Nightmare Shift | Review

Για ακόμα μία φορά παίρνουμε στα χέρια μας έναν τίτλο από ένα indie studio πολύ λίγων ατόμων, δύο για την ακρίβεια, και αυτό δυστυχώς δεν μπορεί να κρυφτεί. Έχουμε δει στη βιομηχανία αυτή παιχνίδια από τόσο μικρά studios που δίνουν στον παίκτη πολύ καλές εμπειρίες, στην περίπτωση του Nightmare Shift όμως δεν θα μπορούσαμε να πούμε το ίδιο. Ο τίτλος που εξετάζουμε σήμερα σίγουρα έχει καλές ιδέες εδώ και εκεί, αλλά τα περισσότερα στοιχεία του φαντάζουν τουλάχιστον ερασιτεχνικά και δεν μας δίνουν την εντύπωση ότι αυτό το παιχνίδι δεν είναι για κάτι παραπάνω από ένα απλό “πέρασμα”.

Η ιστορία έχει να κάνει με την Emma η οποία – όπως μας μαρτυρά και ο τίτλος του παιχνιδιού – πιάνει δουλειά σε ένα motel στη βραδινή βάρδια. Από την πρώτη στιγμή που θα πατήσει το πόδι της στο ξενοδοχείο αυτό, η κοπέλα θα γίνει μάρτυρας πολλών παράξενων καταστάσεων που δίνουν την αίσθηση ότι κάτι υπερφυσικό συμβαίνει σε αυτό το motel.

Αν αυτό είναι τελικά αλήθεια ή όχι δεν θα σας το πούμε σε αυτό το κείμενο. Αυτό που θα γράψουμε όμως είναι ότι η ιστορία φαίνεται κάπως καλή. Προσοχή, όχι “καλή” με την έννοια του ότι θα δείτε κάτι που θα σας κρατήσει και δεν θα έχει τα κλισέ που περιμένετε να έχει, αλλά “καλή” στο ότι υπάρχουν αρκετές καλές ιδέες, που αν δουλεύονταν λίγο παραπάνω θα μπορούσαμε να πούμε ότι – με βάση το ότι έχουμε να κάνουμε με ένα indie και πολύ μικρό studio – θα βλέπαμε κάτι που τουλάχιστον έχει μία συνοχή και σε κάνει να θες να πας παρακάτω για να δεις πού το πάει.

Κάτι που θα πρέπει να ειπωθεί για την ιστορία και τους χαρακτήρες της είναι ότι αυτοί δεν κάνουν τις “αλλοπρόσαλλες” και ανόητες – αν μπορούμε να τις χαρακτηρίσουμε έτσι – επιλογές που βλέπουμε σε άλλες ιστορίες τρόμου μόνο και μόνο για να συνεχιστεί η πλοκή. Σίγουρα υπάρχουν στιγμές όπου κάποια πράγματα δεν βγάζουν και πολύ νόημα, αλλά οι χαρακτήρες – με αποκορύφωμα την πρωταγωνίστρια – κάνουν κινήσεις που θα έκανε οποιοσδήποτε “κανονικός” άνθρωπος και όχι σαν χαρακτήρες γραμμένοι για κάποια πλοκή σεναρίου τρόμου.

Τρανό παράδειγμα αυτού είναι το ότι επανειλημμένα η Emma θα πάρει τηλέφωνο στην αστυνομία όταν κάτι παράξενο θα συμβεί και θα προσπαθήσει με κάποια αντικείμενα που όλοι έχουμε στο σπίτι μας – όπως μαχαίρια ας πούμε – να αμυνθεί εναντίον αυτού που την απειλεί, ενώ σχεδόν ποτέ δε θα κάνει την κίνηση να πάει κάπου που “δεν πρέπει” ή να τα βάλει με κάποιον που “δεν πρέπει” απλά και μόνο για να δούμε την επόμενη σκηνή αγωνίας.

Έχουμε να κάνουμε με ένα video game όμως και βασικό μέρος αυτής της εμπειρίας είναι το gameplay. Εδώ έχουμε ένα “walking sim” με κάποιους πολύ βασικούς και εύκολους γρίφους εδώ και εκεί. Δεν είναι πολλά αυτά που θα κάνει ο παίκτης στο Nightmare Shift. Αν έχετε παίξει κάποιο άλλο walking sim, πιστεύουμε ότι καταλάβατε κατευθείαν για τι πράγμα μιλάμε, οπότε δεν υπάρχει κάποιο νόημα να γράψουμε κάτι παραπάνω.

Πρέπει να αναφέρουμε όμως ότι έχουμε να κάνουμε με τίτλο που είναι μεταφορά παιχνιδιού που έχει δημιουργηθεί για PC. Ο χειρισμός στο χειριστήριο της κονσόλας είναι μέτριος στην καλύτερη περίπτωση. Αν και δεν υπάρχουν μεγάλα προβλήματα, υπάρχει το ζήτημα ότι ο δεξιός αναλογικός μοχλός – από τη φύση του – δεν δουλεύει ακριβώς όπως ένα mouse. Θα είναι αρκετές οι φορές που ο παίκτης μπορεί να εκνευριστεί γιατί για να έρθει σε αλληλεπίδραση με κάτι από το περιβάλλον, ο κέρσορας πρέπει να είναι μέσα σε ένα πολύ μικρό μέρος της οθόνης, κάτι που θέλει την ακρίβεια mouse και δεν “μεταφράζεται” και πολύ καλά στην κίνηση του αναλογικού μοχλού.

