε με το παιχνίδι, σπιθαμή πρός σπιθαμή ώστε κάποτε να το κατακτήσετε, χωρίς όμως κάποια ανταμοιβή. Ή, να απογοητευτείτε από το “ρεαλισμό”, να ξενερώσετε με τα συχνά frame drops και screen tears, να απηυδήσετε με το συνολικό “πακέτο” παρουσίασης και να βγείτε στα διάφορα fora και να φωνάζετε: “Κάποιος πρέπει να φτιάξει άμεσα ένας εξομοιωτή διασκέδασης!”
Και μετά ήρθε το patch!
