Gothic 1 Remake | Review

Μια φορά και έναν καιρό, πολύ πριν τα Souls και τα Souls-like παιχνίδια καθιερωθούν ως action RPGs από τη FromSoftware, υπήρχε ένα μικρό, γερμανικό στούντιο που χάραξε τη δική του ιστορία στα δυτικά RPG. Τα παιχνίδια που δημιούργησε άφησαν εποχή για την υπερβολική δυσκολία τους, τουλάχιστον στα αρχικά στάδια, αλλά και τη δυσκαμψία τους όσον αφορά στη χρήση μηχανισμών που θεωρούνταν δεδομένοι από εκείνη την εποχή. Η Piranha Bytes, πριν από 25 χρόνια, έδωσε πνοή σε μια νέα σειρά RPG, η οποία κατάφερε να δημιουργήσει κάτι μοναδικό, κάτι που άφησε το δικό του στίγμα στη βιομηχανία της εποχής και δημιούργησε το δικό του, πιστό κοινό.

Αυτή η σύντομη εισαγωγή για τη σειρά Gothic, η οποία υποδέχθηκε τρεις τίτλους – τίτλους που ενθουσίασαν το κοινό, αλλά και που ξεσήκωσαν κύματα οργής και απογοήτευσης κατά την κυκλοφορία του τρίτου παιχνιδιού της σειράς. Μια σειρά που υποδέχθηκε πολλά mods για να βελτιώσουν τα παιχνίδια, αλλά και που συσπείρωσε τα μέλη της κοινότητας για να βελτιώσουν τα κακώς κείμενα που ταλαιπώρησαν κατά καιρούς της σειράς μέσω community patches.

Για τον γράφοντα, το Gothic ήταν το πρώτο RPG που απόλαυσε στο PC και κατέχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά του. Κατά συνέπεια, το άκουσμα και μόνο της ανάπτυξης ενός remake για το αρχικό παιχνίδι ήταν αρκετό να ξυπνήσουν μακρινές αναμνήσεις και συναισθήματα. Μνήμες δυσκολίας και πρόκλησης και αναμνήσεις ενός βραδύκαυστου τίτλου, ο οποίος με την πάροδο του χρόνου και με το ξετύλιγμα των μηχανισμών του μπορούσε να δώσει άλλο νόημα στην έννοια «ικανοποίηση» μετά την ανακάλυψη ενός θησαυρού, ή την εξόντωση ενός boss.

Η ισπανική Alkimia Interactive, που ανέλαβε την ανάπτυξη του τίτλου, είχε μια δουλειά να κάνει: να μεταφέρει αυτούσια την εμπειρία από το μακρινό 2001 στο σήμερα, με έναν άρτιο τεχνικό τομέα και κρατώντας μακριά τα προβλήματα που χαρακτήρισαν τον τίτλο στην τότε εποχή. Και, η αλήθεια είναι πως κατάφερε πολλά.

Κατάφερε να μας ταξιδέψει σε παλιές εποχές όπου τίποτα δεν ήταν εύκολο, και κυρίως, δεδομένο. Κατάφερε να μας συγκινήσει ξανά, περισσότερο από 20 χρόνια μετά τον τρίτο αριθμημένο τίτλο της σειράς (το Arcania, άλλωστε, δεν υπάρχει…) και να μας υπενθυμίσει γιατί αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για πολλούς τίτλος και δημιουργούς εκεί έξω. Κατάφερε, όμως, να προσφέρει και έναν τίτλο με τα δικά του προβλήματα, κάτι που μας άφησε μια κάπως πικρή αίσθηση…λίγο περισσότερο απ’ ό,τι περιμέναμε ή φανταζόμασταν για μια επιστροφή που περιμέναμε και θέλαμε να είναι αψεγάδιαστη.

Ας πιάσουμε, ωστόσο, το νήμα της αφήγησης από την αρχή. Πρωταγωνιστής είναι ο ανώνυμος Ήρωας, ο οποίος στέλνεται για να εκτίσει την ποινή του στην Αποικία, μια φυλακή της Myrtana, περιστοιχισμένη από έναν μαγικό θόλο, το Barrier. Πολλοί μπορούν να μπουν μέσα στην Αποικία μέσω του Barrier, αλλά κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από εκεί.

