NBA 2K27 | Review

Τρέχοντας στο...ρελαντί.

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, το ίδιο τελετουργικό: κατεβάζουμε το day-one patch και προσπαθούμε να καταλάβουμε τι ακριβώς άλλαξε πέρα από το νούμερο στον τίτλο. Κάποιες χρονιές κάνουν αυτή τη διαδικασία πιο ευχάριστη και κάποιες πιο δυσάρεστη. Το NBA 2K27 ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Πρόκειται για μια στάσιμη προσθήκη στη σειρά, με ελάχιστους πραγματικούς λόγους αναβάθμισης για όσους έχουν ήδη το 2K26. Κυρίως, λείπει πλέον το στοιχείο ενός οποιουδήποτε ενθουσιασμού. Και αυτό ζυγίζει βαρύ σε ένα franchise που ζει από την ετήσια ανανέωση χωρίς ουσιαστική εξέλιξη.

Ήδη από την παρουσίαση εμφανίζονται χρόνιες παθήσεις που κουβαλάει καιρό τώρα η σειρά: σπασμωδικές κινήσεις παικτών, replays που χάνουν κυριολεκτικά τη φάση και άλλες φορές δείχνουν εντελώς λάθος φάση – μας έτυχε μέχρι και στιγμιότυπο όπου αντί να δούμε το κάρφωμα που μόλις είχε γίνει, το παιχνίδι μάς έδειξε μια άσχετη φάση από το προηγούμενο ημίχρονο. Δεν είναι το τέλος του κόσμου, αλλά είναι ακριβώς τα λάθη που δεν έπρεπε να υπάρχουν πια σε ένα franchise 28 τίτλων.

Οπτικά, μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι δεν θα ξέραμε αν παίζουμε το φετινό, το περσινό ή το προπέρσινο NBA 2K, αν δεν ήταν default το άθλιο motion blur (συμβουλή μας, το πρώτο πράγματα που θα κάνετε να είναι να το στείλετε στο 0). Στα γνωστά modes δεν έχουν αλλάξει πολλά, και τα MyNBA και ειδικά το MyGM συνεχίζουν να δίνουν ασσύληπτο βάθος και content για όσους το αναζητήσουν.

Από άποψη gameplay, οι διαφορές είναι ελάχιστες, με μόνες εξαιρέσεις τα καρφώματα που έχουν και αυτά πλέον shot meter σαν τα layups (επιλογή που βρίσκουμε ενδιαφέρουσα και επαρκώς υλοποιημένη), το πιο “ζωντανό” και δυναμικό shot meter που μεταβάλλεται ανάλογα με την άμυνα που δεχόμαστε (που διαφωνούμε ελαφρώς, καθώς κάνει πολύ πιο δύσκολο και απρόβλεπτο το shotmaking), και την ελαφρώς πιο βαθιά εργαλειοθήκη που δίνεται στην άμυνα, η οποία όμως καταλήγει πιο σκληρή από ό,τι χρειάζεται.

Το defensive IQ των συμπαικτών μας δυστυχώς παραμένει γελοίο, και συχνά πετάει στα σκουπίδια καλές άμυνες 20 δευτερολέπτων. Άλλες φορές θα δούμε οι αντίπαλοι να βγάζουν outlet passes από τη μια μπασκέτα στην άλλη, σε ελεύθερο παίκτη για εύκολο καλάθι, τέσσερις και πέντε φορές ανά ματς. Άλλες πάλι, καταπίνουμε το παραπάνω και στην επόμενη φάση το clipping μάς θυμίζει ότι δεν έχει σημασία που στηθήκαμε άψογα για το κλέψιμο, αφού το χέρι του παίκτη μας περνάει μέσα από τη μπάλα, με αποτέλεσμα και το κλέψιμο να μην γίνεται, και τον παίκτη μας να χάνουμε.

Είναι για μια ακόμη φορά οι στιγμές αυτές που σπάνε τον όποιο ρεαλισμό για μια βίαιη επαναφορά στην πραγματικότητα. Σε γενικές γραμμές, δύσκολα θα καταλάβει κανείς – εκτός από τους βετεράνους της σειράς (και ούτε αυτοί απαραίτητα) – τη διαφορά της φετινής με την περσινή έκδοση. Κυρίως, φαίνεται ότι ενώ το gameplay έχει φτάσει εδώ καιρό τώρα σε ένα ομολογουμένως υψηλό επίπεδο, οι developers δεν είναι πλέον σίγουροι πού μπορούν να πάνε τη σειρά, και περιορίζονται σε ελαφριά κοπτοραπτική χαμηλού ρίσκου κάθε χρόνο.

Η αίσθηση που έχουμε χρόνια τώρα, ότι την παρτίδα τη σώζει το MyCareer, αποδεικνύεται περισσότερο πραγματικότητα παρά ένστικτο. Για μια ακόμη χρονιά, με το που ανοίγουμε το παιχνίδι για πρώτη φορά, μας στέλνει να φτιάξουμε τον παίκτη μας και να βολτάρουμε στη City. Δεν κρύβει πλέον ούτε η ίδια η Visual Concepts ότι το NBA 2K είναι ένα… MyCareer Machine.