Περνάμε στα τεχνικά, και εδώ είναι που έχουμε τα περισσότερα προβλήματα. Αν και το σενάριο δεν είναι κάτι που θα γραφτεί στην ιστορία των ιστοριών τρόμου, τα τεχνικά θέματα είναι αυτά που κρατούν το τίτλο από το να πάει λίγο παραπάνω. Δυστυχώς, για ακόμα μία φορά έχουμε να κάνουμε με ένα παιχνίδι που μοιάζει περισσότερο με κάποιο ημιτελές project για κάποια παρουσίαση του concept πίσω από ένα video game, παρά με κάποιο τελειωμένο προϊόν που επάξια ζητάει τα χρήματα και τον χρόνο μας.

Τα γραφικά δίνουν την εντύπωση ότι βγήκαν από τίτλο του PlayStation 3 (το πολύ). Τα bugs και τα glitches είναι αρκετά. Κάποιες φορές περάσαμε σε σημεία που δεν ήθελε το παιχνίδι να πάμε εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή και αυτό “έσπασε” τον τίτλο με αποτέλεσμα να κάνουμε restart το level. Τα μοντέλα των χαρακτήρων, το πώς αυτοί μιλούν και το πώς κινούνται, είναι όλα σαν να βλέπουμε κάποια “alpha” έκδοση άλλων τίτλων. Ακόμα και αν πάρουμε ως δεδομένο ότι μιλάμε για έναν τίτλο με πολύ μικρό budget, δημιουργημένο από μικρή ομάδα, νομίζουμε ότι κάποια πράγματα δεν θα έπρεπε να είναι έτσι όπως εμφανίζονται εδώ.

Δεν είναι μόνο ότι το όλο σκηνικό θα βγάλει τον παίκτη από την όποια ατμόσφαιρα έχει δημιουργηθεί, είναι ότι απλά μοιάζει γελοίο αυτό που θα δει όταν κάποιος μιλάει, κινείται ή απλά φαίνεται στην οθόνη μας. Σε κάπως καλύτερη μοίρα είναι τα voice overs, αλλά μην φανταστεί κανείς ότι μιλάμε για κάτι καλό. Σίγουρα αποδίδουν λίγη παραπάνω ατμόσφαιρα στο παιχνίδι, αλλά και πάλι έχουμε να κάνουμε με κάτι που είναι στην καλύτερη περίπτωση μέτριο.

Το μεγαλύτερο πρόβλημά μας με τον τίτλο, όμως, είναι άλλο. Αναφέραμε ότι ο τίτλος προσπαθεί να κάνει κάποια πράγματα λίγο διαφορετικά στο θέμα τρόμου – κυρίως στο σενάριό του – αλλά δεν ξεφεύγει καθόλου από το τετριμένο μονοπάτι των jump scares. Σταματήσαμε λίγο πριν την μέση του να μετράμε το πόσα είχαμε, και μέχρι εκεί πρέπει να ήταν γύρω στα πέντε με έξι. Αυτός ο αριθμός δεν φαίνεται και τόσο μεγάλος, αλλά όταν αναφέρουμε τη “μέση του τίτλου”, μιλάμε για τις σχεδόν δύο ώρες, οπότε το όλο θέμα γίνεται κουραστικό πολύ γρήγορα.

Η διάρκεια είναι ένα ακόμα κακό στοιχείο του τίτλου. Το Nightmare Shift διαρκεί περίπου τρεις με τέσσερις ώρες – ή και μόλις δύο, αν προσπεράσετε τους διαλόγους. Αν και η μικρή διάρκεια μοιάζει αρνητική για ένα απλό, μοναδικό πέρασμα, αποκτά όμως νόημα χάρη στα τέσσερα διαφορετικά τέλη του. Η γρήγορη ολοκλήρωση διευκολύνει την εξερεύνηση των εναλλακτικών επιλογών, κάτι που τελικά αποδεικνύεται θετικό για κάποιον παίκτη που θα θελήσει να ξαναπαίξει, αφού αυτό δεν θα λέγαμε ότι είναι τόσο συναρπαστικό ή όμορφο στο μάτι ώστε να θέλεις να ξοδέψεις παραπάνω ώρες.

Εν κατακλείδι, το Nightmare Shift δεν μπορεί να προσπεράσει τα προβλήματα που έχει μία τόσο μικρή παραγωγή. Ίσως είναι καλή επιλογή για κάποιον που θέλει να έχει κάποιες ώρες γέλιου με την παρέα του, σαν μία b-movie τρόμου. Το παιχνίδι έχει μεν κάποιες καλές ιδέες, αλλά τα αμέτρητα ελαττώματά του καταστρέφουν την ατμόσφαιρα. Δυστυχώς, τα προβλήματα σε βγάζουν από το κλίμα πολύ πιο συχνά απ’ ό,τι καταφέρνουν τα θετικά στοιχεία να σε κρατήσουν σε αυτό.

Το Nightmare Shift κυκλοφορεί από τις 30/7/26 για PS5, PC και Xbox Series. Το review μας βασίστηκε στην έκδοσή του για το Xbox Series με review code που λάβαμε από την Ultimate Games.