Ο Ήρωας θα γνωρίσει τις τρεις επικρατούσες φατρίες φυλακισμένων που στάλθηκαν για να εξορύξουν πολύτιμο ore, θα επιλέξει να ενταχθεί σε μια από αυτές και μετά θα ακολουθήσει μια σειρά γεγονότων που θα τον οδηγήσουν στο να ανακαλύψει την πηγή της δύναμης που τροφοδοτεί το Barrier και θα πρωτοστατήσει στην προσπάθεια της οριστικής του κατάρριψης.

Η πλοκή του Gothic περιλαμβάνει όλα εκείνα τα στοιχεία που θα περίμενε κανείς να εντοπίσει σε ένα RPG, με ορισμένες αδιάφορες, αλλά και με ενδιαφέρουσες στιγμές, που μπορούν να αγγίξουν το σημείο της έκπληξης και του σοκαριστικού. Οι παλιοί παίκτες, φυσικά, γνωρίζουν ακριβώς πώς εξελίσσεται το σενάριο και η πλοκή. Οι νέοι παίκτες θα μάθουν πώς, ανάλογα με την επιλογή που θα κάνουν, αφού το questline ακολουθεί διαφορετικές διαδρομές μέχρι να έρθει η στιγμή που θα ενωθούν μετά από μια μεγάλη αντιστροφή δυνάμεων. Από εκεί και πέρα, η συμμαχία τους με έναν μάλλον αναπάντεχο σύμμαχο θα τους επιτρέψει να αποκτήσουν τη δύναμη που χρειάζεται για να κατορθώσουν το ακατόρθωτο και να σπάσουν αυτό το φράγμα που στοιχειώνει την κοιλάδα της Αποικίας.

Ως remake, θα θέλαμε να δούμε την Alkimia Interactive να κάνει ένα μεγάλο άλμα και να μας δώσει ένα παιχνίδι που πατάει στην αφηγηματική βάση του αρχικού, αλλά και να προσφέρει νέες εμπειρίες, νέες προσθήκες στην βασική πλοκή και οποιεσδήποτε άλλες QoL αλλαγές και προσθήκες θα ταίριαζαν σε έναν τίτλο όπως το Gothic. Και μπορούμε με ανακούφιση να πούμε πως αυτό ισχύει, αν και δεν υφίσταται στο κομμάτι της κεντρικής ιστορίας.

Ο κεντρικός κορμός της πλοκής έρχεται αυτούσιος, χωρίς αλλαγές ή προσθήκες, από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο κεφάλαιο. Ωστόσο, αρκετές νέες αποστολές, NPCs που δίνουν ικανότητες που δεν υπήρχαν στο αρχικό παιχνίδι (η ίππευση ενός Scavenger αποτελεί το πιο καλό παράδειγμα όσων αναφέρουμε), νέα σημεία του χάρτη που επίσης δεν υπήρχαν στο αρχικό παιχνίδι και μια πιο…στενή σχέση και εμπλοκή του παίκτη με τους Orc και την κουλτούρα τους αποτελούν στοιχεία που μας ξάφνιασαν ευχάριστα και έδωσαν ένα μεγαλύτερο βάθος στο lore και τον κόσμο που έχτισε η Piranha Bytes.

Αλλαγές παρατηρήσαμε και στο σύστημα της μάχης. Η άκομψη μάχη ενός RPG του νέου millennium αντικαθίσταται από έναν ανανεωμένο μηχανισμό μάχης που έχει τη δική του βαρύτητα. Αν και για μας η μετάβαση από ένα σύστημα αναμέτρησης που στηριζόταν στο keyboard & mouse σε ένα σύστημα με combos που μεταφέρεται άψογα με τη χρήση ενός χειριστηρίου ήταν κάπως παράξενη στην αρχή, εν τούτοις μπορούμε να πούμε πως απολαύσαμε την κάθε μας αναμέτρηση με ανθρώπους αλλά και τέρατα, με ζωντανούς και νεκροζώντανους.

