Dragon Ball: Raging Blast 2

Φόρος τιμής ή…άρμεγμα;

Το Dragon Ball ίσως είναι το δημοφιλέστερο anime στο ευρύ κοινό, κάτι που, φυσικά, δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητο από τις εταιρείες. Μόνο από το 2000 και έπειτα, και μόνο στις οικιακές κονσόλες, προσφέρθηκαν στους gamers περισσότερα από 10 παιχνίδια Dragon Ball, μερικά από τα όποια ήταν αρκετά καλά. Το Raging Blast 2 έρχεται ένα χρόνο μετά το πρώτο Raging Blast ,αλλά υποφέρει από σοβαρά προβλήματα και έλλειψη περιεχόμενου, αφήνοντας περιθώρια για ένα, αναπόφευκτο πιστεύουμε, τρίτο μέρος της σειράς.

Λαμπερό, αλλά κάτι λείπει: Τεχνικός τομέας

Οπτικά, το νέο Dragon Ball ξεχωρίζει για τα καλοφτιαγμένα μοντέλα των χαρακτήρων και τα εφέ των ειδικών κινήσεων. Από την άλλη πλευρά, το animation είναι μέτριο και το art direction δεν έχει την προσωπικότητα που έχουμε συναντήσει σε άλλα παιχνίδια τις σειράς. Τα επίπεδα είναι άδεια και η συνεχής ανακύκλωση από παρελθόντες τίτλους της σειράς κουράζει γρήγορα. Στον ηχητικό τομέα, η μουσική -αν και αρκετά καλή- επαναλαμβάνεται πολύ έντονα, ενώ θετική είναι η παρουσία ιαπωνικού voice over. 

Που είναι το story mode; Επιλογές

Το Raging Blast 2 διαθέτει περισσότερους από 90 χαρακτήρες, μαζί με τις διαφορετικές μεταμορφώσεις αυτών και τις διαφορετικές εκδόσεις ανάλογα με την ηλικία των ηρώων (Gohan, Kid Gohan, Future Gohan κτλ). Δεν περιέχονται οι χαρακτήρες του Dragonball GT, τους οποίους πιθανότατα θα δούμε σε μία συνέχεια.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι μέσα στο δίσκο του παιχνιδιού περιλαμβάνεται το remake της ταινίας Dragon Ball: Plan to Eradicate the Super Sayans. Ωστόσο, αυτό που δεν περιλαμβάνεται, είναι ένα story mode. Αντί για αυτό, προσφέρεται το Galaxy mode, το οποίο δεν εξηγεί κανένα στοιχείο για τους χαρακτήρες ή την ιστορία. Απλά μας τοποθετεί να πολεμάμε μία σειρά από αντιπάλους, ξεκλειδώνοντας νέους χαρακτήρες, νέες εικόνες, καινούργιες κινήσεις και επιπρόσθετα αντικείμενα. Έχουμε τη δυνατότητα να εξοπλιστούμε με αντικείμενα που ανεβάζουν ή μειώνουν τις δυνατότητές μας, κάτι που περιορίζεται από το Power Level που διαθέτουμε, το οποίο επίσης αναβαθμίζεται όσο προχωράμε στο mode.

Κάθε χαρακτήρας πολεμά με διαφορετικούς αντιπάλους ή υπό διαφορετικές συνθήκες. Τις πιο πολλές φορές μαχόμαστε τον ένα εχθρό πίσω από τον άλλο με την ίδια μπάρα ενέργειας, ενώ υπάρχουν περιπτώσεις που οι αντίπαλοι είναι πιο δυνατοί ή μας περιορίζουν διάφορες ποινές.

Όσο προχωρά η ώρα, μπορεί να μειώνεται η ενέργειά μας ή να πρέπει να νικήσουμε τον αντίπαλό μας χωρίς να δεχθούμε ούτε ένα χτύπημα. Κάποιες δοκιμασίες είναι υπερβολικά δύσκολες και ουσιαστικά απαιτείται να μαζέψουμε αντικείμενα που μας κάνουν δυνατότερους και να επιστρέψουμε στην τρέχουσα μάχη αργότερα. Το ότι όλοι οι χαρακτήρες παίζουν ουσιαστικά με τον ίδιο τρόπο, πιθανότατα θα κάνει τους περισσότερους παίκτες να βαρεθούν γρήγορα, αλλά οι πιο φανατικοί οπαδοί της σειράς θα περάσουν πολλές ώρες στο Galaxy, μέχρι να ξεκλειδώσουν όλους τους χαρακτήρες.

Εκτός από το Galaxy, διατίθεται και το Battle Mode, το οποίο περιέχει 8 ζώνες, με κάθε μια εξ αυτών να διαθέτει διαφορετικούς αντιπάλους και ένα boss. Αυτό, κατ’ ουσίαν, είναι το arcade mode -αλλά με μία διαφορά: Κάθε φορά που χάνουμε, πρέπει να ξεκινήσουμε τη ζώνη από την αρχή. 

