Barbarian Saga: The Beastmaster | Review

Βλέποντας στον τίτλο του Barbarian Saga να συμπεριλαμβάνεται και το όνομα του Beastmaster, δημιουργήθηκε στον γράφοντα η εντύπωση ότι θα είχε κάποια σχέση με την cult sword & sorcery ταινία The Beastmaster. Δεν θα μπορούσαμε να είμαστε περισσότερο λάθος σε αυτήν την εκτίμιση… Πρόκειται για απλή συνωνυμία του φερώνυμου πρωταγωνιστή, ο οποίος υποτίθεται έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί το πνεύμα ορισμένων ζώων στις ειδικές επιθέσεις του, ενώ επίσης δεν περιλαμβάνει το παραμικρό στοιχείο της cult γοητείας.

Ήδη από τα πρώτα λεπτά, το Barbarian Saga δημιουργεί την εντύπωση μίας ιδιαίτερα ερασιτεχνικής προσπάθειας. Οπτικά προσπαθεί να αποδώσει μία ζωηρή εικόνα που να παραπέμπει σε animation αλλά καταλήγει αδιάφορη και ανέμπνευστη. Η αλληλουχία των περιβαλλόντων δεν βγάζει κανένα νόημα, όπου τα κάστρα και τις εξοχές διαδέχονται ορισμένα sci-fi σκηνικά, εργοστασιακά περιβάλλοντα ή ακόμα και ένα… λούνα παρκ, δηλαδή ένα συνονθύλευμα σκηνικών εκτός τόπου και χρόνου.

Στην χλιαρή πρώτη εντύπωση συμβάλλουν και τα animations, που δείχνουν σαν να βρίσκονται ακόμα στο στάδιο του προσχέδιου και όχι στην τελική τους μορφή, γεμάτα με απότομες εναλλαγές και δείχνοντας σαν να λείπουν αρκετά frames για το τρέξιμο, το άλμα και τις επιθέσεις. Την ερασιτεχνική εντύπωση του παιχνιδιού συμπληρώνει ένα σενάριο που δεν έχει καμία συνοχή, άνευ ιδιαίτερων πληροφοριών για τον βασικό στόχο του πρωταγωνιστή. Μάλιστα σε ένα σημείο ερχόμαστε σε επαφή με έναν χαρακτήρα που έρχεται ξεκάθαρα από τη σύγχρονη εποχή, ο οποίος μας λέει μερικές ακατανόητες αράδες ενώ φαίνεται να μιλάει ταυτόχρονα στο κινητό, μόνο για να διακτινιστεί μερικά δευτερόλεπτα αργότερα.

Το ομιλών σπαθί, που σύντομα βρίσκει ο πρωταγωνιστής, προσπαθεί μάταια να φέρει μία σύγκρουση μεταξύ των δύο βασικών χαρακτήρων, λόγω του σαδιστικού δαίμονα που το έχει κυριεύσει, σε ένα παιχνίδι που γενικά δείχνει αρκετά μπερδεμένο ως το τι θέλει να κάνει με την πλοκή του. Ας πούμε απλά ότι διάφορες σουρεάλ καταστάσεις είναι εντελώς παράταιρες, δημιουργώντας την εντύπωση ότι το Barbarian Saga έρχεται ως μία συρραφή εντελώς άσχετων εξελίξεων.

Η κατάσταση δεν βελτιώνεται στα του gameplay, περιλαμβάνοντας μία υπεραπλουστευμένη μάχη, άνευ οποιασδήποτε ιδιαιτερότητας αλλά και εχθρούς που είναι πέρα ως πέρα τυπικοί. Από την άλλη πλευρά, τα bosses έρχονται ως εντελώς άδικες κορυφώσεις υψηλής πρόκλησης. Ιδίως το πρώτο boss μας έδωσε την εντύπωση κάποιου λάθους, δεδομένου ότι η μπάρα ενέργειάς του ήταν υψηλότατη, οι επιθέσεις του εντελώς απότομες και δίχως να συγχωρούν λάθη.

Τέλος, το νευραλγικό κομμάτι της εξερεύνησης ζημιώνεται τόσο από το άνευ αξίας loot, όσο και από τη μέτρια υλοποίηση του χάρτη, ο οποίος δεν σημειώνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη διαδρομή μας. Αρκετές φορές δεν είμασταν σίγουροι αν σε μία γωνιά του χάρτη υπήρχε απλά δρόμος που δεν είχαμε ακόμα εξερευνήσει ή αν υπήρχε κάποια κλειδωμένη πόρτα, οδηγώντας μας συχνά σε ένα ανούσιο backtracking. Αυτό το θέμα ήταν αρκετές φορές αναπόφευκτο, από την άποψη ότι υπάρχει ελλιπής σήμανση σχετικά με το που βρίσκεται το επόμενο objective μας.

Με το σύνολο των συνιστωσών του τίτλου να είναι προβληματικές, αδιάφορες, τετριμμένες και άνευ εμπνεύσεως, παράλληλα με τις απότομες διακυμάνσεις στην πρόκληση αλλά και τη μηδαμινή συνοχή του περιβάλλοντος, το Barbarian Saga καταλήγει ως ένα από τα πλέον αδύναμα metroidvania που έχουμε δει. Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά περισσότερα για ένα παιχνίδι που δυστυχώς δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να έρθει απέναντι από τις δεκάδες πιο προσεγμένες προτάσεις του είδους.

To Barbarian Saga: The Beastmaster κυκλοφορεί από τις 9/9/26 για PS5, PC, Switch και Xbox Series. Το review μας βασίστηκε στην έκδοσή του για το PS5 με review code που λάβαμε από το Press Engine.