Η Alkimia προσφέρει και μα επιλογή απλοποίησης του μηχανισμού, το οποίο όμως αφαιρεί το σύστημα των combos και κάνει την όλη διαδικασία περισσότερο αυτοματοποιημένη. Πρόκειται για έναν μηχανισμό κατάλληλο για αρχάριους και νέους παίκτες, αλλά στερεί σημαντικά από την εμπειρία που μπορεί να προσφέρει στους παίκτες που ζητούν το κάτι παραπάνω από το παιχνίδι.

Και αυτό το κάτι παραπάνω έρχεται από πολύ νωρίς. Το Gothic και οι διάδοχοί του ήταν διαβόητα για το επίπεδο της δυσκολίας τους και της αυξημένης πρόκλησης. Αυτό το χαρακτηριστικό δεν φαίνεται να απουσιάζει και από το Gothic Remake. Ο παίκτης ξεκινάει από το μηδέν, χωρίς εξοπλισμό, αλλά και χωρίς προστασία ενάντια σε κάθε μορφής απειλή που παραμονεύει ήδη από την αρχή.

Δεν υπάρχει χάρτης, δεν υπάρχουν points of interest, δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη για το τι πρέπει να κάνει κάποιος, πέρα από το να διαβάσει προσεκτικά τα quest objectives και να προχωρήσει μπροστά. Το σύστημα οικονομίας με τα ores είναι πολύ φειδωλό, με αποτέλεσμα κάθε αγορά να έχει τη δική της βαρύτητα. Ακόμα και το level up γίνεται με τρόπο που ναι μεν δίνει στον παίκτη την ελευθερία να αποφασίσει ο ίδιος πως θα εξελιχθεί, αλλά η απόκτηση των απαραίτητων skills είναι κάτι που απαιτεί χρόνο και γίνεται σταδιακά. Είναι απαραίτητο για τον παίκτη να γνωρίσει καλύτερα τον κόσμο και να επιλέξει τον τρόπο με τον οποίο θα πορευτεί εντός του παιχνιδιού για να σχεδιάσει τον τρόπο με τον οποίο θα βελτιώσει το χαρακτήρα του.

Ακόμα και για εμάς, που ασχοληθήκαμε εξονυχιστικά με το πρώτο παιχνίδι στην εποχή του, το να επιστρέψουμε σε αυτούς τους μηχανισμούς ήταν ένα ισχυρό σοκ, πριν καταφέρουμε να αισθανθούμε ξανά το γνώριμο σύστημα ικανοποίησης όταν γινόμαστε δυνατότεροι, αποκτάμε καλύτερο εξοπλισμό και ικανότητες και υποτάσσουμε τον κόσμο της Myrtana στη θέλησή μας.

Δεν είναι όλα, όμως, ιδανικά όσον αφορά στο gameplay. Αν και είμαστε ευγνώμονες για τις αλλαγές υπάρχουν και σημεία για τα οποία δεν μπορούμε ούτε να κατανοήσουμε, ούτε και να αποδεχτούμε τους λόγους που οδήγησαν το στούντιο ανάπτυξης στην προσθήκη τους. Το πρώτο ζήτημα που εντοπίσαμε είναι ο εντελώς διαφορετικός μηχανισμός lockpicking, ο οποίος έχει αποτελέσει έναν πονοκέφαλο για τους παίκτες. Πρόκειται για έναν μηχανισμό που απαιτεί προσεκτική παρατήρηση και έντονο trial and error, και ανάγκασε το στούντιο να παρέμβει όσον αφορά στην πρόσβασή του.

Σε έναν ήδη απαιτητικό τίτλο, ο παίκτης δεν έχει χρόνο για πρόσθετες σπαζοκεφαλιές, κάτι που μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους και εδώ. Ευτυχώς, online εργαλεία κατάφεραν να μας γλιτώσουν πολύτιμο χρόνο αποκωδικοποιώντας τον αλγόριθμο πίσω από το lockpicking, αλλά σαν βελτίωση εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα δύο μελανά του σημεία. Το άλλο πρόβλημα αφορά στη χρήση του μηχανισμού ανάπαυσης. Πλέον, ο παίκτης μπορεί να ξεκουραστεί μόνο 8 ώρες την ημέρα, με το υπόλοιπο διάστημα που περνάμε στο κρεβάτι να δουλεύει αποκλειστικά ως time skipping.