Button mashing, spamming: Σύστημα μάχης

Το Raging Blast 2 δεν μπορεί να συγκριθεί με τα "κανονικά" fighting παιχνίδια της αγοράς, τα παιχνίδια του τύπου Street Fighter και Tekken, και ούτε θεωρούμε πως θα έπρεπε να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Όμως, οι μηχανισμοί του είναι αρκετά προχειροφτιαγμένοι με αποτέλεσμα οι παίκτες να χρησιμοποιούν συνέχεια τα ίδια πράγματα και οι μάχες να καθίστανται βαρετές. Η δημιουργός Spike έθεσε την εκτέλεση των ειδικών κινήσεων στο δεξιό αναλογικό μοχλό. Κάθε μία από τις τέσσερις κατευθύνσεις αντιπροσωπεύει και μία κίνηση, ενώ πατώντας το "κλικ" του δεξιού μοχλού (R3 στο PS3) εκτελούμε την ultimate attack του χαρακτήρα.

Όλες οι ειδικές κινήσεις χρειάζονται ενέργεια, την οποία συλλέγουμε είτε χτυπώντας τους αντιπάλους μας, είτε κρατώντας πατημένο το "κάτω" του σταυρού κατεύθυνσης. Επίσης, υπάρχει το Raging mode, κατά την ενεργοποίηση του οποίου οι πολεμιστές καθίστανται ταχύτεροι και δυνατότεροι, αλλά χωρίς τη δυνατότητα εκτέλεσης ειδικών κινήσεων. Οι ειδικές κινήσεις μπορούν να χωριστούν σε τέσσερις βασικές κατηγορίες. Υπάρχουν δυνατές προωστικές κινήσεις, combos που ξεκινούν όταν είναι κοντά μας ο αντίπαλος, κινήσεις αποφυγής/ counter και κινήσεις που μας κάνουν δυνατότερους για περιορισμένο χρονικό διάστημα.

{PAGE_BREAK}

Ατυχώς, τα περισσότερα από τα προαναφερθέντα είναι άχρηστα, καθώς το παιχνίδι επιβραβεύει το button mashing και ακόμα και στο βαθμό δυσκολίας hard, αν αρχίσουμε να χτυπάμε πρώτοι, μπορούμε να εξοντώσουμε τους αντιπάλους μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, πατώντας συνεχώς τα Χ και Υ (ή Τετράγωνο και Τρίγωνο στο PS3). Αν φοβόμαστε ότι ο αντίπαλος θα ξεφύγει από το combo, μπορούμε να κάνουμε χρήση μιας ειδικής κίνησης/ combo, που μειώνει αρκετή ενέργεια και μας αφήνει δίπλα από τον πεσμένο εχθρό για να συνεχίσουμε να τον χτυπάμε. Φυσικά, το ίδιο μπορούν να πράξουν και οι αντίπαλοι, χωρίς να μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Η αλήθεια είναι ότι το πρόβλημα των μεγάλων, συνεχόμενων combos υπήρχε και στη σειρά Budokai Tenkaichi, αλλά όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό. Εδώ έρχονται να προστεθούν και τα προβλήματα της κάμερας. Αν ο αντίπαλος βρίσκεται πολύ μακριά μας, δεν μπορούμε να τον δούμε, κάτι που γίνεται ακόμα χειρότερο εξ αιτίας των μεγάλων, άδειων επιπέδων και την έλλειψη χάρτη.

Μάλιστα, το πρόβλημα αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από τους παίκτες, ειδικά στο multiplayer, γεγονός που καταστρέφει περαιτέρω το gameplay -ειδικά σε συνδυασμό με τις καταστροφικές ultimate attacks ορισμένων χαρακτήρων. Κάποιος παίκτης μπορεί, με το που αρχίσει το παιχνίδι, να προσπαθήσει να έρθει ακριβώς πάνω από τον αντίπαλό του, σημείο όπου δεν μπορεί να τον δει ή να τον χτυπήσει εύκολα, και να γεμίσει τη μπάρα ενέργειάς του. Ή αν μετά από μία επίθεση απομακρυνόμαστε από τον αντίπαλο, μπορούμε να κρυφτούμε κάπου και όταν –και αν- τον δούμε πρώτοι, να εξαπολύσουμε μία ultimate attack που μπορεί να είναι καταστροφική από μόνη της, να μας επιτρέπει να πλησιάσουμε ευκολότερα τον εχθρό και να αρχίσουμε ένα τεράστιο combo.