Το μόνο πραγματικά φρέσκο που είδαμε είναι το MyCareer Eras, που μας αφήνει να τοποθετήσουμε τον παίκτη μας σε ιστορικές εποχές του NBA, αποτελώντας όντως μια από τις πιο ουσιαστικές προσθήκες των τελευταίων ετών – όχι επειδή αλλάζει το gameplay, αλλά επειδή νοηματοδοτεί εκ νέου κάτι που είχε γίνει ρουτίνα τελευταία χρόνια: να φτιάχνουμε τον πλειμέικερ μας, να διαλέγουμε την ομάδα του Γιάννη, και να αρχίζουμε τα άλει-ουπ μέχρι να σβήσει ο ήλιος.

Η ιστορία επίσης έχει ένα ενδιαφέρον και παίζεται ευχάριστα, ενώ τα παιχνίδια στο Street Kings και τα boss fights στο MyCareer είναι, για ακόμα μια χρονιά, από τα πιο διασκεδαστικά κομμάτια του πακέτου. Μια ακόμη ενδιαφέρουσα προσθήκη είναι η δυνατότητα να φτιάξουμε τον Running Mate μας, δηλαδή τον Amare Stoudemire στον Steve Nash μας, τον Kobe στον Shaq μας, τον Scottie Pippen στον MJ μας. Κοινώς, μπορούμε να φτιάξουμε το… “βουνό” μας, τον αδερφό που θα μας ακολουθεί απο κοντά στην NBA καριέρα μας και μαζί θα φτιάξουμε το dynamic duo που θα τρομοκρατεί τα παρκέ για πολλές σεζόν. Λογικά δεν ξέρουμε, λογικά κακοί είμαστε.

Στο MyTeam, απο την άλλη, η εικόνα είναι διαφορετική. Θεωρούμε ότι η κατεύθυνση που έχει πάρει αυτό το mode είναι αρκετά χαοτική πλέον, με φισκαρισμένα μενού, flashy εφέ, modes, και παρουσιαστικά κολπάκια, χωρίς αυτό να μεταφράζεται σε ουσιαστικά καλύτερο σχεδιασμό από κάτω. Το βασικό μας πρόβλημα είναι πόσο γρήγορα αποκτάμε diamond και amethyst παίκτες πλέον.

Η ισορροπία πάει περίπατο μέσα σε ελάχιστες ώρες παιχνιδιού, οι τόσο πολύτιμοι και ευχάριστοι ρολίστες χαιρετούν νωρίς (Mike Conley κανείς;) και το mode χάνει μεγάλο μέρος από το «κυνήγι» που το έκανε ενδιαφέρον σε προηγούμενες χρονιές. Η πορεία του να αναβαθμίσουμε τις evolution κάρτες, μας έδινε ωραίους στόχους να δουλεύουμε μακροπρόθεσμα, και ήταν πραγματικά εθιστικό ο 80άρης D-Rose μας να μετατρέπεται σταδιακά στο 90+ κτήνος της θρυλικής σεζόν 2010-11.

Συνολικά, θεωρούμε ότι η κατάσταση με τα microtransactions σε MyCareer πρωτίστως και MyTeam δευτερευόντως, έχει χαρακτηρίσει το NBA 2K τα τελευταία χρόνια, και για αυτό επιμένουμε να μένουμε μακριά από το online σκέλος – υπάρχει άλλωστε μπόλικο παιχνίδι πέρα απο το online multiplayer. Προτείνουμε το ίδιο για όσους δεν θέλουν να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη.

Το NBA 2K27 είναι αναμενόμενα το καλύτερο “μπασκετάκι” που μπορεί να παίξει κάποιος αυτή τη στιγμή. Ποιον κοροϊδεύουμε άλλωστε; Το 2K είναι μονοπώλιο, όπως ήταν και ο ΟΤΕ στο σκετσάκι των ΑΜΑΝ. Είναι όμως και η πιο καθαρή απόδειξη ότι το franchise τρέχει στο ρελαντί, στηριζόμενο σε ό,τι ήδη δούλευε αντί να χτίσει πάνω του. Οι λάτρεις της σειράς θα βρουν και φέτος άπειρες ώρες διασκέδασης – κυρίως χάρη στο MyCareer. Ωστόσο, οι κάτοχοι του 2K26, εκτός και θέλετε σώνει και καλά να δείτε τον Γιάννη στα bad boys των Miami Heat, μην καίγεστε κιόλας (pun intended).

Το NBA 2K27 κυκλοφορεί από τις 4/9/26 για PS5, PC, Switch 2 και Xbox Series. Το review μας βασίστηκε στην έκδοσή του για το PS5 με review code που λάβαμε από τη CD Media.

Χρήστος Λιάπης
Χρήστος Λιάπης

Πραγματικό παιδί της γενιάς του '90, το (όχι και τόσο) μακρινό gaming ταξίδι του ξεκίνησε κάτι Χριστουγεννιάτικα πρωινά με γάλα κακάο και Crash Bandicoot στο PS One. Έκτοτε, πασχίζει να καλύψει το εύρος παλιών και νέων όχι μόνο παιχνιδιών, αλλά ταινιών, σειρών, βιβλίων και μουσικής, σπαταλά καθημερινά πολύτιμο χρόνο αγναντεύοντας το ταβάνι και μετά γκρινιάζει ότι δεν προλαβαίνει τίποτα.

Άρθρα: 357

Υποβολή απάντησης