Αυτός ο μηχανισμός, ο οποίος είναι κομβικός στα πρώτα στάδια του παιχνιδιού, μπορεί να αποτελέσει σοβαρή τροχοπέδη στην ομαλή εξέλιξη της εμπειρίας ακόμα και σε μεταγενέστερα στάδια, όταν η πλήρης επαναφορά υγείας και μαγείας θα στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στα αντικείμενα που βρίσκονται στο inventory.

Στον οπτικό τομέα τα πράγματα είναι ελαφρώς καλύτερα. Η Alkimia Interactive επέλεξε να χρησιμοποιήσει την Unreal Engine 5 για να αποδώσει τον κόσμο του Gothic Remake. Έτσι, έχουμε να κάνουμε με πανέμορφα περιβάλλοντα, βελτιωμένα μοντέλα χαρακτήρων, όμορφα γραφικά – κοντολογίς, έναν κόσμο που είναι ένα χάρμα οφθαλμών όσον αφορά στον τομέα των γραφικών. Η μουσική του βρίσκεται, επίσης, σε αξιοπρεπέστατα επίπεδα, με μουσική που ταιριάζει με το medieval fantasy στοιχείο του τίτλου και ένα…easter egg της γερμανικής medieval metal σκηνής να μονοπωλεί την προσοχή μας για ακόμα μια φορά.

Ωστόσο, είναι εμφανές πως το παιχνίδι χρειαζόταν περισσότερο χρόνο ακόμα, πριν δοθεί στην κυκλοφορία: αυτό, τουλάχιστον, ισχύει για την έκδοση των κονσολών. Το Gothic 1 Remake στο Series X πάσχει σε πολλά σημεία και παρουσιάζει προβλήματα που, όσο και αν βαράει κόκκινο η νοσταλγία μας, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε.

Προβληματική απόδοση των physics, έντονο τρεμόπαιγμα της κάμερας (ειδικά μέσα στις σπηλιές) και στοιχεία του περιβάλλοντος που εμφανίζονται και εξαφανίζονται είναι από τα τυπικά προβλήματα που περιμένουν τους παίκτες στην ημερήσια διάταξη. Δεν σταματάμε, όμως, εδώ. Το Gothic 1 Remake προσφέρεται χωρίς διακριτά Performance/Quality modes, προσφέροντας μια εμπειρία στα 30 καρέ ανά δευτερόλεπτο σε όλες τις πλατφόρμες πλην των υπολογιστών.

Μέσω ενός update, το στούντιο ανάπτυξης έδωσε τη δυνατότητα για παιχνίδι σε μεγαλύτερους ρυθμούς ανανέωσης, σε κατόχους Series X και PlayStation 5 Pro, για να κατευνάσει τα παράπονα των παικτών. Ωστόσο, αυτή η δυνατότητα ακόμα δεν εφαρμόζεται όπως πρέπει και οδηγεί συχνά σε φαινόμενα tearing της οθόνης, κάτι που αμαυρώνει τη συνολική μας εμπειρία.

Και μετά, δεν πρέπει να παραβλέψουμε επ’ ουδενί τη σωρεία από άλλα bugs που βασανίζουν το παιχνίδι. Πολύ συχνά, χαρακτήρες που έπρεπε να εμφανίζονται σε μια περιοχή είναι ανύπαρκτοι. Άλλες φορές, τα shortcuts των χαρτών δεν λειτουργούν, ενώ το inventory είτε επιμένει να εμφανίζεται σε διαφορετική ταμπέλα, είτε να κολλάει και να μην μας επιτρέπει να κάνουμε scroll up ή down.

Αυτά είναι ορισμένα μόνο από τα παραδείγματα που παρατηρούνται συνεχώς, που διορθώνονται με μια επαναφόρτωση του τελευταίου σημείου αποθήκευσης και που η Alkimia Interactive παλεύει να διορθώσει από την ημέρα που κυκλοφόρησε ο τίτλος. Μέσα σε αυτά, όμως, έχουμε και τις περιπτώσεις που το παιχνίδι «κρασάρει» από μόνο του ακόμα και κατά τη διάρκεια του αρχικού loading και μας πετά στην αρχική οθόνη του Xbox, ή που ο χαρακτήρας «παγιδεύεται» σε συγκεκριμένα σημεία, όπως γωνίες τοίχων, αρνείται να υπακούσει στον χειρισμό μας και το παιχνίδι μας πετά για ακόμα μια φορά στο dashboard.