Επίσης, μπορεί να μας επιτραπεί αμέσως μετά να εκτελέσουμε μία μικρότερη ειδική κίνηση, που θα κρατήσει τον εχθρό κάτω αρκετά ώστε να τον πλησιάσουμε ή να φορτίσουμε ξανά την ενέργειά μας για ένα ακόμα δυνατό χτύπημα, που με τη σειρά του θα ξαναρίξει τον εχθρό κάτω και θα μας επιτρέψει να επαναλάβουμε… Ο χειρισμός σε πολλές περιπτώσεις δεν όσο άμεσος απαιτείται, ενώ αρκετάι προβλήματα εντοπίσαμε και στον μηχανισμό πτήσης. Θεωρητικά υπάρχουν πολλές κινήσεις αποφυγής και πολλές δυνατότητες γρήγορης μετακίνησης, οι οποίες στην πράξη δεν υλοποιούνται σωστά, κάτι που μπερδεύει ακόμα και…την ΑΙ.

Αυτό γινόταν ιδιαίτερα εμφανές όταν εκτελούσε επίθεση από διαφορετικό υψόμετρο ή ερχόταν με ταχύτητα προς τα πάνω μας και δεν μας έβρισκε ακριβώς στη θέση που ήθελε. Έτσι, μπερδευόταν για λίγο και μας άφηνε άνοιγμα για κάποιο τεράστιο combo.

Αυτό δεν συμβαίνει συχνά, αλλά είναι ένα ακόμα στοιχείο που επιβεβαιώνει την προχειρότητα με την οποία έχει στηθεί το σύστημα μάχης του παιχνιδιού, κάτι που φαίνεται και από πολλές ακόμα λεπτομέρειες, όπως την αίσθηση των χτυπημάτων και τη μικρή σχέση που ορισμένες φορές έχει με τη ζημιά που προκαλούν αυτά. Όπως προαναφέραμε, δεν περιμέναμε ένα gameplay στα επίπεδα των καλύτερων σειρών του είδους, ειδικά από τη στιγμή που στόχος του παιχνιδιού είναι να αναπαραστήσει τις μάχες του anime. Όμως, με το να έχει το όνομα "Dragon Ball" στον τίτλο του, δεν σημαίνει ότι κάποιο παιχνίδι δεν μπορεί να διαθέτει καλό σύστημα μάχης. Και στο Raging Blast 2 το σύστημα μάχης είναι αρκετά βήματα πίσω από τη σειρά Budokai Tenkaichi, με την οποία μοιράζεται την ίδια φιλοσοφία.

Καλό netcode, καλές επιλογές, αλλά…: Online multiplayer

Όσον αφορά στο online multiplayer, οι επιλογές στο matchmaking είναι επαρκείς αν και λείπει η επιλογή δημιουργία lobby πολλών παικτών. Στο Xbox 360 που δοκιμάσαμε το παιχνίδι, υπάρχει πληθώρα παικτών για online μάχες και σχεδόν καθόλου lag. Παρόλα αυτά, το multiplayer δεν παρουσιάζει ενδιαφέρον -εξ αιτίας όλων αυτών που προαναφέραμε- ενώ η πλειοψηφία των παικτών διαλέγει χαρακτήρες που έχουν μία τουλάχιστον καταστροφική κίνηση, την οποία χρησιμοποιούν συνεχώς –κάτι αρκετά εύκολο είναι η αλήθεια. 

Απλά ένα cash-in: Συμπεράσματα

Το Dragon Ball: Raging Blast 2 υποφέρει από σημαντικά προβλήματα στο gameplay και το σχετικά φτωχό περιεχόμενο. Ειδικά μία σύγκριση με το πρόσφατο Naruto Ultimate Ninja Storm 2, που σέβεται τους οπαδούς του anime, προδίδει ότι το Raging Blast 2 μόνο στόχο έχει να εκμεταλλευτεί τους θιασώτες του franchise. Αν ήταν το πρώτο παιχνίδι του σειράς, σίγουρα θα ήμασταν πιο επιεικείς, και η αλήθεια είναι πως ο τίτλος ίσως ικανοποιήσει τους πιο φανατικούς της σειράς παρά τα πολλά και έντονα προβλήματα του.

{VIDEO_1}

Από την άλλη πλευρά, αν σκεφτούμε ότι το Raging Blast 2 είναι ένας προβληματικός τίτλος, που έρχεται ένα χρόνο μετά το πρώτο Raging Blast -και αφήνει κενό για ένα τρίτο μέρος-, ίσως έπρεπε να είμαστε ακόμα πιο αυστηροί. Πόσο μάλλον όταν οι περισσότεροι οπαδοί του Dragon Ball, κατά πάσα πιθανότητα, έχουν ήδη έναν τουλάχιστον πολύ καλύτερο τίτλο της σειράς στη συλλογή τους. Εν ολίγοις, το Raging Blast 2 είναι ένα προχειροφτιαγμένο, κακό fighting, του οποίου η έλλειψη story mode είναι απαράδεκτη και οι κρυφοί χαρακτήρες και οι…εικόνες που ξεκλειδώνουμε, δεν είναι αρκετές για να κρατήσουν κάποιον απασχολημένο. Ακόμα και οι οπαδοί της σειράς καλό είναι να το αποφύγουν και να περιμένουν κάποια μελλοντική κυκλοφορία.

Νίκος Καβακλής