Αυτά και ακόμα περισσότερα είναι ζητήματα που η κοινότητα έχει αναγνωρίσει, αλλά επιβεβαιώνουν την αντίληψή μας πως το παιχνίδι χρειαζόταν περισσότερο χρόνο ανάπτυξης και να μην στηρίζεται σε διορθωτικά patches μετά την κυκλοφορία του.

Εν κατακλείδι, το Gothic Remake είναι ένας τίτλος που ισορροπεί ανάμεσα σε δύο εξίσου επικίνδυνα σταθερά: το έντονο αίσθημα της νοσταλγίας και την ανθεκτικότητα στα προβλήματα που αντιμετωπίζει το παιχνίδι. Εξακολουθούμε να υποστηρίζουμε την άποψή μας ότι το παιχνίδι έπρεπε να παραμείνει λίγο περισσότερο στην ανάπτυξη και να μην κυκλοφορήσει στη μορφή που εν τέλει κυκλοφόρησε. Τα προβλήματα τεχνικής φύσεως δεν μπορούν να περάσουν εντελώς απαρατήρητα και, όσο νοσταλγικά και αν θωρούμε αυτό που βιώσαμε επί της οθόνης, δεν είναι αρκετό για να καλύψει τα κακώς κείμενα που προκύπτουν. Δεν έχουμε αμφιβολία πως αυτά θα αντιμετωπιστούν στο άμεσο μέλλον, αλλά στην παρούσα φάση δεν γίνεται αυτά τα ζητήματα να μην αναγνωριστούν και να μην επισημανθούν.

Ο παίκτης, ωστόσο, που έχει υπομονή να αντιμετωπίσει τα όποια bugs και glitches προκύπτουν, μέχρι αυτά να διορθωθούν μόνιμα από την Alkimia Interactive, είναι σίγουρο πως θα βιώσει ένα μοναδικό ταξίδι περιπέτειας και ανακάλυψης, ανεξάρτητα από το αν έχει ξαναπαίξει αυτό το παιχνίδι στο παρελθόν, στην αρχική του μορφή. Οι παλιοί παίκτες θα έχουν τη δυνατότητα να θυμηθούν και να κάνουν συγκρίσεις ανάμεσα στο «τότε» και στο «τώρα» και να παίξουν έναν τίτλο που βρίσκεται οπτικά στην καλύτερη εκδοχή του.

Οι νέοι παίκτες, πάλι, που έρχονται παρθένοι και απροετοίμαστοι, ας είναι οπλισμένοι με υπομονή και με ατσάλινα νεύρα. Όπως και στο μακρινό 2001, έτσι και τώρα το Gothic Remake είναι εδώ για να δοκιμάσει τις αντοχές τους και την υπομονή τους. Στην αρχή, ο κόσμος του παιχνιδιού είναι απόλυτα εχθρικός και το πιο φαινομενικά ακίνδυνο πλάσμα μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα.

Το Gothic 1 Remake ζητά από τον παίκτη να το παρατηρήσει προσεκτικά, να κατανοήσει τον κόσμο και μετά να πάρει τις κατάλληλες αποφάσεις που θα καθορίσουν το στυλ παιχνιδιού. Όταν, όμως, αυτό συμβεί, το αίσθημα της ανταμοιβής είναι πολύ ανώτερο από κάθε άλλο, αντίστοιχο συναίσθημα μπορεί να έχει αποκομίσει από άλλα παιχνίδια. Αυτή είναι η κληρονομιά του αρχικού Gothic, την οποία η Alkimia Interactive έχει μεταλαμπαδεύσει σωστά και αυτούσια στο Gothic Remake και που ελπίζουμε ότι θα συναντήσουμε ξανά σε ένα πιθανό remake του δεύτερου και του τρίτου τίτλου της σειράς.

Το Gothic 1 Remake κυκλοφορεί από τις 5/6/26 για PS5, PC και Xbox Series. Το review μας βασίστηκε στην έκδοσή του για το Xbox Series X με review code που λάβαμε από την THQ Nordic.